2289 resultaten.
Schildpad
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
536 In de huidige maatschappij ben je verre
van populair en kijken ze liever naar
hazewindhonden, haaien en antilopen.
Je traagheid vloekt met de snelheid van
deze cultuur, die alsmaar opgevoerd wordt.
Toch bemin ik je trage ritme als geen ander
en hou ik van de milde blik in je ogen.…
Voorlopig
gedicht
3.6 met 5 stemmen
3.519 Een verre donderslag stemt in.
Collega's, vrienden, onbekenden zelfs:
ze staan versteld. Geen vrouw zal hem negeren,
niemand wijst hem af. Hij is een felle
gloeilamp, al het andere is muggen.
Hij ziet het land.
Hij buigt het hoofd.…
Eén tulp fluistert
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
776 Toeristen zullen van heinde en verre komen,
om alle kleuren van de regenboog te zien.
Vandaag is onze eigen Keukenhof al open.
Wat een pracht! Wat een praal!
Onze ogen strelen twintig tulpen,
die hier bij ons op tafel staan.
In één tulp blozen alle tere bloemen.
Eén rode tulp bloost al namens mij.…
Ik danste met jou
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
657 Ik danste met jou
naast het ruisen van de rivier
elkaar ziende
Zonder iets te weten
Ik danste met jou
Kijkend naar de sterren
Wensend dat die iets konden vertellen
Over deze verre reis
Over dwaallichten
Over dat wat vrede kan ontwrichten
Ik danste met jou
Om wat er nooit zal komen
Om het uitkomen van dromen
Dromen
Die lucht geven
Zonder…
Herfstcharme
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
569 Als doorzichtige tule over weiden
Bestrooid met stralen blinkend goud
Komt vanaf ‘t water zich verbreiden
Vult met zilverstralen ’t schemerwoud
Drapeert in plooien verre landerijen
Golvend op een zachte koele wind
Terwijl in bos eerste blaadjes zich vlijen
In warme herfstkleuren reeds getint
Overdekt door blauwe hemelboog
Waarlangs de witte…
Wat adel heeft
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
543 de geesten
zijn in opvoeding en opleiding bepoteld
de hoeders staan al klaar
maken graag een plaatsje in hun kudde
eigen mening en idee kun je wel schudden
voor de massa is er brood en spelen
in decadentie wordt de slacht al voorbereid
van het zwarte schaap dat over blijft
zijn eigenwijsheid zal hij duur betalen
uitgestoten naar een verre…
De jonge vogel
poëzie
3.0 met 2 stemmen
862 Ik sliep niet meer: een jonge vogel floot,
Mijn hart doordringend, en ontwakend zag
Ik 't kalme kleuren van den klaren dag
En vagen van het verre morgenrood.
Wijl sterren bleekten zilverzacht en bleker,
Blies warme wind de morgennevels over,
Luid juichend zong en hoog en klaar en zeker
De jonge vogel in het wiegend lover.…
Doodstil bij jouw graf
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
758 Het was doodstil rond jouw graf
er hing een donkere schemering
In mij kwam jij die trap weer af
met in jouw ogen die glinstering
Het was doodstil op je kerkhof
geluiden klonken flauw, van ver
Samen bereisden we dit doolhof
en nu bewoon jij een verre ster
Het was doodstil op je rustplek
een enkele uil kraste in het bos
Ik leun maar even…
Het einde
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.584 Vreemd pizzicato van verre gitaren,
Hoorden we buiten reeds de vogels zingen -
De zon kwam door de kieren van de zware
Gordijnen in de stille kamer dringen.
