1813 resultaten.
Goede kracht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
593 bekoelt
Jouw kunst vermorzelt alle donkere gedachten
Jouw fenomenale talent geeft
doet louter naar liefde en vrede smachten
Door jou is mijn ziel herleefd
Je bent geboren om de wereld mooi te maken
Wanneer ze jou aanschouwen
zullen alle gewelddadigheden staken
gaan we allemaal spontaan beeldhouwen
Zoek de liefde, schitterende vrouw
De duisternis…
Ween niet mijn lief.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Ween niet voor wat gestorven is,
de kim blijft gericht naar het
onvoltooide licht, onttrokken aan
de duisternis in een smetteloze vlam,
die de menselijke ziel heeft ingericht
uit al het as van mensen die ik lief had
en werd ontnomen, een gebalsemd hart
een drijvende kroon in een gelauwerd bad,
hun hoofden gekranst met geurend
duizendschoon…
Alleen jij speelt met mijn huid
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
430 Want als de duisternis terugkeert
en mij inpakt in haar nevel van kou;
kijk ik naar binnen naar mijn dromen,
en zijn mijn gedachten alleen voor jou.
de belofte van jouw handen brengen
blijdschap in mijn bestaan; brengen
van buiten terug naar binnen wat warmte
waarop ik verder zal kunnen gaan.…
Vertel me, hoe raakte Hij ooit in mijn leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
560 De duisternis
als een kleed
om me heen.
Ik weet niet waarom
Hij
nog steeds
in mijn
hoofd zit.
Niets meer dan
een geest.
En toch...
is Hij
hier!
Vertel me alsjeblieft...
vanwaar is Hij
gekomen?
Hoe kwam
Hij hier?!
Vertel me alsjeblieft...
Hoe raakte
Hij ooit
in mijn leven?…
ONWEERGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 De donder snelt door zware wolken
laat in schemerlicht of duisternis
luide roffel van pauken horen
tussen de slagen door rust stilte
waarin vragen met elkaar strijden
over voortgaan of blijven hangen
bliksems
slangen vol trillend bleek geel
manen een ieder tot schuilen
om vanuit een veilige ruimte
genoegzaam huiverend te kijken
naar de oudste…
LEVENSZIJPAD
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
528 woelige woonkamer
van tweehonderd jaren terug
galmt vol opgewonden kreten
verliest zich soms in
geheimzinnige stilte
langs wanden onder tafels
speuren kinders naar rovers
maken zacht rondkruipend
grote ontdekkingsreizen
van de kast naar de haard
een kleed over stoelen
is een sterke wondertent
die beschermt tegen elk gevaar
gezellige duisternis…
Alleen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
588 de trapgang toont slechts duisternis
voor zover ik durf te kijken.
Noch hoor ik reeds rumoer van de straat,
alleen mijn stappen zijn te horen,
weerklinken als hamerslagen
in het lege trapportaal.
Nog niet zolang geleden
danste ik de zon bij de voordeur tegemoet.
Toen jij plots wegviel
heb ik zelf die trap gebouwd.…
Alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
544 de trapgang toont slechts duisternis
voor zover ik durf te kijken.
Noch hoor ik reeds rumoer van de straat,
alleen mijn stappen zijn te horen,
weerklinken als hamerslagen
in het lege trapportaal.
Nog niet zolang geleden
danste ik de zon bij de voordeur tegemoet.
Toen jij plots wegviel
heb ik zelf die trap gebouwd.…
Khayyâms wens
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
416 De Zee van Zijn rees uit
de diepste duisternis
het hoe blijft steeds een parel
die verborgen is
Waarom werd zij zo fraai verbeeld: als tijdverdrijf
haar rozezacht gelaat en
haar cipressenlijf?
Welk doel had Hij, de Schilder van nog vóór de Tijden
met haar in dit Genotsgewelf, dit aards verblijf?…
Faëton
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
1.454 uiteen
in stukken en scherven en sporen
je vlees uiteengereten
je bloed verspetterd
je woorden verstomd
geen enkele paardenkracht kan je
weer terugbrengen
die beker laat ik jou voorbijgaan
galopperend over de melkweg
de sterren verbaasd als eierschalen
te hoog
te laag
lager
laagst
het werd donker en koud
een drie uur durende duisternis…
Fluisteringen van een Empaat
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
279 Zelfs als de duisternis nadert.
Zelfs als de rivieren tranen dragen,
die niet alleen van jou zijn.
Weet dit: Wij zien je,
en in de stilte van de holte,
eren wij de moed van je hart.…
Droomloze nachten
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
343 De duisternis overdekt mijn verlangen
naar hetgeen ik hunker, in de stilte
van mijn dromen, waarin ook jij verstomt.
De zon overweldigt het duister,
laat mij vergeten wat ontbreekt.
De dag overschaduwt het gemis,
de massa roert zich zonder gezang.
Kinderen spelen buiten in de zon,
weten niet het missen dat hen wacht.…
Tussen Tijd en Stilte
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
302 In de duisternis vind ik mijzelf,
waar identiteit haar gewicht verliest
en als steen uiteenvalt tot gruis,
om iets tastbaars te beloven.
