230 resultaten.
Hoe vertel ik?
hartenkreet
4.3 met 22 stemmen
932 Hoe verzoen ik haar zachte weten
met het "Al"
dat mensenkinderen zijn vergeten?
Hoe?…
Parelmoer 2 (vervolg)
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
629 en de
geuren van je aanwezigheid
in de boezem van ons huis,
drong je helderheid in het diepste
van mijn bron, lispelend zacht
werden je ogen, waar vloeibaar
parelmoer aan ontsprong, verscheen
je even ten voeten uit, verwachting
ingelost te dromen van omzwervingen
die nog zullen komen, in de peilloze
schaduwen van je ogen, mij verzoenen…
Herfst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 Ze komen en gaan, steeds sneller de seizoenen,
en je raakt steeds meer vrienden kwijt,
je leert je met de dood verzoenen,
en er komen hiaten in de tijd.
Maar misschien, wanneer het gaat zoals het immer gaat,
is het vergund iets vast te houden wat ons niet meer verlaat.…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 Beide hoofden verzoenen zich,
liefdevol en
jaloeziewekkend
Een diepblauwe hemel
geeft een aanwas van spetterend licht.
Een levend marmeren beeld ontstaat
van een fel tintelend helderwit.
Mijn mond valt open en versteent.
Dit schone doelwit had ik niet eerder
voor ogen
onder deze bruine zon.…
Schiermonnikoog, januari 1996
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.779 Niet weten wat te doen.
’t Ging over in een ondoorzichtig waas:
geen lente meer waar ik me mee verzoen.…
op de koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
732 vriend en vijand zie
hier het oor gekromd
aan een pot vol koffie
vloeibare verzoening om
samen mens te zijn
met vogels gekooid om te zingen
over tapijten vol geschiedenis
twee voor de prijs van één
ware wereld, erg ver weg,
met het raam altijd open
de geur wil je tegemoet
hier ligt het welkom altijd
op de loer voor offers
te slachten…
Tafel (2)
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.387 Ik dacht dat ik de stilzetting van de
tijd zou afsmeken,
maar ik leer me verzoenen, zoals
anderen voor mij.…
Rusteloos
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 Heerst er rust in mijn vermoeidheid
Heerst er strijdlust in mijn verzoening
Komen mensen nader als ik hen vermijd
Is er afdoende waardering te vinden als genoegdoening
Is er een wezenlijk doel in mijn ademhaling
Komen eenzame zielen op mijn pad zodat ik hen inwijd
Is de achterlijke wereld me liever niet kwijt
Zijn mijn woorden sterk genoeg…
TEGENSTRIJDIG?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
482 Dit ongelovige kind vindt verzoening
bij zijn Hemelvader, leeft gewoon en klaar,
maakt in het daagse bestaan diens wensen waar.
Een vreemde, ongerijmde bedoening?
God laat het Hoge Koninkrijk stralen
voor de onbijbelse, levende geest,
die steeds rechtvaardigheid wil behalen.…
Zondag
gedicht
4.0 met 5 stemmen
14.689 Niet te verzoenen is het leven.
Ten einde is dit wellicht nog 't meest:
Te kunnen zeggen: het is even
Tussen twee stilten luid geweest.…
Soms kan een mens...
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
619 Gelukkig is
zo ons leven, anders zouden we het misschien
niet volhouden om te hopen tegen alle hoop in
en te werken aan begrip en verzoening. Ook al
blijven de vragen en de nachten, de duisternis
en ook de dood.…
vrijheid vraagt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 vrijheid vraagt herinnering
aan wat mensen geven
het kostbaarste zelf
in strijd en opoffering
om van vrij zijn
van generatie op generatie
het erfgoed door te geven
vrijheid vraagt werken
met en op het spoor
van gisteren naar morgen
aan respect en ruimte
voor geluk van een ander
opdat die zijn mag
wie en wat hij is
vrijheid vraagt verzoening…
Denken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 Gedachten houd ik in mijn besloten wezen
In ruimte en maten aan mij toebedeeld
In parten en kwadranten van tijd verdeeld
Gedeeld tussen grenzen van hoop en vrezen
Ze zijn niet meer of minder dan een sleur
Van alle jaren wisselende seizoenen
Die zich als de getijden verzoenen
Door de verschillen in klimaat en kleur
Als ’t langzaam herwaarts…
Oorlogsdreiging
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.414 De vrede wordt gestald in verre oorden,
verzoening wordt een vreemd gebaar.
De lucht is nu nog stil en klaar;
ik dacht nog dat ik vrolijk lachen hoorde,
en zelfs dat in de wereld wijsheid gloorde,
maar ginds staan lijkenzakken en een baar.
Want morgenvroeg begint het moorden.…
Zwaluwzwerm
poëzie
2.3 met 10 stemmen
2.881 Dat mijn zwierende gedachte
Zo het al te zwaar geachte
Met het overwinnend licht,
In een wieglend evenwicht,
Sierlijk tot verzoening brachte,
Dood en duisternis bevedrend,
En tot milde boog vertedrend,
Doch ten toppunt van haar trots
Willig naar de wetten Gods
In een dalen zich vernedrend.…
De Belgische Ardennen
gedicht
3.2 met 16 stemmen
7.922 Hout dat wil verzoenen, helen,
meeleeft, meewaait, maar vooral
meemiezert. Om de dooie
dood geen bouwvakkerspark waar
iedereen vrolijk luidruchtig
maar wat aanrotzooit. Nee,
hier introverte riviertjes,
survivalinspaninkjes, feedback-
uitspanninkjes. Intellectueel
woud - voertaal beschaafd Hollands -
onder een stop van eeuwige mist.…
moedeloos
hartenkreet
3.4 met 12 stemmen
2.546 moedeloos word ik ervan
zòveel verdriet
om die ène man
zal ik hem enorm missen
langzaam aan maar
met het gaan wissen
blijven denken aan
weer een verzoening
wetend dat ook
die mis loopt
niet zal gaan
zoals je hoopt
soms is °houden van°
niet genoeg
de taal en andere cultuur
werkt slopend op den duur
dan is het kiezen tussen
hart en verstand…
O land van zee en duinen, vee en weiden
poëzie
2.9 met 10 stemmen
2.352 Ge bloeit ondanks het kenteren der seizoenen,
Uw naam is meer dan ooit alom verbreid,
Uw vlucht draagt bij de volkeren te verzoenen.
