1968 resultaten.
EEN NACHT MET JOU
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
829 Ik kan mijn ogen nog maar net sluiten
en ook het licht laten we maar branden
Louter duisternis heerst er thans buiten
ik laat mij stil leiden door mijn handen
We hebben toch maar ‘t licht gedoofd
om ons door de maan laten verlichten
Ik streel jou teder en geroerd het hoofd
nu wij de liefdesdaad gaan verrichten
Ik draag jou door gans het…
SONNET
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
624 VLEES, op menig duffe deur heb ik geklopt,
Liep menig middernachtelijk paadje uit,
Zocht langs de vloer, heb tegen muren aangeschopt,
Drukte in blinde hoop op de verlichte vensterruit,
Maar steeds vergeefs, hoewel wanneer de maan
Vol aan de hemel stond op volle zee,
Kwam er een wijsje uit mijn lijf vandaan
Gespeeld door Schoonheid in het staminee…
de zomer voorbij
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.037 Een open haard
met zijn knapperend vuur
verwarmt en verlicht in het donker uur
en ik neem afscheid in gedachten,
dag zon en zomer, ik zal wachten
tot je hier weer bent in zachtgroene tederheid
in dit eeuwig ritme van tijd tot tijd.…
Zoeklicht
hartenkreet
4.7 met 6 stemmen
903 Wat zou ik gelukkig zijn
Wat zou ik schijnen
Alle hoekjes en gaatjes
zou ik ze nemen
Op zolder de kelder in donkere steegjes of waar dan ook, niets is mij te gek
Full charged battery's in mijn zak
nimmer futloos geen ene dag
Altijd brandend nimmer gedoofd
wakkert mijn vuur onvermoeid
Donkere parken verlichte wegen
Overal en iedereen…
Jij bent
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.287 Ik ben de kamer vensterloos,
waar duister heerst en kou altoos —
jij bent de luchter met gouden armen,
die 't al verlicht en 't al komt warmen!
Ik ben het eindloze schotsenveld —
jij bent de zon die alles smelt!
Jij bent mij Al, hebt me al gegeven :
'k lag dood in 't graf, jij deed m'herleven !…
dankbaar hart
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
800 waar de witgejasten door de
gangen ijlen
en koortsigen dat doen in
zieke bedden
waar het leven in de aderen
drupt en ademhaling wordt
verlicht door zuurstof uit
de muur
waar naaldfetisjisten bij
nacht en ontij monsters
willen van je bloed
dat is geen plek waar je wil
zijn
maar als de nacht valt en de
witte engelen zweven door…
“Het besluipt me.”
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
626 Het is het brood wat
de honger steelt, een
wuivend bos die het
zachtjes streelt, een
bodemloze slaap in de
wakende droom tussen
het zwarte licht en het
verlichte kwaad wat het
in nachten met me deelt.…
Aanbidding
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 Wanneer ik, terug, er weer uitklim,
zie ik de zon door plukken pluim,
die als wezens met verlichte haardosjes
bewegen op hun stengel.…
VERWARMING VOL VERRASSING
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
509 leunt de verbaasde dwerg
tegen warme buizen aan
die hem niet de vreugde schenken
van het plechtige dorpsvuur
de beeldbuis schittert
muziekschijven brengen
hun galmende wijs
door de mooie kamer
hierbij
verveelt de kleine man zich
mist lied en vertelling
die vernuftig klinken
opgeluisterd door knettergloed
de bereisde pygmee
zit verlicht…
Weemoedts internationale
gedicht
5.0 met 9 stemmen
7.645 't Liefst trok ik helpend door de hele maatschappij:
gaf 't jonge leven voor het welzijn in fabrieken,
verlichtte hier wat leed en maakte dáár wat vrij.
