14129 resultaten.
Sterven
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.377 al weer snel geweest
en wat niet was kon nog steeds wat worden
zo holde je jezelf voorbij
en al die anderen die op je wachtten
je miste de kleine letters van het feest
en spijt maakte vlekken op je spreken
welaan, nu kan je eindelijk rusten
slaap nu maar
de klok staat stil
en nooit meer zal pijn je ogen breken
Zo moet het dus zijn om dood…
Het andere hart
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
583 Toen je bij me was in stil verdriet
vertelde je me, dat je ouder werd
en wat er echt was aan de liefde
omdat je doodging
en alles wat te laat kwam
hield je tegen.…
Winter
gedicht
2.1 met 89 stemmen
12.854 Ik ben gestorven zonder het te weten
want anders had ik me toch wel verzet
en als een starre wacht voor 't raam gezet
zit ik dit bodemloos bestaan te meten.
Ik heb maar een verlangen - te vergeten
maar op mijn ademtocht de nerf gewet
groeit er aan ijsvarens een rauw bouquet
en buiten ligt een toegevroren Lethe
en ik blijf wachten - meet…
Heure de la mort
netgedicht
3.7 met 14 stemmen
610 als de dood
sterft
en aarde
leven erft
kent geen ziel
enige smart
dan ademt immers
een eeuwig hart
(zie ook link)…
uitnodiging
netgedicht
3.7 met 25 stemmen
1.122 Ik dacht mij schuil te kunnen houden
in diepe duistere spelonken
om de dans te ontlopen.
Ik wilde de bomen niet horen fluisteren.
Het licht zien dansen.
Ik wilde niet doordrongen raken
van een schoonheid, een vreugde
van een liefde die niet te bevatten is.
Ik wilde niet de ruimte voelen
waarin ik vrij mag en kan dansen
op een planeet…
Het half geopend plafond
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
838 oud mens het leven stalkt jou
zoals een gedicht over liefde dat kan doen
en de dood maar niet wil komen
het tere in jouw stem is nu poreus
evenals de scherpte van je geest
jouw gezicht is als een opgezwollen doek
met plooien waarin het zonlicht
dat door de deuropening nederig buigt
kan drijven, het drogen ervan is al verjaard
wat is…
Mijn vriend, de blonde dood
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 nabij als opstijgend maagzuur,
verankerd als een kankerende hoest,
die niet verdwijnt met een slok water,
maar terugkeert,
als gele urine,
keer op keer,
sterven,
vanochtend,
bij het naar bed gaan,
was ik moe,
ik keek in de ogen van de dood,
en kende geen schroom,
de dood bemint zij die vrezen,
maar ik laat niet los.…
HEMELS
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
586 misschien zonder ziel,
was alleen hemelwaarts gegaan
Ik nam het op en streelde ’t stil
aangedaan door deze hemelvaart
Dit blad, mogelijk buiten zijn wil
zocht zijn hemel echter op aard
Geroerd door ‘t naïeve blaadje
wees ik op de mooie warme zon
Hij zei ik bungelde aan ‘t draadje
dat brak en het neerdalen begon
Zo gerimpeld zag ‘t dode…
STILTE IN MIJN HART
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
739 Ik hoor het zuchten van mijn hart
als stormwinden over pijnen gaan
Morgen kijkt als gisteren zo zwart
zou gisteren morgen nog bestaan?
Ik proef alle tranen van mijn hart
brutaal tegen de oevers stuk slaan
Tranen uit mijn hart stromen hard
zou mijn hart echter nog bestaan?
Ik hoor het schreien van mijn hart
om ‘t allerwegen verdorren van…
Zo ik
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
548 Zo ik sta
Ben ik geboren
Ga ik dood
Ergens tussen in
Ben ik mij geweest
Heb ik geboet
Vlak na het begin
Was ik kind
Hulpeloos en zonder verlangen
Aan het eind
Ben ik oud
Hulpeloos en zonder verlangen
Kortom, laaft het leven zienderogen
Aan de leegte en ben ik niet
Beperkt tot deze vorm…
Kalme vrede
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 tassen vol verdriet
worden naar binnen gedragen
doch heerst er hier een
kalme vrede, serene rust
waar slechts nog
overblijfselen rusten
blijkt de troost groot
gezien de verse bloemen…
Wij weten niet vanwaar wij komen
poëzie
3.0 met 1 stemmen
1.406 Wij zien de kringloop der seizoenen,
En hoe uit ieder morgenrood
Een blanke dag deint, en het groenen
Van 't lover uitgeelt in de dood.
