Alle inzendingen over stilleven

170 resultaten.

Sorteren op:

Kraaiennest

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.201
treffen Zij vergaapte zich ook aan mij, ben ik pas later gaan beseffen schilderde me af, in overwegend ondermaans gedreven waar ze wiegende weerspiegelde zichzelf aan mij te geven ik zag niet dat ze zich magisch kon verheffen uit het effen Toch deed ze dat vrij onverwacht en buiten haar getijden in volle zon en goudomrand wierp zij `t stilleven…
WOLF27 april 2005Lees meer >

éénoog het tegenlicht

netgedicht
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 847
Mogen we vergeten van het verleden kunnen we het hoofd verwijten dat het of het heden vergeven dat het een hoofd heeft vergeten het is een vraag geen vraag vaagweg heeft het een mond in de einder een stilleven in lood gedompeld vertraagd met kiezels in de schedel is het improviserende met vlokken in de wimpers de hoge noot van…

Schemeruur,

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 430
Veulens bij een hek terwijl de schemer valt, koppen dichter bij elkaar, de ogen diep zwart getint, waarin blikken strelend om warmte smeken, te beminnen met de hals met volle manen over een brede borst die op de wereld rust en , het ranke lichaam torst als goddelijk stilleven, waarmee het web van schoonheid is geweven, een laatste…
pama5 september 2011Lees meer >

Vincent Van Gogh's vermiljoen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 504
Het helder vermiljoen van klaprozen tussen het koren; de druivenplukkers voorover gebukt in de 'rode wijngaard', werkend na het ochtendgloren; een stilleven van rode rozen in een vaas; of een rood-oranjeachtige zon, groot op de achtergrond tijdens een bloedhete zomerwaas; blauwe korenbloemen tussen het groen accentuerend op de voorgrond tegen…

Ween niet mijn lief.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 502
onvoltooide licht, onttrokken aan de duisternis in een smetteloze vlam, die de menselijke ziel heeft ingericht uit al het as van mensen die ik lief had en werd ontnomen, een gebalsemd hart een drijvende kroon in een gelauwerd bad, hun hoofden gekranst met geurend duizendschoon, een labyrint van leven heeft ontward, bracht in dat stilleven…
Pama6 mei 2019Lees meer >

Zonder mijn naam

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 141
In het Rijksmuseum geef ik uitleg over de Nachtwacht. De curator blijft vragen stellen. Maar wat weet ik ervan? Jane twijfelt niet, ze zegt: Als je het eenmaal ziet moet je ook durven het te weten. Dat meisje van drie dat verf zit te mengen in Rembrandts werkplaats en zichzelf heeft geschilderd achter reusachtige pauwen, dat ben jij…
Zywa5 juli 2026Lees meer >

Heda, Stilleven

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 498
Is dit dromen? Is dit dronken zijn? Dwalen door de stille stad, de nacht, Waar mijn moeder is geweest, waar mijn Vader kwam. De huizen hoog, hij wacht, Wacht en wenkt mij uit de wijk, de pijp. Hij gaat mij voor op het grote plein, De kleine tuin van vroeger toen rijp De druiven aan de stokken, de wijn. Hij opent kort de deur, de kleine Zijingang…
mark22 maart 2015Lees meer >

La Carrière, Rosnay

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 974
bij de waterput Een vijg welhaast de abrikoos bezwangert met zijn geur Het trapje naar de grote keuken leidt waar ook nooit rust is want Vera in en uit vliegt met een geplukte gans of kip of allebei en kisten met tomaten De soep doorlopend trekt van al het verse uit de tuin Het tafeltje met stoeltjes uit een brocante stilleven…

Kerstsfeer

hartenkreet
2.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.503
Het land bedekt zich onder een zachte witte deken Het stilleven hieronder lijkt bezweken. Het leven buiten, zo stil, het water; ijzig, krakend, kil. De poezen miauwen dwangmatig voor het raam waarbij zij, met blote pootjes, in de sneeuw staan.…
Nicoline20 december 2010Lees meer >

Dorst naar meer?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 447
van de nacht, de wind verlegt haar schreden in de trouwste tonen in de smetteloze vacht van veulens bij een waterbak koppen bij elkaar, ogen kool getint om met minnende blikken het vurigste bloed te delen, oren gespitst om in die weelde op te gaan een getuigenis van het landschap waar de hemel hun lichaam torst, een rijk-vol stilleven…
Pama4 juli 2019Lees meer >

