1291 resultaten.
Mistige velden
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
298 Veel liever had hij de plant met zijn kluit
dan de stoep dichtbij hem, zonder waarde.
Zijn ouderlijk huis sprak hem nog zelden,
hing haar meubelen naast de posters op,
bezocht hem alleen nog na zijn ontbijt.
Door hem, herrezen de mistige velden,
met af en toe een narcis in haar knop;
de stenen huilen waar de natuur slijt…
Wonderlijke zaadjes
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 De zaden ontpoppen zich tot hele kleine groene stengeltjes en blaadjes
Het is een wonder dat ontstaat uit zulke kleine zaadjes
De vruchtbare grond, de zon en regen
Laat dit wonder snel omhoog bewegen
En aan het eind van dit seizoen
Is dan het oogsten prachtig om te doen…
Wat is leven?
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
736 Kunnen stenen voelen, planten dromen
of is dat alles beeldspraak en niet waar?
Toch maakt een nieuw blad van een plant
me blij en doet begrijpen dat ze leeft.
Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?…
Mijmeringen over leven
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
134 Kunnen stenen voelen, planten dromen
of is dat alles beeldspraak en niet waar?
Toch maakt een nieuw blad van een plant
me blij en doet begrijpen dat ze leeft.
Soms menen mensen dat de dieren hun
eigen taal verstaan en dingen dromen,
maar kunnen dit nu ook de bomen
of is daar eigenlijk maar niets van aan?…
Keten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
555 De bij een plant een dier een mens
we willen het niet altijd weten
of werkelijk beseffen
maar samen vormen wij een keten
Laat eentje uit de rij het afweten
dan kan het zomaar zijn bekeken
Als we de bij met gif uitroeien
wat zal er dan nog kunnen opbloeien
geen plant geen groente geen dier geen mens
door ons kortzichtig menselijk bemoeien…
stijgochtend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
321 zweven rappe nachtwrekers
puzzelingen
Steeds
vullen planten
gaten ochtendvallers
plat vileinrood
De mol wacht samen
zij gooit nooit samen
haar ei
in een slootkant
blijft de mol samen
kort haar kant
ze hoort zontaferelen
Vroege kever ontkent ovaal te staan
Kever
de planten gaan
mollenhoofd…
laag bij de grond
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
606 die paarse kleur
de aarde in geur
je ziet hem bijna niet
de parasiet
wat een prachtschubwortel
mooie plant
zeldzaam in Nederland
je moet er wel oog voor hebben
anders loop je er zomaar
voorbij…
golf
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
537 de golf plant zich
in al zijn geledingen
voort langs het oppervlak
op het punt
van verzadiging
kantelt hij
over het eigen hoogtepunt
vervolmaakt in deze
prachtige breking
een ruiter te paard
op het scherp van de snede…
ver van huis
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
399 ver van huis
wil ik leven
alleen mezelf
neem ik mee
verwelkte dromen
laat ik varen
wat voorbij is
wordt rooskleurig
langs een rode draad
plant ik poëzie…
Ode aan de handen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
614 Danken we daarom die ijverige goeie handen
eren ze en zalven ze op ruwe randen
want ook zij willen, naast het kind,
het huis, de plant, de stal en vent
ook wel eens bewust verwend op enig rustmoment.…
Insectenplaag
snelsonnet
4.5 met 2 stemmen
991 Alarm! De neonicotinoïden
bedreigen tor en teek; wie keert het tij?
De dar is daas, de wesp is niet meer bij
De hommels mummelen in pesticiden
O Heer, geef ons die troetelbeestjes terug
Behalve dan die irritante mug!…
lentebode
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.988 knappe bollen
die knollen
bloem en blad
hoe doen jullie dat?
zie ze
daar nou eens staan
zo fier
kondigen ze de lente aan
de kou
kan ze niet deren
de sneeuw
dragen ze als kleren
zo brengen
ze als bloemrijke bode
een ongekende
kleurrijke ode…
Lentebloempjes
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
1.879 En plots zijn ze daar, eerst
aarzelend 't kopje boven d' aarde,
dan zacht, doch heel beheerst,
ontvouwen de nieuwe blad'ren.
Schuchter nog, bedekt met sneeuw,
de eerste lieve lenteboden;
blaadjes rekken met een geeuw,
nieuwe knoppen reeds ontloken.
Allemaal, ze zijn met veel,
verspreiden zachte geuren,
vergeten is de winterkou.…
Stuifmeelkorrel (2)
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
1.169 Verspreid door wind
Breidt het groen uit
De korrel zweeft op blaasjes
Verscholen in een bloem, een schutblad
Soms, door toeval vervoerd
Vindt hij de stempel
Zoals bij een maïskolf
Een kam die in een bundel hangt
Maar de wind verspilt hem
Zijn olie en eiwit
Waar de plant voor in de buidel graait
Dus wenkt hij de gonzende bode met een…
Rumex
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.223 vandaag ben ik zuur:
ik heb de tuin verwaarloosd
en menig buur verwijt mij
die rommel - in mijn kop althans
er moet geschoffeld en geschopt
een beetje plukken helpt niet
tegen diepe penwortels
in de tuin van mijn jeugd
werden madeliefjes onthoofd
ten bate van de grasmat
in een omkering der zaak
trek ik veertig jaar later
het gras…
Koolzaad
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
1.279 Rode stengel
geel gewaad
een kwetsbaar leven in het zand
door wat de mens daar laat
belaagd ook door mijn hand
laat het zijn blaadjes gaan
wat ik hier pluk
is wat hier staat
een kruid
met welke naam…
In de tuin
poëzie
4.0 met 15 stemmen
3.021 Gelderse rozen met hun koele
Ballen lichten de hemel toe.
