252 resultaten.
Goed jaar voor de buidelkrab*
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
765 Slierten nevel vallen uit de hemel
ze vallen uiteen, niemand weet waarheen
de buik van de poezie zit vol stenen
metaforen spatten om je oren
Aan de andere kant van de oever
ligt de tijd uitgestrekt in het gras
ik zie een vlot gevleugelde vogel
dichter bij de hemel, ver weg van 't nest
Deze stad is een jungle vol gevaar
het koude seizoen…
Woord en beeld
netgedicht
2.7 met 9 stemmen
324 Een dichter beeldt in spraak en spreekt in beelden
doch overvloed van 't een gaat mank aan 't ander
en woordgebrek wordt stotter en gestamel
dat juist de overhand krijgt bij 't ontberen
van metaforen die de mensen raken
als zij de zucht van de herkenning slaken
aha-erlebnisse doen hen ontwaken
gevoed door beeld, geluid en fantasie
verwijlend…
Kerncentrale Dodewaard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
548 Van wat ooit zoveel ophef gaf,
verwacht je iets grotesks: een mausoleum à la Tsjernobyl
dat in een bundeling van zonnestralen
als een kwaad aanhalen verschijnt op de regel van de horizon.
Maar al wat je ziet is een kleine kubus van beton
met onthande ribben en met name zonder ogen.
Binnenin worden de berichten afgewogen,
alvorens uitgestuurd,…
"Zoals we werkelijk zijn "
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
638 Wat omslaat in blinde haat
waarin humane metaforen
geleid door impulsiviteit
fundamentalisme en
onwetenheid, de verworven
humaniteit weer verloren gaat.
Het menselijke gelaat, gespiegeld
in het aangezicht van een wereld
ruim gezaaid in sporen van geweld
plegen aan onszelf verraad.…
De dans van de meeuw
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
1.081 Dansen dient als metafoor
voor ondergrondse angstenspelen
in des duivels' donkerheid, in
slijm en aarde immer zijns.
Een blik naar and'ren, hebben
zij reeds? Dansen nog steeds
rond en rond, tot snap! het wrede
scheuren; een zure dood geboren wordt.…
Onderaards
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
498 Water vervalt tot schuim,
gestegen golven vallen
terug tot zee, horizon en
grijze wolven liften samen
met de meeuwen mee, een
vlucht zweeft daar boven,
beducht voor onderaards
gebroed en geronnen bloed,wat
als metafoor van ondergaande
zonnen kleeft aan de schone
vleugels, gewogen uit de zuchten
van de oceaan, zal die geen
veren…
behalve de chaos
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
803 de ontdekking van schemer, wachters
in een wieg
rondgezonden
omdat het sterven geen witte kant
bedekt
en eeuwige bloemen
niet aan passiebomen groeien
niet op maandag en langs voetstappen
van de aarde
maar in poëtische regenvlagen;
het vruchtwater van aanhoudende pijn
wetend dat straten
zichzelf blijven
ongevoelig voor metaforen…
het oog van de gedachte
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
810 alsof lucht ledig is
door mij heen blaast
daadwerkelijk in onzichtbaarheid
zoals, titelloos
het gelaat
in een gedicht
dat onder metaforen van de zee kruipt
en het zwijgen wordt opgelegd
zonder onderhandelen
over woordwaarde of het aandeel
tot berusting, het gegeven dat aanbreekt
wanneer een zoutpilaar wordt bekleed met verte…
fenomeen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
99 het verleden draag ik als een
blijvende metafoor in het dagelijks
bewustzijn in deze alsmaar
voort schrijnende tijd
er is geen klok, stuk of lopend
die mij thuis laat keren naar daar
waar ik in node mijn zelfspot heb
weten te waarderen
maar zij, in haar violette verschijning
die ik lees in telkens een ander verhaal
wijl haar aura de biografie…
Vroege vogels
gedicht
3.0 met 41 stemmen
27.605 Maar nu is het al laat en
ik word te duf voor rijm en metafoor.
Een schrille toon, dan breekt het schallend door:
het zangkoortje van ijdele castraten.
Een merel zingt een melodietje voor,
een tweede bootst het na zonder hiaten
en componeert tot slot zijn eigen maten.
