712 resultaten.
Galm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
436 Hoor hoe mijn
schreeuw,
die de overkant
nooit raakt,
kabbelt aan de oever
waaraan zij ontspringt.
Op zoek naar
een echo
die weerkaatst
hoe het galmen gaat.
Hoe klanken terug
te drijven heel erg zacht,
over het water naar
waar zij ontstaat.…
Ik blijf dichtbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
568 Wees niet bang
Ik blijf dichtbij
Dit gaat voorbij
Ik sleep je door de bagger heen
Naar de overkant
Pak mijn hand
Door de catacomben
Van de duisternis
Angst, verdriet
Verbintenis
Ik blijf dichtbij
Wees maar niet bang
Dit gaat voorbij…
Het blauwe wad
gedicht
2.3 met 6 stemmen
4.136 Ik zie geen overkant.
Als het water wegtrekt
zie ik sporen van leven:
wier, mosselschelpen, gruis.…
Danser in Elysion
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
662 wachtend voorbij Elysions kust
lag heur vurig verlangde zielenrust
broze geest door het leven geschonden
doolde in 't duister tussen seconden
danst nu zo volmaakt in het Einderland
mijn zus is thuis, daar aan de overkant…
Kinderleed
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.534 Nee mam
Ik ga niet
Slaan maar steken
De vierkanten
Bovenop
Scherp haaks afsnijden
Kantelen
Pappen en nathouden
De gracht
Diep uitgraven
Zorgen
Voor genoeg water
En om die rotjongen
Van de overkant
Die al zo vaak
Mijn droomkasteel
Vertrapte…
verlegen groen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.598 Het gras, groener aan de overkant.
Hem vond je beter, interessant.
Jij was eerst zo verlegen.
Je bent bij hem gebleven.
Hem ook een kind gegeven.
Ik ben alleen gebleven.
Hier zit ik,
heel verlegen...
met een groene lach.…
mini-sonnet
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.363 “Van de week” zei de opgeblazen prostituee
tegen een al jaren oude klant,
“zit ik op kantoor aan de overkant
en tik ik de hele dag achter een PC”
“de overheid zaait bijscholing als zeer nodig,
ik ben eigenlijk natuurtalent en vindt het overbodig”…
Hotel Rossija*
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
838 Aan de overkant het Rode Plein
Plaats van feesten en protest
De 'Moskva' stroomt gestaag voorbij
Veel water, maar geen idee
Schoonmakers en verkopers
Nachtclub die adverteerde
Gatenplanten
Televisies
Alles gaat mee
Het ooit vereerde
----------------------------
*Spreek uit als Rassía…
Wijze gedachten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
552 Soms zat ik aan de oever van het brede water,
Zoiets als een rivier
En zag dan aan de overkant
Iets, door de afstand schijnbaar traag, bewegen,
Een vrachtwagen of autobus.
Dan dacht ik: “kijk,
Daar gaat iets
Dat ik nu niet kan bereiken.
Het beweegt ongrijpbaar
Langs mij heen en heeft van mij geen weet.…
Koning Winter
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
527 Glinsterend in het dunne zonlicht
als zilveren kristallen
spelend op de donkere diepte
golvend naar de overkant.
bijtend, ijl, knisperen
in regenboogstralen, Winter.…
Angst om reikende handen
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
890 Een vlot
traag dobberend
op de rivier
Reikende handen
helpend
om de overkant
te bereiken
Grijpen
angst,
niet kunnen,
halverwege loslaten
Verder dobberend
alleen
niet vooruit
niet achteruit gaan
Dobberend
een druppel water extra
een traan.…
klaarlicht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
861 je spiegelt je
in het raam
van de overkant
nog maar net
met een zacht
zilveren rand
wacht
je draait je licht
en schijnt
op mijn gezicht
je ben er weer
ik zie je staan
je straalt
en stuurt me
duwt me
voelt me
jij
zo machtig
bent weer prachtig…
Met lichte tegenwind
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
558 je fluistert en toch
rimpelen je woorden
de meren van gevoel
geen duik
in het diepe met
opspattende emoties
maar kabbelende
golfjes weerstand
van binnenuit
met lichte tegenwind
hernemen spiegels
hun egale glans
je woorden drijven
zonder lading nu
langzaam naar de overkant…
bij de dag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
662 en er is niets
wat mij zó aan het leven bindt
dan dit zeker te weten
ieder verhaal
en alle schoonheid
zou ik kunnen missen
aan de overkant
maar dat ik je zo liefheb
wil ik blijven weten…
Den Haag: politiek of cultuur?
snelsonnet
4.0 met 3 stemmen
687 Kijk, Jantje heeft een mandje aan zijn handje
Zijn and’re hand wijst naar de overkant
Daar zetelt Rutte, baas van ’t vaderland
En als je vraagt: ‘Ben jij zijn geestverwantje?’
Zegt hij: ’Ik ben niet gek, u bent abuis!
Toevallig wijs ik naar ’t Mauritshuis!’…
De natuur sterft in kleur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
6 Jij ging
niet weg
maar uit de nacht
naar de overkant.
De natuur sterft in kleur.
