510 resultaten.
Ik is wij
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
155 onwetendheid heel even happy -
nog geen end waar ik blij mee was
De Kracht bruist en ebt
elke seconde in en uit mij -
het drama van ik is wij
dus ook jij en zij
en weer mezelf
en het drama
vergeten
binnen het membraan
van mijn vliesdunne bewustzijn…
BIJNA DOODSERVARING (BDE)
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.100 Ze zouden denken, dat ik gek was
op de operatietafel stopte mijn hart
geen zuurstof meer in de hersenen
mijn lichaam kwam los
ik zweefde en zag alles duidelijk
ineens was er veel licht en heldere kleuren
een heel groot universum opende zich
opgewonden werd ik door deze ervaring
er was nu bewustzijn buiten mijn lichaam
het was werkelijkheid…
Verdriet
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
2.171 Stil verdriet als ze opgedroogde tranen
voelt trekken op haar gerimpelde
wangen, intens verlangen naar hen die
in haar geheugen dichtbij, maar in de
realiteit van haar bewustzijn de strijd
allang opgaven.…
Innerlijke krijs
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
698 Al het groene verdwijnt in het grijs
Mijn bewustzijn valt uiteen
in een innerlijke krijs:
Hoe bedacht men gedachten
die wijzen op nut en streven
Nu ik veracht al de rationelen
en volgens wijsheid dien te leven
Wat is het meer dan hoop
verpakt in alles van het heden
Vroeger staat nu voor dat
wat we zo fout en slechter deden
Ons nu is…
omdat ik weet
netgedicht
4.0 met 20 stemmen
1.205 om vijf uur in de ochtend
schrapen mijn vingers de nacht
rechtop
en ik bedenk in vol
bewustzijn
dat ik de vluchtigheid van woorden
niet wil overleven
los
of in een gedicht
onder sneeuwwitte sterren
het klinkt onzinnig en meer dan
zwijgend
maar waarom zou ik liegen
in of buiten mij
de maanverte van uren
er is…
Winterdag aan zee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
819 Aanrollende golven
met schuimende koppen
de strandtent kraakt
Koffie en schrijfblok
achter door zilte wind
gestraald vensterglas
Zilveren meeuwen
leven zich uit tegen
staalblauwe hemel
Contrast tussen toorn
der zee en m'n lichaam
scherpt 't bewustzijn
Gewoon gelukkig
op 'n koude winterdag
aan de Noordzee…
Duisternis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
501 In een dal van duisternis
ploeter ik mijn bewustzijn voort
ik zucht en ploeg verder
pijn behoeft geen woorden
aanraking verstikt mijn gevoelens
en klap dicht door te veel liefde
die ik nooit eerder kreeg
als je niet kunt kijken
voorbij jezelf
en ik de woorden zwijg
die ik had moeten zeggen
_toen de duisternis mijn ziel binnen…
WIE?
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
876 gehuld in doorzichtig blauw
de meester van geduld en vrede
die richting geeft aan ons gedrag
beloning voor intens beleven
klaar voor de zware taak
kraan te zijn
voor alle straling
in volmaaktheid
niets genezing in de weg kan staan
openstelling en aanvaarding
een werktuig van de geest
met het bewustzijn
van het "hoger IK"
Slatam…
Onbekwaam?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
703 De geest en lichaam
dat genoegen neemt
met een andere ziel
en onbereikbaar bleek,
moet gedwongen
toestaan dat bewustzijn
de moraal ontwijkt naar
een vergeten uithoek
van het geheugen, pleegt
selectief verraad aan
het ethisch woord en
daad, blijkt gevoel niet
met de rede gebaat,
laat staan voor enig
begrip, daarin verblijf
ik…
(kanker 9) litteken
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 de wond wat schuin dwarsover
heelt al goed, de restjes bloed zijn
weggeveegd, de snede lijkt niet groter
dan de breedte van mijn hand
mijn verstand rangschikt naarstig
wat mijn speurzin op zich neemt
niets vreemds zo lijkt het, niets is blauw
slechts deze vlugge ogen
en dit bewustzijn ordent gauw
hun waar gezicht dat is gewogen
in de…
MORGENGELUID
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
3.425 Ik hoor de morgen
in het kraken van het bed
een kuch
het sloffen van pantoffels
op de overloop
de koffie borrelt
van heel ver
met tussenpozen
mijn bewustzijn binnen
terwijl het verkeer
buiten de stilte breekt
geroezemoes
van kinderstemmen
het miauwen
van twee hongerige poezen
aan de achterdeur
en het zachte roepen
onderaan…
Paradijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.209 een landschap tussen rivieren
bewoond door naamloze dieren
een zichtbaar goede waarheid, naakt
de smalle toegang wordt bewaakt
vredig vrij, gezonde toestand
eeuwig oorsprong uit het hoogland
veel vruchten om van te eten
geen ellende te vergeten
geen bewustzijn van geboden
ook al is een boom verboden
de scheidingskennis, goed en kwaad…
Last
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Bewustzijn is contrast.
