307 resultaten.
Rembrandt als de Apostel Paulus (1661)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
481 De tulband uit de losse hand is in een uurtje klaar
Met links en rechts wat krulletjes van pluizig grijzend haar
Het oor, net even aangezet, in vijf minuten daar
En dan ’t gezicht, het voorhoofd licht, een uur of drie, heus waar!
De neus is nog een hele klus, die moet ook lekker zwaar
Het is een kokkert van een ding, een uurtje, reken maar
Er…
Landschap van mijn dromen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
457 niet meekomen
samen zijn wij
blijven staan in het
landschap van mijn dromen
ik goochelde met
sterren en een vage maan
jouw glimlach liet mij gaan
koos later bloemen
en wat groen voor jou
om steviger te aarden
maar jij verwijlde
verder in de ijlte
steeds meer van mij vandaan
heb je losgelaten
nog een keer keek je om
ik zwaaide…
Schilderswijk
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.336 de ezel wankelt en de tube lekt
maar het palet is kleurrijker geworden
vreemde tinten sluiten traag akkoorden
het vlees van Rubens is geheel bedekt
de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt in Zoetermeer een nieuwe start
het licht van Rembrandt is er ver te zoeken…
Rembrandt's passie
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
832 roodgeel en goud,
toont zich Oktober, stille maand van de herfst,
voorzichtig glurend langs bronsgroene bladeren,
traag en verstild tekent het silhouet van
een ijle vlucht kraanvogels zich af, je hoort
ze hoog en ver roepen, langs het pastelblauw
van deze vroege, ja bijna droeve avondlucht;
mijn vriend, de Noordenwind, vertelt me dat
Rembrandt…
Amsterdam
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
783 Hooft en westertoren
Hoeren, pooiers,
Nee, nergens anders zou ik horen
Stad van Sodom en Gomorra
Wietteelt en Rembrandt van Rijn
Travestieten, orgelman
Nee nergens anders wil ik zijn
Jij hebt mijn hart gestolen
Jij wist mij te verleiden
Daarom wil ik nu,
voor altijd,
Bij jou zijn, in Leiden…
Femme mysterieux
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
698 Je profiel
aristocratisch geschilderd door Rembrandt en
je voeten nederig in plastic teenslippers.
Ik berust erin je wezen nooit te ervaren,
op geen enkele manier, furie, beter dat, dan
de desillusie incasseren, het paradijs uitgaan.…
je fietste kleuren
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.046 in je ogen zag ik blauw
het heldere van de zee
het beertje op je stuur
reed gratis mee
je fietste kleuren in
mijn zwart-wit denkpatroon
het zachte groen en geel
je blonde haar paste gewoon
je leek een droom, kwam
zomaar uit een schilderij
zwaaide met een zomerlach
blij enthousiast naar mij
ik schudde heel verbaasd
mijn hoofd en…
Lachen tegen de wolken
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
963 Ik kijk hem na geamuseerd,
het is net een spelend kind
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even,
maar mijn geesteskind was veel te vlug
in de lege verte weggedreven…
lachen tegen de wolken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
450 Ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even,
maar mijn geestekind was veel te vlug
in de lege verte weggedreven…
Lachen tegen de wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 In de schaduw van een grote boom
de ergste hitte wat ontvlucht
leg ik mij neer en tuur wat loom
naar de bijna oneindig lege lucht,
waar net een wolkje de zon passeert
meegedreven op een zachte wind
ik kijk hem na geamuseerd
het is net een spelend kind,
onwillekeurig lach ik terug
en zwaaide zelfs heel even
maar mijn geesteskind was veel te…
Fietsje
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
1.316 Jij stond boven op de berg
met vier linten aan je fiets
vol verwachting daar te wachten
op een teken of zoiets
Nou -toen zwaaide ik mijn armen
en reed jij in volle vlucht
zo de berg naar beneden
met je beentjes in de lucht
En ik stond er bij te kijken
als een snottertje van acht
want mijn vader op mijn fietsje
ging veel sneller dan ik…
De schachttoren van Winterslag
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
1.305 O schone schacht,
uw wielen draaiden
alwaar de kolennacht
nog eenmaal zwaaide.