"Rythme en Provence"

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 670
onderworpen,getemd door eigen ritme, in een ongelijke strijd, aangelijnd door de tijdwijzers, verleid door deze schoonheid, klopt het bloed in de aderen van de droge beken diep in de beddingen vloeit een vloed van bloeiende linten,en bezwangerd door schaduw en licht om elke morgen opnieuw te baren in een herboren gedicht,een surealistisch stilleven…
pama29 mei 2008Lees meer >

Hoop verwachten

hartenkreet
4.1 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.040
Als een stilleven hou je m’n gedachten vast, blijf ik kijken wil ik de liefdesbloei niet zien verwelken, tranen overvloeien het boeket als ik mijn gedachten aftast, ben ik egoïstisch als ik mezelf met vrijheid zou verwennen?…

Mijn vader

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 21.780
De zon schijnt door het raam naar binnen op het behang en op het borduurwerk dat hij eens maakte: een stilleven met blauwe pruimen en groene druiven in kruissteek, gevat in een vergulde lijst. De nachten, zegt hij, de nachten zijn het ergste. Hij hijgt. Hij is moe. Hij zegt liever niks meer, maar je vermoedt dat niet alles gezegd is.…
Wim Hofman31 oktober 2012Lees meer >

Oude waarden?

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 501
Veulens bij een hek terwijl de schemer valt, koppen dichter bij elkaar, de ogen kool getint waarin blikken vol vuur om de warmste glans te stelen hun hals getooid met fiere manen, opgetuigd in een land waar de hemel haar onbelaste lichaam torst, een onbeschilderd stilleven, in het web van de vrijheidspin met zijn penseel de ware…
Pama4 september 2020Lees meer >

Bahasa

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.024
verhaalt spreekt waarheid zonder taal Wie zich de stilte meester maakt voor vlagen wiekende klappen slagpennen in het getijde van de rui waarin `t stof eeuwen geleden lijkt op gletsjer smeltend in druppels tijd en thuis blijkt van bevroren liefde niet in staat te stromen maar zich vol zuigt, zwanger raakt van cirkels leergieren doods naar stilleven…
WOLF1 november 2005Lees meer >

Stilleven met ui - Een herfstmorgen in de Kempen (Kookhaiku)

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 183
Soepuien snijden, zacht knappend door de rokken. Rustgevend geluid.…

Creatio

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 516
Stilleven zonder leven. Geen klank. Geen teken. Een samengebalde oerkracht van niet-zijn. Niets zijn...dan stilte. Aeonen en aeonen en aeonen... Het wachten was op een creatio ex nihilo. Een of de creatio. Ooit. Aeonen her. Maar wachten? Door wie? Op wat?...het licht. Allicht... Al-licht!…
Xander21 maart 2025Lees meer >

Amsterdam, de Minister President, excellent, excellentie

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 503
Wallen via ‘t Damrak, de Dam terug naar d’ Elandsgracht mensen, ik kan het wel uitschreeuwen van geluk de schellen vielen van m’n ogen, zag ik het goed want waar honderdduizenden vaak fast food vretend de straten, pleinen en grachten beliepen, bezatten werden nu enkele wandelaars, ’n hond en daklozen mijn deel en wat fotografen, het stilleven…

TOEN zag ik je —

poëzie
3.3 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.693
gouddoorlijnde kamer waar het gasgoudlicht doorvloog op vleugels vleugslaande wegslaande roeivleugels in de tere lucht, in de bevende lucht, in de lucht die vlucht als je doorgaat — hoor hoor hoor o ik hoor het, je teer droog keelstemmetje spreken, omhoog en wat lager spreken vlak voor me, ik rook je teer vlees, je uitschijnend stillevend…
Herman Gorter17 februari 2023Lees meer >

ik wou dat ik twee burgers was (dan kon ik samenleven)

gedicht
3.8 met 44 stemmen aantal keer bekeken 21.471
ze zeggen: omdat god verdween - onze vader had besloten nog wat onzichtbaarder te worden dan hij al was, kijken of dat kon, nee dat kon niet weg was god en in dit stilleven met grote afwezige stonden nu de verbijsterde nederlanden hun monden nog vol van vergankelijkheid vol wuftheid en alom gewaardeerd doodsverlangen al…
Ramsey Nasr29 januari 2026Lees meer >