Alle inzendingen over mijn haven

2644 resultaten.

Sorteren op:

Neem me mee

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.102
Kus de avond begroet de nacht kleur naakt de kim geef mij weer kracht geelgoud zand raakt onze voeten pak mijn hand laat golven groeten voel het helmgras zie de kleuren proef hoe het was ruik de geuren wil mij laven bevecht onze zee wees mijn haven toe neem me mee…
metha20 oktober 2004Lees meer >

Storm op tien uur

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.103
gooi het roer om storm op tien uur keer terug naar de haven teveel avontuur leg het touw vast dok snel aan laat ons opschieten voordat we vergaan schepen sturen mensen in nood storm op tien uur brengt de dood meer vol misere de zon wil niet onder begint te huilen verstopt in het vooronder…
Namasté11 december 2005Lees meer >

De dichter in het vers

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 676
Hoe kan ik de luister in jouw stem behoeden voor mijn vers die slechts bovenwinds te horen valt en echobloemen laat verwelken want mijn stem is ademloos zoniet jouw gewelfde silhouet, met een ietwat Rubens en het strakke van een buikdanseres mijn lief, jij bent mijn loods die mij tot ver in jouw haven brengt en me laat aanmeren tot het…
elze16 augustus 2009Lees meer >

Houvast

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 947
Je bent op het juiste moment een rots in de branding, de veilige haven.…
Günter Schulz15 september 2012Lees meer >

Vergiffenis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Het is een schip dat de woeste baren inruilt voor het zacht wiegende water, in de avondzon van later en waarop het de haven kan binnenvaren. Wat is het wonderbaarlijk dat beiden opgelucht het vaderhuis betreden zonder spijt, zonder lijden en met lichte treden in de schittering verdwijnen.…
Marcus Dehond21 augustus 2020Lees meer >

een schildering

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
de lucht boven de kleine haven bezwangerd met tranen en blauwe slierten verlangen en altijd daar beneden de drentelende mensen die naar verre witte zeilen en hun vuurtoren turen altijd zijn er de scharrelende mensen nabij de grijze hoekige blokken van basalt de ouden mijmeren op verweerde groene banken en altijd kleine…
J.Bakx3 september 2021Lees meer >

De schuiten hebben de dag volbracht.

poëzie
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.924
Zij drijven terug naar de goede haven. Achter de kim ligt de zon begraven onder de troost van rode pracht. Wind is er haast niet, maar de sterke vloed draagt ze vriendelijk, alle gelijk, naar binnen, de wijde, veilige mond tegemoet, waar de hoofden hun wachtende omarming beginnen.…
Jan Prins19 augustus 2019Lees meer >

Het haventje van Oud Beyerland

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 921
Verslingerd aan de oude rivier bij een keerpunt net buiten deze haven raakt men vanzelf verder terug.. op een bankje langs de kade bij het tikken van de touwen aan de masten, ademt de tijd als vanouds door, het bestaat nog.. een Hollands uurtje.…

IJsselmeer

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.839
Iemand speelt gitaar treurige klanken weliswaar toch heerst 'n uitgelaten sfeer in de haven van 't IJsselmeer.…

Perkpolder

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 696
Kinderen huilden toen het frietkraam werd gesloten, in de haven verrotten alle boten.…
annabelle4 september 2006Lees meer >

Vandaag.

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 468
Vandaag was weer zo'n dag als elke dag zo gewoon en toch weer anders de maan verloor het gevecht van de rijzende zon aan de verre kim het lijkt op een ziel met meerdere verlangens mijn koude lichaam wil graag bij jou zijn het geeft mij een veilige haven, een oase van rust liefde heelt alle wonden die je alleen kunt verwerken…
Redcloud16 april 2013Lees meer >

uit het zicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
bestrijkt de zwarte vogel het onheil aankondigt de zee telkens beetjes zand wegspoelen zal de in twijfels gedoopte pen in drijfzand verdwijnt de verbinding wordt verbroken iemand zijn naam schrijft met tegenstribbelende hand en we tussen de tederheid en het onaantastbare dobberen zoals we niet weten wie we zijn uit het zicht van de haven…
J.Bakx17 februari 2017Lees meer >

De vissen vliegen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 401
De grote zee schuimt onstuimig De schepen worstelen zich er doorheen, duiken steeds weer op uit de golven op weg naar de haven die het wilde water temt De vissen vliegen uit de handen van de schippers snel aan wal, tot hoge stapels onder de bruinrode hemel van de ondergaande zon en de schepen veren op Aan de donkere horizon droomt…
Zywa26 november 2021Lees meer >

Zonder symbiose

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 863
Jij ziet de haven Water door spanen verplaatst Roeiboten roesten soms Afgebladderde verf Misplaatste symbiose Jij loopt op water Hoog tempo. Jezus voorbij Knobbelzwanen. Roerdomp Vleugels klapwieken. Lucht Onzichtbaar.…

ONKWETSBAAR?

hartenkreet
1.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.227
De Titanic verliet april 1912 de haven van Southampton en had bijna een aanvaring met een kleiner passagiersschip de "America." De kapiteins van de beide schepen wisten een ongeluk te voorkomen. Het vermeende onzinkbare schip begon aan zijn eerste reis.…
Han Messie16 januari 2012Lees meer >

