263 resultaten.
manisch depressief
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.614 Ik zit te mokken mieren melken, altijd weer dat rot humeur
Steeds maar zeveren zeiken zaniken zwetsen ziemelen en gezeur
Ik heb koppijn ben chagrijnig heb een kater ben niet fit
Kan wel janken huilen schreeuwen, ben zo triest ik heb geen pit
Ben uitgekookt geirriteerd gevoelloos en zo treurig
En als ik niet verzieken kan dan ben ik sikkeneurig…
Lente
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
954 Een koolmees nestelt in ons huis,
de poes speelt met een muis,
de mieren smeden een komplot,
een vink zingt daverend tot slot:
hiep-hiep-hiep, hiep-hiep-hiep...…
Energieën
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
528 Weer ging onze aandacht naar ‘t pad waar een stroom van mieren overstak, zij elkaar even ontmoetten,
iets leken door te geven,
elkaar aan te raken,
waarop ze verder gingen
Sommigen zijwaarts
We moesten voor wat fietsers
ruimte maken
die die zwarte stroom niet zagen
Daarna keken we hoe alle mieren,
niet eens overreden,
gewoon verder…
loket
netgedicht
4.0 met 16 stemmen
856 botte bijl van mij ook slijpen
een gruweldaad is mijn verdiende loon
na twee uur wachten is het doodgewoon
dat uwerzijds de nood begint te nijpen
vergeeft u mij dat ik geen stempel zet
het zijn dan wel de juiste formulieren
maar ja, het recht moet immers zegevieren
het is de plicht die deze daad belet
eh nee, ik paar met komma’s noch met mieren…
Een hoofd vol stilte
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.856 De stilte die hem als de nevel zo intens kon omringen,
verhuld in woorden die niet werden uitgesproken,
die als mieren uit de lijn waren gebroken.
Als kinderen waren ze de uitdaging aangegaan
met het prinsesje dat alle woorden kon afslaan,
Eén teder gebaar had ze nodig om zijn stilte te bedwingen.…
Zondag
gedicht
3.2 met 25 stemmen
14.168 Spreeuwen kwetteren dat het lente is
de tuinmeubelen tevoorschijn gehaald
en in de zon gaan zitten kijken naar de mieren
die een autostrada aanleggen op ons terras
Later, binnen, het strijklicht over de anemonen
rose en paars gloeiend in de lenteavond
ik dacht: God is een natuurkundige formule
die het licht over de bloemen breken laat
Nog…
Kruipruimte in Wallonië
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
788 Zuchtend dragen zware balken het plankier
waaronder een halfduister oplicht
muizen ritselen hun dag bijeen, een mier
heeft het dagelijks wonder weer verricht
Verpoederd stuift het vale zand
een kier verwelkomt een laatste bries
innig wikkelt de spin een hand
in draden van voorgoed verlies
Vond het maar ruimte om te kruipen
bedompt en verstomd…
Juffrouw Tok
netgedicht
3.7 met 18 stemmen
1.082 al lang
met haar tenen
aan iedere poot
wildgroei bleek haar deel
maar ondanks hoger ingrijpen
werd het haar te veel
vanochtend tegen
onze kloostermuur
rond tien uur
werd zij ontzield aangetroffen
de ogen nog geopend
de laatste uren bleken slopend
de dag ervoor legde ze
nog onverwacht
haar laatste en grootste ei
het waren de mieren…
Eros op zondag
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
2.103 ja ik neem je mee op een zondag
ergens naar een plekje onder de
donkere sparren onzichtbaar
voor de buitenwereld bestaand
uit vreemden vrienden ouders
God niet te vergeten ons kleed
spreiden we en we rollen al snel
bloot in het jambrood van onze
picknick op jouw borst zie ik
ze lurken aan het sap rode mieren
verstieren jouw zwangerschap…
inventarisatie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 tandarts
in m'n nek
draait u eens naar links
in m'n knie
dat moet nog berghellingen op
in m'n rug
daar waait de kou langs
in m'n neus
van alle sigaretten
in m'n elleboog
gevallen met de fiets
in m'n ogen
vermoeidheid zonder bril
in m'n oren
de langsgierende sirenes
in m'n haar
van al mijn handen
in m'n buik
voel alle mieren…
Ik, de dieren en het meisje.
