444 resultaten.
Bij Avondschemering
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
615 Bij avondschemering warm ik mij aan een vuur
de ganse namiddag was het al aan het sneeuwen
vlokken vielen dansend, spelend, uur na uur
bij avondschemering warm ik mij aan een vuur
nooit lag de natuur zo wit en maagdelijk puur
en ‘ k hoorde enkel ‘t krassen van de spreeuwen
bij avondschemering warm ik mij aan een vuur
de ganse namiddag was het…
Papa is boos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Papa laat me niet met rust
sinds ik thuis weg ben
Hij is boos
over mijn vrienden
en haalt spullen bij mij weg
Huisvredebreuk
De politie probeert
het te sussen, ik moet bedelen
om hulp, bescherming
Zijn eer is in het geding
Hij wil mijn maagdelijkheid
herstellen of me opsluiten
Hij kan niet terug
en niet vooruit, hij stikt
liever…
als het weer wintert
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.147 ik heb je
warm geproefd na
het strelen van je benen
jij was zo
maagdelijk ondanks
de lokroep van zovelen
jij bent het kind
dat zomer speelt
als het weer wintert
dat glas blaast
uit de vormen die
nu zijn versplinterd
ik heb je scherven
niet gehad maar mocht
je warme liefde geuren
je zon schijnt weer
haar licht brengt zicht…
opkomende vloed
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
678 in nog koele ochtend
toebereidselen op komst
traag verbleekt de maan
als ceremoniemeester
als waren zij kantjes
van het bruiloftskleed
verkennen witte golfjes
aarzelend het zand
lichtruisend het bruiloftslied
kakofonisch begeleid
door talrijke meeuwen
als de getuigen
gereed ligt
nog maagdelijk strand
uitnodigend
voor de bruiloftsdans…
Tofu-taart
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
677 Kleurverblindend
Maagdelijk wit
Één hap en al je zonden zijn vergeven
Denk niet na!
Doe het nu!
Eet en kauw!…
kinderblik
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.040 in alles huist vandaag het wonderlijk
zicht van lang gelee
zoals de straat in de magische dans van
onstuimige vlokken onder een maagdelijk
wit tapijt verdwijnt
terwijl ik met een verbaasde blik
de gordijnen openschuif
naar buiten ga
in de nog onbetreden sneeuw
m'n dartele stappen achterlaat
van lang, heel lang gelee…
Winterbeeld
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
509 Ik denk aan de sneeuw die maagdelijk wit
op weilanden kan blijven liggen
waar de koeien velig en warm gestald staan
en wij bij de open haard onszelf warmen.…
Het hemelse kramen
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
651 wit sluierde
langs muren
golfde en danste
in een maagdelijk feest
jij bent
er geweest
deelde het hemelse
kramen van plezier
kleurde
uit licht nuances
in begroeten
ontmoeten van leven
dat brandend
pigment gaf
aan het intense
nemen en geven
zacht sluier je weg
danst in het wit
van de muren
je oneindige uren…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
geestig
hartenkreet
3.7 met 41 stemmen
3.805 je huid is stiekem mijn taal
jouw adem mijn verhaal
het tere bloot
kleurt je aandoenlijk rood
ik streel tot je
maagdelijk wit bent
eindeloos natuurlijk
dat is jou bekend
twee lijven beramen
in warmte en kracht
een nieuw lichaam
floretzacht
wij zijn het zwakke
vlees ontstegen
en hebben Pro Deo
de geest gekregen…
impotent
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.185 waarom zou ik nog
de liefde bedrijven
op een onbeschreven blad
jouw maagdelijkheid beschrijven;
op innerlijke schoonheid
heb ik toch geen vat
vandaag raak ik je niet aan
wil turen naar jouw blanke vel
waar hoeken voor rondingen staan
en ik mijn pen als impotent voorstel
zo vindt de inkt niet zijn weg
het bevruchtend werk te doen…
STRIKKEN-JURK
hartenkreet
3.7 met 16 stemmen
9.292 Haar trouwjapon van maagdelijk wit,
versiert met heel veel strikken;
strikken achter, strikken voor,
je zou er in verstrikken.
Ik miste een strik om Friso's nek;
de grootsten zaten onder...
