inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 9.491):

Troost

Wanneer mijn verdriet 't verre sterrenlicht streelt en
ondragelijke herinneringen de dagen opsommen

wanneer ik denk hoe de mens is, alleen
mengsel van geuren, dromen en kleuren
snel vervagend in de stroom van de tijd en

zonnebloemen, zwart, naar de grond staren
met honderden vragen verzwaard, wanneer
de maan als vergeten parel in een juwelendoos ligt en
twijfel in de angsten z'n speelkameraadjes vindt

wanneer je hand de lijn tekent
als gebaar van hemelse barmhartigheid
langs mijn nek tot boven mijn hart en jij zegt

lief kom dichterbij, geloof me, het is zo over.

Schrijver: Branka Korac, 16 januari 2006


Geplaatst in de categorie: emoties

3.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 696

Er is 1 reactie op deze inzending:

Naam:
jos zuijderwijk
Datum:
18 januari 2006
Branka, je stijgt weer ver boven de benauwende polder uit.

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je e-mailadres voor anderen in beeld verschijnt)