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
743 Er kruipen mieren op mijn borst,
ik vraag me af wat is hun streven
waarom dat naarstig jachtig leven
van al dat peinzen krijg ik dorst.
Er zit een jakhals in mijn hoofd
wat wil dat beest wil toch graag ontsnappen
en naar je lijf en leden happen
gelukkig is hij nog verdoofd.…
Rozen en zweet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 lezen en beantwoorden kan –
met nieuwe plannen
's Zomers staan er tafels in de tuin
met klemmen op de lange lakens
die wiegen in het licht van de wind –
mijn tent na het eten
die eerst klein en donker was
vol benen van de volwassenen
maar vrolijk van hun stemmen –
mijn andere wereld
Ik streel er het droge gras
baan paden voor de mieren…
Euridikè (denkend aan Nijhoff)
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.067 En buiten in de hete lucht
Vieren de mieren weer hun hemelvaart:
Een dansfestijn, een stervensklucht.
Veel witte eng'len, boven mij vergaard,
Verwachten de gedoemden tot een hoger vlucht,
Tot hart en hemel weer zijn opgeklaard.…
Eb zonder vloed
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
2.850 Verloren tussen duizend mieren
moderne communicatiemaatschappij
voor ieder de keuze om te klieren
afleiding vinden viert hoogtij.
Als een niet wil gaat zij weer kiezen
snel een ander op het oog
mocht zij onverwacht gaan kniezen
dan legt ledigheid haar landschap droog.…
Tweespalt
gedicht
2.9 met 38 stemmen
15.095 Ik kan wel knielen en mijn schedel breken,
kluizenaar worden of wellicht cipier,
het kruis vereren, met gevangnen spreken,
in regen lopen om een nachtkwartier,
of, als Van Gogh, voor de berooiden preken,
mijn hemd verscheuren, arm zijn als een mier,
en met een scheermes mij het oor afsteken,
krankzinnig sterven; maar het helpt geen zier.…
- Vissen -
netgedicht
4.4 met 23 stemmen
948 Vissen,
ze zwemmen
soms saai in het water..zoals de doornhaai
soms kleurrijk en soms onopgemerkt
zonder zwemles,
halen ze adem met hun kieuwen
Vissen,
ze kauwen
en kijken raar als ze slapen
of ze zijn blind in het water
..ze slijten hun leven als gewervelde dieren
zijn groter, trotser en interessanter als mieren
Ze geloven niet in…
Miertjes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
873 't is steeds doorgaand verkeer
en versper ik het paadje
maken zij een ander straatje
ze wroeten aan één stuk
ze werken zich een ongeluk
stofzuigers der natuur
van het hek tot aan de muur
maar wat laatst door de kamer kroop
'k verwachtte al de hele hoop
mijn handen grepen grif
naar een doos mierengif
bewondering ten spijt
ik wil die mieren…
Adieu XXIV
poëzie
4.0 met 2 stemmen
4.271 Vandaag ben ik nog krekel,
doch morgen ben ik mier,
die overmorgen al zijn hekel
– uit zijn reserves in de pekel –
aan apropos, atoom en spirocheten
postuum zal zetten op papier.
Adieu! Wie weet of ik niet zal beklijven
door ’t schrijven van een later lied,
of ik het schrijven zal of niet.
Zinloos of niet.…
Bellerophon
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
481 Voor meer bijzonderheden en achtergronden bij het nieuws, details, podcasts, bekentenissen, een terugblik op onthullingen in warrige retrospectieven, verwijs ik u allen naar het, bij wijze van uitzondering, even verrassend als opmerkelijk welluidende snelsonnet van Jan B, aka de Woordenaar, getiteld 'Mieren', (sic, zonder toevoeging)...
