210 resultaten.
Stapelwolken
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
593 Waar loopt de weg
dit pad voorbij
waar zonnebloemen
bloeien?
Even niet
en ook niet nu,
laat toch de lente blijven,
niet weer
niet nog een keer
laat leven tot het eind
het licht
de dood verdrijven.…
Programmaonderbreking
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
452 uit de lucht geschoten propeller land
en knak je, twee zonnebloemen, spoor
van open koffers boek laptop barbiepop
paspoort vervreemdt een donkerrood contrast
rijkseigendom in wiens land ben je gevonden
barbiepop in dit kaalslagveld
speelkaarten kindertekening knuffelaap
restanten in wat jij kende en jou tekende
intact gebleven barbiepop…
VINCENT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
598 Voor mijn doen is het wat laat
als bewonderaar en had ik wat
meer streken nodig je te schetsen
en te eren ondanks ik je al jaren ken
je bent mijn cultuurplant onwetend
op welke manier je makkelijk bent
te bereiken: de één is de ander niet
toch ben je mijn zonnebloem
de pit die alsmaar groeit en groeit
op elke goed gedraineerde…
een zonnebloemplantage
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
779 het is over met de hennep
het is uit met de wiet
zonnebloemen gaan we telen
schone lucht in het verschiet
in elke tuin, groot of klein
groeit de olie in het veld
eerst die prachtig gele koppen
en dan besparing op benzine-geld
want niet alleen diesel kan gemengd
het kan warempel ook op benzine
"natuurlijk" absoluut loodvrij
gaan we …
Zomercholesterol
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 zonneschijn, zonnebril, zonnebloem
bij 't ontbijt, bij de tafel bijgezoem
warme avond, horizon, gouden bol
parasol, terrasjes vol, cholesterol.
Elke oogopslag betovert,
elk ontwaken is haast een feest
als jij terug bent, zomerke
terug van zolang weggeweest.…
Ode aan de zomer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
807 saffraan kleurt de oogst
van zonnebloemen
de geur van nootmuskaat
doet je naar huis verlangen
ver weg in warme regens
van salamanders, zeg je
dronken van het land, het koren
de bloemenhuid in Pruisisch blauw
in de toppen van de bomen zie ik je wolkenkruin
je voeten dansend op de golven
ga oogsten, het koren is rijp
kinderen…
Zoeken
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
579 De praatjes dwalen in de kalme straten
maar sterven uit en gaat alles gaat maar door alsof
er nergens doden vielen, er geen oorlog is
maar enkel maar de zonnebloemen bloeien?
Wij weten niet, wij moeten groeien
in wijsheid en geduld, in tederheid, zelfs bij gemis.…
Onderhuidse stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
248 Er slaapt een wieg op het gazon,
waar een zonnebloem is overleden.
In haar krakende buik lagen kleden
van het kind dat de honger overwon.
De avond is steeds meer te beminnen,
nu de gordijnen haar frêle rug strelen,
en met haar de vele zorgen delen,
die zich verzamelden bij het linnen.…
Beeltenis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
753 Zij ademt
pastoraal, draagt zonnebloemen
in haar lach. Weinig ligt bij haar
het leven stil. Een dulle griet,
bij tijd en wijl een schreeuw.
En altijd schuilt in haar de piëta.
Zij is de grondkleur en de was.
Tussen de lagen laat ze vlakten open.
Haar kader is haar kroost: de randen
en de bressen.…
Toontjes
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
2.347 -een drankje met wat nootjes
Ik zag een mooie blauwe vaas, niet zo duur
-ik zag zonnebloemen
Nu al?
-die passen goed bij je
Hoe zo?
-houden ook van de zon en draaien zelfs mee
Doen we allemaal op aarde, rondjes rond de zon
-je hebt gelijk
Hoeveel woorden wil je?