Soms dient de tijd voor even
tot stilstand gemaand te worden,
zodat rust en vrede eindelijk
niet meer door ruis worden bestoven.…
Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
poëzie
4.0 met 40 stemmen
13.239 Wanneer de Vorst des lichts slaat aan de gulden tómen
Zijn hand, en beurt omhoog aanzienlijk uiter zee
Zijn uitgespreide pruik van levend goud, waarme
Hij nare angstvalligheid, en vaa, en creple drómen
Van 's mensen lichaam strijkt, en berg, en bos, en bómen
En steden volkrijk, en velden met het vee
In duisternis verdwaald, ons levert op haar…
Diefstal
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
1.819 Koopjes dit, aanbieding overal
Je hebt niet eens een hond
En je komt nog thuis met voordeelpakken Pedigree Pal
De economie zal wel trots op u zijn
Ik echter verafschuw die hebberigheid
Wat jullie zo vaak hebben genomen van deze wereld
Blijkt in de duisternis te zijn vervaagd, en zij,
is het voor altijd kwijt…
Stervende zwaan
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.038 En zal de wereld zijn als een stervende zwaan,
waar wij, in duisternis, verder moeten gaan,
en in diepe troosteloosheid zullen verzanden.
Ik hoor nu al het geknars der tanden ...…
Bevrijding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.006 Ik splijt van mij diepe duisternis.…
Zoekend
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.670 Ik strek mijn handen naar je uit
en hoop dat je ze te pakken krijgt,
anders val je in een diepte onderuit
waar de duisternis voor altijd zwijgt.…
Koning van Niemandsland
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.361 roep die je nauwelijks herkent
Gehinderd in mijn drift
Reken ik mijn gebreken door
Vloek naar God en baas en vrouw
In een vlaag van verveling
Kruip ik op de troon, een kreupele koning
Mijn dorre lenden jeuken
Een draak buigt over de schatkist
Snuift boven de goudklomp
Houdt de stoottroepen tegen
Haalt de vloot uit koers
De duisternis…
Zend je wat zinnen, zand en zon
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.826 ik stuur je stil wat kleine woordjes
stop ze zachtjes in een envelop
verzend het richting zand en strand
daar vang jij ze misschien wel op
waar schelpen ooit mijn voeten kusten
de dag geluidloos overging in de nacht
ik verdriet verloor en niet kon berusten
in wat mij de duisternis ooit bracht
zonsopgang bracht plots nieuw licht…
Wanneer komt de vloed
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 Als duisternis de heldere blik verhult
geen lust meer het verlangen vervult
roep ik die ene droom op
die nooit uit komt.
En ik roep in de nacht
en ik smeek om een wondermacht
om een betere wereld te leven
maar men zal me nooit een andere geven.…
(on)gerijmd
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
789 heden zal ik voor je rijmen
niet om jouw wijsheid te vlijmen
neen, ik haal het uit diskrediet
alsof het onze taal al lang verliet
waar kennelijk niemand nog geniet
om in vorm zinnen te lijmen
als beelden niet worden vervlochten
tot intieme hartstochten
of satans gedrochten
geen duisternis bezochten
in wederkerende klanken
wat is dan een…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
Gesloten ogen
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
940 personen
De roodzwarte haat druipt van gezichten
De onzichtbare pijn die ieder heeft
Je durft er bijna geen woord over te dichten
Elke dag zijn het nieuws en de kranten
Vol van zichtbaar leed
Van anderen die we toch niet kennen
Onze gesloten ogen zijn meer dan wreed
Schichtige schaduwen van bange mensen
Sluipen angstig rond in de duisternis…
Woord van troost
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.191 Dat Hij je draagt en op de weg wilt leiden,
die zo vaak in duisternis wordt afgelegd.
Ja, misschien lijkt het soms zelfs wel een cliché,
dat je ondanks alles God mag blijven loven;
dat je bovenal in Hem moet blijven geloven,
ook al valt dat in je leven nu niet mee.…
TSUNAMIE-ACHTIG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
716 weerprachtig
is je perceptie bij een hevige
geluidsbonkige (z)woelige tierige zee die
gretig haar overvloedige golven
steeds dieper landsinwaarts doet indringen
en de woeste wind-waaiende groene palmen
en vliegende smijt-smak-vallende objecten
die aan je zicht worden onttrokken
als de ineens uitvallende buitenverlichting
diepe donkere duisternis…
Poging
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
572 Het eeuwige licht doorklieft de duisternis van al
het voorgaande, de schone taal heeft zich vergist,
deze taal is ongrijpbaar, indringend, alle zielen
treffend als de blote Cupido met een pijl vol
onaardse weelde. Nooit eerder ziet men God zo
naakt, zo arm, zo erotisch, zo artistiek.…
Kerstwens
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
3.685 Wat is een kerstmis zonder hoop
dat in ons leven licht zal schijnen
dat duisternis nu zal verdwijnen;
waar is dat lichtpuntje te koop?
Wat is een kerstmis zonder woord
dat eeuwen al wordt doorgegeven;
een nieuw begin, het nieuwe leven
voor allen die de boodschap hoort.…
De roze wolk ( P.S. )
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
753 Een groot licht dat me nu leidt
door de enge benauwende duisternis,
naar jou toe.
Omdat jij voortaan ook een groot roze licht
voor mij presenteert,
want jij bent het
die eindelijk waardeert: mijn hart, ziel en licht,
inzet tot gedicht voor elke geest
der aarde.…
Eens zal ik je weer hervinden.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
517 De duisternis gaf mij een hand,
je zonden zal ik blijven strelen, in het
transparante kleed van verlangen,
gaf je mij een laatste nacht
de afbeelding zal op het linnen
blijvend zichtbaar zijn,
je slagen beukten op de holle vaten van
beloften die te snel waren gemorst
met een vederlichte sleutel zal ik trachten,
de opening te hervinden…