Maar ons gezicht en alle dingen hingen
Nog in 't vermoeide licht der kandelaren -
En tussen ons, als grote spoken, gingen
Waanzin van woorden, wanhoop van gebaren.…
Nationale burendag
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 is ook weer niet de bedoeling
iets van elkaar weten stelt tevree
Het is goed te weten
dat er iemand is, die je kan vertrouwen
dat er iemand zal zijn bij nood
iemand waar je op kan bouwen
Een buur kent ook gezelligheid
een vriendelijk woord bij eenzaamheid
een lach en een traan
werkt heel bevrijd
Ze zeggen wel
"een goede buur is beter dan een verre…
creatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
763 deed de rest, want
ik zag innigheid en leed
een zorgenvol verschijnen door
het kwijnen in tekort
dit moederbeeld, dat groots
mijn liefste ogen trekt
het aanhankelijke kind, behoeftig
aan een lege borst, die nog slechts
verbeelding lekt
de honger in haar grote lijf
terwijl ik deze woorden schrijf
blijft zij mijn engel, in dat verre…
Moeder
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
683 Moeder, jij bent vertrokken voor een verre reis
en iedere dag kom ik je wat naderbij
om samen in Gods Paradijs
te zitten in dezelfde rij.…
Dallingeweer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Dollardvloed
het was niet te vermijden
wie je niet vergeten moet
is Jarke de profeet
die al die voorspellingen deed
over land dat de zee had genomen
en dat land weer terug zou komen
wat hij zei is uitgekomen
het klopte iedere keer
die profeet Jarfke
kwam uit Dallingeweer
nu een gehucht, niets meer
een paar huizen heden
dat is geen reden
het verre…
De nacht kantelt
netgedicht
4.3 met 29 stemmen
624 kind
verstopt achter
een modderig stuk
plastic als een klein
huisje voor twee
te koud om te slapen
maar voor even
niet helemaal alleen
er is geen stilte
in menselijk leed
waar niemand echt telt
je de ander in alle
drukte zomaar vergeet
en toch is er de lach
die liefde verwacht
er twinkelt steeds
een streepje licht
van een verre…
Een droombeeld
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
492 In de lucht de dauw nog te kunnen ruiken
vervuld van verre engelenkoren
zacht klinkend van overal.
Een wereld met maar één taal,
voor waar maar ook op aarde.…
Wonderwel genoeg ?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
464 In eindeloos verre ruimten,
die verstand te boven gaan,
leven onbewuste mensen.
Temidden van sterrenevels,
zijn wij op aarde nu.
Onvoorstelbaar nabij zijn wij,
want wij zijn nu hier.
Jij en ik en zij.
Harten die in ons kloppen.
Breinen die in ons denken.
Longen die in ons ademen.
Bloed dat in ons stroomt.
Mensen zijn organen.…
Gretig jong
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
459 je ogen
lachen bloemen
uit het verre veld
als ik je kus en
veranderen hun
kleuren verder
naar fel en lijkt
zwart-omrand
de berm te zijn
waarin licht blauw
zich warm
koestert in wit
je huid proeft
gretig jong in
de smaken brutaal
zacht en meeslepend
waarbij ik kies
voor de dubbele
regenboogkleuren
met hun aller subtielste…
Het nieuwe eten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
827 Ik houd mijzelf verre van deze culinaire uitjes,
ik eet gewoon weer draadjesvlees met spruitjes.…
Proud mary Yokotjang
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 In 't kikkerland bezong ze soerabaay
Haar private dancer was een liefdeslied
Al rees haar ster, proud mary
zong ze niet
Te zoet voor river deep en mountain high
Zij was geen podiumbeest
als miss Tina
Zij bleef het kleine zusje Yokotjang
Als 'zangeres der eeuw',
haar leven lang
Een Indisch meisje is geen
dolle mina
In 't verre…
EFTELINGEEKHOORN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 Te midden van roerig sprookjesgebeuren
rent onze kleine roodbruine kameraad
heen en weer, duikt bij mensen op, en gaat,
gewenkt door boomkruin en verre geuren.