De dagen wenden zich tot nachten,
De dorre takken groenen weer, -
Wij armen zien, in blij verwachten,
De nieuwe kentring telkenkeer.…
Zij is niet meer
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.154 bloemen zoeken geen vaas
kaarten behoeven geen brievenbus
zij zoeken ogen om de zorgvuldig
gekozen woorden te lezen
als uiting van, nu het nieuws
de wereld vindt en ongeloof
plaats maakt voor realiteit
ontsteekt men kaarsen
stroomt men samen al dan niet
met bloemen en of een kaart
alleen al, om even stil te staan
bij hetgeen dat waar…
Parricidium
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
919 het slikken verleerd
adamsappel verzonken
bet ik zijn lippen
laaf de tere barsten
zijn tong ligt verbeten
in de gehavende mond
de neus versmalt zich
beklemtoont het einde
soms wil hij iets zeggen
maar zijn ogen spreken
het zwijgen van de dood
woordloos verzonken
hij hapt naar adem
wil niet dat het leven
hem elk moment tergt
in…
Het dodenlied
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
691 Herkende het dodenlied niet
aan het vallen van de bladeren
was voor mij iets tijdloos verbonden
een gevoel zonder heen gaan van dromen
ik dacht ook niet aan jouw stem
toen ik iets hoorde in de wildernis
was er heel ver weg liefde
een echo van stilte in een droom
herinnerde mij geen enkele noot
of muzikaal verlangen
toen je nog naast me…
Dodenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 Ik ben
zoals de dodenbloemen
op jouw graf
ik zwijg wanneer er stilte heerst
waai mee met de melodie
van de herfstwind
als er ergernis is
laat ik mijn kleuren vallen
ik verlies mijn hart
mijn meeldraden
trillen in leegte
mijn kromme stengel
bedroefd zijn lengte
in bekentenissen
die zich verlaten
zoals de dodenbloemen
op jouw…
Er ligt een neger op de straat.
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
539 Er ligt een neger op de straat
ik kan niks doen
hij ligt hier dood te bloeden
Ik kan niks doen met mijn EHBO
-stabiele zijligging en zo-
er ligt een neger op de straat
Daar komt de politiemotor aan
ik kan hem slechts de plek aanwijzen waar,
-kijk hier agent! het slachtoffer ligt daar!…
DRAGERS
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.545 Een oude uil droomde op zijn tak
terwijl najaarswolken opdoemden
Vier dragers met het donkere pak
die zich enkel verdrietig noemden
Een donkere kist, daarop ’t kleed
en letters die van hemels spraken
Uit niets bleek die wanhoopskreet
waarom ‘t meisje af moest haken
De stilte, die haast te snijden was
beheerste volkomen de atmosfeer
Weggegleden…
Aan C.
