2289 resultaten.
Teil teil teil
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 en mij
op vrijdagavond
in het bad te doen
dat was fijn
die mooie dingen
teilen als
verre herinneringen…
Kerstmaand?
hartenkreet
2.6 met 30 stemmen
4.991 Advent,
tropisch warm,
overhemd met korte mouwen…
Zwetend met een Kerstboom sjouwen.
In m’n hoofd alarm -
Ongekend!
Sneeuw,
dwarrelend wit
bracht ons toen de Kerstmissfeer…
Vadertje winter, wanneer kom je weer?
Verdrijf met kille pit
m’n geeuw!
Kerstmis,
malse konijnenbout;
waar blijft de échte kerstgedachte?
Feest van ’t Licht -…
HET AFSTOTEN
gedicht
2.9 met 145 stemmen
46.230 Het afstoten van het overbodige,
bespreken van het aanwezige,
aan het mislukte zo min mogelijk
betekenis toekennen,
zoals aan het ontbrekende -
het is verre van gecompliceerd, allemaal.…
JIJ
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
2.045 M’n ogen,
Dwalen over het oneindig
Verre landschap,
Naar de horizon,
Van over de zee naar de bergen,
Door valleien naar een huis,
En in dat huis,
....
Zit jij!…
het verleden heden
netgedicht
4.4 met 28 stemmen
2.275 ik kijk mijn moeder
in de ogen
zij spreekt van verre,
dwalend in het bos
ze wordt in het heden
door haar verleden bedrogen
de waarheid
laat steeds meer los…
Tweeluik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
462 Bomen schuilen in een verre rooilijn
Kleuren zijn van scherpte bevrijd
Lucht en land vloeien in samenzijn
Als het oog zich op de vlakte neervlijt…
waar we zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
464 een verre boerderij
hier is de hemel een
gewelf uitgespannen
over de aardbodem
omarmd door bomen
en zanderige velden
een kale moerbeiboom
in de grijze herfstkou…
Bizar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
83 Veelkantig die jota van verre
Die wartaal als stof in de wind
Geen touw en geen sterren
Om vast aan te knopen
Wie weet waar je logica vindt?…
Ik heb niets van het leven begrepen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Ik heb niets van het leven begrepen
en nog minder als die of gene
iets zinnigs bedoelde te zeggen
om over gelovigen maar te zwijgen
die slaan het leven gewoon over
voor een eeuwig leven na hun dood
mijn persoonlijke unieke innige ik
zegt wat een flauwe kul er is niets
wellicht kan je iets of wat of dat
van je verborgen verleden lichten
in…
Avonturen thuis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Kan een mens doen wat nodig is,
zonder te reageren op wat was?
Kan hij wel spontaan blijven,
zonder dat hij geworden is?
Kan zij avontuurlijk leven,
in haar eigen huis?
Water uit zijn douche zien stromen,
zoals water in een wilde waterval.
Drijven in haar eigen badkuip,
als zwemmen in een oceaan.
Mensen waarmee we samenleven,
steeds weer…
verten
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
627 einders
als we buiten het razen
van verre krachten horen…
De geur van lindebloesem
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
658 Ik hoor de stem
van mijn moeder en het gezang van verre vogels.
O zaligheid van lang geleden en van vreugde
die eigenlijk met niets te vergelijken valt.
Straks loop ik nog even terug naar die plek om
naar mijn verre kindertijd te emigreren.…
Eenvoud
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
516 Vraag me niet meer af
Hoever de horizon is verwijderd
Hoe hoog bergen zijn
Die ik van verre zie
Hoever zal wind de wolken dragen
Hoever reikt kinderlijke fantasie
Wanneer stoppen eens de idealen
Waarop alle dromen stranden
Zal ’t leven liefde en eenvoud zijn
Zullen roem en eerzucht
Als op wind en wolken gedragen
Verdwijnen over de verre…
de laatste aria van Gaya
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
899 de hoogste noot
brak in applaus
zijn echo kaatste
leegte
tussen sterren
de dirigent
sloot toen
het firmament
stilte
kwam van verre…
Laatste aria van Gaya
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
866 de hoogste noot
brak in applaus
haar echo
kaatste leegte
tussen sterren
de dirigent
sloot toen
het firmament
stilte
kwam van verre…
Nee, geen graf!
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
769 Z'n vriendin zei toen verre van blij:
'Gecremeerd wil ik worden.'