Oudtijds op zee en nu steil in de lucht,
Gij, wakkere mannen, onze dankbaarheid,
Zij vergezelt u op uw stage vlucht.…
Reflectief ?
netgedicht
1.9 met 12 stemmen
593 Lijkt het niet heerlijk te dwalen
door een labyrint van visioenen
van de menselijke natuur waar
enkel passie telt en de toekomst
met het heden te verzoenen ?…
De vruchten van archaïsche gestalten
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
615 opgenomen
boort angst een illuster fluisteren
van fragiele lichtdeeltjes
in een te kleine ruimte
Aan mijn huid kleeft een zuiverder kleed
dan mijn geweten mij wil aanmeten
En waar ik mijn blik op werp
schep ik nieuwe werelden
uit zilverstof
Toch beklijft een stukje onbalans
in deze dans om de hete brei
en waar ik mij mee verzoenen…
Sterrenstof
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
926 Sterrenstof
weet je nog die tijd
toen onze woorden hinkten op één been
in pas van jeugdige overmoed
en onze gedachten bedeesd
ons hoofd verlieten
hoe alles ons te machtig werd
de stilte de krachtige drager was
waren dromen gek geworden
in netten van verbeelding
en romantiek lonkend was in duisternis
gaven wij ons over aan verleiding
verzoenend…
Hij zal er zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.102 en bewonderden hem
om zijn verzoening
zijn warme lach raakte
je...recht in het hart
laten we zijn leven vieren…
de reis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 stap in de trein
neem plaats
ga naast me zitten
vind ik fijn
bepaal het doel
ik volg
jij beslist waarheen
jij weet wel
wat ik voel
we komen
daar terecht
waar wij elkander
dachten te zien
in de jas waarin
we samen passen
in de kas waar
onze bloemen
onenigheid verzoenen
op de uitkijkpost
waar jij je schoten loste
om aandacht…
van zwart-wit naar nexit
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
417 mij leunt wanneer achterdocht
in visualisatie de schilderingen
in oudheid kleurt, zwart wit versnelde passen
geluidloze terugdraaiende wielen in een voort-
gaande beweging maken van de afstandbediening
een kaasrasp zonder enig doel
het volgen vergt moed als de tijd
verspoed in geluiden die uit het transparante
het hedendaagse wil verzoenen…
Het familiediner
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
598 Vooraf echter zoekt men naar verzoening.
Naar een gerechtigheid die goed verteert.
Want aan tafel van Gods schepping
worden zowel de witte en zwarte schapen
geëerd.…
Zeg maar dat het goed gaat
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
293 Dat je denkt dat wij het niet zien
Niet voelen of benoemen
Denk toch eens aan ons
En hoe wij ons zouden verzoenen
Met het feit dat je geen geluk vind
En je talent verwaterd is
Denk toch eens aan ons
Want dat is wat ons bind
Jouw bloedende geluk
Is een doorn in ons oog
Wij willen dat ons leven mooi is
Dus lopen wij met een boog
Om…
Bloemenregen boven Brussel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
588 op de steile weg omhoog
is alles te vinden wat
vastgelegd moet worden:
bloemen tussen grijze
rotsen van graniet
hoge kliffen diepe kloven
in de sporen van de tijd jouw
berichten van liefde en rouw
uit Brussel verlaten stad waar
alles te vinden is wat jij
zwijgend schrijft waar je alles
ziet in de breking van het licht op
de steile…
DIT IS UW URE...........
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
824 vluchten van U heen,
geen troon is hen gebleven,
die eenzaam is wordt meer alleen,
zó is van U geschreven,
uw kruisweg nadert tot de dood,
die boven 't Woord zich stellen,
zullen bij nacht en morgenrood
in Gods naam vonnis vellen,
U, Heiland, Priester, Offerlam;
het altaar wacht uw leven,
U wilt, verteerd door vuur en vlam,
uw volk verzoening…
De dichter denkt
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.069 In slechts één taal
verricht de dichter zijn poëzie
en kladt vervreemde woorden
voor zich uit en spelt verdoemenis
met tekens uit den vreemde
*****************************
Hoe dicht is de nacht
als tonen van weemoed
zich buigen over verzoening
waar eens het zwaard gespleten
persoonlijkheden achterliet in het moeras
waar de dood ogenschijnlijk…
De bloemknop ontvouwt zich
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
462 zich aan
het eeuwig licht
en zo verbindt de mens zich
aan zijn lot
ontvouwt het zijn plot
en ontdekt zijn ware aard
Het gewicht aan waarde
torst men mee en weegt
evenredig zwaar aan zijn
menselijk karakter,
evenredig ruig aan zijn
menselijke geest
Hij hervindt zijn evenwicht
na een forse strijd,
na een koene daad of
een verzoening…