463 resultaten.
FOTO ZONDER NAAM
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
857 een werveling van woorden schiet
ongrijpbaar door hem heen
als hij haar foto ziet
haar naam ligt op zijn lippen
hoe iets wat bijna voelbaar
op je handpalm ligt
als je kijkt je steeds weer
kan ontglippen
vertrouwdheid vertaalt zich in gemis
tot als een geschenk een flard
van een gebeuren zich ontward
en hij weer heel even bij haar is………
Oranjebruin
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
514 De letters van De Blokker
ontroeren altijd weer.
Vooral 's nachts als niemand
ze ziet en ze toch zo hun best doen.…
Compositie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.112 Vergeet
voor even
de waaier wiens vlagen
je horizon liet driften,
het spiegelbeeld
fluitspelend op herinneringen.
Ik vorm je in de groei
van nevelig licht
dat valt in de stilte
van een deuropening.…
hoe bindend de liefde
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
770 dames geven binding
aan de man
voor een diep beleven
hunner suprematie
zijn uitstoot
van spermatozoïden
gaat met hoofdletter
Donnerwetter
voor ultieme exaltatie
waar het om gaat
is sublimatie
van zijn driften
de gesteven opwinding
van onomwonden
op de kar gebonden
zal weer verkeren
in fatsoen en gratie
gedane zaken
nemen een keer…
geen ritme
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
591 mijn hart slentert de dagen voorbij
het heeft geen ritme en ijlt
zich naar de nacht alwaar
het beddengoed een schijn
van rust creëert
nu maart het voorportaal
van de lente heeft geopend,
het leven zich groent aan de wetenschap
dat het maar kortstondig zal wezen
huist er in mij een klaaggezang
dat alle driften die ik ooit bezat
nu als…
Big Bang tot troost
gedicht
4.0 met 4 stemmen
6.226 Het kuiken komt uit
ze brengen het groot
en dan komen ze af
met de bijl
En niemand die er
tranen om laat
of een lijvig boek
over schrijft
Als hun eigen broed
het leven verlaat
is het dikste boek
nog te klein
na de nieuwe Big Bang
is dit alles voorbij
de kip en het ei
en ook zij
-----------------------------
uit: 'Dooier op drift…
Passant
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Eén keer bij elkaar gelegen
toen de drift ons had gevat,
je deed niet moeilijk, niet verlegen
gaf je alles wat je had.
Willig nodigende armen,
streling maande: ‘ga je gang’,
heimelijk elkander warmend
aan het koortsvuur van de drang.
Het samenzijn ontbeerde zegen,
ik droomde jou doch jij mij niet.…
ALS GE MAAR .. .
poëzie
4.2 met 6 stemmen
1.135 Als ge maar in 't drukke leven
't Eigen leven niet vergeet,
Als ge maar niet wordt gedreven
En van eigen drift niet weet!
Als ge in de maskerade,
Die het leven spelen laat,
Maar niet speelt tot eigen schade
Aan uw eerlijke gelaat!…
keergrens
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
402 ergens voorbij het keerpunt,
in verhoogde staat, als de
stilte stormachtig zwijgt, op het
uur van bombastisch wilde wolken
grauw, grijs, chroom, groots,
van golven met hun woeste koppen
hun haren wapperend in de wind
schuim op de bek
geen vaste vorm te zien
nergens grond om te staan
driftig op drift
met nog een lange reis te gaan…
Domoren en dromers
gedicht
3.0 met 61 stemmen
18.069 Maar wie met onvervalste wijsheid van een ongeschoolde
en van droom en drift doortrilde hand
de hemel aansnijdt om zijn naam te kerven
in de regenbogen -
die beschouwt de gangster aan het roer als vijand.
---------------------------------
uit: 'Eeuwige vlam', 2003.…
mijn poëzie zwemt in het abnormale
netgedicht
4.8 met 12 stemmen
716 mijn poëzie zwemt in het abnormale
gegrift in vernieuwende drift
in een wereld van louter plezier
schuurt het zelfs de teerste huid
ik spel woorden in dagen met lange passen
routineus ontdekkend in onrust
woordstrelingen in het nog onbekende
die geuren vormen in het onverklaarbare
met al mijn vermogen en bescheiden talent
maar in onverdroten…
Waterlelieknop
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
571 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…
Waterlelieknop
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
691 Bladeren stil gevouwen
als hoeders rond het hart
dat schuchter is in opengaan
want alles wat mooi bloeide
dreef weg uit haar bestaan
Zij zag de bloemen driften
met sterke stromen mee
waar ze in ondergingen
gekneusd,verwelkt.., passé
Nu vreest zij het ontluiken
hoewel ze naar ’t zonlicht snakt
en heeft de angst voor ‘t vergaan
haar eenzaam…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Schaduwstilte
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
502 Met jouw ademtocht in werkelijkheid
vertrek je zorgelijk uit mijn zongebied
om het schaduwland te betrekken
innemend door dappere drift
in mijn dromen vertolk jij stilte
van afscheid nabij de landsgrenzen
tegen de horizon herschreven
niet uit te wissen in bezinning
door de ruimte van jouw eenvoudige komaf
laat jij de schaduwstilte zwijgen…
Alsof lezen zo bedoeld was
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
572 lezen op het strand
waar ik niet lees terwijl ik lees
waar ik ben
luchtschappen driften rustig
wind wappert m'n haren
en fladdert aan m'n vel
golven rollen door m'n oren
vogel gekir zonder zin
alles is natuur en alles is
en alles is weg
behalve dat boek, die letters, die ruimte ...
