173 resultaten.
Begluurde nymph
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
607 Ik loop wat doelloos door de Griekse bergen,
ineens hoor ik wat gespetter en geschater,
ik, sater, schuif de bebladerde takken opzij,
ik geloof mijn helderblauwe ogen niet, daar
baden wel tien verrukkelijke nimfen in een
weergaloos schone waterplas. Was ik maar één
van hen, dan kon ik hen onverdacht begluren
en lekker samen badderen.…
wat ruis voor mij
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
590 Wat ruis voor mij
Op een muurtje ben ik gaan zitten
Op de grens van tuin naar plavuis
Alleen, voor mijn huis en schuif
De gordijnen van de dag opzij
De zwangere lucht staart mij aan
Vlijtige liesjes zwaaien per abuis
De klimop staat moederziel alleen
De schaduw staat met handen in de zij
Het geluid om mij heen is verdwenen
Ik wil de wind…
Krachtige Kus
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
3.786 op de vleugels van mijn dromen
Aangekomen in jouw paradijs
Jij ontvangt mij met open armen, terwijl
Jouw handen mijn rug masseren
Zachte vingertoppen raken mijn hart
Jouw huid als perzik, zo zacht en soepel
Een lichaam te beminnen voor eeuwig en altijd
Onvoorstelbaar mooi jouw ronde borsten
Heerlijk en lekker na een aangenaam verpozen
Schuif…
Maannacht
poëzie
3.6 met 18 stemmen
6.559 ik schuif mijn hand in haar hand
- zie, even beven haar wimpers -
zo liggen wij naast elkaar
als tweelingen, sluimrende kindren.
zullen wij elkaar niet meer vinden
dan zij mij dood - of ik haar?
--------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1941)…
Baas boven baas?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
625 Naar believen schuif ik daarmee
op een helder vlak, zo her en der,
hemelshoog of grottenlaag."
OPEENS KLINKT OVERAL VANDAAN EEN SCHATERLACH!
Verschijnt daar zijn spiegelbeeld,
zijn tweelingziel, getooid met elfenvleugels
van kraaienveren? Of met salamanders?
het geheel is toch wel wat anders.…
Soms
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
543 verwachting,
zit ik in een draaimolen
als ik dit moment verklaar
ik zie die ander aan
het kan de zucht zijn naar een beminde
door een onzichtbare draad
het kan het gemis zijn aan warmte
vaak uitmondend in verraad
als blijkt dat ik niet weer eens
mezelf kan vinden
en de pijn niet kan verbinden
doorgaans weekt de nacht
en schuif…
Idylle
poëzie
4.2 met 5 stemmen
1.468 En schijnt ook geen ster door de grauwe mist
En huilt ook de storm door de nacht -
Ik schuif de armstoel bij het vuur,
De zetel van 't voorgeslacht.
Blond meisje met uw rozenmond,
Kom, zet u op mijn knie,
Vertel mij van al de liefde, zo zoet,
Die ik in uwe ogen zie.…
ZOVEEL MEER TE ZIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
406 een ieder weet nu de natuur
is ons waardevolste kapitaal
ik zie wat ik wel of juist niet
zou moeten zien misschien
ik zie een groot stil verdriet
met vragen die alsmaar vragen
met antwoorden die het ons zeggen
maar we luisteren niet
ik vraag me niet meer af wie
of hoe en wat uit te leggen
en dan plots
vanmorgen schuif…
EEN NIEUWJAARSSBRIEF BIJ EEN KERSTBOOM
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.068 Een sober bosje hulst siert nog het kruis in zijn huis
en tranen, overal hangen tranen van onmenselijk verdriet
zijn tekeningen, en zijn nieuwjaarsbrief in een schuif
bespaar mijn lieve ouders in ’t nieuwe jaar van verdriet
Zijn eerste en zijn laatste nieuwjaarsbrief…
daags voor het ongeval had de juf hem meegegeven
onbeholpen en lief zou hij…
Het wederzien
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.743 Aan het schuif-raam fladdert een stof-lap;
die doet me denken aan een kapelle.
Ik hoor ook een stofzuiger 'lux'
en ruik het stof.
Ergens een matje nijdig klopt
en een piano pingelt studeerachtig,
o, zo studeerachtig in de warme straat.…
In hetzelfde vel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
223 In dromen schuif ik mijn vel als een sluier opzij,
loop ik door muren die overdag onwrikbaar zijn,
spreek ik met schaduwen die ik overdag niet durf aan te kijken.
