548 resultaten.
Memories en oude kaas
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
627 Een prins op het witte paard
bonsde haar hart
bij het ontmoeten
zèlfs na vijfenveertig jaar
glanzen haar ogen dromerig
ze gaat hem weer ontmoeten
ach ik was een adonis
jong knap wild
en ontembaar
ik versierde elk jaar
wel tientallen meisjes
ze was er een van
trouwen kwam niet in me op
als ze me niet gekust had
de eerste avond
was…
Volmaakt geluk
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
745 De dromer staarde in de verte alsof hij opnieuw dat moment beleefde.
Ik heb haar niet gevonden,
zij vond mij.…
Winterslaap
netgedicht
4.1 met 18 stemmen
1.738 Schaduwen slapen onder de naakte maan,
dromerige volte.
Zie het licht schateren van vredigheid
tussen de jaloezieën zinken gedachten
naar de bodem van een witte winternacht.…
Echtpaar
netgedicht
3.0 met 20 stemmen
3.189 Het is elf uur het echtpaar zit
hij gaapt en zapt, zij zucht
en denkt dromerig aan toen
hun liefde nam een hoge vlucht
's avonds TV, 's nachts slaapt hij
en 's morgens heeft hij weinig tijd
geruisloos liep de hartstocht uit
op een sisser van stil verwijt.…
Lichtelijk geraakt
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
598 Je probeerde het
rechtstreeks naar jouw doel
omdat afstand was te overzien
tussen zwijgende regen
en gesmolten sneeuw
hield jij jouw liefdeswapen
voor mijn dromerige ogen
in niets anders dan nederige
ontroering van ontwapende ziel
je hebt mij lichtelijk geraakt
door nu smoezelig te zwijgen
er is niets tussen ons gebeurd.…
Geen zelfmoord
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.239 De slaperige blauwe oceaan
kan mij stiekem verleiden
om tot de bodem te gaan
en niet langer te strijden
Dromerig neem ik een besluit
om heel lief te verdrinken
ik spreek mijn vonnis uit
door langzaam te zinken
Prachtig doorzichtig koraal
verwelkomt mij aan boord
ik sta voor het mooiste portaal
dit is eigenlijk geen zelfmoord…
Herfstmist
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
914 Zo prachtig, lavendel en licht
Zo geurig aaneengedicht
Een dromerige waas
Vertelt het relaas
van de vertrekkende zon
En hoe het allemaal begon
De fluistering van rood
over een zekere dood
Treurnis gegoten in oud hout
Dansend gebladderte als vallend goud
Een wenteling in natte geurigheid
Versterving zonder spijt…
Van fouten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 Waarin dromers dromen.
Waarin denkers denken,
als vogels in een kooi.
Als vissen in hun kom.
Dood gaan is weer ongeboren zijn.
Zo kan gisteren morgen worden.
Zo kunnen mensheden iets leren.
Van fouten die geen fouten zijn.…
lentejazz
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
449 bij de eerste warmte geurt het bos zanderig en zoet
zijn ontdooide kleuren in het palet dun aangezet
er schuilt een thuiskomst in dit fluwelen bruidsbed
van pas losgelaten oogweelde en dromerige gloed
dan ziet iemand een zwaluw bij volle maan
en lijkt ‘t alsof de zon nooit is ondergegaan…
nauwelijks
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
376 nauwelijks gedroomd
in onze slaap
zijn onze dromen
ons ontlopen
ons ontvlucht
dromen zonder dromers nu
wolkenflarden
zonder lucht
en wij
de dromenloze slapers
de dromenloze wakers
wij slapen donker
naast elkaar
jij
ergens
in een of andere
grijze stad
en ik
verloren
in een of ander
ver gehucht…
Op de drempel
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
292 Met dromerige gedachten
ga ik naar het strand,
waar de sterren nog schijnen
en het café open is.
Binnen drink ik bier.
Ik voel
dat ik wacht.
Alles
keert terug
van verre wegen
naar hier,
waar haar lange haren
een bergketen waren,
een toevlucht
voor eenzame sterren.
Ik kijk om me heen
en zie haar
staan
op de drempel.…
beweeg mee met je dromen en vlieg
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
982 elke ademtocht
glijdt onverbiddelijk
langs grof schuurpapieren longen
geperforeerde levenslucht
vult levenloos mijn lege hart
nu elke droom in duigen is gevallen
wat verwacht ik nog van het leven - vraag ik mij
niets - antwoordt de dromer - en alles
want uit niets worden dromen geboren
dromen zijn bedrog - zeg ik
dromen zijn pijn…
Zijn handen rusten in zijn ogen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
548 De dromer
misschien, die vaag om zich
heen kijkt en mijn beeld laat
bezinken voordat hij begint
te tekenen; zijn handen rusten
in zijn ogen, zijn blik is zacht
geen zoeklicht
dat mij bleekt en minder
uitlicht dan het verblindt…
Droomster
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Dacht heel lang
alleen te moeten dromen
tot je bijna tastbaar
maar toch o zo ijl
mijn dagdromen bevolkte
nachtverlangens binnengleed
Soms denk ik even
in het echte leven
een glimp van je te zien
dus blijf ik zoeken
in de hoop je te vinden
Maar tot die tijd
ben je mijn heldere droomster
ik jouw verlangende dromer…
In tedere kussen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
563 je zingt
en blinkt als
het kristal in mijn hand
een kleinood
waarin je ogen
twinkelen als sterren
de kleur
van oude likeur
dromerig en van verre
je lach
overbrugt de
kou van de avond
brengt dansend
ontvlammende warmte
van het flakkerende vuur
in tedere kussen
smaakt onze liefde
eenvoudig en puur…
Je glimlach zo dichtbij
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
616 Zilver glansde de maan
aan de donkere hemel
met in mijn ogen het licht
van jouw zon
dat me vandaag toe lachte
ik was niet moe
bij het naar bed gaan
Schurkte me dromerig
onder het dekbed
dat zich vederlicht vulde
met jouw liefde
van jou houden
is niet zo moeilijk
zelfs al ben je ver
en voor mij onbereikbaar
daar zo boven
je glimlach…
klokslag vier
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
531 zilverglans dons vleugelslag
dromerige oogopslag
was ik vrij als die vogel
hoog in de wolken zwevend
moeder aarde aan mijn voeten lag
zou ik beminnen ….jou
elk begin van een nieuwe zomerdag
vlinderzacht als een fluistering
van de wind
als een kus van de zon
met een warme glimlach
de kerkklok
slaat vier
en ik lees (de) wijzer…
Indian summer
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
764 Ik wil geen minuut missen, geen uur verzuimen,
jouw dromerige fruit heeft iets goddelijk zoet.
