416 resultaten.
beelden van mijn droom
netgedicht
3.7 met 16 stemmen
763 ik boetseer in duister licht
de beelden van mijn droom
ze zijn op volmaaktheid gericht
terwijl ik ze met vreugde omzoom
mijn handen raken gejaagd
als ze zoeken naar de zwarte klei
die in gedachten wordt gelaagd
totdat ik het heb gemaakt gelijk zij
ik durf haar niet
de morgen te schenken
wellicht zie ik dan mijzelf
zal slechts de maan…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Het echoot diep
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
619 misschien ga ik wel dood
in de nabijheid van jouw
grijpende hand, er is tijd
waar koele lucht
mijn pad kruist
voor wie de klei in
mijn stem beheerst, er mee
stoeit tot aan de top van de nacht
- is eerbied de wet die me kust
in de vrolijkheid van het ongeboren kind ?…
Geaardheid?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
439 Een zwerfkei vergroeid
met z’n wezen tussen
zand en klei.…
van Windows naar de ruiten
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
2.374 dus spons en zeem ik, in-
tussen dringen zinnen
binnen in mijn hoofd
ik moet weer schrappen,
knippen en plakken; altijd
wil ik ergens anders zijn
zo ook vanavond loop ik
voortdurend tussen klei
en aanrecht, van wolk naar
peer en terug; altijd ergens
anders heen en als ik anders
wil ik hier, zo stroom ik
heen en weer, een echte vis!…
Kerkbodedag
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
680 Baggerend door de vette klei
neurie ik bij mijn ronde,
wegherstellers fluiten mee,
zij kennen gezang honderd?!…
Zingevers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
527 Pottenbakkers vormen zin uit natte klei.
Van geluiden maken muzikanten tonen.
Van poëzie worden sombere mensen blij.
Menig mensenleven verloopt zinloos.
Wie geen zin heeft om zin te geven,
loopt zinloos in de weg.
Loopt zinloos door dit leven.…
DROOMVROUW
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
719 in mijn droom heb ik
geprobeerd jou
uit marmer te houwen
op doek als een Mona Lisa
te vereeuwigen
te boetseren uit klei
met woorden beschrijven
in een hemels mooi gedicht
dit alles zetten naar mijn hand
nu ik weer in de werkelijkheid
ben aanbeland
en ik jou bij daglicht
weer aanschouw
besef ik dat ik niet meer hoef te dromen
alles…
Groninger Hogeland
gedicht
3.6 met 29 stemmen
13.986 Starend over dit bedaarde
land laat ik een wensdroom vrij:
Geef ons op de nieuwe aarde
duizend bunder nieuwe klei.
Geef ons daarop, lieve Heer,
Zeerijp, Eenum, Garrelsweer.
Geef ons in dat eeuwig heden
een vernieuwd Uithuizermeeden.
Geef ons Roodeschool en Spijk
in de kromming van de dijk.…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 Je kneedt uit de klei
In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels…
De aardappelprijzen....
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
813 Zie daar toch die geploegde akker,
glinsterend de vette klei,
in elke voor nu wakker,
wachtend op het volgend jaargetij.
In het hoek - ineengedoken -
drukt een patrijs zich bangelijk neer.
Daarnaast een trotse reiger
poserend als 'n rijzig heer.…
Boeket!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
566 Niet gekneed als een bonk grijze klei!
Maar in pluriforme harmonie zijn wij!
Ik! soms de brandnetel hoort er ook bij!…
Droomstilte
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
582 bijna de droomstilte
die je woordgebarend hebt gebracht
met dat tasten van dageraad
de vroege dauw, een lenteochtend
het is al bijna die avond
en dat afscheid in de kou
hoor de diepe adem
in jouw woord fluisteren
de maanschemer scheel
flinterdun door de emoties
een schat in jouw sterke handen
die woorden stileren
als niet te kneden klei…
Godendrank
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.054 Ik heb in klei en koren gedanst,
ik was net zo gek als Van Gogh,
ik heb met de chiqste vrouwen gesjanst,
ik heb mijn deel verloren, maar toch,
ik ben uit de diepste dalen geklommen,
ik dacht: de Martinitoren is een fles.
Kom, goden, wat kan het ons verdommen,
drink nog wat hemelse jeneverbes!…
VERANTWOORDELIJKHEID IN NEDERLAND
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
675 Zowel de slachtoffers als de daders
liggend dood en zwijgend zij aan zij
diep onder de polderse grond, de klei.
