3310 resultaten.
rustloos
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
951 Een rib uit mijn lijf
Laat ons handelen een antwoord zijn
's Avonds laat spot ik en drijf
Het duidt op een steevaste levenslijn
Schepen heb ik zien vergaan
de mijne heb ik desolaat verbrand
oog om oog, tand om tand
Met een hart vol littekens worstelt deze veteraan
Maar rotsblokken verpletterden het rustloos verlangen
wederom heeft het leven…
De smaak van vroeger
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
586 zake
kijkt en zoekt
en vent jezelf uit om in
vergetelheid te dromen
je hebt de smaak
van vroeger in je mond
je ogen raken eeuwen
je proeft laaghartigheid
nog dichter bij de grond
uit leven van verleden
je handen tasten kunst
die tijdloos schoonheid geeft
een gunst die jij intens beleeft
je geest vertelt wat echt is
maar je lijf…
voor de dood of het leven
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
3.984 over Donald of Pietje Bell
Erin vluchtend voor de dood
of het leven of mijn angst
Altijd had jij ruimte in je over
voor mij waar ik veilig was
In jou kon ik krachten kweken
Door alle rollen die je speelde,
van Zwarte Piet tot Lieve Heer,
ben ik nu degene die ik ben
De warmte, de lach, die jij hebt gegeven
zitten voor eeuwig in mijn lijf…
Was het soms de zee ?
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
1.178 Was het soms de zee
die diep van binnen iets verried
wanneer zij met haar wilde lijf
haar zoute sporen achterliet
wanneer ik wegliep van haar lach
en van het strand haar ogen schiep
als duizend parels van geluk
waar ik getijdenlang in liep
Ik wist het niet waaraan het lag
maar sliep van haar de koele nacht
wanneer onzichtbaar zij haar adem…
Op zijn knieën
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
990 Druppels
door hemd gedrongen
en langs het lijf gelopen,
walm van zachte kaas met bier.
Vinger aan de pols.
Vier handen op één buik,
terwijl hij stapvoets aankomt,
en afvalt.
Zij valt hem af.
Of hij niet eens anders zou kunnen.
Haar vraag in zijn knieholtes geworpen.
Op zijn knieën gedwongen.
De schaafwonden.…
nieuwe leer
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
780 onbeschreven bekijk jij
gevoelloos stuk geruit papier
de aanslag van mijn pen
of ik nog iets schrijven wil
de aarzeling is korter dan
de pijnscheut door mijn hart
bij het denken aan even terug
de woorden bleven stromen
het krast niet meer zo diep
het verhalen van het wedervaren
de sterkte is wat minder vandaag
zoals met dat lijf van…
Tussen bijbel en banjo
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 stofwolken benemen het zicht
op zandgeschuurde bergen
toch ziet hij de verte zingen
van wilde bloemen in het land
tussen bijbel en banjo
klopt Doc zijn pijp en Sara
wakkert het vuur aan, speelt
de rimpels uit zijn lijf
onvervalst klinkt daar als
echo van een waterval
een stem, white blues Jimmie
klatert in het schrale dal
hij verjaagt…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Verdieping in de geur van leed en lijf
dobberend op oceanische rust
reuzehand die warm mijn huid weer kust
verstrengelde éénwording is buiten kijf.
Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
gedachten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Mijn lustend lijf
Op het groene naaldtapijt
Scheurt mijn
Kleren binnen het portaal
Waar sporen van verlangens
Een diepe wonde,
Zomaar etter spuwt
De verdoemenis naderbij
Dat liefde soms is
Als ongewenst klatergoud
Theo wuestenbergs…
Holocaust
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
830 Als ik droom dat ik doodmoe wegzak
in een witte smetteloze wereld, waarin
ik gewichtloos zweef, de eeuwige pijn
in mijn lijf verdwijnt en ik geen zin heb
terug te keren, weet ik zonder verdriet,
dat ik stervende ben en dat het goed is,
mij niets onmenselijks overkomt, geen
lichamelijk aftakelen na vernederende
geestelijke mishandeling…
laatste dans
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
540 nog eenmaal de tango
fier knikt jouw hoofd,
je geeft je lijf
over aan mijn armen
je glimlacht met volle lippen
maar je ogen breken zacht
in een onontkoombare laatste dans
en dan ontglip je aan mijn grip
ik heb je teder terneer gelegd
leven geblazen in je mond, verslagen
bonzend een ritme in jouw hart
die eerste dans herinner ik mij…
maantuin twee
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
732 het lijkt soms echt
alsof sommige schrijvers
mij door en door haten
zoals ik schrijf zal ik praten
en praat zoals ik schrijf
natuurlijk geen diploma zit vastgeplakt
aan dit lijf
maar sta toch echt stijf
van woorden geboren uit niks
ben niets en niemand iets verplicht
alleen m`n redacteur heeft er veel werk aan
maar het wordt prachtig,bloemen…
binnenland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
769 geef me geen naam
want ik ben de dwaas achter muren
van de wereld
en durf amper op te kijken
naar de reiziger die zich vonkloos, onherkenbaar
spiegelt aan mij
voor het oor van herkomst
verwant
met het stilste raadsel, ter verklaring
van mijn uit het lijf getrokken ziel
ontsluit duizend ogen
verhelder water met zonlicht
draai…
Staand
gedicht
3.7 met 27 stemmen
14.609 Ontdooi me,
tooi me met een hoed van bloemen
en lange stengels in m'n lijf.
-------------------------------------
uit: 'Een bittere navel', 1997.…
een roos in blauw
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
737 opstaan uit het stof van de aarde
kind zijn
vrij van zonderlinge gedachten
kunnen slapen en ontwaken
zonder verhaal - zonder heimwee
in een bed zonder vreemde stemmen
balanceren op s`levens navelstreng
om niet meer te hoeven verbergen
mijn gezicht
in het huis van gedachten
waar de kilte het lijf in harnas steekt
ik wil opstaan
uit de…
Een windegroet
netgedicht
4.0 met 19 stemmen
671 gespreide vingers
een zomers vlaagje bedwingen
die ons beiden ook zwoel verwent
je gelaagde rokken
dansen om en om in het rond
een windegroet is daar aan gewend
het verraadt even
de ronding van je mond
*
daar is hij plots
je liefde
in een maatkostuum
ik zie in de zon
je ogen blinken
ook een lichte trilling
gaat door je lijf…
Laatste gedicht
gedicht
3.2 met 29 stemmen
33.518 Dit wordt het laatste gedicht wat ik schrijf,
nu het met mijn leven bijna is gedaan,
de scheppingsdrift me ook wat is vergaan
met letterlijk de kanker in mijn lijf,
en, Heer (ik spreek je toch maar weer zo aan,
ofschoon ik me nauwelijks daar iets bij voorstel,
maar ik praat liever tegen iemand aan
dan in de ruimte en zo is dit wel…
Zomerhartstocht
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
760 waar het licht van de zon versterft,
waar de vlucht van de avondvogels
ijler, steeds maar ijler wordt
tot een zwart en grillig silhouet
dat danst met zachte pastel,
daarheen vlucht mijn zomer
vol van onvervulde dromen,
mijn lijf verstart, verstijft,
want verloren dooft elke lust,
doodt elk genot, elk verlangen
van het hart, mijn hart…
Verstening
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 Later
Die morgen lijf vol lust
't Verdriet van uiteen
Met gebiggelde, maar
bovenal zoute
Tranen die blijven gaan
hoewel 't tempo door
verstening wordt vertraagd
Slechts ten goede
Daar in genevelde
dampen zonder gloed
Weerschijn dus voor altijd
in krochten schuilt…
Ontmaskering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
511 Ik schrijf en schrap
mijn ego tot het bot
het rot eraf
het merg voorbij
tot ik de plek
ontdek waar ik mij vrij
kan waren en vergeef
aan hen die mij verstaan
daar zet ik mij
op gladgestreken vezels
het harnas van de geest
gezonden aan de goden
de schellen voor mijn ogen
afgepeld
hoeken maak ik rond
obstakels vijl ik weg
tot lijf…
Val
gedicht
3.0 met 2 stemmen
6.169 Er zaten kleine
gaten rondom in zijn gepelde lijf
en toen wij op hem stapten barstte hij
tweemaal open. Door de kieren kwamen
imago's aangekropen hemelsbreed,
de stroom in hem een zwerm. Wij konden geen
kant uit, stonden in het ongetemde
verhout, iets maakte ons van oor tot oor
eetbaar.…
ontmoeting
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
605 Hier loop ik in de supermarkt
om boodschappen te kopen,
het is toch wel verbazend,
wie je tegen `t lijf kunt lopen.
