3607 resultaten.
Speel met poppen
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
626 ik kruip soms weg
ver weg en wil niets
meer van mezelf weten
speel met poppen
waarvan ik de koppen
maar niet kan vergeten
grote neus was mij het liefst
scheve mond had altijd praatjes
donkere ogen voelden diep
de kleinsten waren steeds mijn maatjes
ik word gespeeld
gezichten ken ik niet
de koppen hebben iets aparts
in lijven koud…
Terugkeer naar het verlaten huis
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
461 Te lang ben ik
Mezelf kwijt geweest,
Bewoog niet meer,
Maar schuifelde,
Ritselde hooguit
Als een herfstblad
Op een verlaten strand,
Alleen van nul en generlei waarde nog -
Tergend langzaam begin ik
De eindeloze, donkere tunnel
Achter me te laten,
Word me zonder dat ik
Er bij stil sta weer bewust
Van wat ik verloren ben,…
Troost
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 Wat is het toch dat luistert,
wanneer ik met mezelf praat?
Waar komt wilskracht vandaan,
wanneer ik onbeweeglijk raak?
Wie toont me het pad terug,
wanneer ik van de weg af wijk?
Wie is het toch die me ziet,
wanneer ik in de spiegel kijk?
Wie is die geheime observator?
Waar woont die stille ziener?
De waarnemer, de luisteraar.…
Met Ellen
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
728 Ik
weet nog net dat ik mezelf voor
de gek houd of net niet.
Ik heb het gedurfd om mijn
linkerarm om haar kwetsbare
wezen heen te slaan, dit is
de ontvangende zijde, zodat ze
voor altijd door mij beveiligd is.…
in wilde vlagen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
615 maakt
het kijken dat
mij twijfelen laat
dat dingen
bovenhaalt die ik
niet denken wil
omdat ik dan
niet verder kan
want ik ben
bang dat er
geen reden is
om langer
hier te blijven
ik raak
de bodem kwijt
spanning stormt
in wilde vlagen
door mijn lijf
wil houvast
niet weggevaagd
door blinde haast
ik ken en ben
mezelf…
de appelsmaak vervliegt
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
622 ik heb alles
uitgedaan
en weggesmeten
kaal ben ik
mezelf gebleven
heb me toen
aan jou gegeven
Eva zonder slang
je bent
mijn paradijs
ik woon je uit
tot al je grijs
verdwenen is
je handen weer
met kleuren spelen
en in je mond de
appelsmaak vervliegt
ik zal je
sterren tonen
zon en maan
afromen en je
vele…
Ik mis je
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
718 Ik ben alleen gekomen
En ik zal ook alleen weer gaan
Maar ik hoopte en ik dacht
Dat jij langer naast me zou staan
De dagen na jouw dood
Vervult van tranen, van eenzaamheid
Ik word omarmd door dierbare mensen
Maar jouw omhelzing ben ik kwijt
Ik wil mezelf ook niet verliezen
Ik weet dat het leven verder gaat
Maar de vraag is hoe ik dat…
want onze handen raken
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
819 mag ik spoken
door je hoofd
je handen voor
mezelf gebruiken
ik geef maar neem
ook uren van je af
die ik je eerder
vol intense liefde gaf
jij deelt mijn bestaan
daardoor kan ik je
niet laten gaan
want onze handen raken
pluk weer die bloem
in het groen, ja korenblauw
ze staat er trouw te bloeien
omdat ik eindeloos van je houd…
Vandaag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 Vandaag is de dag dat ik mezelf terug gevonden heb.
Door vandaag is alles anders.…
Anatomische les
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
399 Vrijwillig kleed ik me uit
De assistenten leiden me
naar het midden
de halfduistere kring in
van nieuwsgierige studenten
die het verband zoeken
tussen mijn blote benen
en de lichte deining
van mijn witte hemd
Ik sla mijn ogen neer
en volg de aanwijzingen
van de professor
alsof ik mezelf zie
in een film en ronddraai
in de cirkel…
Af en toe
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
563 Af en toe komt de oersterke Katelijn in mij boven
vanuit het niets verschijnt ze uit het diepste
in mezelf.…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Zal ik ooit...