Het diertje klimt, wil ijverig speuren
naar eikels en noten voor wintervoorraad,
daalt weer, waagt zich op plein en wandelstraat,
proeft kabouterkookkunst naast eethuisdeuren.…
Verzoek aan mijn muze
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
523 Hoe ver van huis en haard heb ik vertier gezocht
Maar vond zonder jou schraal chagrijn en eenzaamheid
Door dwaze koppigheid voel ik mij nu bekocht
En geef voor een blik van jouw, ziel en zaligheid
Waar is nu mijn waan dat ik geluk zou vinden
In deze verre streken ver bij jou vandaan
Nu toef ik hier zonder kennissen zonder vrinden
Een armoedig…
Groot verlof
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
637 't Was winter in het verre moederland
In Indië kreeg grootvader verlof
Maar bleef zes maanden lang
en dacht ik bof
Dan vraag ik mijn maîtresse
om haar hand
Aldus geschiedde het
dat in de winter
Grootmoeder, met dochters,
van hun tante
Gezelschap kreeg, als een soort gouvernante
En van haar minnaar -
dacht zij ooit aan ginter?…
DOLEN EN STEE
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
490 naar een ander verblijf
voor korte tijd
tijdens de zwerftochten
raapt het kind soms
wat mooie stenen
of bevallige takjes
misschien ook planken
van al deze vondsten
maakt ze op de nieuwe standplaats
voor haar enige pop
een ruime woning
vol hechte bescherming
wenst dat dit bouwspel
een voorbode is
van een sterk huis
in verre…
Quasi chinees
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
764 Wie schetst mijn en
wellicht nu ook
jouw verwondering
toen ik mijn hedenochtend
ritueel beëindigde
bleek een verstekeling
uit een der verre oostenlanden
zonder geldig schengenvisum
ontsnapt aan 't wakend oog
der heren frontexofficieren
mijn inbox schalks te visiteren
Zij groet ons in quasi chinees
met vleugjes hongkong taiwanees…
WANDA CATSMAN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
571 Haar zwerfdrift, opgewekt door polderdauw,
is doordrongen van verkenningskrachten,
die bij verre tocht doen overnachten
in berghut, speuren door kloven, diep en nauw.
Zij raadt liefhebbers van lang lopen
met vorsende ogen, doordachte zin,
bescherming voor het lichaam te kopen.…
Dictionnaire
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
477 meer
te verhalen
van toen zij overkwam naar Nederland
in Hollands koude wederopbouwjaren
zij was mijn moeders lieve gouvernante
beschermengel en plaatsvervangend vader
de tropenarts in 't Indisch legerkader
zij leefde vroom maar dacht
soms ook aan Dante
in 't frans, dankzij haar mini dictionnaire
gevuld met woorden heinde
en van verre…
Maatschappelijke omgang
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
514 Maar toch gaat nog de tijd steeds door
met eigen kleine tikjes
het verre beieren van het carillon
de stlle leegten van het moment
en helaas, daveren van bommen en raketten
op een mensenleven minder of meer
schijnt men nu niet meer op te letten.…
Bindt plastic ons
netgedicht
3.4 met 38 stemmen
339 wij waren
te hebberig in
het verdienmodel
kregen te weinig
kwaliteit en werden
bedrogen en belogen
op grote schaal
zelfs in de farmacie
die winst op nummer
een zette en de testen
in het werkzaam zijn
en de kosten baten
verhouding waren
verre van correct
evenals de juiste
zorg en medicatie voor
de steeds grotere
groepen ouderen…
Van wijn één druppel
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
421 wrake van de god der zeeën
Poseidon afgewend wordt
en de toorn
van Nereus achterwege moge blijven
en ook Aeolos, god van de vier winden
goedgunstig is voor een behouden vaart
daar kleurt de druppel uit lecyth ontvloten
de oceaan - een minipareling
doordringt het rompomringend indigo
en deelt haar wezen aan de palmenstranden
het verre…
Het einde van de nacht
netgedicht
3.1 met 25 stemmen
1.288 Als het licht zich stil tussen de woorden vlijt
jij met tong en pen de zinnen schrijft
de wereld in fout geruis gekanteld lijkt
en jij van verre traag naar leegte kijkt
Ben jij het dan die straks vlinder
en valk bijeen brengen zal?
Of wegen je woorden bijna niets
verdwijnen ze als een zwerm in de wind?…