Daar, in dat zachte ongeremde,
ben ik even los van alles wat me vasthoudt.…
Een reis die niemand kiest
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
17 Ik schuif mijn stoel wat dichterbij
en stel je toch die andere vraag:
Of je wat water wilt, of rust,
of ik de gordijnen sluiten zal.
Je schudt je hoofd en zoekt mijn hand.
Ik blijf. Dat is voorlopig al.
Dit is een reis die niemand kiest.
Er is geen weg waarop ik mee kan.…
hallo papa
hartenkreet
3.4 met 66 stemmen
7.467 , als ik dat zeggen mag
nee, blijf nog maar rustig in bed
mama en ik komen zo bij je terug
desnoods ga je vast 'n beetje zitten
met een kussen stevig in je rug
hallo pap, daar zijn we weer
schuif even op, het is wat krap
'n eitje, croissantje en 'n kopje thee
voor de liefste vader, de liefste pap
nou, nu komt dan mijn gedicht
ik heb…
Een nieuwe winter
hartenkreet
2.6 met 14 stemmen
484 Schuif gordijnen open en staar verwonderlijk door het
raam waar kinderen en volwassenen zich vermaken met het gooien
vangen van ballen, verbeelden van (zelf)portretten en verhalen, lekker rollen
of dartelen als prille verliefde vlinders in volle vrijheid rond; een vallen en opstaan nabij.…
verhuizen
hartenkreet
2.7 met 12 stemmen
4.699 Oma zou blij geweest zijn
helaas is ze ondertussen overleden
maar mijn schuif heeft hem begoed.
In een klein hebbedingetje
gewikkeld in een stukje stof
komt hij twinkelend te voorschijn
mijn ring van mijn eerste communie
gekregen van mijn dierbare oma
verdwenen in het niets
zomaar zonder commentaar
ligt hij blinkend daar!…
IN BASEL
gedicht
3.7 met 3 stemmen
18.327 berg
verblijven mijn vrouw en ik in een kamer met spiegels naast het bed
we slenteren door de stad en bewonderen in de avondzon
de snel stromende rijn waarop gespierde zwemmers
zich laten meedrijven
in waterdichte oranje zakjes
duwen ze hun kleren voor zich uit
terug in het pension pak ik als zij gaat slapen een fles rode wijn
en schuif…
Een nieuwe winter
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
611 Schuif gordijnen open en staar verwonderlijk door het
raam waar kinderen en volwassenen zich vermaken met het gooien
vangen van ballen, verbeelden van (zelf)portretten en verhalen, lekker rollen
of dartelen als prille verliefde vlinders in volle vrijheid rond; een vallen en opstaan nabij.…
Handtekening
gedicht
3.9 met 111 stemmen
32.739 Zijn beeld is mistig,
de inkt nog meer vervaagd
als ik, heel voorzichtig
met betraande blik, vier hoekjes
aan zijn foto schuif en hem bij
de andere Nederlands Elftal Spelers
in mijn album plak.…
Meiklokje II: ondergang & verrijzenis
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
631 gezicht
terug bleken in de winterzon
M'n formele uniform verlicht nu
een gapend gat
ginds zal alles licht schijnen
dat statig weggesmolten masker
is zelfs voor daar te
zwartgeblakerd
Plots klapwiekt mijn briesend herboren tapijt
in een vliegende vaart achter
de pure zielezang
van bloesemende woorden aan
Ik kan niet roepen ben te bang
schuif…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
2.8 met 10 stemmen
3.235 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
Ik lag te slapen op mijn bed
poëzie
3.4 met 41 stemmen
4.496 Ik legde mij neder op mijn bed
wachtende achterover, met
mijn voeten schuif ik de stille sneeuw
waarin ik lig, de fonklende sneeuw,
die vult rondom mij zijn kristal
mijn hals, mijn armen en het dal
tussen mijn borsten, als ik blaas
sneeuwt over mij een jachtsneeuwgaas,
kristalletjesspel, mijn adem rust,
ze dooien als het vel ze kust…
de dag begint, de dag eindigt
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.055 Het is zo stil en toch mis ik wat, ik weet wel wat het is, maar schuif het opzij,
Ik wil er niet aan denken, niet voelen, want dan komt het te dichtbij.
De pijn, het verdriet dat jij me hebt aangedaan.
Mijn emoties, die niet weten wat ze me aandoen, ik zit hier alleen, stil en ontdaan.…
zaterdagavondnostalgie
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
617 Als droefheid je schrijft
lees je haar niet
of wellicht met enig ongeduld:
dit is je wereld niet meer,
de wereld van een wereldvreemde
die niet wil begrijpen
dat hij voorbij is:
vergeten anekdote
in een dichtgerande schuif:
voltooid verleden tijd.…