Seringen waaien paarse zoele
Geurige schaduwen, gril en moe.
Aan tengre boompjes, haast nog schuil,
De witte zuiverheid der rozen;
Midden in hun half open tuil
Besluiten zij hun schuchter blozen.
In de doorgonsde donkerheid
Van 't honinggeurende prieel
Is 't zoet te toeven voor…
LIPBLOEMIG
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.219 het voorjaarsfeest is in volle gang
uitbundig schermt het fluitenkruid
de boterbloemen contrasteren geel
de zuring houdt minder opvallend
het midden in de rijk begroeide berm
langs de idyllisch bochtige Zuiderweg
hokt een kolonie witte dovenetels
samen laag wit van lipbloemigen
ik waan me decennia terug
pluk een bloempje zuig eraan
onderga…
Tulp
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.155 zich voort in een waaier
Vermenigvuldiging van vorm en kleur
Met strepen en vlekken besmet
Aan de okselknoppen afgesneden
Een vinger diep plant men haar
In een gekoelde broeikas gevangen…
Oleander
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.088 zuigen de beloning: het stuifmeel
Wie mislukt valt dood
Een bloem met roze lippen op lange stelen
Buigt naar de lotusvijver
Wordt vaalgeel in volle zon
Het blad lijkt vlijmscherp
Glanzend als opgeblonken leer
Hij bloeit in de vroegste zomer
De gifmenger steelt zijn zaad
Snoeit met plastic handschoenen
Boven de knop
Mijn kieskeurige plant…
Nachtmerrie
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
1.632 Prachtige kleuren,
lila, paars, oranje en ietwat room.
Een smeltkroes van geuren,
het lijkt wel een droom.
Oncidiums met lieve dansende bloemen.
Dendrobiums in alle kleuren van de regenboog.
Witte catlleyas, waar bijen omheen zoemen.
Mijn orchideeën, een lust voor het oog.
Maar dan, alsof niets meer telt,
verdwijnt mijn lach voor een traan…
verstoppertje
hartenkreet
3.8 met 20 stemmen
1.593 wij spelen verstoppertje met de tijd
als kurkeiken van hun bast ontdaan
eens in de tien jaar en kwetsbaar
zo naakt dat in de ogen van de kijker
de blik even hapert en ophoudt te zien
dat de dood het langzame sterven stopt
het leven in zich het lijden verlengt…
opstaan en vallen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.907 stralend in de zon
het eerte daglicht vang ik op
dit was hoe het begon
uit de grond ontworteld
de zon brengt mij groot
mijn leven zal niet eeuwig voortbestaan
uiteindelijk moet ik toch dood
maar ik geniet
grote voeten komen op mij af
mijn blaadjes krimpen in
ik ben bang voor mijn graf
ik leef nog maar net..
steeds dichterbij
konden…
Roos
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
2.240 Fluweelzacht,
(haar wangen
een dieprose
gloed)
ligt zij op mijn hand.
Alleen.
Ze bloedt,
als ik met een mes
haar stengel kort.
Samen met de anderen
zet ik haar in water
opdat het bloeden
minder wordt.…
Toen de tijden bladstil waren, lang geleen
poëzie
2.8 met 20 stemmen
4.620 Toen de tijden bladstil waren, lang geleen,
is ze geboren, in herfststilte een bloem,
die staat bleeklicht in 't vale lichtgeween, -
regenen doen de wolken om haar om.
Ze stond bleeklicht midden in somberheid,
de lichte ogen, 't blond haar daarom gespreid,
de witte handen, tranen op meen'gen tijd,
een licht arm meisje dat lichthonger…
Kruidkunde
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.925 Opgeschoten plantenpracht,
soms stekelig venijn,
groen waar je kleur verwacht,
de zon, hun hele zijn.
Verwarrend, denk je dan,
dat zoiets toch bestaat,
ik nochtans geen tuinman,
heb hierbij geen baat.
Mijn plantenspuit in de hand,
ga ik ze allen te lijf,
de distel en paardebloem,
de netel die zo brandt,
het staat buiten kijf,
het…
rozen
hartenkreet
4.3 met 17 stemmen
1.979 Als bloedkoraal zo rood
Druppels
Als tranen op de blaadjes
Glijden langzaam omlaag
Zacht op moeder aarde
Zonnestralen
Op moeder aarde
Zullen deze druppels van tranen
Verzachten en verdampen
Dan bloeien deze rozen
Als bloedkoraal zo rood
En wijken de blaadjes
En leggen hun hartjes bloot…
distel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
1.355 het onkruid vermolmt;
de pisseblom waait
van veders naar dons
en den paarse vervliegt
in veneinig geprik
vanonder ruige maai
komt nog als geborgen groen
het hooi in feromonen asem op;
verdroogde druppeltellers
begraven in boeket
langs onvermijdelijke bloei
vergroeit onvergankelijk klam
het weinige blije weerzien
van beklemmende liefdes…
Chenopodium Bonus-Henricus
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
1.128 Ze groeiden op onze hopen mest en poep
waar het gewoon zuur was van de pis
voor op de boterham vers bij de dis
groentjes als vitamientjes in de soep
Rond boerderijen werd vrij los gelopen
door beesten nu allemaal vast op stal
wij zeken zelf ook nog normaal overal
tot normen hier kruisopwaarts kropen
Zijn wij niet doorgeslagen in cultuur…
Verloren blad
hartenkreet
4.3 met 25 stemmen
2.537 Soms vraag ik me af of een blad
Al zwevend naar beneden
Nog wel eens snakt naar lang geleden
toen de boom hem nog lief had…