403 resultaten.
Soms wordt het teveel
hartenkreet
3.3 met 26 stemmen
5.414 Soms wordt het gewoon teveel
Stapelen de emoties zich op
En kunnen ze er niet uit
Je verandert in een bom
En die laatste druppel
Kan hem af laten gaan
Ik wil niet wachten tot ik ontplof
Ik wil niet wachten tot ik er een eind aan maak
Ik wil er nu wat aan doen
Maar wie kan mij nu helpen
Als ik niet geholpen wil worden
Niet door vreemden…
Een blank papier, een rode roos...
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.022 Een blank papier, een rode roos
en heel veel niet-gezegde woorden,
de stapels van gedrukte tekst,
de vluchtigheid van de beloften,
wie heeft ze niet gezien, gevoeld,
wie heeft niet al die levenslessen
al moeten leren, graag of niet?
Heel langzaam heelt nu mijn verdriet
en kan ik weer om zoveel zingen.…
Evolutie
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
934 Woorden
Stapelen
Ontwijken elkaar
Zien zinnen
Te maken
Zinnen
Gaan evolueren
Woorden
Individualiseren
Veranderen
Binnen de
Bestaande context
Zo kan het
Dat gedichten nooit
Stil staan
Stil staan
Stil stan
Staal stin
Zo kan et
Dat gedichten noit
Stil stoan
Stil staan
Snaal stit
Slaan tist…
Wat te zijn
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
772 Een gat graaf ik in de aarde
dan kom ik tot bedaren
niet om te zijn of te beminnen
het verzet alleen mijn zinnen
de stenen keer ik om en om
leg ze op elkander zonder reden
stapel ze ergens anders weer op
om ze weer te keren,andersom.…
Roulette
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
730 ik wilde je nog vragen
welk spel je speelde
in al die verfomfaaide dagen
de visjes die we deelden
liggen op apegapen
een stapel kleurenblind
en het rad draait
door, ook zonder wind
de bank is blanco
facturen verbrand
jouw inzet een veeg
in mijn blote hand
de laatste champagne
grand cru van een parvenu
verpand aan de tollenaar
rien…
Doler
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
433 Landschap dat Tolkien
Louter in gedachten
Tot leven bracht -
Jij bent bij mij
En ik leid jou
Door het zwartste
Van de nacht
Naar het oudste
Huis op deze
Midden-Aarde, waar ik
Eeuwen geleden
Nog woonde -
En wijs je op
De grote zolder
Van mijn ouderlijk
Huis het landschap
Van mijn leven aan
Met in elke hoek
Een stapel…
Striptease
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.124 hun stapel kleding
belandt in bladerbakken
of op de grond
daar slordig weggesmeten
omdat dat harde groen
geen mode is.
Nog even pakt ze
dan die rode jurk
daarna een bruine
maar gooit ook die
wanhopig weg
zodat ze in haar
blote takken staat.…
Architecturale opdracht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
497 Werp ik dan eens een steen,
stapel hem niet op losse groeven,
een ander gebaar volgt wel
en metselt ons terug tegaar,
al dan niet volgens plan.…
Ingelijst
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
602 ik vond bij het zoeken
naar een lijstje
mijn leven in de kast
en wat ik zag
liet beelden herleven
ik zocht wat in een lijstje past
stapels vreugde in schaterlach
en vergeten momenten
uit een rolletje ontwikkeld
het lijstje is gevonden
er ligt een half leven om te kiezen
het lijkt nu ingewikkeld
toch kies ik met gemak
de meest…
De vissen vliegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
401 De grote zee
schuimt onstuimig
De schepen worstelen
zich er doorheen, duiken
steeds weer op uit de golven
op weg naar de haven
die het wilde water temt
De vissen vliegen
uit de handen van de schippers
snel aan wal, tot hoge stapels
onder de bruinrode hemel
van de ondergaande zon
en de schepen veren op
Aan de donkere horizon
droomt…
Sneeuwde stilte
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
609 geruisloos
sneeuwde stilte
esoterisch in het
gaan langs het
dubbelglazen raam
transparant
vlokten hun
voorbijgaan
zonder stapeling
de platte kant
toch waren er
nog luwteplekken
waar een warrelend
licht suizen wat
dynamiek verried
en tocht
zijn energie
langzaam loste
als de avondkoud
het licht liet vallen
in de donkerte…
En toch
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.098 ze was gelukkig, stapel op haar man
de kinderen? stapel was ze op hen
ze had maar mazzel in het leven
alles wat haar hartje ooit begeerde
en toch?…
De doos van Pandora
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
699 Stapels stapels prullen
Waarom gooi je nooit wat weg?
Dat ik me vastklamp aan die spullen
Is mijn eigen pech
Nu denk ik: Stuurde ik wel wat?
Zat zij toen in mijn klas?
Herken ik nog haar handschrift dat
Ooit iets magisch was?
Het kindje dat geboren werd
En nu zelf vader wordt?
't Prinsesje op de erwt
Haar leven was te kort?…
Dat kerkhof vol met namen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
584 Een grote stapel vergeelde kranten en tijdschriften
met een kartelschaar op de keukentafel
roept ons
schaatsers prijken op de bovenste voorpagina.
Ik lees je voor uit die krant
jij als pake en leunstoel
ik als een soort Brugman
die tijdingen doorploegt.
Ook op je bureau liggen nog stapels fotoboeken.…
je lach kleurt als de wind
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.136 ik pak de zon
en stapel wolken tot
een open rood gordijn
geef mij je warmte
zonders sluiers, mijn
huid zal liefde voor je zijn
je lach kleurt
als de wind zijn spel
met bladeren speelt
ik zie de zomer
vonken in je ogen omdat
je mijn verlangen deelt
we zijn de herfst
voorbijgelopen, hebben
zacht de winter aangeraakt
in het ochtendgloren…
Sneeuw
hartenkreet
3.2 met 19 stemmen
2.982 Onder de lakens gedoken
voel ik mij vrij en pijnloos, alsof ik onder een stapel sneeuw lig,
alsof de tijd stilstaat en sneeuw het rimpelen van het lichaam tegen gaat.