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.265 Zoveel woorden had je klaar
zo van “kijk die eens” en “kijk daar”
tegen alles wat “anders” was maakte je bezwaar
toen het einde in zicht was
verdwenen je oude inzichten ras
maar in dit leven was er tijd tekort voor alle antwoorden
je moest je onverkort gaan verantwoorden
je bent snel gegaan
te laat komen, daar deed je immers niet aan.…
BESTEMMING ONBEKEND
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
1.567 Dromend dat ik bij de snelweg stond
reisde ik naar bestemming onbekend
Oud verdriet, misschien zonder grond
stierf simpel in dit prachtig continent
Opzij van mij hield een voertuig halt
de bestuurder bood zijn diensten aan
Daarna gleden we over ’t zwart asfalt
tot aan de grens van ‘t aardse bestaan
Vriendelijk informeerde de chauffeur
of…
DE LAATSTE TOOST
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.077 wat een mooie dag
voor de dood
laten we gewetens toosten
oogwit strikken voor
aderlatende wijn
net iets te euforisch zijn
laag verlangen zingen
in grenzeloos mineur
tonen lezen
uit weggedragen handen
en laat ons dan
nagelaten
adem twijnen
ineengestrengeld zwijgen
de laatste gedachte
een afdruk
in zinderend heet zand…
nu je tachtig telt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
723 ik heb de kieviten gevraagd jouw naam te schrijven
de lucht voelt vrij, helder en het liefst
met storm
want daar hield je van
en dan stil tussen rietkragen
de grootste vissen vangen
aan de wolken hangen tranen
licht doorschoten
met wat zon
ze horen daar al te veel jaren, maar
het mooiste jaar dat kon
de fijnste weefsels baren…
Voor de overlevenden
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.092 Hier waart weer de dood
die met onredelijk gemak
levens wegblaast uit de bloei
als omgeknakte bomen
waar splinterrafels pijnlijk
snijden in de natte huid
van de overlevenden
die verweesd treuren
op een onbekende plaats
schijnt windstil de zon
elders, ver uit deze buurt
wijl het hier blijft stormen
ooit zal zij weer opkomen
om leegte…
Gevecht
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.220 een brute vijand had zijn klauwen
in haar meisjeslijf gezet
doorschijnend lag ze in het bed
haar handen tot een vraag gevouwen
"Waarom ik?" vroeg ze met treurnisvolle stem
hoe kon ik daarop antwoord geven
kon ik toch maken dat haar leven
een liefdesliedje zong, geen requiem
stil zit ik naast het lege bed
zoek in de koude lakens nog haar…
Abel
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.051 Nog voorbij sint-valentijn
schuurden schopjes
tegen dood aan
in haar zij
tot de vloed kwam
en het beukte tot de branding
tot het eenmaal vrij van vliezen vlamde
tot het tweemaal adem blies
en wij zijn trouw
beamen konden.…
sterk
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
863 beiden dragen we een leeuw in ons hart
de dood sluit jouw ogen al
als nachtvlinders zweven ze, langs
onze blikken heen, tot verre stergedragen vlaktes
ik zie hoe jij dit draagt
jouw afstand in mijn handen legt
maar in liefde zo dichtbij
gouden uren in dit stervenshuis
we beleven meer dan witgestreelde haren
immer zijn we
samen thuis…
De brug
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
814 De brug,
Waar ik net naar beneden heb staan kijken,
Waar ik net had staan twijfelen,
De brug die ik niet meer wil zien…
Het water,
Waar ik nu naar sta te kijken,
Dat ene jonge eendje,
Dat zijn moeder kwijt is.
Ik,
Ik die weg wou,
En nooit meer terug wou,
Zie nu dat het zinloos is.
Het leven,
Dat moet je niet beëindigen,
Je moet…
VOOR MORGEN
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
1.073 Als je morgen doodgaat
je glimlach lijkt verstomd
je ogen zo verdomd
onzichtbaar, je gelaat
een dichtgeslagen boek
waar ik jouw zinnen zoek
in huid van perkament
je blikken afgewend
naar verder dan het hier
waar ik niet reiken kan
zo zal ik deel daarvan
en immer jou nabij
in wat jij schreef en zei
je lach een ornament
voor morgen…
La vie variée
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
1.162 Is pijn, teleurstelling en verdriet
dan alles wat het leven biedt?
Nee, gelukkig niet.
Ook onrust, angst, eenzaamheid,
verveling, doelloosheid en spijt.
Alles op z'n tijd.
Soms bij 'n herinnering wat weemoed.
En later de aanvaarding, bitterzoet:
Het is voorbij, voorgoed.…
ÉÉN MINUUT STILTE
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.441 Toen de klokken bedroefd luidden
verstoorden zij de intense stilte niet
Elkeen besefte waarop zij duidden
die klokken vertolkten het verdriet
Één ogenblik absolute stilte geven
aan hen die veel te jong zijn gegaan
Zij, die thans in zuivere stilte leven
nadat hen de deur was dichtgegaan
Alle gedachten dwaalden dan even
naar die tocht die…