De kabel losgelaten
in ontwapenend beton
en afbraakapparaten
zonder saluutkanon.
Een gouden tijdperk
en het zwarte zweet
door het labeurwerk
beiden uitgekleed.…
Koketteerde afscheid
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
742 intact
lang en verleidelijk
ze liepen uit op ruzie
je lichaam schreef
haar lijnen in mijn handen
borsten strak vooruit
je buik was zachtjes rond
waar ik mijn leegte vond
je ogen braken
als ik naar je keek
je blikken zeiden niets
op je gezicht de scherpe
trekken in graniet
je loop was elegant
en weg van mij
je lachte toen je zwaaide…
riposteerde op de kling
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 scherp blikt
het staal nog warm
uit het foedraal
als jij me groet
het snijdt de
wind aan flarden
je masker op als
wij en garde gaan
jouw eerst touche
in onbeschermde flank
ik riposteerde op de kling
raakte onverhoeds je hand
je zwaaide groot
in alle houwen de
striemen door mijn vest
koesterde ik in vol vertrouwen
in rood gaf…
De aarde slaat terug
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
555 De oogleden nog dichter
dan voorheen om de dodelijke
spraakwaterval te ontwijken, heel de
wereld is kozak en het paard sterft
in het weke ijzererts
een opgeworpen barricade herbergt
slechts nog stedelijke lijken die
in ’t laatste moment nog zwaaiden
met de rode stip en banzai schreeuwden
tegen de opperste vijand – het wassende water
wat…
Blauw
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 ik doop mijn ganzenveer
in een inktpot vol tranen
waarmee ik verzen schrijf
in de blauwe winterlucht
over hoe we samen dansten
ondanks het hebben van
vier linker benen
zwierden en zwaaiden we
niemand dacht aan later
want al wij hadden was het nu
twinkelende ogen, jouw koude
handen warmend in de mijne
samen opgaand in een sterrenstof…
Tranen door het glas
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
698 Ik zag mijn moeder
door het raam van glas
ik had dat kuchje
‘k wou dat dat er niet was
ik zorgde
ik hield me
aan de regels
ik deed
zoals van me wordt verwacht
om m’n moeder te beschermen
ongeacht
dat ze binnenkort sterven gaat
tranen zag ik
tranen op haar gelaat
we huilden met glas er tussen
ik zwaaide en gaf haar kussen
een ongekende…
De laatste bui
netgedicht
3.2 met 41 stemmen
416 als jij de tuin
binnen kwam
dan bogen
voorzichtig
de langstijlige
alsof zij jou
even een
welkom knikje
wilden geven
jij zwaaide
met een
elegante
zwier nam ze in
ogenschouw zag
dat de laatste bui
slechts minieme
schade had
aangebracht
de soort
was
sterk en
veerkrachtig
ook dieprood
was een
prachtige
blikvanger
voor…
De illusie van veiligheid
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
681 vol met zelfverzekerdheid
begeef ik mij
door straten van geluk
alles zo prachtig
dat vergelijkbaar is
met Rembrandts meesterstuk
willen pronken
met al het schoon
dat wij op ons levenspad
tegengekomen
zodat een ieder
mag mee genieten
waardoor ze even
van hun angsten mogen bekomen
de illusie van veiligheid
loopt dan vol overmoed…
Respect
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 respect voor sommige baantjesjagers
en kletsmajoors in de 2e kamer
nee dus – ook niet
voor de veilingmeester die voor
de rijken der aarde een Rembrandt
Mondriaan of Banksy voor miljoenen
feilt met een klap van z’n hamer
maar respect
voor hen die hun lichaam
hebben laten knakken
soms door weer en wind
de grondwerkers de kabelleggers
de…
vierendeel die seizoenen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
701 of als ’n borsttatoeage van Rembrandt
laten klepelen door klokslagen
zo’n voorjaarsuitje spoelt verrekkeste weinig weg
vereenvoudigd tot ’n kunstig streekstamppotje
in onze eigen portretfabel van de dag wanend
wandelend tot waggelend en swaffelend zelfs
de dag die wederom begon als ‘n bedinsect
eindigend onder de verbruikte lakens met
zij…
Gulliver in Amsterdam
gedicht
3.2 met 27 stemmen
26.584 Dwergen klommen op elkaar, zwaaiden met hun handjes
en piepten later in hun krantjes dat het prachtig was geweest.
