1174 resultaten.
Nachtwacht
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
923 gelijk de avond over aarde dwaalt
met grijze vingers rust’loos graait
naar alles wat zijn schemer
kan verstoren
sluipt de nacht
in mij
maar zoals het maanlicht
zwijgend duister ademt
en tot hellen daagt
wacht ik stil
op morgen…
Adem
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.348 Waar hij ademloos aanschouwde
hoe haar schoonheid zich uitte
zichtbaar haar gevoel voor
hem tastbaar maakte
en zuiverheid toverde
in glinsterend zilverwit
Waar hij zwijgend in
haar ogen verdronk
want de kern van
haar liefde kostte niets
maar was onbetaalbaar
als bezit…
Adem (2)
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.249 Waar hij ademloos aanschouwde
hoe haar schoonheid zich uitte
zichtbaar haar gevoel voor
hem tastbaar maakte
en zuiverheid toverde
in glinsterend zilverwit
Waar hij zwijgend in
haar ogen verdronk
want de kern van
haar liefde kostte niets
maar was onbetaalbaar
als bezit…
Woorden en geen echo
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.094 Zwijgend als
een stenen leugenaar
die woorden steelt en woorden misvormt.
Als waren ze stenen die hij wil blijven kerven
met een boodschap
die niets raakt
en vervagen zal
als een droom die
ziek maakt en verteert
wat hij in zijn waanzin en moordlust
nog niet vernietigd heeft.…
te koop
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.015 Het jochie in de etalage keek me aan
Als een pop zo stil stond hij
een bordje ‘te koop’ ontbrak er nog aan
ik bleef strak kijken
en ook hij hield stug vol
en zo stonden we zwijgend
en hadden we allebei lol…
Na afloop
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.051 Treurig was het in de avond
mensen met oranje kronen
en oranje jurkjes zwijgend
huiswaarts te zien fietsen.
Ach, de zon was al een tijdje
onder, maar liet nog een spoortje
kleur na in het verre westen.
Maar die kleur... nee, even niet.…
Blijf bij ons
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
553 Het zich terugtrekkend licht
duisternis die plots om de hoek komt
dalende wind
het geluid van zwijgende vogels
nog één keer intens
de geur van het veld
gevolgd door
de beklemmende kilte
van een dag die toch nog
onverwacht sterft.…
De man van inzicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
646 De man met de rode hoofddoek
zwijgend gezeten
bij het flakkerende vuur
in de nacht
stemmen chanten
de wind gleed door de bladeren
Het gelaat gelukzalig
in het ademen van het Mysterie
van verschijnen
en verdwijnen
En plots zwegen de stemmen…
Ukraine
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
855 gemis overdaad
Leerden gruwen westers wentelde zij in wraad
Mochten zielen lijdzaam slechts overleven
Het leven lengen sober in zwijgende staat
Ivan Grud
Burgers in de Ukraine,
Sober als zij zijn, moeten zij voort.…
Klankblind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
711 Jouw handen
wil ik even zien
niet je ogen
nee juist niet je ogen
dan kijk ik of handen
kunnen praten
zwijgend zullen
vingers spreken
taalloos schrijf
jij wat ik niet wil
horen, letters
klinken soms zo blind…
Handen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.407 Vader bekijkt zijn vingers
En zal het zwijgend beamen…
honderden
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
812 deze lente schoven
honderden jaren inéén
een kille wind reed
kalm tussen de bomen
honderden dichters
zaten zwijgend
naast mij
aan het raam
met vingers braken we
het zweet uit onze poëzie……
de zee
netgedicht
3.6 met 19 stemmen
741 dit hart verstild
en stil verstard
onder een loodzwaar
zwijgend nee
dat scherper snijdt
dan vlijmend staal
onzichtbaar ziedt
in de peilloze zee
die golvend gevuld
met zoutste tranen
zoet verlangen koelt
en voor altijd dooft…
Vaak
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.118 Deze nacht is een gevonden spoor waarlangs ik
zoek naar een echo
die ik volgen kan
en die elke stilte weer laat beginnen
met de schaduw die zijn eigen nacht zoekt
en mij weer zal vinden
zolang ik in elke zwijgende nacht
verdwaal…
kleur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 wit - woordeloos wachtend op wat komen gaat
zwart - zwijgend als het graf
geel - genadeloos, onontkoombaar glanzend
rood - rauw, rusteloos roepend om hier en nu
blauw - barmhartige bescheidenheid
groen - gelaten groeiend en geurend…
Stoeipartijtjes - haiku's
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
520 de zonnestraaltjes
stoeien over het witte
winterse landschap
kristallen druppels
versmelten zilverend op
zwijgende twijgjes
onverpoosd zoeken
musjes naar kruimeltjes brood
met hun vleugelslag
sneeuwvlokken zwerven
dalen als wittigheid neer
in duizendgetal…
VADERDAG
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
1.615 ik begroet hem vandaag
met weinig woorden
en blijf nog een poosje
in gedachten verzonken
bij zijn beeltenis staan
zie hem zitten, zwijgend
in zijn oude leren stoel
terwijl ik naar hem kijk
zijn hand weer liefdevol
in de mijne voel
.…
Ik zal wachten.
