825 resultaten.
Geen woord durf ik te schrijven
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
778 en toch
vergeet ik het gekookte water,
de pan op het vuur.
Ik zit maar kijk maar is
de rust van korte duur.
Verspreek me
ontbreek me.
Vergeet me
een beetje
want weet je
ergens tussen brandende wonden
van on-onthouden
is er niets meer teruggevonden.…
Durf te geloven in de liefde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
585 Ik kijk naar de tijd
De tijd die je niet meer kunt terugdraaien
En langzaam tikt de tijd weg
Laat mij maar voelen hoe het voelt
Om om de tijd terug te draaien
Waar ik aandachtig luister naar mijn moeders stem
Dat alles goed komt en dat alles is zoals het is en ze zal ongeveer dit zeggen:
Stormen zullen waaien, hevige golven zullen stranden…
DURF EEN NAAM TE NOEMEN
hartenkreet
4.8 met 13 stemmen
1.119 …en ik blijf maar verder en verder over je schrijven
terwijl niemand je naam nog uitspreekt
de mensen gaan hem vermijden te noemen
uit angst dat mijn hart om jou dan weer breekt.
Toch hoor ik je naam zo graag nog eens noemen
honderden malen zeg ik hem op een dag
een naam die mij steeds tot leven blijft roepen
in mijn eenzaamheid mijn traan…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…
Ambrosia
netgedicht
1.1 met 10 stemmen
4.369 Er zijn juwelen
die jullie delen
durf ze strelen.
Als toekomstprijs
beloof ik Godenspijs.…
Maak ons tot licht
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
888 Maak ons tot licht
en overstroom ons
met durf en moed,
met veel vertrouwen;
Maak ons tot vuur
en wek de hartstocht
voor recht en vrede,
voor geduld;
Maak ons tot stilte
die durft knielen,
die wil dienen
ongeweten.
Voor Witte Donderdag 2008…
Bevrijding, dag
snelsonnet
3.8 met 8 stemmen
1.092 Ik word door camera’s geregistreerd
Durf wat ik vind nog nauwelijks te zeggen
Men weet mij duizend regels op te leggen
En in mijn stad word ik steeds gefouilleerd
Hoera het is vandaag de vijfde mei
Ik woon in Nederland, dus ben ik vrij!…
Schaduw
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
604 Laat wat eens is geweest een
mooie herinnering zijn, ontplooi
je gevoel durf weer te dromen
in een toekomst van nu en morgen.…
Bauke Mollema
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
500 Dus durf ik (weer) de stelling te poneren
Dat je het op een oude fiets moet leren.…
naar binnen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
666 ik blaas de
sterrenstof
van je schouders
als ik in
je lege
kamer sta
doorschijnend
in mijn
verlatenheid
word ik
gedragen door
het zachte
ik haal je op
je bent er
als ik nieuwe
woorden op
de oude
stapel
ik blijf niet
buiten staan
ik durf
naar binnen…
Wie wij zijn
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
539 Hier durf ik te begrijpen,
wie wij van harte zijn.
Wie ik ook ben.…
onhandig
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
806 onzeker,
beperkt door
metrum en ritme
begeef ik mij op het ijs,
met als enige steun
de stoel van mijn gevoel
laveer ik,
intuïtief en handig
rakelings langs
jambe en trachee,
dactylus en anapest,
doe ik wanhopig
steeds mijn best;
omzeil, al doende, hexameter -
om amfibrachus niet te raken
mis ik zo ook alexandrijn -
waarom
moet…
Versmelten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
579 durf ik nergens heen
Samen met die ander maakt eigenlijk niet uit wie
Het mogen er ook twee zijn dan zijn we met zijn drie
Niet in staat mijzelf die veiligheid te bieden
Blijf ik het maar zoeken in allerlei andere lieden
In hem in haar in jou van mij part in de rest
Zolang ík het maar niet ben vind ik alles best !…
Were di
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
328 Als de ouders op de crèche
naar je kijken en smoezen
dat de man die jou ophaalt
je vader is, weer je dan
Recht je schouders en je ogen
Durf schaamteloos zijn zoon te zijn
Als mensen jou zien en gniffelen
omdat je een andere naam hebt
dan je vader, je tante en je oma
weer je dan met de waarheid
van hun daden, die groter is
dan wat er in…
Zoveel meer.
hartenkreet
4.3 met 24 stemmen
3.362 Jou nog vertrouwen, durf ik niet meer
Vergis me in jou iedere keer weer.
Bouw een muur om me heen,
Daar kom je niet meer doorheen.