________…
En de hemel was ongeschonden
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
825 berstte uit
en overal brak de grasmat open en
spuugde madeliefjes en krokusjes
verliefde paartjes
kropen uit het slijk
en nestelden zich
onder de bomen
buggy's en parasols
plooiden zich stralend
uit het groen
kleedjes in alle soorten en maten
vouwden zich uit de aarde
blote babybeentjes
ontweken het kriebelig gras
kevertjes en mieren…
Opzij opzij opzij (karaoke)
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
2.496 we moeten rellen dwingen schallen
schreeuwen gillen huilen roepen
zeuren schelden zeiken poepen
rammen sluipen wijzen knallen
samen spannen kijven lallen
schuimen ruimen klagen coupen
draaien dreigen treffen troepen
vuilen bekken kwellen gallen
tieren mieren plagen slachten
schillen schoppen raken schaden
ploegen plaggen bluffen blaten…
Tuin
gedicht
2.8 met 18 stemmen
7.532 Ik ben
hun stek, lig steevast op mijn plek, geneuk
van mieren op m'n buik.
--------------------------------------
uit: 'Een dunne duurzaamheid', 1999.…
Het dier
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
769 o het dier,
wordt wakker hier
stem met dat papier
op hen, het helpt geen zier
op andere partijen, het is geklier
maar hier op het dier,
kwetsbaar, maar ook fier,
trouw, onschuldig als een mier,
stem op een dier
wij hebben elkaar nodig
niet persé om op te eten,
dat is overbodig
maar voor het systeem waarin we leven
van insecten, bijen, vogels…
De olifant
gedicht
2.0 met 2 stemmen
4.575 Hij stapt behoedzaam en ziet grijs van zorgen
dat hij geen muis of mier of mens vertrapt.
De rafelige oren vaal gelapt,
een slurf hangt uit, het slimme oog verborgen.
Als zak van Sinterklaas zou hij voldoen,
met in het rommelige vel cadeaus
zoals entreekaartjes voor circusshows,
veel pinda's, boekensteunen, een klaroen.…
Taxirit
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
270 De rode zonneheuvel is een hoop van rode klei waar mieren en termieten
elkaar in leven houden, metershoog
hun dagelijkse werk een biotoop
Zo ook de anonieme metropool
voor de miljoenen woon- danwel verblijfplaats
een hoop geloof en liefde biotoop
van vale kleuren zonder vast patroon
verkeer en bruine lucht een symbiose
Als de taxi…
Een gezin van vier
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
285 huilt, maar houdt zich stil
Terwijl ik schreeuw
Dat ik hier weg wil
De hond zit bang in zijn mand
Ik ben al rood door mama haar hand
Perfect, dit gezin van vier
Met al dat geroep en getier
Papa komt, ik ben bang
Daar lig ik dan, op de grond in de gang
Pijn aan mijn nek
Hier en daar een blauwe plek
Ik voel me waardeloos en klein
Net een mier…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan.
Wissel elkaar af in wacht dienst en belicht onze wereld.
Oh avondlucht! waar blijf je?
Ik mis je……
Ommekeer
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
2.309 Plotseling een vieze straat
De garden werd een knollentuin
Ons mooie huis
Een hoopje puin
Mijn job dat bleek een hondenbaan
Chiquita weer gewoon banaan
Ons jacht werd nu een modderschuit
Een rondreis slechts een dagje uit
Mijn nieuwe vlam een gore slet
Ons lits-jumeaux een klotenbed
Champagne werd een glaasje bier
Een olifant nog net geen mier…
twee gezichten
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
1.220 mijn kamer kent twee ramen
zover ik nu kan overzien
ik kijk thans van voren
naar buiten en zie
de staart van een gier
nog hangend in de lucht
een aanvalsplan beramend
op het stervend lijf
van een te vroege mier
gister zag ik
door de ruit aan achterkant
het uitzicht op schitterende
gele narcissen
zij hadden al vroeg
mijn achtertuin…
Natuur en mens
netgedicht
4.2 met 18 stemmen
1.214 de mieren hebben zich verscholen
de natuur sluimert afwachtend in
en de dichter houdt zich verborgen
verbaasd tussen zomer en winter
agressie neemt zienderogen toe
ook de mens is wat uit het lood
komt er vorst regen of de zomer
of dobberen we voort zo boven zero
maar diep in het hart groeit besef
hoe aarzelend dan ook beleefd
dat de mens…