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
781 Ik zal wachten tot de dag
dat je bij me zult komen
Ik zal altijd blijven wachten,
nét zolang
tot je bij me zult zijn
Tot die dag zal ik zwijgend
in de tuin staan,
naar de oude boom gaan,
elke dag
Ik zal zacht neuriënd
aan de beek staan,
tot die dag.…
Voor Albert
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
478 Loom loop ik
Door de late
Avondzon aan
Het einde van
Wat een dag
Is geweest,
Een dag in mijn
Leven waar ik
Moe maar voldaan
Op terugkijk -
Boven mij het
Ruisen van
Blaad'ren die
Zachtjes zwijgend
Mijn waarheid
Fluist'ren van
Eeuwige geborgenheid…
Lux aeterna
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
495 Morgen zie ik engelen
Zij worden op doeken gedragen
Herken ik dan de eenvoud
Van enkel zwijgende vrouwen
Uit mijn verbeeldende lagen
Zij omarmen mij zonder te raken
En verwarmen met open ogen
Middels licht waarvan de dichter
Woorden wil maken…
hartslag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
473 de trage hartslag
op een zachte winterdag
broos en doorschijnend
de zwijgende tijd
niet bevreesd voor het verval
het gevecht voorbij
uit de pijnbossen
het blaffen van de sneeuwuil
op een winterdag
als gesponnen glas
de glans van het witte land
de trage hartslag…
Drinken en weten
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.308 Zo ben ik weer hier en staat
de tijd
mij toe
te beginnen
met
een ochtend die
woorden bederft
en de regen koestert
als de zwijgende boodschap
van weemoed
over een warme nacht
en
gedachten
die herinneringen
verleiden
maar
uiteindelijk
niets meer
verzinnen en
alleen
een tergende kater
beloven…
Ik heb alles gezegd
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.509 ik heb alles gezegd
zwijgend
ik kon niet bij je
de afstand overbruggen
ik zag aan je ogen
dat je het niet begreep
ik schreeuwde
zonder woorden
zij galmden na
in je gezicht
zo gesloten
als nooit tevoren
ik ben ver gegaan
heb me helemaal gegeven
stortte mijn hart uit
vertelde je
dat ik van je hield
veel
veel
heel veel
ik heb…
Tasten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
841 Waar daagt de horizon
voor ogen
die verloren
dwalen
in hun eigen zicht
vroeg ze me
zwijgend
en ik zei:
in de beelden
van voorbij
Wat zoeken handen
in het schemer
als er
enkel
leegte ligt
was haar vraag
voordat ze ging
en ik zei:
herinnering.…
meisje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.035 En zwijgend
tuurt ze voort
dieper dan
de sneeuw
en verder
dan de horizon
die niet bestaat.
Voor haar
is de winter
een zicht op
de wereld
in haar fantasie.…
Bedachtzame streken
hartenkreet
2.6 met 8 stemmen
798 Verliefd als de jonge(n)man die
'k Eigenlijk weer wil zijn
Zwijgend kijk ik naar jou
Zie schoonheid en hoe deze
Zich ontwikkelt
Door bedachtzame streken
Van een zacht penseel
Die glijdt over strak gespannen
Doek
Tot ons geboren, poëtisch
Liefdesspel…
Platonische liefde
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
1.489 Wat ik zie
bedacht ik gisteren
met de blik op eindig
wat ik denk
is alles wat vandaag
in tweeën splijt
Wat ik voel
geeft morgen ruimte
in te jeugdige kaders
wat ik wil
blijft tussen verlangen
en onredelijkheid
Tot jij mij
op afstand zwijgend
van illusie scheidt…
Estafette
netgedicht
3.9 met 38 stemmen
1.734 tijdens de estafette
van dagen en nachten
verdwijnt langzaam
je toegekend nummer
en dansen vaak
anderen in gedachten
op het ritme van
de eigen drummer
*
ik slenter verder
terwijl ik zwijgend kijk
binnen de horizon
van draaglijke
eenzaamheid…
Imago
netgedicht
4.1 met 12 stemmen
657 met mijn handen kneed ik jou
geef je haren als korenaren
schellen indigoblauw
de mond naai ik dicht
met stukjes henneptouw
nog een sokkel
van ongekuiste klei
en als finishing touch
rond ik je borsten licht
zwijgend noem ik je
vrouw…
Straf
netgedicht
3.6 met 24 stemmen
648 Wij dalen zwijgend af
naar de duistere grond
die onze levens splijt
wij zijn elkanders straf
en staan ongebonden
voor eeuwig in het krijt
als zerken op een graf
blijven wij geschonden
tot ver na onze tijd.…