3050 resultaten.
Ontlopen ?
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
603 Ontloop ik me, dan
ontloop ik vele anderen,
als een boom die ik zie
zich vormt tot bos, in
beken herken ik de spiegel
van een jeugd in een
gevalganiseerde zinken teil
en in de voortgaande oceanen
die ik zag, geen hand die
zich daarin kon wassen van alle
twijfels en nooit gekozen kansen,
als hond die de druppels van zich
schudt, blijven…
Twee oudjes
poëzie
1.1 met 7 stemmen
2.620 Zo gingen zij saâm, op hun krukskens geleund,
Langs sappig groene blaren,
Langs ’t bos, waar de merel zijn liedeke dreunt
En kleurige vlinders waren.
Heel langzaam… Zij spraken niet veel daarbij,
Hij dacht: ’Alweer een jaartje;
Daar had ik niet op gerekend!’ – En zij:
‘Een oud maar gelukkig paartje.’…
Nagoya kasteel
poëzie
3.9 met 7 stemmen
2.481 Als een schip in de eeuwigheid verankerd
Ligt ver van de oevers het kasteel in 't meer,
Der wereld afgewend, hier onveranderd
Het rijk van bos en water en weleer.…
Door de donkere nacht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
581 Eind'lijk thuis
het bos voorbij
eind'lijk licht aan
Ik ben blij!…
het ijzeren paard
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
656 "jeugdigheid is als een verzameld gedicht
dat ongedateerd blijft"
een koning keert terug
uit donkere sprookjes en gelaten gezichten
wie zou hem geschreven hebben
verzilverd, in spinrag
langs het pad van de wind
ik zit tegenover hem
de kachel verbrandt zijn woorden
midden in het bos
hij lacht zijn voeten vast in…
Een rijmpje voor Ella
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
1.662 Ella, Ella,
O bella bimba,
volmaakt meisje,
soms krijs je,
maar niemand wordt boos,
meestal slaap je als een roos.
Ella, Ella,
O bella bimba,
nieuw mensenkind,
fris als lentewind,
helemaal zonder zorgen,
heerlijk als paasmorgen.…
Wie niet hoor'n wil...
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
873 Om de aandacht van de agent te trekken
Gooide de man uit Hoorn een fiets door de ruit
Daarop stoof de agent boos het bureau uit
Zodat de man niet meer gasten zou wekken
Het leek hem toch veiliger daar te pitten
Dan ik een Heerlen’s ziekenhuis te zitten
… Om een slaapplek op te eisen gooide een man uit Hoorn bij een politiebureau in Heerlen…
De stille kracht in een moeder
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
595 Moeder leerde het ons al:
nooit boos gaan slapen
en goed afscheid nemen
een dag kan zo opeens
je laatste zijn
Mattheüs sprak er
in de Bijbel over
als je iets met je broeder hebt
maak het dan spoedig
goed met hem
zo nu en dan
denk ik daar aan
als in of om mij heen
onenigheid ontstaat
mag ik hetgeen wij
van mijn moeder leerden…
Stellig
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
801 Je weet wie ik ben
Wat ik aan kan
Mijn sterktes
En mijn zwaktes
Die ik bij mij draag als man
Ik maak je blij
En soms gelukkig
Nooit boos of vol verdriet
Al met al
Stem ik tevreden
Redenen tot klagen
Geef ik je niet
Ik ben graag bij je
Heb je graag bij me
Het voelt goed
Op elk moment
Na jaren vol
Emotionele schraalte
Is dit voor…
Nevel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
516 losser, tot ze niet meer bestaan
Geesten van bomen reiken naar mij
Ze raken bijna mijn auto aan
Het pantser waarin ik me nog verschuil-
Ik houd het stuur vast en rijd rechtdoor
Geen plotse bocht nu, geen haas op de weg
In dit dodenrijk waar ik de rust verstoor
Ik moet naar huis, als mijn huis er nog staat
Ik zoek mijn huis in dit vreemde bos…
Van de wereld los
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
2.429 We dwaalden in onmetelijkheid,
verloren ons in 't Ughelse bos.
Vrij richtingloos liepen we daar
en maakten ons van de wereld los.
God weet waar we in gedachten waren
maar net toen we Hem de juiste weg wilden vragen
was het dat wij onzichtbaar geleid
de auto, onze verlossing weer zagen.…
een oud nummer
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
546 Bob Dylan zingt
en ik denk aan vroeger
de studentenflat
de gezamenlijke keuken
pinda's doppen
en Risk spelen
terwijl een enorme
bui kwam opzetten vanaf
het Amsterdamse Bos
zagen we de dalende vliegtuigen
en wat we ook zeiden
we hielden niet op met praten
nooit hadden we een idee
ook maar kunnen hebben over
waar we nu zitten…
herfstvrouw
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
619 ik wandel door de herfst
alsof hij van mij is
een pad bezaaid met
verloren zielen van de zomer
een lage zon tekent
lichtkegels in het bos
ze wijzen een weg naar verder
naar de vrouw
die ik zou kunnen zijn
een wintervrouw misschien
die sneeuwkristallen knipt
ijsparels rijgt
in koele meren zwemt
als alles anders had geweest…
Wij sprokkelen samen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
538 we zijn gaan lopen
ver van flitsen en knallen
in de rust van het bos
hebben gesproken
over alles wat in het oude jaar
is gebroken en laten dat los
we sprokkelen samen
tussen takken en mos
structuren om verder te gaan
de hemel is boven
in vele geloven maar
wij willen die nu al op aard
niet na ons leven
maar met nemen en geven…
Verloren dochter
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
803 Mijn grote dochter, zo boos, zo kwetsbaar,
Jij stoort je zo aan mij.
