2490 resultaten.
Nieuw leven in oude foto
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.180 Hij kent de trieste gang,
nu hij daar staat met
over-opa’s foto
zie ik de sterke trekken
van gelijkenis
nu weet ik hoe mijn opa
die ik nooit heb gekend
er vroeger uit gezien heeft
als een knappe jonge vent.…
Regen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
496 Ik trek de deken op, tot aan mijn kin.
't Wordt vandaag weer, "weer" voor warme sokken.…
De waanzinnige werkelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 We trekken anderen maar, in de waan,
die wij hebben gecreëerd,
dat het dan moet worden.. .
Wij, mensen op aarde, hebben niet door,
wat er aan onbewust, en zelfs onderbewust leed
hiermee kan worden veroorzaakt,
ja, het kind in ons raakt beschadigd.…
moeras
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik loop onder de zwaar bewolkte hemel
herken me niet in ‘t rechtopstaande riet
‘k ervaar voortdurende bescherming
van prikkeldraad, maar ook weer niet
ik voel water tegen mijn oever klotsen
mijn golven kabbelen steeds voort
plots geeft een vierkant blok
een wending in mijn lijn
vele ronde palen trekken mijn
prikkels naar de einder…
Weerprofeten
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
461 Binnen de marges van de nieuwsrubriek
trekken de weerprofeten populariteit
bij hun eigen publiek. Zij voorspellen,
verwachten op de korte- en de langere
termijn het weer, dat toch zo veranderlijk
kan zijn. Zij blikken vooruit met een menselijk
gezicht, geven zongarantie zonder enige plicht.…
Voor de bomen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
640 kappen van bomen
op het Plein zouden de bomen te veel dromen
Langs de grachten en de straten en zelfs in een bos
is een boom maar een boom en dus altijd de klos
Immers mensen willen scoren en de beste blijken
dus is hun pad bezaaid met houten, stramme lijken
Van parken maakt men multifunctionele plekken
waar mensen massaal naar toe kunnen trekken…
Zo moe
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 Lichaam en ziel trekken dan slechts aan één zeel
Zo prioritair ook ergens niet erg reëel.
Rustig orde op zaken stellen, je concentreren op wat nu en hoe
Vergt Rust ook Tijd en wat een moed, hoe!
Jullie laten het ons bewust gegund toe
Toegegeven, ik bén moe.
Wens me geluk!…
Weerspiegeling van de nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
688 De fronzen van afgunst, trekken diepen groeven in mijn gezicht.
Het optekenen van nieuwe "slechte" herinneringen etsen rimpels in mijn huid.
Geven mijn uiterlijk een valse uitstraling van een krachtig karakter.
Getuige iemand die zonder vrees en twijfel schaamteloos door het leven walst.
Net als een ieder ander "zonder geheimen"…
onderhuidse drang
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
541 Het is onhoudbaar
de schijn te vertalen
in een spiegelbeeld
Op beide afstanden
iets wijder dan schouderbreedte
net boven schofthoogte
trek ik een lijn
Rechts van mij het bos
een decoratief monoliet afstekend
tegen het glazuur, mijn plafond
daaronder was ik het groen in gedachten
met hier en daar
een weider van koeien
voor de authenticiteit…
Nooit en is uw minlijk wezen geweken
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.150 Nooit en is uw minlijk wezen geweken
Uit mijn verstand, maar zie altijds present
Uw wezen zoet, uw schoonheid excellent,
Uw aanschijn klaar, ende de zoete treken
Uwer oogskens, die machtig zijn te breken
De straffigheid van een hert, dat gewend
Tot kwade is, en in wreedheid verblend,
Doende ’t zelfde vierige tranen leken.…
Spontaan taal, zonder modelcontracten
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
440 Hier heb je en daar laat jij
ja wat, ik trek de polder in, glunder opnieuw.…
Ontsproten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 vlakte
mijn wol onder de arm
met wind door de oren
waar de ogen niet stuiten
lezend door de woorden
mijn ziel zelfs bij de hand
met letters door de ogen
waar mijn geest kan gaan
leven is er nog ongekend
gewortelde starre staken
in weer en wind bewogen
mijn passen doen stokken
prozaische droge indruk
stille bronnen in teksten
trekken…
TEVEEL GEVRAAGD
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
637 Pas nu trek ik de stoute schoenen aan.
Ik heb het altijd al laten varen,
maar wil dolgraag mee naar Spanje gaan.