-ik luister, dus niet zoveel
Bij ieder woord een nootje?…
De tuin
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
735 Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog maanden
in deze tuin, nog maanden.…
De tuin
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
629 Al zijn we jong en onervaren, al voert de
weg eerst nog door veel heuvels en dalen,
al is er nog de tuin met de klaprozen, de pioenen en
de zonnebloemen, al duurt de zomer nog weken
in deze tuin, nog weken.…
Met droge naald
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
453 Die, zonder dat er
Ook maar een traan
Aan te pas komt,
Het verstilde verdriet
Inkrast in het gladde
Oppervlak van deze
Nieuwe dag - en zie,
Het is niet eens
De diepte van de
Groef die aangeeft
Hoe diep het was,
Maar louter het feit
Dat wat was nog steeds
In gegroefde lijnen
Zichtbaar is in de tijd…
Fata morgana
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
1.421 Vergeefs verlangen
naar verloren dromen
Luister, glimlachend
naar de lichtende galm
aan de horizon
waarachter het vermoeden schuilt
van ach, het zal zo mooi zijn
het wenkende paradijs
Meer dan
een fata morgana
een bedrieglijk visioen
Luister, vol stille hoop
naar het lied van de wind
die eindeloos zacht zingt
over het land van de zonnebloemen…
Veluwe-view
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
521 Ik zag een veld vol stevige zonnebloemen,
verbaasd dat zoiets hier mogelijk was en
daarboven zwarte kraaien, je kent het wel,
deze keer als levend schilderij van mijn
beroemde zielsgenoot Van Gogh, Vincent ja,
een depressieve aap zonder prozac helaas,
de trein raasde voort, maar dat gele beeld
raakte mij als nooit tevoren, boezemde mij
angst…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
357 Was zij de zonnebloem van verre
en of, boven zwevend de wolken
op de tijger haar rug: de bevrijder
van dromen voor deze eindigheid.
Gevallen was hij desalniettemin
knie- en kleedloos als kansarme
als stof in haar atomaire handen
in beklonken patroon geëindigd.
Hij zou vergeten bijna, zijn lief!…
Een zachte fluistering
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
1.069 Hoe graag zou je nu even
de lente willen aanraken,
het groen dat fluistert
in het vijverwater
van dichtersdromen
over vlindervluchten,
weerspiegelt in je
zonnebloem
zo zachtjes terug, als
wederkerende bloesems,
koester je duizend beelden
in één gloed weerkaatst
je legt ze teder neer
in alle zomers, verlengt
de geur van tijm in mei…
Troost
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
1.203 Wanneer mijn verdriet 't verre sterrenlicht streelt en
ondragelijke herinneringen de dagen opsommen
wanneer ik denk hoe de mens is, alleen
mengsel van geuren, dromen en kleuren
snel vervagend in de stroom van de tijd en
zonnebloemen, zwart, naar de grond staren
met honderden vragen verzwaard, wanneer
de maan als vergeten parel in een juwelendoos…
Sms
hartenkreet
3.1 met 184 stemmen
20.297 Hé, alweer een sms
eens kijken wie zich dit keer meldt
het is die onbekende man
met wie ik nog niet één keer heb gebeld
hij stuurt me dagelijks
een boeket vol berichten
dat ik dankbaar lees
zonder me aan iets te verplichten
vandaag noemt hij me zonnebloem
en morgen orchidee
al ben ik graag een paarse tulp
ik zit er niet echt mee
hoe…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 de oude man
verdonkerde zijn kamer
liep, alsof hij zich had vergist
naar de grijze kringen, langzaam geworden
op het tafelkleed
en even later werd het doodstil
het rook naar nacht
en een wereld heengegaan
mank
in de schaduw van gods wil
hij verdween
tussen lichamen
nabij die ene zonnebloem, volmaakt
in wie ze altijd was gebleven…
Stofvrij
gedicht
3.2 met 4 stemmen
3.403 Dan springen balsemienen uit
de hoek, buigen twee zonnebloemen
zich over bijzettafeltjes
en regenen de venkelschermen
hun zaad in omastoelen uit.
