655 resultaten.
Het vrouwelijk wachten
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 buurmans roep
op de vroege
ochtend was het
teken voor de
groep om aan
het werk te gaan
nog glinstert de
nachtkant van het
gewelfde land dat
nog dooiend vroor
in de schaduw
wachtend op de zon
die toen de buurman
zong in koper nog
groener was dan
de zwarte olijven
die langer hangend
in hitte verblijven
stilte was nog onaards…
Ja-knikker
netgedicht
2.4 met 9 stemmen
1.036 Een Ja-knikker in de woestijn
Stond eenzaam en alleen
De hele dag knikte hij "Ja"
Niet één keer was het "Neen"
't Zou ook wat zijn om "Neen" te zeggen
En je er niet bij neer te leggen
Geen druppel olie uit de grond
Geen oliestaat die nog bestond…
Voor jou
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
2.085 Voor jou zwem ik de oceaan over
beklim ik de Mount Everest
Ga ik door de diepste dalen
kruip ik desnoods naar elk gewest
Voor jou trotseer ik alle stormen
wil ik verdwalen in de woestijn
Alles wil ik doen
zolang ik maar bij jou kan zijn…
Surrealisme
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
737 giraffes met kwispelstaarten
ondergrondse wolken
heksen met kaboutermutsen
klaroengeschal in de woestijn
gordijnen op de maan
kwikzilver op schilderijen
stierenvechter in een zwembad
hazen in een luchtballon
paardenbloemen met rolschaatsen
terroristen dansen tango…
Camera
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
640 De film is bekeken
wat overblijft is
een dorre woestijn
Geen camerabeelden
verhalen over de voetstappen
en het droge gras
op de rotsen
We waren nomaden
gingen van oord tot oord
tot de lens de plek vergrootte
die eens onze thuishaven was…
Watervrees
snelsonnet
3.4 met 7 stemmen
1.266 Zolang ze nog niet uitvergaderd zijn
blijft elke grote stad een soort woestijn.…
nostalgie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
848 een dromedaris
en haar jong
liggen in de zon
te dromen van een oase
als plots het wijfje
in een geeuwbui
over haar schoffeltanden heen
haar nostalgie
de vrije loop laat
en haar bult
in gedachten
door de woestijn
over zandruggen heen
op en neer gaat…
De laatste kus
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.872 Passioneel bevlogen
Jij kuste onbewogen
Een kus van kille dood
Lijkbleke lippen waren rood
Het voelde als een dorre woestijn
Als een soort afstandssein
Of als zout in mijn wonden
Alsof we niet meer kussen konden…
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
718 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
Vandaag de zotskap nog...
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
576 Vandaag de zotskap nog
en morgen weer dat assenkruis,
de gang naar de woestijn
waar stilte ons kan leren
dat alles hier een einde kent,
maar dat we mogen hopen...
O God, leer ons de weg
naar U en naar elkaar
vertrouwvol dan te lopen.…
Kamelenvervoersbedrijf
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
464 De kamelendrijver
Dreef zijn kamelen tot wanhoop
Slappe bulten kregen ze ervan
Lekke roeiboten werden het,
De schepen der woestijn
Wolken dreven over
Foetussen dreven af
En de kamelendrijver
Dreef door
Door en door
Bij iedere temperatuur…
Dood van een dier
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Rivieren worden wilde waters
Een weiland wordt een woeste woestijn
Dode dieren, een enkel nog even dolend
Dat denkt, dat het niet lang meer zal zijn
Maar het blijft bestaan, het beest
Maar mens, arme van geest
Jij,
bent er nooit geweest…
Woestijnroos
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
473 hoeveel zandkorrels
heeft een woestijn
hoeveel storm
schuurt de huid
weten we van wijken
breken we vingers
huilen we ter ziele
blijven we onszelf
als handhaving van
de laatste roos…
Hokjes
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
441 ze ploeteren weer door
als keuze is gemaakt
brallend blijven woorden klinken
na het debat in VEGAS
een stad in de woestijn
van gokken en van graaien…
helen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
416 als jij je
toevertrouwt
aan de aarde
ik je blinddoek
en begraaf in
het zachte zand
van de woestijn
als dan een
muur van zand
je hoofd van
het ongeziene
lijf zal scheiden
dan wachten
jij en ik
tot de maan
haar schaduw op
de aarde werpt
en de kracht
van de eclips
je helen
zal…
Ter oprechte trouw
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
3.391 De mozaieken van kleur
die in je ogen mogen dwalen
schitteren als parels
wanneer je stappen zet
in de woestijn zo groot.
