1812 resultaten.
MEI
poëzie
3.6 met 7 stemmen
4.085 Geen harte zwijgt, hoe mat en koud,
en schel, uit alle borsten, schiet
het steedsgezongen, ’t eeuwenoud
en eeuwigjonge liefdelied.
-----------------------------
uit: Verzen (1900)…
Weerzien in de Poort
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.020 niet bekoort
aan de wandel door de oude stad
mokum heb je nooit echt gehad
nu terug op de Oudemanhuispoort
Erdwin de mesjogge boekhandelaar
riep nog altijd ongeneerd
ja ja ziet hij is er weer
ha ha zeker net gepensioneerd
Om de hoek van de Staalstraat
zat de pianist op het terras
zag meteen dat ik het was
vroeg wat gaan we spelen maat…
granaatappel
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
970 mijn arm graait in een hoge struik
kalend in de lome droogte
doorheen de doornige vlechten zie ik de kruik
steil en stil op jouw kruin, een roerloze hoogte
mijn voeten zinken in een heuvel van mat lover
ik raap één blad, ovaal en toegespitst, met een gave rand
bloesem aan de scheuttop, jouw parfum waait over
jij kwam hier op een rafelig…
Mei
poëzie
3.3 met 7 stemmen
1.769 Geen harte zwijgt, hoe mat en koud,
en schel, uit alle borsten, schiet
het steeds gezongen, 't eeuwenoud
en eeuwigjonge liefdelied.…
De Dans
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.023 Strak en in de maat,
beginnen we aan ons avontuur dat vanaf nu bestaat.
De dans van het leven bevat draaien om onze as,
je vurige blik is voor mij het enige dat er was.
Na de draai in de hoek,
beginnen we aan een nieuwe variatie, een nieuwe bladzijde in ons boek.…
Koorgekneuter (koor 8)
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
2.036 Rots
Gelukkig, buurman Bas
weet altijd waar het was:
de bladzij en de maat.
Bladwijzer van formaat.
Ooh!
Zingen we zus? Zingen we zo?
Zingen we ‘oe’? Zingen we ‘oo’?
Staan er twee o’s met h erna,
dan doen we ‘oe’. Geen geoha!
Hélène
Qu’est-ce qui t’amène,
ma chère Hélène,
dans ce cahier
Clairefontaine ?…
MEEUWEN
poëzie
3.0 met 7 stemmen
1.141 Lijk corpulente vrouwtjes gaat
g' op ijsvloer wiegend, wiegend maat,
en oogt al naar uw heertjes
en naar hun bonte veertjes.
De zonne zegent uw gezicht,
de wind wiegt u te dansen:
op 't water, boomen, kaden al!
zie ik u met uw duizendtal
als witte bloemen kransen.…
Niet voor de poes...
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
713 Paren rijden naar het bal
waar zij schallen uit de maat
rijen lang tot aan de straat
halen danspasjes van stal
Een feestelijk geluk, dit opgesmukt gelal
ook wie er solo staat
of vreemde prietpraat praat
wat ontaardt in luid gebral
Men weet er heel goed raad
met alcohol en flirt
scheurt vrijelijk uit z’n shirt
of gaat potsierlijk uit z…
IN HET HEELAL
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
852 zie
nu haast ik me een ieder te vertellen
dat ik het niet zonder hulp kan stellen
ik wil aan de hand genomen
om goed terecht te komen
want wat kan ik alleen verrichten
zonder steun van andere inzichten
sta ik nog even stil
weet zeker dat ik dit alles wil
ben ik wel op de goede weg
ga ik mee zonder verdere uitleg
of is het een zekere mate…
De vroege graven.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.172 Ach, de zomernacht, van 't maanlicht mat doorschemerd, is zo schoon!
's Mei's ontwaken spreidt alleen nog meer bekoorlijkheên ten toon,
Wen de dauw, als licht zo helder, uit zijn blonde lokken vloeit,
En hij, zacht en jeugdig blozend, naar de top des heuvels spoeit.…
Aan de maan
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.631 zo zij nog één enkel maal,
Mijn rustplaats mocht betreden,
Verlicht dan dáár met matte straal,
De bloempjes voor haar schreden!
Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
Le monde à l'envers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
555 Een slinger van zand, een heen en weer,
een regelmaat en één regel in de maat.
Hij verfraait de vloer met haakse bundels lijnen,
elegant als spiralen bij Fibonacci-getallen.
De val van korrels zet amper aan tot geritsel.…
aan de maan
poëzie
3.8 met 9 stemmen
6.122 zo zij nog één enkel maal,
Mijn rustplaats mocht betreden,
Verlicht dan dáár met matte straal,
De bloempjes voor haar schreden!
Zij zette wenend zich op 't graf,
Waar roosjes nederhangen,
En plukke er zich een bloempje af,
En drukke 't aan de wangen!…
oude vrienden van weleer
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.336 Samen,
maar toch alleen
Toen de vriendschappen ontstonden
werden
we door leed en oorlog gebonden
We maakten beloften
naar elkaar
we raakten in de samenleving
een snaar
Konden onze talenten benutten
en uiten
gingen onze eigen weg
We bleven in ons hart kornuiten
Dikke maten
die het pad der oprechtheid nooit zouden verlaten
niet te evenaren…
springtij
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
424 hoe ik het springtij ontloop
om mezelf in eigen armen te
dragen wanneer de opzwepende
wind zich als een beul gedraagt
manen gedachten mij om
te verzinken in de diepste
krochten van mijn ziel, want gedachten
wenken me wijl ik aan de oever
sta van een gebed
dat ik in zekere mate cynisch
benader om vooral de reden
dat mijn geloof spreekwoordelijk…
In alles wat ons omringd?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
406 onmerkbaar kwetsbaar
vanuit de huidige geschiedenis, en staat
het verleden nog glashelder voor de geest,
een hard bewijs wat eerder is geweest,
de wind legt vast wat in hoofden leeft,
verspreid in mobiliteit van tijd te verkeren
kent geen vastgestelde grenzen, het
vluchtigste zal zich tegen het slimste of grootste
keren, in welke maat…
2020
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
535 van rouw
Een jaar van hitte en van kou
Van afstand en van eenzaamheid
De mensen raakten zoveel kwijt
Een baan, bedrijf of gezondheid
Het virus kent geen barmhartigheid
Te lang geen knuffels en geen zoen
Een heel jaar lang, ‘t is niet te doen
De intensive care ligt alweer vol
Een zwart scenario protocol
Voorbij de menselijke maat…
Herfstzangers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
392 Wanneer de dag ontwaakt, zullen
vogels uit volle borst vrije geluiden produceren
Het zijn allerlei meesterwerken op maat die voortborduren
op de stijl van afgelopen zomerperiode aangevuld met nieuwe creaties.…
vol leven - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
615 vrolijke makker gabber maat en kornuit
van harte gefeliciteerd met jouw jaardag
je brengt vreugde en geluk aan iedereen
die jij en jou zo koestert en respecteert
om wie jij hen bent en wat jij hen doet
als de dochter vrouw of de vriendin
die liefheeft zorgzaam is en zorgvuldig
de jaren van leven zijn onstuimig soms
van vreugdevol tot vrolijk…
Windhoos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
443 Gestript van menselijke maat
past hen slechts de tooi van deze tijd
van afbraak en van verval, van geweeklaag
Het huis gaat schuil onder huilen
en gerammel en geklapper
overstemt het leven
Krakend stort majestueus
het erf van gepluimd en dapper
siddderend en met een dreun ter aarde
Respect voor dit ontzagwekkend natuurgeweld
overtreft…
De herfst grijpt me
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 schitteren
danst zij prachtig waarachtig al dwarrelend naar benee
daar eindigt zij niet, maar zijn zij een begin
waarin kevers en torren en spinnetjes huizen
en verhuizen, gevallen eikels zullen ontkiemen,
er eten, en gegeten zal worden,
zij vormen een voedingsbodem voor paddenstoelen
die in verbinding staan met bomen,
in alle soorten en maten…
Piano < in de koningin Elisabethwedstrijd
netgedicht
4.8 met 28 stemmen
958 Vingervlugge handen
't klavier toont zijn klanken
de hamerkop bespeeld
trekken een kam
de zangbodem hoge en lage maten
die resonantie vormen,
tokkelende op de toetsknoppen.
