1006 resultaten.
ONS HOLLANDS IDEAAL
poëzie
3.6 met 73 stemmen
10.663 Netjes op de wereld komen
Met 'n scheiding in je haar;
Netjes thuis bezorgd te worden
Door een nette ooievaar.
Als je Moe door 'n visite
Jammer niet de deur uit mag;
En je Pa niet naar kantoor moet
Op een Beursvakantiedag.
Juist op tijd geboren worden,
Niet te vroeg en niet te laat,
Net precies op je verjaardag,
Anders spreekt…
Op Amstelredam
poëzie
3.8 met 19 stemmen
5.101 Aen d'Áemstel en aan 't Y, daer doet sich heerlijck open
Sy die, als Keyserin, de kroon draeght van Europe,
Amstelredam, die 't hooft verheft aan 's hemels as,
En schiet, op Plutoos borst, haar wortels door 't moerasch.
Wat watren worden niet beschaduwt van haar zeilen?
Op welcke marckten gaat zy niet haar waren veilen?
Wat volcken zietse…
waar tjokvol tjotters door de vaarten tjolen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
2.713 het land van vreemde klanken is nabij
ik hoef nog slechts een dijk te overbruggen
verborgen achter wolken woeste muggen
ligt daar het thuis van kruidkoek en stabij
wat brengt mij in die kille negorij
hoe is een stadsmens zo diep kunnen zinken
in Moddergat een beerenburg te drinken
de fierljep van huis naar woestenij
hier trouwt mijn liefste…
Op een ogenblik besloot ik
hartenkreet
2.9 met 10 stemmen
1.957 Op een ogenblik besloot ik
Een betere thermostaat te kopen
[…Te vervangen met een simpele klik
Waarna warm water spoedig circulair begint te lopen…]
Helaas de simpele klik blijft achterwege
Onderwijl komen de elfsteden bijeen gehaast
Buiten immer nog min negen
De eerste tochten zijn uren geleden al geschaatst
[…Draai alvorens te beginnen…
Lopen voor je leven
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.704 Lopen
hele einden lopen
lopen naar het water
lopen naar de bron
de bron vol helder water
waar het dromen ooit begon
dromen over het leven
dat het leven beter kon.
hopen dat het beter kan
al is de toestand hopeloos
is het uitzicht troosteloos
kinderen hongerig brodeloos
ouders ziek en moedeloos.
denken dat het beter kan
in de hete zon…
De Vismarkt
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.445 een meeuw wacht op een trapgevel
tot de viskraam afgebroken is
koude stralen spoelen een stroom andijvie
in de regen
de marktmeester gaat rond
langs de droge vierkanten
de armen op de rug
in een boom
hangt blauw papier
en een man rakelt met een zwarte paraplu
het verleden op tussen de kisten…
Schilderswijk
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.336 de ezel wankelt en de tube lekt
maar het palet is kleurrijker geworden
vreemde tinten sluiten traag akkoorden
het vlees van Rubens is geheel bedekt
de Haagse school is overwegend zwart
verdwenen is het bonte dialect
met zware ziektes en de dood doorspekt
het maakt in Zoetermeer een nieuwe start
het licht van Rembrandt is er ver te zoeken…
Herinnering aan Holland
poëzie
4.4 met 95 stemmen
26.822 Denkend aan Holland
zie ik brede rivieren
traag door oneindig
laagland gaan,
rijen ondenkbaar
ijle populieren
als hoge pluimen
aan de einder staan;
en in de geweldige
ruimte verzonken
de boerderijen
verspreid door het land,
boomgroepen, dorpen,
geknotte torens,
kerken en olmen
in een groots verband.
De lucht hangt er laag
en de zon…
BOUTADE
poëzie
4.3 met 40 stemmen
4.419 O land van mest en mist, van vuile, koude regen,
Doorsijperd stukske grond, vol kille dauw en damp,
Vol vuns, onpeilbaar slijk en ondoorwaadbre wegen,
Vol jicht en paraplu's, vol kiespijn en vol kramp!
O saaie brij-moeras, o erf van overschoenen,
Van kikkers, baggerlui, schoenlappers, moddergoôn,
Van eenden groot en klein…
gespleten stad
gedicht
3.8 met 96 stemmen
14.611 je denkt aan krijtstreep met een aktetas
aan paraplu en 't elegant flaneren
van bonte dames naast correcte heren
bevroren glimlach boven grijze jas
je denkt aan sportschool en het klatergoud
aan tatoeages, bier en zonnebanken
die passen bij de goddeloze klanken
van dialect dat primitief wordt uitgekauwd
onzichtbaar blijft de oude muur in…
Sneek review
netgedicht
2.8 met 18 stemmen
1.206 Daar, het bord van einde snelweg.
Daar, waar rustig zijn weer mag.