Had zoveel meer willen zeggen,
Maar wist niet hoe het uit te leggen.
Wat het was, zal je nimmer verstaan,
Toch voelde ik bij het afscheid een traan.…
hinde
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.342 niet aan je blik
maar aan je lichte oogopslag
merk ik de aarzeling
het verlangen van je hand
door mijn haar te glijden
zoals een hinde weifelt
bij haar eerste sprong
de durf inschat
weegt jij de begeerte af
aan je vingertoppen voel ik
de perfekte landing.…
Broodje van Kootje
snelsonnet
3.7 met 19 stemmen
1.380 Het blijft wel zaak, durf ik al te voorspellen,
om altijd goed je vingers na te tellen.…
verjaard geluk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 hoe dikwijls is geluk
niet meer dan een oude droom
uit een vervlogen tijd
ik heb er destijds zorgvuldig
notitie van genomen en het opgeschreven
in een groen cahier met mijn naam
in schuinschrift op het etiket
nu ik na jaren de woorden
durf te herlezen betrap
ik mijzelf op weemoed…
Wild geraas
snelsonnet
3.8 met 20 stemmen
2.959 Wanneer ze steeds zo op me blijven letten
Dan durf ik zelfs mijn schoen niet meer te zetten…
Vleselijke lijnen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
800 lijnen rivieren speels
in mijn handpalmen
hun verleden ken ik
hoe anders de loop
mijn glazig kijken
verbetert geen zicht
op overmorgen
enkel tevredenheid
vrees voedt zichzelf
-wat laat leven-
nu ik ook voorbij
deze handen durf te zien…
geen lichtpunt,
hartenkreet
4.6 met 8 stemmen
1.176 Ik durf niet in het licht,
ik wil niet zichtbaar zijn.
In het licht ben ik kwetsbaar,
en ik wil geen pijn.
laat me gewoon met rust.…
Jij
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.580 Ik wil het je graag zeggen,
Maar durf het niet.
Ik wil op je aflopen
en zeggen dat ik van je houd.
Mijn leven is niet makkelijk,
Maar door jou kan ik het aan.…
ruimte
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
966 als je de kooi bent
zonder de vogel
komt de ander
die de vogel zal zijn
durf hoog te zweven
als je de zwaan bent
de ander in de schaduw
kijkt je na zo lang hij kan
als je valt wees dan niet bang
voor het licht en het donker
ik kom uit de schaduw
vang je, zonder te vragen, op…
ik kan niet,maar toch....
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.359 maar één ding
durf ik
met simpele woorden
aan jou te vragen:
hallo!
maak ik bij jou
een tikkeltje kans?…
we blijven hakketakken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
547 dat durf ik te betwijfelen,
want we blijven op ons stuk.
daardoor zakken we al maar dieper weg
in 't moeras van ons eigen ongeluk!…
dageraad
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
457 tussen
drijven en zwemmen
ontbreekt soms slechts de durf
nog te verlangen
hoe dan ook
zouden
verdriet en pijn
onvoldoende moeten zijn
om de gordijnen te sluiten
op de klaarte
van de dageraad
hoopt men...…
Griekse lente
snelsonnet
3.8 met 6 stemmen
672 Ik zit en durf me nauw'lijks te bewegen
Zelfs in de schaduw is het nog bloedheet
Mijn hoofd en armen zijn bedekt met zweet
Komt er na zonneschijn wel altijd regen?
Ja/nee...wat maakt het uit wie er gaat winnen
De Griekse lente viel ons land al binnen…
vervuld
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
531 in mijn gedachten
je teder strelen
mijn schuchter beven
elkaars verlangen weten
met liefde in je ogen
teder naar me toe gebogen
heb je mijn passie doen ontwaken
durf ik mij op jou verlaten
zoetjes aan
maar zo waarachtig
je naam uitspreken
als mijn lang verwachte…
Dwaallicht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
567 Zij dwaalde op onbetreden paden
en hoopte op betere tijden
Tijden die ooit waren
een tijd die nog moest komen
een tijd die is
Iets in haar ogen
zegt me
dat ze niet meer gelooft
dat er noch een begin is
noch een einde
Wat het precies is
durf ik niet te zeggen
Het is zoiets als: wanhoop…
Eigenwijs
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
494 steek je kop maar in 't zand
want er is niets aan de hand
zet je masker op zolang angst regeert
heb je er dan nog niets van geleerd
dat je keer op keer vervalt in oude streken
tot het je niet meer aan durf zal ontbreken
je de angst kunt laten voor wat het is
en je bevrijd zult worden uit deze duisternis…