De vleugelpiano begint te zweven
't verkrijgen van waanbeelden,
muziek veranderd de zeden,
de competitie gestreden.…
afdalen in de luwte
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 tot ’t laatste beetje lucht
zuchtte ik door en door
ook al was ’t te laat; voor
mijn vervagende ogen, ik
stoorde mij aan de trilling
van ’t licht, - rechte lijnen
golfden om de kromme heen;
mijn leden bleken geen maten
meer, maar zij rilden mee met
‘t versagen der natuurwetten;
de zwaartekracht had mijn hart
verkozen, mijn longen zogen…
Wie claimt mijn hart
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
452 verlangen
De zachte stof van een fluweelzachte gordijnen
een gedachten Klonk zo fijn
Maar als je hoorde en luisterde na de pijn
Was het metafoor voor messcherpe Luxaflex een andere refrein
Poëtisch afgestort tot opeens een rauw gedicht
Moet ik tot me zelf zeggen
Voel je niet verplicht
voel Je zekers niet verplicht
Maar met beetje liefde
Maat…
Het Collectaneum van een Mens --Deel 1: Creatie
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
844 het alom
omvangrijke niets
een geheel te vormen
waar ook nog
de schrale mens
mag leven
en ruimte is voor
kruipende wormen
uit mijn door liefde
verzadigd hart
ontspruit zich
een in regenboogkleuren
openslaand lelieblad
als waterfontein getooid
waar druppels zich
glinsterend en juichend
verspreiden over
een dorre aardse mat…
Amsterdam, die lieve stad en Halsema
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
584 al wat aan bedrijvigheid staat ingeschreven
bij de KvK werkt met creativiteit naar liquiditeit
de toeristen mogen komen maar met mate
waarbij met maar een maat wordt gemeten:
in de rij en op anderhalve meter, begrepen
zero tolerance voor asociaal gedrag ,’t land uit
drugs- en alcohol kotsen doe je maar in eigen land
en van hand in hand…
Vijftig jaar...
hartenkreet
3.4 met 22 stemmen
4.578 mij het zware werk besparen,
Dat doen ze uit respect zonder mitsen en maren,
Ze weten dat ik waar nodig mijn mannetje zal staan,
En dat ik desnoods voor hen door het vuur zal gaan,
Iedereen heeft soms wel eens wat mindere dagen,
Dan vangen anderen dat op zonder te klagen,
Dat heet collegialiteit, waar ik werk ruim voorhanden,
Respect voor je maten…
Portret
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.436 Er is daarvoor geen reden, tenzij
de schilderes - het is een vrouw -
in zekere mate uiting geeft aan kwade trouw,
aan decadentie, corruptie en aan algemeen bederf.…
Woede (2)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.263 achteloos op tafel gegooid
haast nonchalant juist getimed opkomen
voor jezelf is een langdurig toneelstuk
tragikomedie de regie berust bij een ander
de souffleur kent vele gedaanten licht
en geluid zijn in handen van vreemde
toneelknechten met bekende gezichten
het programma blijft onverkocht speelduur
onvoorspelbaar de uitkomst staat vast mat…
Dag uit een buurschap
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.209 Sterven ook, ik zal je maten nemen
gromde ik, en sluit je raam als je het doet.
Ze vraagt: kan ik meerijden naar de stad?
Ze is niet van haar stuk te brengen. Ik
rij liever alleen, zeg ik. Komt mooi uit,
ik ook en stapt in. Ze is slimmer dan ik!…