alsof lezen zo bedoeld was…
overmand
netgedicht
4.5 met 12 stemmen
623 is er nog een zin
een samengesteld woord
dat groter is
dan bijvoorbeeld een schaduw van een vogel
waarin een lichaam zich getild weet
hoog boven de branding
door drift bewogen
een meeuw misschien
die zichzelf in de traagheid van de zon zoekt
en in de einder zakt
golf over golf
is er nog iets
al is het maar even
dat in ons hart past…
roodborstje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
574 rood rondborstig
wulps blikkend
tikt zij het raam
als ware zij
vragend om aandacht
een meisje van plezier
niets verhullend
zingt zij temend
ach kom nou
laat mij erin
zo zonder jou
is het eenzaam hier
guur ook en koud
vliegen vangend vlug
de schoot schuilend
kruimelt zij nootjes
tot natuurlijke drift
in het hoogste lied
haar ontladen…
Slaande ruzie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
402 ik zag
het rollen
van ogen
vingers die
wringend
kraakten
begeleid door
kreten uit
mond en kaken
in de
oplaaiende
stampende
drift was het ikke
volledig zoek
toen agressie
procesgetrouw
de slaande ruzie
ging verstikken
het ging
om niks waar
stilte viel
won rust
terrein
kreeg gezond
verstand
langzaam weer
de overhand…
liefdeswaan
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
811 hoe ontdekt een kind de liefde
van waar herkent het dit gevoel
de wil om te beminnen
sinds duizend jaar gebeiteld
in de genen van iedere mens
zo vaak voor de liefde gevallen
minde je ooit wel de man
of was het enkel verliefdheid
ontsproten uit overlevingsdrang
is liefde niets meer
dan ervaring van primaire driften
gestuurd door de voortplantingsdrang…
'k Versta de eindeloze rouwe
poëzie
2.8 met 12 stemmen
2.971 Dat woord dat maar voor 't recht en klonk,
die mening die door 't wezen blonk,
dat taaie blijven bij de werke,
die drift voor Priester en voor Kerke,
die vrome deugd, die godsdienstzin,
die echtgenote- en kind'renmin:
dat al hebt gij, helaas, verloren,
maar hem stelt het bij de uitverkoren...…
Woede
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
342 (over het vuur dat vraagt om vorm)
Woede komt niet als een vreemdeling binnen —
ze klopt niet, ze stormt,
ze beukt op de borstkas,
brandt achter de ogen,
hijgt in je keel als een woord zonder rem.
Ze zegt: “Vecht terug. Schreeuw. Gooi. Verbreek.”
En o, wat is het menselijk
om toe te geven aan die roep.
Maar niet het voelen is zonde.…
de Stad
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
524 Die stad heeft moeite met het ontwaken
dus sluimert zij zachtjes voort,
tot het verkeer op drift gaat raken
dan is die sluimering verstoord
maar pas als de laatste flarden ochtendmist
in het niets zijn weggedreven,
is deze stad, wel zeer beslist,
weer terug gebracht tot leven.…
Leven doet zo'n pijn
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
479 mag ik
in je sprookje spelen
op luchtkastelen bij je zijn
het echte leven doet zo’n pijn
nee het is
geen vluchten maar
mijn hart even luchten
geen scherpe kanten meer voelen
zonder woorden
weten wat we bedoelen
samen op drift gaan
en de plicht laten staan
uit alles ontsnappen
de kansen weer pakken
die vrijheid en liefde ons geven…
Gelijk een vuur, dat flonkert
poëzie
4.0 met 2 stemmen
937 O toverachtig gemengel
van week gevoel en van drift!
O tolken van 't hart van die engel,
brengt gij mij laving of gift?…
Grootmoeder
netgedicht
2.4 met 82 stemmen
41.905 Maar in dat labyrint stond nog gegrift
een vaderhuis met vele woningen;
toen raakte zij op drift.
Alle dimensies werden in haar wit,
getallen cijferden zich weg uit reeksen
en elke volzin weigerde te zijn.…
aanzoek
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
4.169 het beeld dat zij brengt
hoe kan hij anders dan bekennen
dat zij hem geen andere keuze laat
dan overvol het vuur erkennen
dat zij voor alle leven staat
doorheen het wapen van
verschroeiende overgave
heden weet hij immers dat
eens zij zijn hart ontvangt
van enige drift geen sprake
hij zich bevrijd mag weten
van de verlokkingen des vlezes…
De waterproef
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Van de zoute zee
in woeste drift.
Oneindig water
voert de ogen mee,
vroeger of later
naar verdekte oorden
achter de horizon
in verzwegen woorden,
land van Babylon.
Van verneveld water
dat als mist rondwaart
en in de lucht rust vindt,
of gewoon het water van de vaart
dat beide oevers verbindt.…
Gewikt en gewogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
567 ik ben anders
dan normaal
in tegendraads bewegen
floot steeds vals
schopte tegen schenen met
van drift onhandelbare benen
was allergisch voor de zachte hand
van mens en overheden
die het altijd beter deden
waar opvoeders
de zere plek masseerden
van stoten en proberen
kreeg ik de kat
omdat ik voelde welke doelen
men met ons voor…
Eeuwige sneeuw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
568 wolken zijn
achteloos, in het voorbijgaan
zomaar flarden van schone schijn
verder niet iets om bij stil te staan
bij waterdruppels hoog in de lucht
maar dan wazig en buiten bereik
ben liever voor regen beducht
zo gaf men van zorgen blijk
ik dacht in mijn onschuld
dat het bergtoppen waren
in zwijgende nevelen gehuld
of drijfijs, op drift…