Is het omdat je soms de waarheid niet aankan,
Of is het om het persoontje mij.
Je ziet de zaken soms zo anders,
En wil ze soms niet zien,
Vaak ga je dan goed kijken,
Waarom dan niet bij mij.…
De lentefee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
834 Ze woont bij ons in de tuin,
ze is altijd vrolijk en zelden boos.
Ze loopt lieflijk door het gras,
en strooit toverzaad in het rond.
En zie al gauw,
komen er bloemen uit de grond.
Alle kleuren van de regenboog,
je weet niet wat je ziet.
En in de blauwe lucht,
zingen vogels het hoogste lied.…
Lente
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 het vroege morgenlicht
de ochtend breekt aan
wachtend op de zon
de tijd spreidt zijn mantel uit
met blauwe heldere kleuren
het gras zacht en vochtig
fauna en flora komen tot leven
en verfraaien het mooie bos
stadsparkjes geven hun kleur en geur af
aan de waterkant de waterlelie
wit als de maan een hart geel als de ochtendzon
de…
Andere planeet
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
699 M'n gevoel, het laat me niet los
jij bent ver weg maar ook dichtbij
genieten van de omgeving en het bos
is het een land, onbedorven en vrij?
Wie weet, ben jij soms even op aard
kijkend hoe wij 't hier doen met ons leven
is het leven bij jou dan iets meer waard
wat zou je ons dan hier kunnen meegeven?…
Ideologie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 Weg met het geweld
weg met de pijn
zijn dagen zijn geteld
zijn bos is geveld
niemand gelooft toch meer
wat hij heeft verteld
zijn dagen komen niet weer
maar toch loert zijn ideologie
nog op iedere hoek
een ander neemt het roer en zie
hem geloven ze deze keer
het gaat sluipend, heel achterbaks
mensen gaan erg laks
met vrede om…
Magisch realisme
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
578 ik zie de imposante rij
het lijkt magisch realisme
maar de bomen ruisen blij
waar in een verre horizon
licht en nevels schoonheid figureren
leren witte wieven hun theater in het bos
zoals elven feeën en kabouters
dansen op het maanverlichte mos en
kobolden smeden in hun grotten verder op
nooit is de mens alleen er leeft
in veel dimensies…
Amsterdamse struikelstenen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
551 In de Jekerstraat, op het Merwedeplein,
maar het kan ook in de Bos en Lommer zijn;
in de Weesperbuurt, het Westerpark, en de
Zuideramstel krijgt het straatrecht een naam
erkenning in steen; van Joodse families en
andere gevallenen, die over de toekomst struikelden
voor het vrijheidsrecht van het algemeen.…
Stilte lachte blij
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
465 ik was erbij
jij in het bos
een hoofd vol
met herinnering
lage varens en het
zachte groen van mos
ook zij
van grote hoogte
verbonden met elkaar
ze waren daar
gescheiden uitgestrooid
maar nu weer een paar
stilte lachte blij
jij voelde thuis met
af en toe wat licht
van gisteren dat
verleden filterde in
gezichten van vandaag
er…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.029 Na al het nieuws
haal ik de heilige boeken
uit de kast
en schud daar de leeswijzers
en de vrome praatjes uit
Van deze zuiverheid
nastrevende stof
kneed ik een sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een…
herfst
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
568 met bladeren in het rond
verspreiden zoete geuren
ik zie wat bomen treuren
om de kaalheid van hun kruin
ik hoor wat struiken zeuren
hun groenheid wordt nu bruin
maar ik denk alleen aan lopen
met blote voeten op het tapijt
mijn gezondheid laat mij hopen
geen hindernissen in de strijd
mijn longen wil ik vullen
met lucht vanuit het bos…
struikeldicht
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
451 het later van vroeger
ontbeert een toekomst
aan de som van druppels
ontbreekt het water
er bestaat geen bos meer
zonder kettingzaag
het gedicht is kaal
eeuwig is alleen de dood
ongerijmd als gemorste koffie
bij ontrafeld brood
sommige winters verlangen
naar een zomerjurk
elke betekenis draagt een
steen om de nek
elk woord…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie
is alles weer lentebereid
ervaar leven
in scheppingskwaliteit
het bos…
Restmensen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 Een restmens
huilt met de wolven in
het stille bos. Niet welkom
is hij de nummer vijftien
buiten het gros.
De resten of de afgetesten
voor het leven binnen het
grotere geheel zijn als laatsten
de misplaatsten op dat plekje
van hun deel.…
De kale vergankelijkheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
432 De kale vergankelijkheid
plaatst een man in een verleden
tijd, die om zijn bos met krullen
door velen werd benijd.
Fijn besnaard maar inmiddels
spaarzaam behaard spiegelt een
kale schedel omhuld met een
sierrandje haar.
Van een veertiger die zich vroeger
zeer sexy mocht noemen; maar nu
het appeal moet missen van een schaar.…
Het is zo stil
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
644 Zo stil als een eenzame ui in een godverlaten bos
zo stil als een polderlandschap boven zee
zo stil als dooie mus in de dakgoot
zo stil als een kloostertuin in Egmond
Zo stil dat ik je nachtjapon kon horen ritselen
zo stil als een regenjas aan een kapstok
zo stil als een paradijs van steen
zo stil als een roerloos blad
Zo stil als een verliefde…
Chaos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
549 Chaos
het volk is van god los
onzekerheid
armoede
ongelijkheid
treft burgers
in hun hart
Boos
op straat
tot het uiterste gedreven
hier wordt geschiedenis geschreven
De top bewaart afstand
men wil geen chaos in het land
De echte mens
De echte arbeider
vechten vanuit hun duurbevochten moraal
tegen onrecht van het machtige kapitaal…