De strikkenjurk van Friso's bruid
vond ik niet zo bijzonder.…
frisdrank
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.631 ik wil het niet koud hebben
en toch vallen de bladeren
richting herfst, valt de winter
in perfecte vlokken
ik ervaar ongenadig
het maagdelijk wit op de velden
het donkere ijs dat zegt
dat het veilig is om op te staan
maar elk jaar weer
hunker ik naar die onverwachte
zwoele lente-ochtend
te warm voor de tijd van het jaar
op zo'n dag…
Hommels en lavendelblue
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
666 "alles is liefde"
golvend zacht
tilt het water
jou op
in satijnen sluiers
veilig vanuit de moederschoot
geeft het jou uit handen
gedragen in maagdelijk wit
in lavendel blue
het dijbeen gehuld
geleend parelsnoer omhalst
je wankelt niet
al wordt je gedragen
door oude schoenen
nooit weggegooid
omdat je niet vergeten bent…
verbum
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
451 maagdelijk smaragdig
zo ontstaat menig
maar vaak teniet
bezoedelenden loeren
grijpen hun kans
het groen verlept
dan het droog en flets
uiteindelijk stof tot stof
stof dat geen leven herbergt
nooit bezwangerd door epiek
ik stop het in een foedraal
vergezeld met hoop en rede
wanneer de Dodo weer foerageert
kom ook ik weer tevoorschijn…
deken van violen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
912 met een deken van violen
kleine teer-blauwe
maagdelijke witte
zijdezachte
heb ik jouw broze botten
je doorschijnende huid
je wil om te leven
en je wens om te sterven
de pijn van je ziel
dat rauwe en ruwe
het machteloze verlangen
ons naadloos samenvallen
eerbiedig toegedekt
in het besef
van een eeuwig verbond
heb ik je toegedekt…
Gelukkig Nieuwjaar
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
775 Zoals ieder jaar smeden we met Nieuwjaar weer nieuwe plannen…
De kalender toont zijn maagdelijk gelaat
Elk blad is hagelwit en onbeschreven
We dromen stiekem van een luizenleven
En ook dat elke wens in vervulling gaat
We hebben weer plannen, dat hoeft geen betoog
Ook dit jaar ligt de lat weer torenhoog…
Flirtueel
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
815 Maagdelijk het papier
flirtueel de zinnen
het zij, het hij, het het
langs gelijke wegen
snoeit men waan zinnig
de dichter wederom dichter
weer baar jij schrijfvaardig
vers tandige strofes
gedoopt in frisse inkt
pen jouw kroon op het blad
niet voor de sprekende mond
zwijgt het onbedorven gedicht
scherp zinnig weer gedicht…
Preludeert uitbundig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
803 jij concert
je muziek op papier
preludeert uitbundig op a-vier
dirigeert het zwart
van inkt op maagdelijk wit
dat eindelijk conceptie vindt
ontsluit met onverwacht
akkoord de symfonie
van negen maanden woord
de partus was een
generaal pardon omdat
het kind niet huilen kon
je muziek wordt veel
gelezen de melodie voegt
warmte…
Zet ik het mes
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
724 penseel stilte
zonder veel contouren
met grove kwast
verwijder ik rumoeren
als kleuren zachtjes
vloeken met elkaar
soms zet ik het mes
met veel misbaar
in de pigmenten als
zij elkaar niet wensen
en denken ieder weer de
eigen gang te kunnen gaan
dan schuif ik de
lijnen genadeloos
terzijde dek met
maagdelijk wit het zicht
en ga…
Paaien
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
574 Kleine kiezels
in maagdelijk wit
bedekken
de smalle oevers
van het klare beekje
Sierlijk
glijdt een oranje
gevleugeld visje
door het kalme water
Haar schubben
glanzend als zilver
strelen het parelmoer
van de bodemschelpen
Ze voelt de stroming
langs haar zijdestrepen
wanneer ze tussen
het watergroen verdwijnt
Daar wacht een partner…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…
Valreep
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
753 Je norm staat lijfelijk geschreven
in ons maagdelijke hoofdstuk
in al wat wij samen beleven
verdwijnt elke sociale druk
je hebt de prijs moeten betalen
voor het verdringen van verdriet
het is de schoot voor de banalen
waarmee je zelfrespect verried
het kijken in elkanders ogen
is van waarachtigheid ontbloot
wij koesteren slechts mededogen…
Zanghulde
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
511 Anemoontje, Anemoontje,
maagdelijk schoontje in het woud
ben jij weleens zoet bezongen
zuiver om je hart van goud?
Om je beelderige kroontje
en je weelderig' bladerdos,
jij icoontje, Anemoontje,
Anemoontje in het bos?…
Kristallen
netgedicht
4.3 met 146 stemmen
482 sierlijk dansen
de kristallen
op vlaagjes wind
voorbij mijn
raam waar
een enkeling
helaas zijn
einde vindt
in een
krampachtig
smelten
zie ik later
de druppels
glanzend naar
beneden snellen
op weg naar laag
wit laat
de bui zijn
sporen na
op weer een
maagdelijke aard
je hoort knispers
knappen als kou
langs kristallen…
januarinacht
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
419 Maanlicht over het droomland
flirt verlegen met een waarheid
een ander palet in tijdloos gaan
een witte serene maagdelijkheid
geeft kennis van een eigen stijl
woorden herhalen zich onhoorbaar
alsof een echo vloekt in stilte
tussen gedichten en rivieren
restanten uit een ver verleden
hoop, onmacht en kerstbomen
liggen stapels hoog op…
Bewaar me
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
978 ik voel
hoe slakken
op mijn lichaam zich willen
neervlijen zoals een
witte vlinder in
zomerzon
tot stof
willen vergaan
zodat ik later
kan terugkeren voor
één dag
ik zou vleugels hangen
aan sneeuwvlokjes
maagdelijk
fladderen
om weer te sterven
en aan het eind
als jij me dan draagt
zal ik tegen je borst
aankruipen
de zomer…
In druk
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.408 mijn pen begeeft zich
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ze schreeuwt
om lijfelijk contact
alsof ze
met het maagdelijk papier
de liefde wil bedrijven
het schrift kent echter regels
en ik ga regelmatig vreemd
met de pc
daarmee bezegel ik
het noodlot
ik begeef mij
op een hellend vlak
als ik begin te schrijven
ik schreeuw…
TWEESPRONG
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
447 Het met porselein betegelde pad der maagdelijkheid
Dat door het bejubelde woud
Wordt overschaduwd
Lijkt door het zwaarmoedige labyrint
In de werken van de komende Gregoriaanse meesters
Alreeds overvallen te zijn
En verliest zijn zuivere evenbeeld bij het afdwalen
Van de struikelende Priapus
In het troebele ravijn van grijpgrage haat
En…
Heerlijkheid, O Mechelen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
501 neen, mijn lichaam
niet bestand
en zwicht ik
onder maagdelijk en
omgeslagen kant
geklost
door eeuwen heen
laat mij je
lippen kussen
langs de Dijle
en sleep mij
dromend over ijle draden
van je lieflijk hart
dan pas wil ik meten
met verleden, heden
en vooruitzicht, vrij zijn
in geweten als ik verslingerd
en gelijk eendrachtig
vastgenageld…