Ik lik vingers en duimen.…
Vorstelijke hemel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
875 Open zee naar het oneindige
waar de aarde zich laat vallen
een dromerig landschap
dat nooit zal versmallen
Vorstelijke hemel zo blauw
omhelst wolken van licht
een overdekte hemel
als onaantastbaar lichtgewicht
De stilte leeft vol geduld
zweeft door het heelal
een voelbare rust
maakt zijn vrije val...…
Parkeerplaats
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
641 Ik wacht en de radio speelt
Schoorvoetend
Een melodie
Een dromerig ondergronds beekje
Borrelt omhoog.
Er is nu wel plek
Maar ik wil niet meer rijden
Tussen de mensen
Maar wachten totdat het stuk
Op de radio uit is.…
Alles is daar
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
611 Alles is daar maar we weten het niet:
de woorden van het gedicht in het hart van de dromer,
de belofte in het verlangen van het hart,
de zomer in het juichen van de lente.…
Romantische dwaas
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
518 trager maakt
in afwachting
doet zitten of
alles nog wel gaat
ik lach naar zon
droom lente
in een groene waas
maar weet mezelf
een romantische dwaas
nog heb ik
niet afgehaakt
verbaasd over de
snelheid in ontwikkeling
en de enorme haast
het overzicht
is er nog wel maar
hiaten worden groter
biedt zomer nog soelaas of
wordt de dromer…
orangegloed
hartenkreet
2.3 met 14 stemmen
2.025 Zomaar een dag
schrijven wij luchtkastelen
in het zand
gewoon omdat het mag
deze nieuwe geboren dag
schrijven wij kastelen in de lucht
zolang wij maar blijven dromen
bliven wij geloven
alles gaat uiteindelijk open
zolang dromers en klaprozen
zingen
luchtkasteel met zijn gote vlindertuin
zijn open
Nu…
Heimwee naar eens
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
741 Ik hou van je sensuele lach
je starende dromerige blik
jouw huid op mijn huid
de rilling door heel mijn lijf
De zoen die proeft wat de
horden hormonen beloven
die door lichamen stromen
Alleen nog de vrouw vinden
die m’n fantasie waarmaakt
Kansloos, zucht m’n vrouw
met een kop als die van jou
kom ik niet van je af…
Manifesteerde menselijkheid
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
485 In het verleden van jouw menselijkheid
bij een gecalculeerde rationaliteit
op een eiland, tijdens een feestje
hielp je mij bij de verwerkelijking
van een waarheid, die ons samenbracht
en stevig vasthield in de nacht
die zich manifesteerde om ons heen
met een geroezemoes van stemmen
in herhaling van dromerigheid
als een oneindige dialoog
uit…
Als een lied van stil verlangen
netgedicht
4.2 met 59 stemmen
1.916 Ik volg het voetspoor
van een dromer
langs de kustlijn
van jouw hand
geven golven
zich gewonnen
en de branding
waar ik strand
spreekt van liefde
zonder woorden
schrijf ik zinnen
in het zand
onbewogen
lacht het leven
in jouw ogen
keert het tij
als een lied van
stil verlangen
waai jij even
mee met mij...…
Wolkte mijn zon
netgedicht
2.7 met 13 stemmen
885 je pakte wat wind
wolkte mijn zon
hagelde ijs
en regende later
je warme lente
ik droogde bekoeld
zag het blauw tussen
jou en de buien
nam een van mijn
laatste winterse truien
fiets nu door maart
laveer tussen
winter en zomer
jij roert je staart en ik
blijf een lentense dromer…
Magie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
542 Gesluierd door het haar
betoverd door parfum
dromerig in de hals
ruik ik de lentegeur.
Omarm visioenen
op top van de duin
spiegelt avondgloed
in haar rollende traan
Staan in vuur en vlam
kijkend naar de horizon
echoot haar jawoord
door de magische kleur.…
Een gouden avond
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
1.054 In het absolute niets
van deze gouden avond,
walsen mijn ogen
met de sterren en
vlecht ik deze pure schoonheid
in het ochtendblozen van een dromer.…
Door het stof
gedicht
3.9 met 15 stemmen
9.119 ik stuif melig door de gangen
die vandaag nog zijn behangen
met wat schamele restjes jou
fladder een stofdoek langs gedachten
aan de afgelopen nachten, nog ver
voor je vertrekken zou
nooit eerder was je deelbaar
zo weergaloos ongrijpbaar
als in het stof dat nu verwaait
dromerig verschoon ik de lakens
verzet met liefde enkele bakens…