Deuren zijn het, die altijd openstaan.
Licht bestaat niet zonder last.…
Het warme vest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
396 dat haar verstandelijke vermogens
afgenomen zijn met de voortgang van tijd
is zij niet meer zo slim als voorgaande jaren
je kunt het de kunst van het weglaten noemen
dat ze het nieuws niet meer volgt en zich afzondert
van de werkelijkheid die in het journaal komt
vergeten eindigt zich niet, er moet opnieuw worden vergeten
in volle bewustzijn…
Angstig verlangen
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
885 Je hebt een schip
In mijn leven
Je hebt een schuilplek
In mijn allerdiepste
Je bent een afdruk
Op mijn ziel
Jouw zijn
Een heersend deel van mijn bestaan
Jouw bewustzijn
Vertrouwt zijn eigen oordeel niet
Jouw ogen
Zien de krochten van mijn ziel
In het zijn naar jou
Blijf ik maar denken
In mijn verlangen naar jou
Huil ik om ons
In…
Bij elkaar
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 Dat je elkaar aan mag raken,
omdat we zijn gecomponeerd,
uit hetzelfde bewustzijn.
Uit dezelfde sterrenstof.
Dat je verschillend lijkt.
Niet anders bent.
Dat problemen elkaar oplossen.
Dat je elkaar spontaan herkent.
Omdat liefde liefde kent.
Zodat je je thuis mag voelen.
Bij elkaar.…
zie de mens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 de mens een samenspel
van atomen en moleculen
laveert in het onmetelijke universum
de mens een vernisje ratio
balanceert op dunne draden
van verbreken en verbinden
de mens een druppel bewustzijn in de oceaan
slingert heen en weer
tussen verheffen en verlagen
de mens het bange dier
dat net zo lang om lichtbundels blijft vliegen…
Een zwart-witgeblokte kloof in verhard cement
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
90 Het bewustzijn gespleten,
tweemaal nu
En tweemaal gisteren, vannacht
Ik wachtte op het schaduwkind
Vertrapte stenen, wilde dingen
Geluiden van een schaterlach
Maar dan, een blinde spiegelwand
Die lijn bewoog oneindig
Moro deed mee, die schreeuwt en lacht:
De zon blijft eeuwig schijnen!
En ik,
ik denk aan jou vannacht…
Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten
poëzie
4.2 met 12 stemmen
1.904 Fel wou, niet mocht, niet kon, toch moest hij 't uiten,
* Midas' barbier, Midas' beschaamd verdriet:
Hij groef een afgrond ver van 't stadsgebied,
En borg 't geheim onder een berg van kluiten.