Bracht zo een kwinkslag aan de ongeneeslijk zieken.…
Oor
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
545 Ik heb een schelp gevonden
Zo’n bijzondere en fijne ronde
Hierzo, op haar lichaam het strand
Plotseling gestreeld door mijn hand
Als door de goden zelf gezonden
Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond
Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond
Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend
Sereen naar het bovenaardse neigend
Verlicht toen…
Ik blijf dat wezen…
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 De larve sluipt door het schemerlicht,
de tred van een vloeibare maan kruipt
tergend langzaam langs het snijpunt
van de dagen, hel verlicht wordt de
cocon van de winterslaap
waarin de tijd zich even
liet verpoppen maar uit de
zijn vliezen werd bevrijdt
ik schuur en stamp tegen
mijn rupsenhuid van ijzer, door
schors van de seizoenen…
Het huppelkutje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 draagt de broek en roert haar mond geducht
Jaagt zo Hermientje naar een carrièrevlucht
Maar pa wil rust, dus hij ontwijkt de conversatie
Ze bleek voor Prima Ballerina veel te licht
Niet qua gewicht maar door gebrekkig talenteren
Ma is toen voor een ietwat lager bod gezwicht:
Mien danst als huppelkutje met drie struise veren
In een diffuus verlichte…
Wanneer ik je weer zie
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Wanneer ik je weer zie
Bekend gezicht
Door de straten verlicht
En ik lichtjes in je ogen zie
Schreeuw ik om hulp
Een kleine angst
Verborgen binnen in mij
Om je zo gelukkig te zien
Een heel klein beetje hoop,
Van de tijden van weleer, wanneer je
Zachtjes langs me heen sluipt
Onze kleding van de regen druipt
Of is het maar verdriet…
Lachen is gezond
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 In de Bijbel is het reeds verteld
Een lach verblijdt het hart
En verlicht vaak uw smart
Zoals in Spreuken staat vermeldt.
Een vrolijk hart geeft een blij gezicht
Een droevig hart pijnigt de geest
En zo is het altijd al geweest
Lachen geeft ontspanning en tegenwicht.…
Inzicht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
592 Ik leerde mediteren, Boeddha wees me op Verlichting.
Ik leerde stromen, Saraha danste voor mij.
Met gevouwen handen ontdekte ik het vragen.
Met gevouwen benen ontdekte ik de stilte.
De overgave aan de dans bracht mij intimiteit.
Nu voel ik mij een reiziger in een eindeloze,
mysterieuze, zwarte ruimte.…
Nachtstilte
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
608 Twee schemerlampen verlichten mijn kamer,
terwijl het licht van mijn computerscherm
ook nog aardig meedoet. Een spin houdt mij
gezelschap bij mijn wrede openhartoperatie.…
Het licht der wereld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
471 Jezus wil ons leven verlichten
Hem mogen we volgen op onze wegen
Hij is ons altijd nabij met Zijn zegen.
Het licht der wereld geeft ons helderheid
De duisternis moet van ons wijken
En Gods zuiver licht zal ons bereiken.
Wij mogen leven in het licht
Want bij God is geen duisternis
Dat is helder, zeker en gewis.
( uit Johanns 8 vers 12)…
transformatie
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
503 binnenkort vertraag ik de tijd
en daal neer ver ten zuiden van hier,
in afzondering, zogezeid
daar spreekt men een andere taal
en dirigeert de koebel nog met enige zwier
het lied van verlichte stilte en donkere nacht
alwaar ik opzoek ga naar mijn verhaal
immers in de schreeuwende verlatenheid
ontmoet de mens zichzelf
ontdoet zich van gelatenheid…
Het licht der wereld
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
495 Jezus wil ons leven verlichten
Hem mogen we volgen op onze wegen
Hij is ons altijd nabij met Zijn zegen.
Het licht der wereld geeft ons helderheid
De duisternis zal van ons wijken
En Gods zuiver licht zal ons bereiken.
Wij mogen leven in het licht
Want bij God is geen duisternis
Dat is helder, zeker en gewis.…
Geestelijke voorbereiding.