------------------------------------------------------------
Uit: 'Het ging over rozen', 2002.…
Hor en Dol
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.156 De man voor mij in de file
bleef steeds hangen in zijn spoor
en liet zelfs de brandweerauto
achter hem niet even voor
Razend zwaaide ik mijn handen
maar mijn rust ging snel teloor
toen ik hangend in de bocht
mezelf en mijn stuur verloor
Twee agenten kwamen langs
en zeiden mij na lang verhoor
dat ik veel te veel gedronken had
ik moest…
Hyper door testosteron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde…
VADERDAG EN HET LEGE NEST SYNDROOM
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Het is vandaag Vaderdag
een dag die me weinig zegt
als verlengstuk van Moederdag
wat me ook zo weinig zegt
maar vandaag toch een gevoel
vader´s lege nest syndroom;
gisteren ging zij op vakantie
mijn dochter met haar moeder
ik hielp, pakte in en zwaaide uit
en daar stond ik, en betrad
hun lege, vooral stille woning
waarin geen leven te…
Verdrietig afscheid.
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.025 Ik zag je haren wapperen in
de straffe wind terwijl
je ogen gefixeerd
een groot schip volgden
en je hand opgeheven
even zwaaide.
Ik zag hoe tranen over
je wangen liepen en je arm
ze wegveegde van je gelaat terwijl
je even het hoofd liet hangen.
Ik hoorde de gesmoorde kreet
van diepe smart.…
traliedeur
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 waar ik niets te zoeken had
over eenzame paadjes geslopen
gesnuffeld langs kanalen
gezworven over pleinen
en gebalanceerd in hoge goten
ik ben bespot en weggejaagd
en eens heb ik zelfs een kijkje genomen
in de kattenhemel
mijn mauw is ijzingwekkend
en mijn vacht stug en dof
maar weer hoorde ik die woorden
ik wil deze
en de traliedeur zwaaide…
Afscheid zonder eind
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
430 ik heb je gezien
maar kon je
niet raken of
heel even voelen
hoe jij het maakte
zag je lach
in een pijnlijk
glanzen want
je ogen zwommen
in plaats van te dansen
wij die altijd
zo close waren
met halve woorden
deden een hele wereld
steeds sneller draaien
wij zwaaiden
handenvol emoties
jankten eindeloze
tranen in een
afscheid…
Blauwe maan
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.535 Zachtjes zwaaide in de gang
de hoorn een pendel heen en weer.
Zijn roepen luidde zich dit keer
een weg naar mij. Het duurde lang
wij spraken beiden achter glas
voordat ik meer dan klanken hoorde
maar niet meer dan losse woorden:
kou en stil en stof en as.
Hij riep mij uit het diepste diep.
Nog eenmaal riep hij en ik sliep.…
Vluchteling
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
1.383 Een ijsbeer zwaaide met een palmtak
een verdwaald vaandel over het rillend land
de verlaten voetstap die de sneeuw brak
schotsen van oker in het fluisterend zand
Nergens leefde nog het daglicht
nergens nog een vertrouwd gezicht
Dagdromend van de verlaten helling
waar zijn oude kim gebroken slaapt
een korte rust blijft toch een kwelling…