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
548 Zal ik ooit durven
te kiezen voor mijzelf
zonder schuldgevoel
zal ik durven
‘nee' te zeggen
Zal het me ooit niets
meer kunnen schelen
wat anderen van me vinden
zal ik leren om dat
naast me neer te leggen
Ik kan proberen
mezelf te zijn
ik kan proberen
blij te zijn met mij
Maar zal ik ooit leren
mijn twijfel
en onzekerheid
te…
gedichten gevuld met gezichten
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
842 in een cirkelend
praten zonder gesprek
nietszeggende stemmen
die zichzelf verwennen
overschreeuwen de harde
muziek, wie kent ze niet
hun toon is gewoner
dan de ruis van de bomen
een vogel fluit zijn bestaan
hun lied is wel te verstaan
een middag gedichten
gevuld met gezichten die
iedereen anders beleeft, ik wil
dat je mij als mezelf…
Een leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
387 haat ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik ben
geef me
geef me een leven
waar ik mezelf…
Papieren zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
506 Schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik je aanbid in mijn gedachten
onder een kobaltblauwe hemel
verwijder ik grijze spiegels
om mezelf weer te zien komen
met die trage mensen pas
ben je me vergeten, vraag ik me af
nu de letters op de golven dansen
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen…
Een Lach
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 lachen
het was geen uit-
maar een welgemeend toe-
ze speelt met mijn gedachten
een onzeker gevoel - het zijn die ogen
waardoor dan en hoe
schenkt ze mij genegenheid
of toch slechts mededogen
wat is eigenlijk haar doel
werden ze ten onrechte
door mij onderschept
het zou zomaar kunnen
wat toch een verwarrend gedoe
maar ik ga ze mezelf…
De herrijzenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 als diepvriesgroenten keer op keer op een koude steen,
beoordeeld - opgejaagd - ongerust - bang
oorlogsellende
schreeuw
binnen en buiten
gesprekken met jezelf
helemaal in mezelf.…
La Fata
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
264 Ik hang hier maar
wat rond in huis
helemaal voor mezelf
de pot thee, de tafel
de kamers van ons huis
met zijn nieuwe ramen
de krassen in de kast
al de cadeautjes
die ik aan jou gaf
en de poster van het schitterende
water aan de horizon
met de schim van een schip
Ik hang hier maar
wat rond in jouw afwezigheid
niet in staat tot actie…
Een leven
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
304 ze
in slapeloze nachten
ik vlucht
in mijn verleden
beleef het, omarm het
en verlies mijn heden
ik luister
naar mijn stilte
hoor het, voel het
als warmte in de kilte
ik loop als
een onzeker mens
dag in, dag uit
op het randje
van mijn grens
maar laat me
laat me zijn
zoals ik ben
geef me
geef me een leven
waar ik mezelf…
Tussen durf en angst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
329 Ik spring de diepte in
en val niet, in een spiraal
zweef ik zacht, gedragen
door een golvende laag
van gedachten, tussen
hemel en aarde, tussen
durf en angst, tussen
mescaline en ontwaken
Scènes uit mijn leven
lichten op alsof ik van tijd
naar tijd, plek naar plek vlieg
en ben wie ik daar was
ontspannen
één met mezelf
onder een wolk…
Hysterie
netgedicht
2.6 met 16 stemmen
1.217 Schichtig als een bange hond
aan zijn baasje vastgeklonken
loop ik hijgend in het rond
op zoek naar de vaste grond
in gepeins verzonken
Hallo mijn liefste
ben zojuist verdwenen
als een glimlach in de nacht
in mezelf verborgen
onbeduidend en onschuldig
zwevend naar een stille kracht
Zoekend op het stille pad
van vergetelheid en voeten…
Angstig
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
677 Schieten weer weg als een bliksemschicht,
Had dit niet van mezelf verwacht,
Gevoelens die als wolken kaatsen.
Heb ik geproefd van het ultieme geluk?
Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg?
Geen begrip voor mezelf, laat staan dat anderen mij begrijpen.…
verkeersslachtoffer
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
563 VERKEERSSLACHTOFFER FOPPE
Als gewonde trek ik mij terug uit de strijd
ik ben een slachtoffer van het sociale verkeer
ik kom om in de mensenmenigte
en wil alleen zijn op een onbewoond eiland
hij is grappig en welbespraakt zegt men
maar ik voel met totaal alleen en onbegrepen
en met mezelf alleen een
een troost vond ik in de muziek
en het…
Belachelijk blij
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
561 Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin
en mezelf nog één wandeling alleen gunde.
Ik kan het schreeuwen van de daken,
alsof dronken van blijdschap.
De belachelijke glimlach op m’n gezicht,
bezorgt me kramp in mijn mondhoeken.
Ik barst van de metta,
voor mezelf, het bos en alles er in.…
Poel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Maar eer ik mezelf serieus neem,
is de klimaatcrisis opgelost, en ach, we gaan er toch aan.
Mijn dromen schrijf ik op. Die ene, waarin ik een gevierd dichter ben,
zat er tot op heden niet bij. Teveel samenhang, denk ik.
Maar die zijn we al kwijt sinds de oerknal. Jaja, de oerknal.…
spiegelkracht
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.361 ik mag chaotisch
denderen zoeken
als water
vallen
te vlug zijn
of doodmoe en dwaas
tegen alles in klimmen
ineens blijken
de dagelijkse drama's
druppeltjes
zoute warmte
een mooie ven
vol lichte ironie
altijd
vind ik weer
een plek
een moment
water spiegelglad
heb ik weer
oog voor het eeuwige
in mezelf
en spring opnieuw…
Een eureka lang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
879 Om bij mezelf te komen is een weg van een eureka lang.
Zo'n knip in de vingers waardoor alles op zijn plaats valt.
Zo dichtbij als het water van de rivier dat zich wringen
moet in bochten allerlei om oog in oog te staan met de zee
en bij zeezicht er zijn en eigenlijk ook weer niet,
eerst zoetjes aan nog zout worden.…
Honger naar leven en schoonheid (anorexia)
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
2.519 Nu ik weer zonder afschuw
in de spiegel durf te kijken,
niet meer achteruit deins
voor chocolade en ijs,
niet langer 'geen honger' veins,
en afkeurend naar mijn lichaam wijs,
besef ik wat ik allemaal gemist heb
door mezelf ziek te maken al die tijd.…
je spat uit
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.176 je spat uit het ogenblik zelf
niet gewekt
de straat nat, glad weerspiegeling
tram onder je raam
en dan:
stoned op een meter van de televisie dichtbij visie
zak patat, dag drie
Ik kriebel over haar buik, bop in haar navel, plop haar schaamte open
Kus mezelf, zes jaar later weer
Spattend in dit blikken spat blik…