-----------------------------------------
uit: 'Slapen bij een warme man', 2008.…
vincent
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
581 Het is het doek dat jij schildert,
in jonggeboren kleuren
contouren die vervagen
in een vroege avondstilte
pasteltinten op rimpelloos linnen
woorden als beelden op het doek
van zonnebloem of korenveld
zo vreemd levensecht
het is het doek dat
stabiel een ondergrond biedt
een knop in wording
in simpelweg een pennenstreek
leg wolken…
Vrijheid moet je vieren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
215 Op oorlogsgraven bloeien zonnebloemen.
Trump viel Iran aan, zonder mandaat.
Beloofde vrede.
Nu zit hij in een spagaat.
De Straat van Hormuz is al wekenlang gesloten.
De olieprijs exorbitant gestegen
En, hoeveel doden worden nog verzwegen.
Onze gasvoorraad slinkt met de dag.
Nu wapenstilstand, maar de kogels zwijgen niet.…
Meedogenloos geplukt
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.979 in blinkende lijn
ogen blikken verwonderlijk blij
bij het zien van de kleurrijke wei
waar mams boeket snel geplukt zal zijn
Het licht verliest verslagen haar roem
blaast zuchtend de laatste adem uit
en schemert de wereld in duister
de natuur dempt haar stem tot fluister
want verscholen tussen gras en kruid
ligt een wreed gebroken Zonnebloem…
schildersblik
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.581 hoe raadselachtig 't licht hier alles
belaagt en streelt langs het volle
geel van zonnebloem en over het
ruisend groen van druif en rank
dwarrelend boven het geurend paars
van lavendel dan weer spelend met
vlinder en hagedis door al wat leeft
bemind de ganse dag bezongen
doch vooral verzonken in puur azuur
van wolken en zee in…
De Planten
poëzie
3.3 met 13 stemmen
3.330 Nu spit hij hier naast hoge chrysanthemen,
zoetgeurende asters en de zonnebloem,
Voor wie ooit bogen zoveel diademen?
Maar hij zwoegt voort en taalt niet naar de roem.
Want straks als in zijn tuin de kopers komen
moet alles proper zijn aan pad en plant,
en 't blozend ooft moet gloren aan de bomen
of 't zo geschonken werd uit open hand.…
De hoogmis van de zomer
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
677 Wat
een geluk dat er ook nog zonnebloemen te koop zijn op
de markt want hier kan ik niets plukken, niets vergaren.
De hoogmis van de zomer: verliefden die stiekem
een kus wisselen tijdens het lopen door de winkelstraat.…
Vincent van Gogh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
852 Aardappels in Nuenen, in Arles zonnebloemen
en in Auvers het korenveld met zwarte kraaien
een man in knetterende zon aan ’t zaaien
wat laat ik graag mijn ogen langzaam zoomen
tot bij de klodders, vlekken, vegen, ze doemen
op en dichterbij en terug, de kleuren draaien
perzik- en amandelbloesems, hemels laaien
in mijn hoofd en buik, handen grijpen…
Zomer in Holland
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
452 Och, zinderende Hollandse zomerdagen
van rond de vijfendertig graden
zon op tuin en het balkon
zoele bloemengeur alom
en ach, geen zuchtje wind
beweegt de zonnebloemen
met het dorstig hart naar
de hemel gericht,
en o zo tevreden
met het blijde verloop van de dag
waar de lang verwachte stortbui
tussen lag
dat het hete stof van de bladeren…
Atelier du Midi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 Zat hij in navolging van de Heiland
Zorgdragend voor diens medicijnen
"Zag je hem met de littekenhalen
Als een Lazarus wonderdadig monter
Opgewekt de schacht weer afdalen"
Vertelde hij mij vol ardeur
En wij in Arles constant over kleur
Bakkeleiend en elkaar wederzijds tot last
Zijn ziel prangend met chroomgeelste kwast
Naar van zonnebloemen…