Ze gooide met borden,
daar hij 'Spreek een datum af' zei.…
Conrad
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
427 een woord
en dan nog eentje
branding, vulkaan
thee, sokken, en uitzicht
en ergens in een verre hoek
iemand die roept: the horror
maar zo dichtbij het boek…
Vroeger is een verre ster
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.120 U weet niets van mijn wezen,
Mijn zwakte, mijn kracht,
Wat weet U van een volk dat
U zo diep veracht,
U graait in ons leven,
U plundert ons huis,
En wat U niet vindt
Begeert U het meeste
Ons hart krijgt U nooit in
Uw macht
Vroeger is nu een verre ster
een vreemd vijandig land
met vreemde harde mensen
harde stemmen,
harde hand
En de schatten…
Aan 't verre dorpken
poëzie
3.7 met 9 stemmen
4.214 Waar de hei te bloeien staat
Speelde ik ééns als kind;
'k Lachte en zong er, vroeg en laat,
Stoeide er met de wind,
Och, 'k en wist geen leed, geen zucht,
Vlocht maar erica's;
Boven mij hing heel de lucht
Vol lobelia's...
Waar de heide te bloeien staat,
Knielde ik, liefste mijn,
's avonds in m'n nachtgewaad
Voor mijn beddekijn*;
'k Bad…
Beter dan de verre vriend
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.005 De naastenliefde was bijzonder groot.
Al zonnend in de tuin ontstak ze 't vuur
van haar begerig gadeslaande buur.
Ze lag, maar stond aan buurmans blikken bloot.
Zodra hij op bezoek kwam, mocht-ie blijven.
Ze wilden naastenliefde met elkaar bedrijven.…
Achter verre horizonten
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.084 De fijnzinnige muzikant heeft eens gezegd
er woont een viool in mijn ziel
dansen op klanken het mysterie leven
met ogen naar de hemel gekeerd
opzien naar de warmte van zonsopgang
melancholie bij zilveren maan onder jasmijn
achter verre horizonten zout water proeven
waar hij speelt daar worden oceanen groen
en snaren kleurt hij rood…
Land van verre oorden
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
788 eindeloze zeestormen
gebakken vis in zilte lucht
en als je verhuist
blijf je niet bij me
maar gun je het zo
meer dan dat ik
me jou mag gunnen
land van bevroren tranen
ijzingwekkende glimlach
kunstwerken op gebouwen
ik blijf van je houden
ook al woon je ver weg
en als je niet verhuist
blijf je wel bij me
maar verlangen
naar land van verre…
verlangen naar het verre onbekende
netgedicht
4.4 met 17 stemmen
500 soms verlang ik
stiekem naar het verre
verre onbekende hier ver vandaan,
waar een nieuw avontuur
op mij staat te wachten,
want ik wil geen standaard leven
wat zich hier elke dag
weer afspeelt als
een dia van een film.…
En verre tochten gaan
poëzie
3.7 met 7 stemmen
1.345 En verre tochten gaan en zullen gaan...
En schepen varen heen en zullen varen...
En ogen staren na en zullen staren...
't Slaat wild, mijn harte, en wilder zal het slaan!...
Geen woud, doorkruist van wegel, baan en laan,
- een oerwoud!... Ach!…
Een verre hond blaft
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Een verre hond blaft
gedweeë populieren
in de winterzon
lege nesten hoog
in het nobel gebinte
zwijgen lijk vermoord
een paard dat ik
aan de praat probeer te krijgen
snuift vervaarlijk luid
ik lach me dood…
Naar een verre hemel gaan
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Ik zie aandachtig geurige wolkjes rook,
samen met vredelievende gedachten,
naar een verre hemel gaan.
.…
Van dorp naar verre stad
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
545 De avond valt in duisternis
op aardse zwarte gronden
er ligt een diep verlangen
in het nabije landschap
een stille hunkering
in dorst naar regen
sobere onbestemde nuchterheid
tekent zich af met het donkere
silhouetten van bomen
begrenzen zoete fantasieën
jouw lucide dromen reizen
met raven, wolven en vleermuizen
in vertrouwd…
Van verre komt de lente
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
521 Een mooie morgen met wat zon en wolken,
en vogels die al even zingen zonder schroom;
ze vliegen in en uit de nu nog kale bomen
maar zijn voor mij toch al de vreugdetolken
van lente die eraan komt, durf te wachten
en oefen je geduld nu dag na dag
want straks komen weer bloesems aan de bomen
en zullen die ook wel wat pijn verzachten.…
Vraag van de week
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
748 Politici met lauwe levenslust
Ze keren terug van ’t wekenlang’ reces
Het onderwijs -iets eerder bij de les-
van even rust tot spoedig uitgeblust
We gapen straks naar bruinverbrand’ iconen
Kan Pellè óp tegen de godenzonen?…
De Radeloze god
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.027 Het verre veld is onvindbaar,
de blinde dood zelf ziet het niet.
In het landschap is de lucht klaar
maar de einder ligt achter ’t riet,
waarvan de wuivende pluimen
de veerman al eeuwig groeten
op zijn tocht over het ruime
sop in zijn eindeloze route.
Het verre veld blijft uit het zicht
door de god'lijke verboden.…