Bijna thuis en in de spiegel,
slechts de woorden, 'guret ag'.
Daar, de lichten van die kruising.
Lokkend groen, niet stil te staan.
Onverhard naar links en rechts.
Moeilijk, om hier af te slaan.
Daar, de poort in dompel maanlicht.
Spitsen glans, gerenoveerd.
Stenen hoop…
Schattenberg
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
1.441 Koude december middag
een stille tocht naar Schattenberg
vooraf wordt duidelijk gemaakt
waarom ik daar sta.
Gelaten gaan wij die richting op
onderweg waait de herinnering
mij tegemoet.
De hoge bomen voor de huizen
de wasplaats, kerk en school
de bus vanuit de steden
de warmte van het mannenkoor.
De smaak van ritja ritja
de liefde…
Het Zeeuwsch-Vlaamse platte land
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.179 Soms zit ik stilletjes op de dijk
en kijk naar het land beneden
dan zweven mijn gedachten weg
naar hoe het was in het verleden
Ik zie wel plaatjes in de boeken
maar dat is eigenlijk niet zo echt
en ik luister naar de verhalen
over wat men van vroeger zegt
Het heeft wel wat die nostalgie
al proeven we alleen de buitenkant
wij weten niet…
Leeg
netgedicht
3.2 met 18 stemmen
1.364 -Het zonlicht dwarrelt schuw door de kamer
De schaduw die schuchter volgt-
Zijn huis is leeg
zijn wereld is zijn huis
Zijn gedachten zijn rommelig
als de kamers
(Vazen in de keuken kuchen
neerslachtig stof)
(Kinderlaarzen dromen water
en weten niet meer of ze lekken)
(Een deuntje tracht met dof geluid
voorbije sferen te behouden…
't Zeeuws-Vlaamse land
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.328 Gescheiden door de Westerschelde
't Zeeuws-Vlaamse land, de overkant
Het land van rust, van kabbelend water
Haaientanden op het Cadzandse strand
Een open land, omzoomd door dijken
Daarbinnen is de aarde verdeeld
Vanaf het voorjaar tot de late zomer
Worden hier ontbijt, lunch en diner geteeld
Het Volkslied zegt "Een land apart"
Het loopt…
Wilde dromen
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
1.219 In een eenzaam huis
behangen met schijncoryfeeën
Waart rondt een jager
Hij graait naar elke schaduw
Als een rusteloze tijger
op zoek naar duidelijke sporen
Op de trap en in de gang
glijdt hij als een moordenaar
langs de koude muren
Zelfs onder het bed op zoek
Naar dromen die zijn jachtterrein
Al jaren hebben verlaten…
De vissers in de nacht
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.252 Als de schemer was gevallen en het licht onvindbaar
de kinderen van het dorp lagen te dromen van de morgen,
dan waren de vissers langzaam uit het zicht van de haven verdwenen.
Afwezig in de avondrust waarin ons dorp reeds was beland,
kon je hun peddels horen ploeteren in het water van de Maas ver van het land.
Daar waar het dorp was omgeven…
Landrust
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
1.520 De toren slaat het middaguur,
het vee loeit klagend mee,
libellen dansen op de maat,
het koren wuift ze na,
de boer op 't veld
scherpt vakbekwaam de zeis,
't is warm,
met de zakdoek, rood,
wist hij het zweet
dat parelend
op zijn voorhoofd zweeft,
dan rust hij even op de steel,
staart turend over 't weidse land
en weet, dat hij
geen…
Elementen
gedicht
3.4 met 40 stemmen
9.450 Ik hoor het hem nog zeggen,
mijn grootvader,
de oude wijze:
jullie mogen niet klagen,
elke dag zie je de zee.
Ja, riepen we dan, de zee
maar wat hebben we nog meer?
Nou zei hij
en stak de brand in zijn pijp,
jullie hebben het zand
en daar zit heel wat in
en jullie hebben de wind.
