4313 resultaten.
Ademland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
497 Nachtvogels vlogen over sneeuw
een beetje dronken, vrolijk
door een droomloos drinken
en je zei dat je geen naam had
geen sporen achter liet
in een verlaten land
in het duister ademde jij
en betreurde jij jouw ziel
weer terug naar ’t ademland
waar alle hoop in ’t duister
lag begraven.…
Meer speciaal
gedicht
4.0 met 1 stemmen
6.843 Of ik dicht bij me blijf, me
vooral toch niet verlaten zal, doe ik, meer
speciaal. Wie heb ik immers nog dan mij tot er
te vallen in die grote hand van jou, waarin
ik altijd al me nooit en graag verdwijnen zou?
-----------------------------
uit: 'Tirade', 29, 1985.…
Marylin
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
596 nog altijd vult haar schoonheid
het hart dat zo verlangt naar
hoop, naar uitverkoren zijn
nog klinkt in haar omfloerste stem
de zekerheid van het geloof
dat old soldiers
nooit verloren gaan
voor haar publiek
is zij een film die verbloemt
dat zelfs de daden van de macht
leeg zijn als een verlaten nacht
als de toneelgordijnen sluiten…
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren ze
demonstranten
onsterfelijk in het hoofd
dat men niet verlaten…
Voedselbank voor de dieren
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
647 Een conversatie op straat
Je denkt toch echt niet dat ik mijn dier verlaat
Nee, dat hele kleine beetje eten
Wil ik voor mijzelf wel vergeten
Maar ik doe mijn hond of kat niet weg
Dat is liefde begrijp nu toch wat ik zeg
Armoede is delen met je dier
Die geeft nog een beetje plezier
En warmte in mijn hart
De voedselbank voor dieren is…
bloed in bloed
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
482 mijn kind, je nadert nu
de stappen der volwassenheid
geen bloem die uitgebloeid verdwijnt
als jij je haren hangen laat
donker wast de maan, maar lichter dan het licht
verstaat de zon het, om steeds weer
terug te kaatsen
eenmaal daar, waar heel jouw man-zijn gaat
verlaat je mij
om altijd terug te keren
naar de basisvorm van jij
en ik…
Afscheid
gedicht
4.0 met 2 stemmen
27.090 In het stedelijk duister van de straten
nemen we afscheid - en het drukt als lood,
kijken om en wuiven, reeds verlaten,
slaan de hoek om, en het is de dood.…
het gebed van een vogel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
527 een zachte morgen breidt zich uit
in windloos kransen leggen
slechts de ochtendnevel huivert nog
rond stille witte stammen, want
de berken dragen stram de kou, verloren
na de nacht
van buiten af
verdringt de tijd haar zonderlinge droom
een vogel wacht,
verlaat de nacht
en zingt
vanuit de hoogste boom…
Als de teerling is geworpen
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
644 het is geen vragen
maar uitdagen
jij laat me dansen op
een koord zonder net
trekt aan de touwtjes
ben jouw harlekijn
armen en benen gelijk
de lach is mijn pijn
als de teerling is geworpen
en mijn geluk is op
zullen jouw armen
mij niet langer vangen
dan breekt het touw
de harlekijn ligt stil
verlaten in de hoek
een stukgelezen…
Na een ongelijke strijd
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
830 Als de wind niet aflatend tegenzit
De jaren van een ongelijke strijd tellen
Droog en verdord is mijn verlangend hart
Gemis is schrijnende in ontbrekende liefde
Als al mijn hoop op het vinden is vervlogen
Verlaat ik de doorgroefde boom des levens
Ik begeef mij naar het zekere ‘onzekere’ einde
Dwarrelend, vertwijfeld,
Doch in alle rust laat…
BOOM DER DROMEN.....
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
583 Het is een boom
boom in een landschap
in een winters landschap
Wat ik snap
is zijn eenzaamheid
alleen,verlaten
Weg,noch pad
noch straten
lopen naar hem toe of af
Hij mag er zijn
die boom
een schitterend silhouet
tegen winterhemel
de takken,kroon
vangnet van dromen
Geef mij....…
Een gruwelijk einde.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.097 stil en verdrietig
zijn kopje schudt in
de wind
't is nog zo'n baby
een zielig klein
hondenkind
verlaten van iedereen
natuur is meedogenloos
en hard
moeder pas verscheiden
haar baby moet
thans ernstig lijden
ze is een van de
vele zwerfhondjes die
dit jaarlijks overkomt
geen eten meer
noch drinken
de dood meldt zich
dan…
Doods Droom Doos
gedicht
3.7 met 3 stemmen
9.612 Wat je niet denkt of raadt
Wat niet op je afrijdt
Op weg of straat, slaapt nog
In de Doods Droom Doos
Wat je niet zegt of vermoedt
Wat je niet overpeinst
Schenkt je zoeter dan room
Doods, Doods Droom Doos
Genadige hoop, concreter
Dan windroos en hondsroos
Verlaat ons niet, blijf weg
Van Doods, Doods Droom Doos.
--------------------…
Oppergoden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
791 De reuzen uit de oudheid
Verlaten ons niet
Ze staan ons bij in ons verdriet
Oppergoden
Toen er nog niks was
Toen de verhalen ontstonden
Zo helder als glas
Een offer brengen
Om een dienst te doen
Jouw afdruk in de wereld
Elke stap die je zet
Is een nieuwe weg
Naar eenheid
Die weer leidt tot verdeeldheid
Dat weer leidt tot chaos
Sturende…
Bij 'Trust yourself' van Iris le Rütte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
456 Wat moet ik met mijn
zelfvertrouwen wanneer jij
mij verlaat?