Ben niet stokoud, heb toch een heel verleden.
daarom schelen wij ook niet zoveel,
want een paar honderd jaar geleden,
had u zelfs de baard nog in de keel.…
Rimpelingen [2]
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
449 Kinderen trekken mij aan
ik wil geraakt worden
hun energie voelen
botsen op mij
en ik wil terugkaatsen
mijn ziel tegen hen aan
duwen als een streling
De bejaarden op de soos raken mij
hun aanwezigheid en hun lach
verwarmen mij, de verstandhouding
de knipoog van een raak woord
de wijsheid van hun rimpels
Ik heb vriendinnen
ik maak…
Zonsondergang (Kaap Soenion)
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
406 Het schemert, we wandelen weg
van de stelletjes die net als wij
de zon niet hebben zien ondergaan
De picknickmanden zijn leeg
Jij pakt de schillen in, ik kijk
zogenaamd langs jou heen
zogenaamd zonder jouw aandacht
te trekken, wetend dat
onze huid gloeit naar meer
Jouw lichaam glanst
strak gebeeldhouwd
als een Griekse god
Ik strijk…
Veelbetekenend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
461 iedere dag
trek ik mijn
aardejas aan
schud eerst
het weer van
gisteren eraf
en ben benieuwd
wat er voor
vandaag al op ligt
maar de laatste
dagen kost het
passen moeite
alsof hij door de
komende herfst
krapper wordt
ondanks het fruit
en de schitterende
oogstkleuren
de souplesse
is er ook al niet
meer bij het
uitgaan alsof
de…
IK HEB MEZELF DE OORLOG VERKLAARD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
532 Ik heb mezelf de oorlog verklaard
om uit einde lijk de vrede te bewerkstelligen
Alles breng ik in stelling
hard daaraan te werken
zelfs keihard er tegenaan te gaan
fier ten strijde te trekken
en mijn wapens zijn
woorden, woorden, woorden
met af en toe zeer ruige taal
dat ze mogen leiden tot een oer-dialoog
wederzijds leidend tot absoluut…
gerede tuchtigheid
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
490 haar kasten spraken
gaven geen toegang
tot gaten en rafels
gezwindheid was
haar beweegpatroon
voor de wind
was alles schoon
zij heerste met
gerede tuchtigheid
die oneerlijk vermeed
het harde werken
deed haar goed
als alles blonk
dan hoorde je
haar schommelstoel
zijn melodieen weven
en een tevreden
lach kreeg in
lieve trek…
Een horzel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
462 tot een bewust zijn met volwassen trekken
alhoewel het bestaan slechts deels
vaag voor zijn ogen wordt ontvouwd,
kan hij zich wel uit zijn dagdroom wekken,
maar ik denk dat elk individu met slechts een zandkorrel
aan de toren van inzicht bouwt
ook de hoogste boom rijkt niet verder dan zijn top
en kennen wij de levensduur van een horzel…
Orkaanwind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
554 IJsbergen trekken zich nergens iets van aan,
Drijven waar de wind hen voert,
Kustbewoners houden d’adem in,
Schouwen d’schade als de storm bedaart.
De strandjutter is content na de storm,
Vindt veel van zijn gading,
Om zijn kroost te voeden,
En keert tevreden weer huiswaarts.…
ZO WILFRED GENEE ZO TREK IK JE DOOR DE PLEE, WAT EEN VERTONING MET JOUW SBS DEBAT VAN NEDERLAND!!