Mijn hart geeft bloesem
aan een start
van een nieuw eigen leven
oprecht kan ik de spiegel aanvaarden
en dankbaar zijn voor het leven.…
Het is er
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
743 Ik heb verdriet
maar mijn tranen zijn droog
ze zijn als zand in de woestijn
zoveel dat eigenlijk niemand nog ziet hoeveel
ik heb verdriet
je zult het niet vinden
ik heb het ver weggestopt
ik draag het in plastic zakken
niemand die daar in kijkt
mijn verdriet is er gewoon
en niemand die nog opkijkt
het is er.…
dichterbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
470 vandaag de
storm die
omver blaast
wat op zijn
weg komt
mijn mond
een smalle
streep je
verwaaide
verre glimlach
vannacht de
stille dans
van een spreeuw
vloeiend boven
de woestijn
ik leg het
harnas af
ik ben er
je glimlacht
me dichterbij…
GEDICHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
504 gedichten schrijf ik
bij storm en regen
bij zonneschijn
en als het sneeuwt
vooral bij wind tegen
gedichten
schrijf ik op bergen
en in dalen
in woestijnen
en op zee
daar waar ze nog bestaan
de eeuwenoude verhalen
gedichten schrijf ik
overal en altijd
en ze nemen mijn gedachten
met zich mee…
war diary: vlees is vuur
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
524 de hemel zal voor ons geen vogels hebben
de wind geen bladeren meer doen aanwaaien
geen nieuwe rivier doen rimpelen
samen zullen wij wandelen in de woestijn.
vlees is vuur, ijs en vuur:
vlees is vuur in deze vuren woestenij
waarin wij wonen…
droom na droom
gedicht
3.2 met 30 stemmen
13.427 droom na droom
splijten de rotsen open
steken ravijnen scherper af
verstuivend gebied
getijde na getijde
onder de blauwe koepel
tekent helder een woestijn
terrassen van zand
resten van een tempel
in stralende verlatenheid
--------------------------------------
uit: 'Verstuivend gebied', 1979.…
Rivier
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ik volg jou,
Jij brengt water naar de woestijn.
Waar jij stroomt komt het land tot bloei.
Daar bruist het van het leven.
Ik volg jou, want jij hebt oneindig leven in je.
Ik mag uit je putten en mezelf erin onderdompelen.
Zoals een hert uitziet naar water,
zo schenk jij jezelf aan allen die dorstig zijn.…
fata morgana
netgedicht
1.0 met 4 stemmen
461 we vonden een nieuw woord
voor hel en dood
in hang naar het laagste, rauw
morbide, amorf als geblakerde moord
fuga van geronnen melkbrood
een bejubeld akkoord
woestijndumping
geen aanmelding nodig…
Zinsbegoochelaar
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
558 Geen inwijding of ritueel
overgeleverd en betoverd
door meedogenloze on en bovenmenselijke krachten
rotsvast in hun geloof en hun onwankelbaar vertrouwen
in de allerhoogste, naar geen
evenbeeld geschapen
eeuwig onbeweeglijke beweger
zongelijke evennachtslijn pooltotpool meridiaan
onzichtbaar niemandsland
bewaker
de mens stip aan…
In oase frisgroen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
364 zij zongen
het lied van
lang geleden
in de goudgeel
brandende zon
onder het voegen
van de muur
die met grote
natte doeken
goed werd
afgeschermd
tegen de te snel
drogende wind
en intense hitte
aan de trillende
horizon lijnden
andere huizen
en koepels zelfs
een kleine minaret
verhief zich in
oase frisgroen
daar donkerden…
Gedachten
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
1.423 Langzaam vervagen met passeren der dagen
stervenden in de dorre woestijn van tijd
begraven onder het stof der eeuwigheid.…
Als ooit...
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
1.653 Als ooit de vogels niet meer vliegen
En wind de bomen niet meer doet wiegen
Als ooit moeder aarde zal verdwijnen
En de zon niet meer wil schijnen
Als ooit de zeeën verdrogen tot woestijn
En er geheel geen liefde meer zal zijn
Dan pas, lieverd, moet je weten
Dan pas zal ik jou kunnen vergeten…
Ik kan jou niet zijn
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
773 Eerste regendruppels
boven de oneindige rivier van ons leven
kan ik zijn
Elke zandkorrel
in de woestijn van je gedachten
zou ik willen zijn
Een uitverkoren schilder
die jouw donkerte in het avondrood tovert
Mijn ziel en zaligheid
voor jouw zoen verkopen
Alles,bijna alles zou ik kunnen doen
maar.....…
Achter de horizon
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
609 Achter de horizon slapen zwanen
en moeders in japonnen
kinderen onder luchtballonnen
bij het water dromen vaders
in tranen die rivieren maken
en oceanen zonder zon
staren naar bomen
die woestijnen benijden
mieren die olifanten berijden
in een land dat niet bestaat.…
Roep van het hooglied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 Geen bergen te hoog
geen rivieren te diep
geen zee weerhoudt mij
hitte van de woestijn
schrikt mij niet af
polen zal ik overwinnen
door dichte wouden
baan ik mij een weg
over vlakten zal ik ijlen
vliegen als een vogel
door diep blauwe lucht
naar het hart van mijn liefste.…