De schepen

poëzie
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.047
Ofschoon geboren in een buurt der haven, Bereikte ik nooit de oever van de zee, Laat staan Tananarive of Tamatave. Het kind dat aan zijn lot nooit gans kon wennen En door de droom nog voortleeft in de man, Weet nu dat een klein stukje heide en dennen Alles bevat wat de aarde geven kan.…

u 'n me

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 660
pravda geen grein poëzie krijg ik de kriebels en overal jeuk en zin om te emigreren misschien naar Portugal misschien met jou maar hoe dan ook naar een warmer land waar men sans problème zonder blikken of blozen ongezien heel gewoon z'n kont nog kan keren naar een land zonder mits zonder maar of maybe geen land van to have…
Maxim22 mei 2024Lees meer >

Mijn Opa

netgedicht
3.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 995
hij struint strompelend langs de haven, snuift diep de geuren in van touw, teer en vis hij ziet hoe grillig, met de kleur van parelmoer, de olie glanst op het water hij verschuift zijn pruimtabak van linker- naar rechterwang, en proeft de bittere smaak hij denkt aan alle vrouwen die hij heeft bemind, in verre, uitdagende havens…
Tjoke30 juli 2007Lees meer >

Hierna

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 716
Pas dan, zal mijn ziel die haven zien die zolang onzichtbaar was.…
sjoerd haxe11 november 2008Lees meer >

Doenja henja

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.205
zwervend door een arendsveld zwemmend in de Orinoco voel ’k me mateloos gesteld vrij van hard en loos geweld rennend door een eksterbos dollend met een bende apen vlei ‘k me moe neer op het mos en laat goed en have los veilig in dit dierendom is ’t mij allemaal kifkif : ver van ’t mensenrijk zo krom doe ik wel en zie niet om…

woekergras

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.297
hij boetseert zijn klei in late dagen tot een pop die de wereld niet kan verdragen zijn leven was een flop schopt het zand over de graven woekergras waar de insekten zich kunnen laven dan ziet men hoe hij was bij leven, naar menselijke maatstaven een verdoemde welkom in geen enkele haven geen mens die zijn naam roemde op die ene na…

Maangodin

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 700
Volle Maan Haven voor Seizoenen Zij varen uit en varen binnen Ostara, dagen lengen, nieuw begin Litha, langste dag, de bloemen bloeien Mabon, nachten lengen, bomen ontgroenen Yule, de langste nacht, de beer in winterslaap Maangodin Van alle seizoenen thuis Eren wij op de dag dat Zij zich ten Volle Aan…

Ik ook

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 489
Rook van een opvlammende sigaret is liefde een zucht, gesteun vuur dat fonkelt in de blikken een zee die sterren weerspiegelt een zacht vel dat hardheid omsluit licht dat op gloeit, opbloeit schepen naar een veilige haven leidt waar witte vrouwenborsten wachten als duiven, koerend, lokkend paraderend Ik heb jou liefgehad en werd bemind het…

Mediawoorden

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Leen mij je oren en volg mij gedwee hoed je voor zinledig raaskalgerap holle frasen en mankgaande woorden Wees je bewust van de kink in de kabel sla geen acht op de ruis van gebral en geklep van wie ons nu vertegenwoordigt En luister niet naar het kwijlende lied van derde- en vierderangs uitgerangeerde haven- of…
Maxim14 januari 2020Lees meer >

Berouw

netgedicht
3.5 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.687
vergeef me mijn kille woorden zo waren ze niet bedoeld, ik verkeerde in koude oorden waar warmte vanzelf was bekoeld nu ben ik terug in de haven terug uit die ijzige zee, diep heb ik die woorden begraven en mijn warmste zin breng ik mee geloof me, het vuur zal weer branden ik stuur je oprecht mijn pardon, mijn warmte ligt nu in jouw handen…

Schottegat

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 687
aan de kade buigen ijdele kranen hun verveloze rimpelspiegel over het donkere ijzerwater gelost van afgedankte vrachten slingeren hun haken traag het gewicht van de tijd over resten averij in de haven lagen nog, ontmanteld, naakte schepen hoog op hun roest wiegend op duwgolven droomden ze schaamteloos van een make over in het dok…
F.Cools2 maart 2008Lees meer >

Het oog van Pasen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 620
zalven, me raken tot aan de bodem van het geluk je lach bloeit in het oog van Pasen en al het nieuwe groen is de pleister die de herinnering bedekt aan de lente die slechts boze dromen baarde en onze harten uit elkander dreef maar het anker haakte aan het besef dat liefde onvoorwaardelijk is en bracht het spokend schip terug naar de haven…
elze12 april 2009Lees meer >

Letters op papier

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 610
haar boek geschreven in een warme golf van liefde hartstocht in elke letter op papier de vraag kwam laat me in je armen slapen zo vol vertrouwen blonk de flonker in haar ogen het tedere in haar stem de pen in haar hand volgde haar hartenklop wees mijn haven vroeg ze dat is de zin van mijn leven de wind fluisterde haar zinnen blad…
windwhisper17 augustus 2009Lees meer >

Scheidslijn

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 554
Omdat één ervan zo nodig moest bewijzen dat het toch geen kwaad zou kunnen -denkend aan de veilige warme haven- om eens te balanceren op de rand dat de botte kant niet scherp zou zijn echte liefde dit wel aan moest kunnen is het nu zover dat twee harten tweesnijdend almaar leger bloeden in de valkuil van de blinde haat door de mist priemt…

Als het stil wordt

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 7.055
Enkel de wind speelt nog door het net dat op het veld bij de haven droogt. Zon valt door de wolken, slaat een ogenblik door de mazen, het water spiegelt je wijsheid voor. En van achter de rietkraag zet je met iets van verbazing de brasem terug in de vaart. De vis slaat met zijn staart.…