Wat kan mijn territorium
nog toevoegen als het hart
eenzaam is?…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
In de schaduw van Jezus' kruis
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
595 In de schaduw van Jezus' kruis
is nog zoveel pijn en angst,
zoveel verlatenheid,
onbegrip, verraad.
In de schaduw van Jezus' kruis
is nog zoveel oorlog en onrust,
zoveel ziekte en dood,
verdriet en honger.
In de schaduw van Jezus' kruis
ontkiemt echter hoop en leven,
een klein begin van vrede,
een nieuwe schepping.…
Bloemenpoëzie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
469 bloemen dragen de kleuren
van de regenboog
hoe zoet
het gemoed
in ochtendblauw
o schone parels van
dauw
troost die 't leven
voedt in hartepijn en
bij 't verlaten zijn
er is een leed dat
mensen elkaar aandoen
zo hoog
als de Mount Everest
en er is een liefde zo
groot als voor de
dienstknecht van een zekere
hoofdman
over…
anadroom
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
576 aan de rand van het wuivende bos
tegen het kleurloos van schuivende wolken
een wegstervende trein, weet je nog dat
ieder van ons, hoewel onwetend, samen
het verschil der delen, ons beider geheel
onvergeetbaar in wat komen zou, gegrift
als ontmoeting van verlate tijdgeesten
grenzend aan de binnenkant van donkerte
geduldig onafwendbaar…
Allemaal
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
802 Stuk voor stuk, verlaten ze
huis en haard
om bij te komen van de
dagelijkse beslommeringen.
We zwaaien ze uit,
wensen ze plezier,
kijk je wel uit?
Wij, blijven wel hier!
Inclusief de beslommeringen!…
Op pad
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
474 In een golf van passie bleef ik schrijven
Tot de zon opkwam
De woorden verspreidden zich in stromen langs mijn lippen
Liefde vult nu mijn hart, mijn ogen raken vol
Het besef van zijn en niet-zijn
De echo van je verleden in je ziel
Liefde voor het pad dat voor je ligt
Vrede met het pad dat je verlaten hebt
Je bent nu niets
Je bent stil
Je…
DAGERAAD
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
406 sluimerend
voel je aan de andere kant
de werkelijkheid
je verlaat je dromen
zweeft het rijk
van mijmeringen binnen
en je weet nog even
en ook dan smelt dat als
sneeuw voor de zon
de nieuwe dag zit er
aan te komen
het laatste vliesje
dat de slaap scheidt
is doorbroken
door de nieuwe werkelijkheid
gesmolten door een verse dag
en je…
LAIS CCXXXVI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 LAIS is vrij zodra zij het verlaat.
Hebben kan hier niet, dus wil het geven.
Het telt en schrijft maar wat aldus ontstaat,
heeft niets van haar, niets lijkt het gegeven.…
In de gaten
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
545 De dag is hier
Ik ga jullie verlaten
Ik weet niet hoe
Niet waar naar toe
En of ik iets doe
Dus houden jullie
Het in de gaten?…
Er gebeurt niets
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
364 Onbekenden wierpen lage wallen op
in de velden buiten de stad
dus is er een wacht ingesteld
maar er gebeurt niets
Het is om gek van te worden
Sommigen sluiten zich op in hun huis
De wachten melden zich niet meer
Af en toe staat er iemand in de poort
te schreeuwen: Lafaards, lafaards!
En af en toe sluipt er iemand
weg, bijna wankelend…
Het Podium
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.663 Voel ik me thuis
Sla als een wilde om me heen
Tast mezelf in het kruis
Een schreeuw van gekte
Het publiek ontwaakt
Door deze schreeuw van triomf
En ik sta daar enkel naakt
Ik en het podium
Stront voorop
De mensen genieten
Van mijn rotkop
Doch het geeft voldoening
Een vermaakt publiek
Maar na elk optreden
Voel ik me alleen, verlaten…
Wat is liefde?
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.778 Is liefde de ene dag bij elkaar intrekken,
en elkaar de andere dag weer verlaten?
Is liefde de ene dag met elkaar vrijen,
en de andere dag elkaar haten?…
kon ik maar zeggen ....
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.805 verdwaalde zielen dwarrelen
om mij heen
verdrongen zinnen dompelen
onder in verdriet
verwrongen gezichten weerkaatsen
in mijn geest
vergeten geliefden wentelen
zich om in mijn hoofd
verwenste gedachten gebeiteld
in steen
verbloemde gewoontes gedijen
in wat je ziet
verlate excuses verlangen
nog het meest
verzonnen epistels verjagen…
Twee in het gras
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.295 Haar naam verhaalt van Spaanse melodiën
Van witte huizen rond een stoffig plein
Van koele schaduw in verlaten kathedralen
Van een verliefde muzikant
's Nachts bij een droogstaande fontein
Van zonlicht ongenadigd op je lichaam
Van kruiken vol met zoete rode wijn
Die droogstaande fontein, dat is de liefde
En die verliefde muzikant
Dat zal…
Voorbij
hartenkreet
3.4 met 34 stemmen
2.985 En ik wil dat je gaat,
me voor altijd verlaat.
Nu schrijf ik jou nog een laatste brief,
waarin geschreven staat:
Ik heb niet meer, maar had je lief.…