Dat is de definitieve afsluitende fase
van het 'polderen' welke elke gat dicht
en mocht het toch even gaan lekken
gedicht wordt met: "zand(zakken) erover"!…
Zuidschermer
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
580 En populieren schuiven in een rij
gezien vanaf het dravend boerenpaard
dat lenteluchten ruikt in natte klei
en ranke merries van de binnenwaard.…
Schepper
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Vanuit het niets
vormloos klei zo
sprak jij al met mij
ik mocht er zijn
je handen kneedde mij
het voelde fijn
je wilde niet teveel
van mij pakken
anders zou het
te zwaar worden
ik totaal inzakken
te weinig wist
je uit ervaring
zou ook niet bevallen
er zouden gaten
in mij vallen dan
blijf ik een
mislukt hoopje
toekomstig…
kostbaar goud
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
992 het regent
ik lepel tranen
van nieuw geluk
spreid ze uit
als geurig balsem
over je
gekwetste huid
van wonderdadige
zachte klei
vorm ik nieuwe
lichte deuren
zonder sloten
en sleutels
met verroeste
verleden kleuren
je kan weer kijken
en langzaam voelen
alsof het was verholen
je hoeft niet meer
in je labyrint te…
Ik zie mijn Wad verdwijnen
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
551 gingen draden en zelfs je geur
wordt minder zout, ik weet
je gaat in regen en komt in
zwijgen telkens terug
als een dichotomie bespeel
jij het aangezicht en roemt
de verte aan jouw kim, je broze
wervels kalven dieper en dieper
om tenslotte te verdwijnen in het niets
maar mijn hand zal je altijd
blijven raken zoals mijn
stappen in jouw klei…
woekergras
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.297 hij boetseert zijn klei in late dagen
tot een pop
die de wereld niet kan verdragen
zijn leven was een flop
schopt het zand over de graven
woekergras
waar de insekten zich kunnen laven
dan ziet men hoe hij was
bij leven, naar menselijke maatstaven
een verdoemde
welkom in geen enkele haven
geen mens die zijn naam roemde
op die ene na…
oud
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
589 ze zegt - jij
bent al oud hè mamma
en als je oud bent ga je bijna dood
nee lief kind,
je moeder is niet oud
dat lijkt maar zo
ze zegt,
maar jij bent al groot
en ik ben bang
mamma zegt ze,
als je wordt begraven
is je mond dan open of dicht
meestal dicht klinkt het antwoord
o gelukkig, zegt ze
anders komt er klei in…
het broos moment
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
759 ik dagdroom voort
tot het geschreven woord
de zinnen spreekt
die ik wil horen
pas dan stoort
werkelijkheid met zijn geluid
het broos moment waarin de
andere wereld wordt verkend
en eist realiteit
zij kluistert mijn gedachten
ik spartel nog wat na
de droom laat op zich wachten
ik ben weer terug
met voeten in de vette klei
maar…
Oorzaak en gevolg
netgedicht
2.9 met 8 stemmen
609 deze lente kaart met herinneringen
die de dood rijpt aan vluchtige
momenten spijt – witte kopjes
steken al boven de zwarte klei
bebaard en afgebakend
tussen zachte wallen vlees
met vroege stoppels waarvan het zwart
veranderd is in een loodgrijs warm vest
klampt emotie zich vast
aan het duister en ejaculeert
zijn angst met pijnlijke scheuten…
Stroomgebied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
462 Gedachten zijn klei,
geschapen alles uit niets
het model blijft vrij.…
Brief.
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
765 In het watermerk
het punt gegrift van grafiet en schilfers
klei. Ze arceerden samen houtskooletsen,
veegden met de bal van hun hand zachter
vlekken. De lijnen in almaar dichter parallel
nu bruusk uiteen, lichter. En krast hij
met inkt de naam in het blad, in de palm.…
Dek mij toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.128 tot mijzelf gekomen in kilte
ontdek ik dat ik
vandaag weer eens ben wie ik ben
als sneeuwvlok
die smelt op warme handen
ondanks welzijn verbaas ik mij
dat ik in zachte klei door zout
en keihard water ben verdroogd
door wrede adem
via sluipweg van lucht en zon
als zandkorrel weggeblazen
rul vooruit vliegend op de wind
die in mijn ogen…
"O Rhenus,..
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
12 “O Rhenus, U zij geprezen
onze gebeden zijn gehoord
aanvaard en uitgevoerd
Uw bloeden vervult ons
met trots op de steile oever
onze aderen stromen over
van liefde en moed
tegen de ingedroogde
kribbige dijken op
komen wij weer
met de zwaarste laarzen
door klei aanstampen
Of waren het weer
de tranen van Lorelei
wanhoop
over…
Plastic bloem
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
752 in een fabriekshal
van de lopende band
Toch smakte haar kus,
en smaakte naar
grind of grond
Het gestroomlijnde lijf dat
ik soms beklom, viel af
als een bergpad
vol steenslag
Inmiddels rot mijn hart
weg in 'n zompige wei
naast de Hoogovens
Wanneer water
Wanneer zand
Waar mengt men
koude lijven en
zielen weer tot
dampend klei…
Nichtje van vier
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
1.686 langzaam loopt ze naderbij
los van moeder
krijg klei boordjes
een plastic mesje erbij
‘wil oom een koekje maken’
vraagt ze zacht
ik heb kus, neus ster en
mondkoekjes gemaakt
haar neus en mondje
en ze stond voor me
‘het moet lijken’ zei ik
ze lacht
zo ook haar koekjes.…
het boek Dzyan
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Boeken verzwijgen hun geheimen uit vrees te worden verbrand
Letters rukken zich uit woorden en woorden uit hun verband
Afscheid van de waarheid zoals die geschreven staat
Voltooit de aftakeling van de wereld die haar draagt
Alles evolueert
Tijd en ruimte voelen aan als zachtnatte klei
Schaduwen uit schaduw brengen zeven rassen dichterbij…