Ik voel me even vrij van alle pijn die mijn lichaam dagelijks voelt.…
daarna
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
612 de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor gemis
regisseur…
(R)echt voor z'n raap
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.541 .
_________________________
Moraal:
een huwelijksboot
die te hard van stapel loopt
kan schipbreuk lijden…
als het graf
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
170 ook ik kan zwijgen
als het graf
zoals ze vroeger
bij ons thuis zeiden
en ik kan liegen
als de beste
alle leugens stapel ik
tegen de klippen op
ik veins ook graag
zeer overtuigend
maar vooral huichelaars
bedot ik met plezier
echter verraad ik niks
en zeker niet
als de waarheid
onder grote druk staat
misschien moet ik gewoon…
'Vuur'
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
766 ....,zeiden wij en
wij snoeiden de struiken
wij kapten de takken
en rooiden de stronk
wij sleepten het snoeihout
en bouwden een stapel
wij vormden een houtberg
bevonden hem goed
de vuurtoorts ontstoken
daar stijgt al een rookpluim
hoor toch hoe het knettert
de laai voert omhoog
Het vuur onderhouden
vraagt brandstof en zuurstof
zo…
verloren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
699 nadien
de klap van de deur
ogen dicht zodat stilte
klonk zonder echo van vloeken
wat er bleef
behalve stapels onbetaalde rekeningen
en verstopte leidingen
een jongen van acht
die ongevraagd naar buiten zeulde
zakken vol verdriet
elk weekend als verdwaasde japanners
op toeristische trektocht
zien dat er meer was
geen tijd voor…
met ogen als gezicht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
639 onderbelicht
met ogen als gezicht
was achteloos
op een stapel poses
van anderen gelegd
jij lag daar echt
willekeur
sorteerde plaats
je blik gaf toeval
weinig keus
je arrogante neus
beheerst de sfeer
en tekent
voor de laatste keer
mijn god
je vilde mij
jouw wil te sterk
voor mijn gevoel
je overdonderde
mijn ruimte
ik kon slechts…
WEG AANWEZIG
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 In een grote tuin
ligt de stapel hazelnoten
vergeten te rotten
verspreidt langzaam aan de geur
van gevallen loof
dat in de bosgrond
bedolven en verkruimeld
vergaat om leven te schenken
gelijk
Kerststemming ieder jaar
blij komt _ weemoedig weer verdwijnt
bij het dagelijkse doen
en gewone gebeuren
ingetogen stroomt
door het bloed van mensen…
Lichaam VI
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 We stapelen ondergronds
wat de geest niet verdragen kan
Schaamte en zelfverwijt
ook dingen die ons bang maken
Tektonische pijn
onder glooiingen van vlees
Waar hebben we ze begraven: de dromen
de beloften van het onbegrensde
Waar is de onbevangen blik
van het pasgeboren kind
Wat als we tevergeefs wachten
op een renaissance
Als…
In andermans gezicht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 ze blokte wist haar
verworvenheden
te stapelen tot
de wijsheid van
een onneembare
muur die ook tegen
leugens en bedrog
bestand bleek te zijn
haar rechtlijnigheid
blokkeerde de groei
van rond en zacht
in belangrijke mate
juist door haar
atletisch figuur
kwam zij ook al
minder empathisch over
met haar sociale
vaardigheden…
Babel
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
2.822 Ik stapel gedichten op elkaar
tot zware poëziepilaren
als stompe torens staan ze daar
onmondig voor zich uit te staren
Ze spreken stil in toegedekte klanken
preken, verwijten of bedanken
verduisteren, versluieren of verlichten
vergane luister en oranje vergezichten
In regels liefde en relaties
staan tedere letters, zwoele spaties
verwarrende…
Winter
hartenkreet
3.7 met 12 stemmen
1.670 De witte vlokken stapelen maagdelijk een wit egaal
Scherpe contouren veranderen in een vriendelijk rond
Kinderen reageren met sleeen sneeuwgevechten en dolle pret
Tot s'avonds laat klinkt het geroep van ouders
Kleine kopjes zitten knus in zelfgebouwde iglo's
Laten ouders in het ongewisse
Nu beschermd de stoere sneeuwman tegen het kwade
Grote…
de schijnwerpers
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
716 moderne Da Vinci
nieuwe technieken exploreert
om te komen tot het juiste zicht
zichzelf te verdrieten om
een stel tieten niet van hem
maar wel voor hem
opgericht of naar beneden gericht
hij keurt ze niet, hij schouwt
het product van zijn vernuft
met twee alleen te zijn
zonder vreemde pottenkijkers
want hij heet straight te zijn
een stapel…
Had ik maar
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.022 de gekte van toen
werk ik weg uit mijn geest
stapels gedachten
worden geordend
goede behouden
slechte verbannen.
Had het al eerder moeten doen.
Het is net een tere zoen.
Willen, maar schrik hebben
van het onbekende.
Wat was ik dom,
het is nu zoveel gemakkelijker.…
Litanieën
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
801 luidspreker
aldoor repeterend
naar de doofgeraakte
ziel van het kind
je bent niets of
gelijk aan gesloten ogen
je zal in een leeg
zwart huis zijn
dat traag groeit
vol honger
naar links en rechts
maar zonder licht
en rozen in het haar
ademen voor jou
is luisteren naar litanieën
van vals over slecht
naar gewetenloos
op stapels…