En gluips kroop uit de duisternis naar buiten
'T bedrijvig knikkend, gniff'lend, gich'lend riet,
Dat aan blij boodschappende wind verried,
'…
Nacht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
726 De ochtend keerde alles, bloedsomloop
En haperingen maakten rechtsomkeert
De binnenzijde van mijn kussensloop
Was ook geheel naar buiten toe gekeert
Geluiden klonken anders, het getal
Was niet meer logisch en de mijmerij
Verlichtte elk bereik van het heelal
De waarheid werd gewoon een schilderij
Ik werd verdwaasd gewekt als nooit tevoor…
vergetelheid
hartenkreet
4.3 met 12 stemmen
1.316 Wit, Blijvende gedachten.
Ze jagen door je hoofd,
de onwetendheid, nooit word je geloofd.
Je voelt medeleven maar ook minachten.
Zien zonder verband.
Verbindingen verdwenen.
Thuis zijn zonder land
De massa bestaat uit velen.
Nooit zul je weer weten,
wat je vroeger hebt gedaan.
Alles ben je vergeten,
En wat je weet, daar heb je niks…
JEUGDHERINNERINGEN
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.454 voorjaarsspel in groot rood klaverveld
uitbundig geschreeuw rennende benen
als woedende boer opwachting maakt
bont geslagen billen snel verdwenen
kostbare momenten die fragmentarisch
kleurrijk als vluchtig vertoonde dia’s
door het snel vergrijzende bewustzijn
schieten minder en minder realistisch…
windvlaag
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
967 als een windvlaag
gleed het langs
me heen
die middag in het
open veld
toen ik achter een
wazige horizon
iets van oorsprong
en bestemming
voelde
als een vaag besef
van eeuwigheid…
Sinterklaas bestaat
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.692 ‘Cogito sum’
R. Descartes
Sinterklaas keek in de spiegel.
Hij twijfelde aan alles: zijn baard,
zijn mijter, zijn tabbert, zijn staf.
Alles een groot vraagteken!
Toen ging hij zitten. Een oude wijze
man keek in de spiegel van zijn ziel.
En hij zag dat hij bestond: een oude
wijze man die nadacht over het leven.
12-11-2006…
bomen sterven liggend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 de bomen worden geveld
hun stammen onnatuurlijk plat
op de vlakte steunen ze
hun laatste kreunen klinken
maar verwaaid, niet alles
wordt door iedereen gehoord
ergens in het land een bos
minder, ergens op de wereld
een heel oerwoud, er móet
papier zijn om te tekenen
wat móet gebouwd, in drievoud
voorgelegd aan de administratie
van elke…
Goed veel
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
978 Ik heb weleens
Begeerd
Dat
Het vele goed zou zijn
Maar…
Ik heb nu geleerd
Dat
Slechts het goede
Veel is…
Ontwaken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
557 De tijd tikt in sluimerstand
dromen strelen de lakens
met zandgestrooide zang
mijn geest in een baan
om de aarde
nu terug de dampkring in
de psyche keert
zich om
onder wordt boven
zoals de onwetendheid
bewustwording
in haar greep houdt
strekken armen zich
uit in onmetelijke ruimte
verdwenen is de greep
vrijheid in twee werelden…
He toog
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
647 Door de vale lens van ratio rimpelt
een levende reflectie
het bewustzijn van een landschap
in adagio
door het oog van de vulkaan
keert materie zich naar buiten
er is geen regen die vertroebelt
of overspoelt
slechts de ruimte is omarmd
door de ogen van weerspiegeling
de zin van het doorgronden
wordt overstemd door zuiver stilte
essentie…
Voor de chaos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 niemand kent de noorderzon
waar de fluittoon galmt en droomt
uit de trilling spoort het licht
door de dalen van gebergten
iemand wekt de taak der taken
om de wereld neer te leggen
water vuur en aarde buigen
om elkaar en strijken tijd
toen er brak een zwaar gelaat
door elementen die het zwart
van de zon met woorden weefden
en een straal…
LOTGEVAL
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
530 Jij stille fluister
die mijn zinnen wekt,
jij warme luister
die mijn treden rekt,
bent de roep van boven
die mijn wereld kleurt,
leert mij gestaag geloven
dat dit echt gebeurt……