Arpeggio's, trillers: wat een kletsmajoor.…
Via jouw dimensie van tederheid
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
701 nauwelijks de beelden
waarmee jij jouw ratio verkende
dikwijls sliep ik in een droom
al sprak mijn hart wel vaak
een waarheid
in beeldentaal die jij verzuimde
via jouw dimensie van tederheid
klom ik dikwijls naar de postzegel
ervoer ik schuchter hoe de brief
grotere afstand had geschapen
alles wat ik voor een nieuwe zon beweerde
werd metafoor…
Eeuwige bereikbaarheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
585 Als een metafoor, een beschrijving van mijn hand
een illusie vanuit de kosmos schijnend op mij.
Zo ben je er altijd, een teken van de connectie
mijn toegang tot jouw eeuwige bereikbaarheid.
Als één beeld in de nacht verlicht door de Melkweg
schitter jij in het ruim tussen onbereikbare kleuren.…
Bevangen (4)
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Het is een doolhof van rotaties
gericht tot de kern van onze paso doble
het fundament van onze metafoor tijdens middernacht.
Bij een brandende open haard
draait jouw been sierlijk uit de split van je jurk
met de beheersing als een python rondom mijn utopie vannacht.…
bovenzinnelijke zoen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 allitererende moeilijke woorden
aaneengeregen in een gedicht
veel lettergrepen, onbegrepen
inhoudelijk onzin, compleet ontwricht
symbolisch lijkt logisch
uitbeelden maakt waar
veel moeilijke woorden
klinken soms raar
metafysica, gaat iedere zin te boven
metamorfose, voor herschepping gekozen
metafoor, vergelijkingsbeeldspraak
die blik…
Altereega's
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
576 Men schrijft meer, constateer ik, dan men leest
Men deelt zijn navelstaren
met collega's
Als waren 't zijn, c.q. haar,
alter eega's
Toch raakt men schrijvend,
lijkt het, meer verweesd
Soms gaat het met een
metafoor gepaard
Dan wou ik dat het minder cryptisch kon
Die vergelijking in het
lexicon
Zo'n brainwave, als uit noorderlicht…
Hoe schrijf je een Van Gogh
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
78 afbladderende verf
schubben van een oerreptiel
hoe schrijf je het okerste oker
het diepblauwste blauw
groen van mos en blad in honderd tinten
het wollig waas van zonbeschenen halmen
wat je ogen zien, gedachten ervan maken
wat je onbedorven ik dan voelt
de (h)erkenning van alomvattend oer
metagepenseeld met woorden
zelfs meta voor de metafoor…
Ongeschonden, geschonden,
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
554 Hoe sterk zal ik zijn om
te geven, in de doolhoven
van elliptische wanen
die op elkaar lijken,
metaforen van
bergenhoge kloven,
niet overbrugbaar blijken?…
Samen geworteld
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.244 van jouw voelen
mijn voeten te klein voor de deur
en jij met jouw onzekerheid
vaak magisch in het vrolijk zijn
ik streelde je in mijn gedachten
maar mijn denken boeide je niet
en ik verbleef nachten alleen
zonder aandacht voor het verschil
wat er niet meer kon maar moest zijn
het verlangen telkens opnieuw
als een meester in dwaze metaforen…
dwaalspoor
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
632 Ik schrijf niet
om een herkennen
ik leg mijn ziel af in mijn zinnen
mijn lijf en leden
onderhorig
aan de metaforen
al wat rest
zijn lidwoorden
het gewone van mezelf
de onlust
het alledaagse articuleren
het erkennen
ligt in de persoonsvormen
van jij en ik
tussen accoladen
en de naaste buurman
die zich de vraag stelt
van al dat…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 4 stemmen
4.452 Toegegeven: in dit gedicht staan alle
Poppetjes op hun plaats, rijmschema klopt
Dubbel- en binnenrijm, niks mis mee, ook
De metaforen staan als een huis, je ruikt
De doorlopende lijn naar M.N., en de nauwe
Gang van A., daar zijn deze verzen zeker schat
Plichtig aan.…
- Artefacts -
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
884 De vooruitzichten van morgen
om de geschiedenis te vieren met het ontstaan
te luisteren naar vibraties voelt kunstzinnig
de bijzonder mooie metafoor, beeldschoon
vanuit innerlijke waarden te laten vormen
echter de uitkomst laat zich graag misleiden.