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
568 De stilte heeft bezit genomen
een bron van nieuwe krachten
deed woorden binnenstromen
in tijd en mijn gedachten
Woorden werden zinnen
‘t spreekt tot mijn geweten
‘t drong mijn hart toen binnen
de Geest heeft het bezeten
Door Liefde toen verlicht
‘k werd erdoor gevoed
‘t wezen wordt zo onderricht
hoe het daarin wandelen moet
‘k Mag…
Paradijs
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
638 Kijk rondom nog eens goed
zegt een stem in mij
ervaar wat je werkelijk ziet
en het is iets wat die stem
mij inderdaad ook doen doet
Ik ben misschien een beetje van de wijs
en op dat moment breekt de zon
door het wolkendek
trekt mij hoofd omhoog legt
hem voorzichtig in mijn nek
een enkel blad worden prachtig
hemels mooi tot zilver verlicht…
insomnia
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
498 De maan was vol en zwaar drukkend
ik kreeg geen verlichting geen slaap
het huis kwam tot leven insomnia
de klokken tikten de koffiezet tikte
de planken op de bovenverdieping kraakten
de boog van de keukenkraan keek me aan
wees naar de vloer en nog dieper onder de grond
ik hoorde het steunen van de aarde
wellend duwend naar boven druppel…
Weer even in die aula
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
470 De jaargetijden geven ze kleur en kaalte
mijn nee wellicht ons positivisme leeft door
in elke scheut in elk blad en elke zonnestraal
blijft ook dat wat verankerd is steeds verlichten.…
Gewond Hart
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
572 wilde er geen pijn meer doorheen
Nu heb ik afscheid van haar genomen
Puur om weer terug bij mijn eigen liefde te komen
Mijn hart mag nu weer worden zo zacht en licht als een veer
Voor ieder wezen altijd weer
Het mooie zachte groen, het harte-groen van de Prehniet
Zal mij helpen bij het helen van mijn verdriet
O mijn lieve Heer, verlicht…
Duurzaam levensecht?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 de honing
soms de smaak van azijn, vooroordeel
en mythen rijken tot mijn kruin
anderen vlochten wortels om uit de
leem van as weer op te staan, een
heemtuin onder een wereldstolp
zijn de loten aan de boom waar de
stam is beknot, hars-sap de wonden in
tijd verdichten, geen vermomming
van het recht te zijn, tegenstrijdigheid
verlicht…
Een biezen hart?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
383 Het biezen hart heeft
ongepelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming
van verwachting,
de waarheidszin heeft
voldoende mazen om
emoties op te vangen,
rusten op de mat van alle
kaal gelopen herinneringen
het glimmende harnas
van de toekomst blijft bereikbaar
tot aan de motten van een
te lang gedragen jas
waarin ik mij thuis…
Een mythisch beeld?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
474 Men zou zelf die schilder willen zijn
om het aardse linnen te bekladden
in de kleuren van de regenboog de
diversiteit te bewaren om dat mythisch
beeld in z’n archief op te slaan
het betreedt een bont verlichte weg
voor nu, voor later en voor altijd.…
Het Inner-oog?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
410 Het biezen hart heeft
ongetelde kamers, de
verlichting kiert door de
ontboezeming, het inner-oog
ligt in het laatje van verwachtingen,
de waarheidssleutels liggen onder
de mat van de kaal gelopen
verkenningen, de scharnieren van
het glimmende harnas van het
heden moet nog worden gesmeerd, als
- tot de laatste draad - versleten
jas,…
bode van herstel
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
448 een grote wolk
alle dagen zoals de nachten zijn
die wij het liefst verjagen willen
met het zaad van vierend leven
waar de ruimte van de afstand
zich met zwarte sluiers behangt
voor processies van een afscheid
zouden wij liefst met miljoenen
fakkels en vreugdevuren ontsteken
om zo de stilte van eenzaamheid
met aandacht passend te verlichten…