Zo zag ik op een afstand reeds,
ja, uit mijn oog z`n hoeken,
Beatrix, vermomd als moslima,
de aanbiedingen zoeken.…
Tegen het verdwalen
gedicht
3.2 met 5 stemmen
10.120 Twee vliegen breken
het raam, weten
dat het je de das omdoet
als je voorgoed je lijfs-
behoud aan gene zijde
ervan zoekt
rommelt de lucht
nabij, stommelt
een vrouw
op de trap
geur van lokroep
verlaten vlinders
bijtijds onderkomens
om vogels, naar vlinders
op zoek.
Gevonden ben je allang.…
Goudoutlet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Ik eigen niets
dan dit lijf
uit 10x10x10
seconden
losgewrongen
Ik eigen niets
dan deze geest
uit 10x10x10
neveljaren
losgezongen
Ik heb niets
dan moment
monument van
bleek bestek
iets dat in
stil water zwemt
Deze eenheid
mijn schepping
deze godin
mijn slet van
ster tot stof
mijn goudoutlet
deze tweeheid
mijn vleugels…
Het monster
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
562 Van mijn tenen tot mijn hoofd, hij neemt mijn lijf in beslag.
Hij voedt zich met spanning, lust en angst.
De dagen worden korter en de nachten duren het langst.
Het is donker, kil en leeg, ik voel me alleen met dit monster in en om mij heen.
Ik heb al vele monsters verslagen, bergen beklommen..grote gevaren.…
Transplantatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 Ze kijkt beduusd rond
bukt en strekt haar hand
ze wil plukken
maar het lukt haar niet
een onzichtbare macht
verlamt haar hand
de adem vertraagt
en stokt in stuifmeel
ze hoort een gedempte stem
kleurrijk ruisen
de onuitgesproken mare
verbloemt niets
het open veld juicht
lenig vleit ze haar frêle lijf
tussen paradijselijke tinten…
Hyper door testosteron
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 hij patste wat rond
hyper door testosteron
een lijf getekend door
winst en zware verliezen
stoeide met gewichten
die wij nooit konden liften
uitte wat klanken die
dumbells spontaan deden dansen
getergd liep hij langs
op zoek maar een prooi
mij keek hij niet aan
zag ons op zeker niet staan
ik zwaaide bij weggaan
hij lachte en wilde…
Gevallen engel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
544 In het grensland van goudgeel
Maïs en bloeiende zomerbloemen
Waar het geen water
Maar mensen regende,
In een zomer die maar niet
Op gang wilde komen,
Komt het kind voorbijgelopen
Dat allang geen kind meer is,
Ogen stijf van angst,
Het magere lijf behangen
Met het dodelijkste wapentuig
Dat een mens maar verzinnen kan -
Er rest…
O, dat ik ooit nog eens
gedicht
4.3 met 3 stemmen
3.292 O, dat ik ooit nog eens
een vers met o beginnen mocht,
dat het dan ongezocht een ode
werd waarin zeg maar een dode
dichteres tot leven kwam
ofwel een warm lief lijf
tot marmer werd waardoor
voor wie daarvoor gevoelig is
een adem ging als was het
leven nu voorgoed betrapt.…
In zinsbegoocheling
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 het donker geeft onzichtbaarheid
de rode draad ten spijt verdwenen
zielen uit ketens van het lijf
in zinsbegoocheling
verbraken zij de banden
die hen bonden aan het aards bestaan
transformeerden snel
van driedimensionaal naar energie
vervlakten in materie tot onmeetbaar niets
kozen ruimte zonder tijd maar
verloren zich in communiceren…