Kunst beroert het expressieve hart..…
Als het lijntje breekt?
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
438 Wij als vliegers, een metafoor op
de frêle schouder van de vrijheid,
naïviteit tegen het contrast van
het firmament waarin iedereen
zich herkend, ontrolde het ragfijne
touw van mystieke dromen,
waarna zij - voor ons aller oog als
marionetten en tevens onbestemde
toeschouwers - de ontwarde kluwen
van alle minderheden zichzelf
ontrafelen…
Sigrid Kaag (1)
gedicht
3.4 met 7 stemmen
1.630 Soms is de stilte hoorbaar; luister maar
nog zachter dan een fluistering in ’t oor
een streling van het vaak gekweld gehoor
In bergen, kathedralen hoor ik haar
De stilte van het zwijgen is ook náár
Zo donker en verstommend, metafoor
voor onmacht tegen het gebral in koor
Maar dan is zwijgen niet verdedigbaar
Alzo sprak Sigrid in haar Herzberglezing…
Ideaal gedicht
gedicht
3.5 met 42 stemmen
14.118 Toegegeven: in dit gedicht staan alle
Poppetjes op hun plaats, rijmschema klopt
Dubbel- en binnenrijm, niks mis mee, ook
De metaforen staan als een huis, je ruikt
De doorlopende lijn naar M.N., en de nauwe
Gang van A., daar zijn deze verzen zeker schat
Plichtig aan.…
Synthese
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
508 het venster van een barnsteen,
transparant verstild in het oer
van hun lijden, hars verkild de
beweging die niet te temmen is,
weerkaatst het vurig spel in de
spiegel van planeten en tilt dit
spel naar nieuwe tijden waar
de passie vrij bedreven wordt,
vergeten geluk, symboliek uit
een stuk, een vervlogen verlangen
als herkenbare metafoor…
Als oude vrienden
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
682 geen Bach of Mozart
klopt op de deur
rond nek en haren
die je lieftallig verwelkomen
alleen maar schaduwklanken
op je hart
en sluimerende metaforen
bij de open haard
ze zijn als oude vrienden
die je gezelschap houden
spreek ik met pen en papier
(voor ik het weet)
beginnen woorden te dansen
aan je pols
dit gedicht
daagt je uit…
Heemtuin
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
676 ,
om zich te keren naar mijn aard,
integreer als rechtschapen buur in
uw geboorte grond maar in kleine potten
wortel ik niet gezond, wat indruist
tegen een vrije cultuur, dan nodigen
wij u uit voor een kopje netelthee,
gebrouwen op een sacraal komfoor
op een tijdstip dat mijn halve maan
uw hemel kruist, voor beider horizon
als metafoor…
De grote school
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.339 Maandagavond, een snikhete aula
Twaalfjarigen op de planken
Een treinreis als metafoor
Voor de door hen afgelegde weg
De jongens staan er als mannen
De uitgelopen schmink van hun baarden
Ik ben er voor hem
Hij staat tussen zijn vrienden
Het eerste loslaten
Lijkt vanavond voor mij
Nog maar zo kort geleden
Ik beleef het opnieuw
Het gezang…
Bomen op de maan
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
768 Met alle kleuren van verdriet
zag je mijn stilte bij de boom
eenzaam op het oeverland
het meer spiegelde mijn ontzag
voor de dichtershemel
waar jij altijd koningin was
je transformeerde de pijn
in onverwachte gedaantes
maakte soms metaforen
van mensen die maskers afwierpen
je gaf geen kritiek, verdroeg geen argwaan
maakte…
Boven de taalgrens?
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
466 Tergend langzaam wordt de kern
van gedachten weer begaanbaar,
verbleken geroeste metaforen,
zwerven flinterdunne deeltjes taal
vervormd in kortstondigheid en uit de
boeken geschreven door toevalligheid
waarheden vallen uit het niets
en uit de kluwen van overtal
van hernieuwde gelatenheid
nieuwe clichés worden gevonden
populisme…