Dat is genoeg,
praat er verder maar niet meer over.…
Het overzeese
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.771 Geschrokken van zoveel naaktheid
- ze had de bomen nog nooit zonder bladeren gezien –
geurden alle gedachten naar strijd
was het leven wankel, onzeker en alles misschien
Struikelend over verdroogde dromen
aan haar flanken de ruïnes van huis en haard
de omhelzing waar ze nooit los van zal komen
de wijdse leegte waar ze nu in staart
Ze heeft…
Onteigend
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
1.887 Overwoekerde achtertuin
Ingeslagen ramen
Scharnierloze deuren
Toen we terugkwamen
Verboden onbevoegden
Niemand toegang
Het ouderlijk huis
De traan op de wang
Stroom afgesloten
Behang afgescheurd
Blijven rondspoken
Wreed afgekeurd
Huis onteigend
Vriendschappen kapot
Bewoners vluchten
Uit hun toekomstig krot
Boor in de grond
Als…
THUISKOMST IN HOLLAND
poëzie
3.4 met 22 stemmen
3.777 O land van bergen, in wat drang naar vreugde
Mijn wilde stroom door uw valleien snelde:
Een diep stil water dat in 't Noorden welde,
Wie maar van ver zijn sneeuwen oorsprong heugde.
Daar werd ik heel van de aard, en uit me zelve
Waakte ik als uit een droom, een veelvereeuwde,
Toen bruisend barstte en wit in schuim versneeuwde
Spiegel…
In Nederland
poëzie
3.9 met 26 stemmen
5.766 In Nederland wil ik niet leven,
Men moet er steeds zijn lusten reven,
Ter wille van de goede buren,
Die gretig door elk gaatje gluren.
'k Ga liever leven in de steppen,
Waar men geen last heeft van zijn naasten:
Om ‘t krijsen van mijn lust zal zich geen reiger reppen,
Geen vos zijn tred verhaasten.
In Nederland wil ik niet sterven,
En in…
ANSICHTKAARTEN
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
4.355 Het verleden komt ansichtkaartgewijs
door het bewustzijn gegleden, vandaag
is zomaar vijftig jaar geleden. Huizen
bestaan afgebroken, mensen leven dood.
‘k Herken de kerken van het geboortedorp,
de zerken op het kerkhof, showroom van
getransformeerde geschiedenis. Somberte
en rododendrons langs pad en oprijlaan
van het geheugen bloeien steeds…
Een Gelders lied
poëzie
2.9 met 13 stemmen
4.172 Ik ben uit Gelders bloed!
Geen vleitoon klinkt mij zoet;
Mijn volksspraak, luttel rond,
Geeft nog de klank terug,
Uit onzer vaadren mond.
Bij de eiken, aan de top
Eens heuvels, wies ik op.
In heiden zonder baan,
Leerde ik, ter jacht geschort,
Mijn eerste treden gaan.
Mijn arm is 't wild geducht:
De reebok helpt geen vlucht,
Het zwijn…
Ochtendstad
gedicht
3.2 met 32 stemmen
9.694 Rotterdam voor dag en dauw. De bruggen zijn verlaten.
De geldpaleizen gloren in het Noord-Atlantisch licht.
Winst en verlies staan in de onbehouwen ziel gegrift
van deze warse stad - alleen met wind en water.
---------------------------------------------------
uit: 'Vermiste stad' (2004)…
Scheveningen
gedicht
3.8 met 55 stemmen
7.331 dan wijkt het lange lint van zilver zand
voor uitgestoken broodmagere armen
sirenen vluchten lijdzaam voor erbarmen
geen scherpe rotsen maar een veilig land
na de havenhoofden zwarte kaden
verworden zeebenen tot vaste voeten
geen lager wal meer of het eeuwig boeten
van hun vrouwen door de zee verraden
het onheil komt niet van de woeste vloed…
Zierikzee.........monumentenstad
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
806 Komt men de haven binnenvaren,
Dan kan men reeds van ver gewaren,
Het schilderachtig silhouet,
Als door een Kunst'naar neergezet.
Dáár de gerestaureerde Monstertoren,
Fraai gelijk nog nooit tevoren,
't Stadhuis spreidt al haar pracht ten toon,
Gelijk een Jonkvrouw, slank en schoon!
En plots wordt dan het oog bekoord,
Daar ginds door de…
De straat van toen en nu
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.096 Ik zag haar
veranderen
keer op keer
de straat
van weleer
De bakkerij ging buiten de wijk
nu zet een handel auto’s te kijk
in plaats van de kruidenier
levert men verse accu’s hier
APK verdrong de fietsenmaker
een garage voor de meubelmaker
boekbinderij nu Islamitisch centrum
dam- en schaakclub bandencentrum
Ik zag haar
veranderen…
Onder de rook van Amsterdam
gedicht
3.1 met 19 stemmen
6.076 Zon roest achter horizon.
Vreemde vogels roepen,
zoeken in donker grasland.
Een zwaan glijdt
over het roetglas van water.
-----------------------
uit: Tirade, 1976.…