Wat je losliet,
ging zonder strijd
en kwam in vrede aan…
dag (o)pa
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
761 dag (o)pa
nu geniet je
zeker welverdiend
eeuwige rust daar
aan de overkant
maar liever weet je
hadden wij jou hier
even toch nog
om jou weer te horen
te voelen en te spreken
om dág te zeggen
o wij wisten het
dat dit moment
dat het komen zou
zekerder ook
toen de jaren
ons ouderen lieten
en toch weet je
wat ons de tijd
samen bracht…
waar tranen lachen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
611 de tijd die wij hadden
was lang niet genoeg
voor de eindeloze liefde
die ons verbinden blijft
foto’s en beelden brengen
elke keer als ik naar ze kijk
nieuwe herinnering tot leven
in steevast lachende tranen
aan de overkant van tijd
op oevers van eeuwigheid
zoek ik naar de antwoorden
op de nooit gestelde vragen
waar geen antwoorden…
morgenlicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
423 in het morgenlicht
besef ik meer dan ooit
dat jij niet meer hier
altijd nog in mij bent
tranen in mijn ogen
kleuren tot regenboog
als ik zachtjes vertel
wat mij de dag brengt
in het morgenlicht
heldert mijn geest
die ‘s nachts droomde
dat lief koesterend
wij weer samen lagen
met zijn zonnestralen
wast het mijn verdriet
tot bron van…
Nieuwjaar 2005
netgedicht
2.5 met 8 stemmen
1.299 Ver, de horizon een oever
zonder overkant; en haastig,
een vleugelslag, wolken.…
De zon schijnt
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
647 Aan de overkant staat een glazen boom.
Eén voor één vallen takken af.
De man veegt
zijn scherven in het water.
Vissen zien enkel
kleine spiegels zonder beeld.
Maar de zon schijnt.
Het is nacht.…
Zo herinner ik me
gedicht
3.5 met 32 stemmen
9.471 Zo herinner ik me de voddenkoopman
van de overkant. Ik was in deze ontvolkte
buurt zijn laatste klant.
Zittend aan het raam zie ik nog zijn volle kar staan.
Midden op de weg. Hoor zijn roep. Wat vrolijk
en somber stemt, want
als ik er niet meer ben, wie herinnert zich
dan zijn stem?…
Als ik de zon zie zakken
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.586 Naar mooie warme landen
met palmen en een strand
daar ergens aan het water
daar aan de overkant.
Maar ach het zijn maar dromen
een verlangen van mijn geest
zelf ben ik nooit verder
dan Camperduin geweest.…
lege stoel
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
872 kijk daar, verder op
zei ik
daar gaat je broer
fietst met kleinkind
achterop;
nog zo stoer
in de terrasstoel,
naast mij,
met een leegte
van verbeelde
aanwezigheid,
spreekt zij geen woord
ik roep naar de overkant
hee Jan,...zie ons hier
hij ziet mij niet
sinds jij niet meer
bij mij hoort…
Schemering
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
545 kleuren die jij in het water
tekende varen zoetjes
naar de overkant
wind verstopt zich in
het riet waar kikkers
hun kelen schrapen
landt de avond zachtjes
in het natte gras
geduldig wachtend
tot de ochtend
haar liefdevol
wakker kust…
In de verte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
611 misschien zijn het warmtelijnen
die koude doorkruisen
of stille omgangsvormen
aan het oog onttrokken
door stadia van afstand
op pijlers van de overkant
door kromming van aarde
in verbogen ruimte
in mate van vaagheid
onoverbrugbaar
onoverkomelijk
zal ik toegelaten worden
tot de plek van mijn afwezigheid
ik weet het niet
niet bij benadering…
oversteek
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
496 we hadden nog een achterstallige dronkenschap tegoed
een grijstint in te kleuren, glimmende woorden
in te slikken, een zelfopgelegde beperking te verruimen
een muur in hernieuwd ogenlicht te dompelen
een gift, alleen een gevoel, iets met voeten te treden
een hand, een overkant te durven…
ik zou je...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 uit het duister
willen tillen tot
het licht je
aanraken kan
het stil wordt
in huis in het
oude trappenhuis
uit het duister
tillen tot de
vlammende zon
daarbuiten de
rietkraag aan
de overkant in
lichterlaaie zet
ik zou je
uit het duister
willen tillen
tot het donker
wordt en ik
de laatste
de blinden sluit…
Morfine
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
606 op de vleugels van Morpheus
zweven naar de overkant
van zeeën en van bergen
van dagen en van nachten
landen
in het ledikant
waar het lot
reeds ligt te wachten
om samen te vrijen
de kleine en de grote dood
herenigd
in
de fijne dood
la
mort
fine…
Schakeringen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
568 de schalkse stukken
zich schrap om van hun plaats te komen
en over de velden te schakeren
om voor de winnaar te gaan strijden
totdat alle stukken zijn gevallen
of ingenomen
Pionnen bewegen slechts vooruit
en laten zich verschalken als afleiding
voor het echte spel
Schuinmarcherende lopers
bewegen zich amechtig zijwaarts
naar een overkant…