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
399 en z'n toeter en luiddruchtig gebler
Wilders in de watten te leggen
dat aangeschoten wild
de jagers ophitsend
tot Geert de grote winnaar van het debat makend
SBS is synoniem aan PVV
Zo Wilfred Genee zo trek ik je door de plee!!!…
Instrumenten van het zachte
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.027 Ik verlang geen boosheid,
geen kleinheid,
geen handen die anderen naar beneden trekken —
alleen een stem die optilt.
Zijn dit werkelijk de grote instrumenten
die ons vormen?
Zijn we al doorgestapt
in een soort vagevuur?
Of is de hemel
een vergeten land geworden?
Zoveel vragen,
maar waar ligt ons pad?…
Ik Wil Jou Beter Maken
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
428 Je kan niet de wereld beter maken,
blijven papierprikken en bijverven
en overcorrigeren
zelfs met terugwerkende kracht
Hitler een aai over zijn bol geven
zodat hij wat rustiger wordt
Dus trek je maar terug in je schelp
en steek je kopje alleen maar naar buiten
als de kust veilig is
of als je het eten ruikt.
==============
=========…
Descensus
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
785 geen hemel die
zich openscheurt
geen stem die nog
een naam verklaart
slechts lucht
waarin het zwijgen
geurt,
de populier buigt
zonder wind
alsof een wereld
langzaam zinkt,
in iets wat
ouder is dan val
geen opstijgen
naar helder licht
maar dieper in
het stille dal,
de echo van
het heelal,
meeuwen trekken
witte tekens…
Ik had het leven me anders voorgesteld
poëzie
3.8 met 16 stemmen
4.447 Ik had het leven me anders voorgesteld,
Meer als een spel van nauw betoomde krachten,
Van grote passies en vermetel trachten,
De grote trek, de worstling met geweld.
Geen vrouw is Venus en geen man is held,
En beiden trachten zij elkaar te pachten,
En geen van beide' is ooit een dag bij machte
Te leven door klein euvel ongekweld.…
Herinnering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.018 We zagen de zwarte vissers
hun netten trekken bij hun schuit.
O-is ! O-is ! zingende vooruit.
Aan het strand van Tanganica
blikkerde mica in mijn hand.
Mijn hoofd vergat die mica.
'k Ben in een ander land.…
Massale dood
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.146 Ze stijgen op,
met licht geladen en met dodelijke
regenbuien op weg naar steden explosief
Elk voordeel kan van nu voortaan
in teken van het nadeel staan:
Eksters trekken eksters aan.
Let op en zie:
met deze woorden begint het vragen
van Elcerlyck: Och doot, och doot,
hoe sydi mi so bi?…
Vereeuwigde beelden
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.496 een kleine spring in ‘t veld
met wild dansende bruine lokken
een wipneus en roodroze mond
die steeds stralende glimlachen zond
en niet bereid was om te mokken
Haar ogen blikten vol vreugde
en met vertrouwen in het leven
dankbaar voor alles wat zij kreeg
at zij zelfs braaf het bordje leeg
als mam haar spruitjes had gegeven
De beelden trekken…
De bezetter
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
944 Beelden trekken voorbij
van schimmen met stinkende monden.
Een net van verderf stort over mij neer.
Mijn diepste ik
door smeur verstikt.
Ik beleef ze weer; keer op keer.
Vrijheid in den vreemde.
Op hol geslagen verstand;
geestkracht in brand.
In procedures voor een ontheemde.
Zes hoog; even voel ik mij bevrijd.…
Maandag
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
774 pijlen schieten je droom aan stukken
als flarden werkelijkheid zich opdringen
nooit meer wil je wakker worden
nooit meer wil je opstaan
voor altijd blijven liggen
hier waar het warm is en veilig
eeuwig door blijven dromen
in een roes van onbezorgheid
je probeert de droom nog beet te pakken
als een deken over je heen te trekken
maar het is…