Alle inzendingen over mezelf

3607 resultaten.

Sorteren op:

Speel met poppen

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 626
ik kruip soms weg ver weg en wil niets meer van mezelf weten speel met poppen waarvan ik de koppen maar niet kan vergeten grote neus was mij het liefst scheve mond had altijd praatjes donkere ogen voelden diep de kleinsten waren steeds mijn maatjes ik word gespeeld gezichten ken ik niet de koppen hebben iets aparts in lijven koud…

Terugkeer naar het verlaten huis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 461
Te lang ben ik Mezelf kwijt geweest, Bewoog niet meer, Maar schuifelde, Ritselde hooguit Als een herfstblad Op een verlaten strand, Alleen van nul en generlei waarde nog - Tergend langzaam begin ik De eindeloze, donkere tunnel Achter me te laten, Word me zonder dat ik Er bij stil sta weer bewust Van wat ik verloren ben,…

Troost

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 528
Wat is het toch dat luistert, wanneer ik met mezelf praat? Waar komt wilskracht vandaan, wanneer ik onbeweeglijk raak? Wie toont me het pad terug, wanneer ik van de weg af wijk? Wie is het toch die me ziet, wanneer ik in de spiegel kijk? Wie is die geheime observator? Waar woont die stille ziener? De waarnemer, de luisteraar.…

Met Ellen

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 728
Ik weet nog net dat ik mezelf voor de gek houd of net niet. Ik heb het gedurfd om mijn linkerarm om haar kwetsbare wezen heen te slaan, dit is de ontvangende zijde, zodat ze voor altijd door mij beveiligd is.…

in wilde vlagen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 615
maakt het kijken dat mij twijfelen laat dat dingen bovenhaalt die ik niet denken wil omdat ik dan niet verder kan want ik ben bang dat er geen reden is om langer hier te blijven ik raak de bodem kwijt spanning stormt in wilde vlagen door mijn lijf wil houvast niet weggevaagd door blinde haast ik ken en ben mezelf…
wil melker25 augustus 2006Lees meer >

de appelsmaak vervliegt

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 622
ik heb alles uitgedaan en weggesmeten kaal ben ik mezelf gebleven heb me toen aan jou gegeven Eva zonder slang je bent mijn paradijs ik woon je uit tot al je grijs verdwenen is je handen weer met kleuren spelen en in je mond de appelsmaak vervliegt ik zal je sterren tonen zon en maan afromen en je vele…

Ik mis je

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
Ik ben alleen gekomen En ik zal ook alleen weer gaan Maar ik hoopte en ik dacht Dat jij langer naast me zou staan De dagen na jouw dood Vervult van tranen, van eenzaamheid Ik word omarmd door dierbare mensen Maar jouw omhelzing ben ik kwijt Ik wil mezelf ook niet verliezen Ik weet dat het leven verder gaat Maar de vraag is hoe ik dat…

want onze handen raken

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 819
mag ik spoken door je hoofd je handen voor mezelf gebruiken ik geef maar neem ook uren van je af die ik je eerder vol intense liefde gaf jij deelt mijn bestaan daardoor kan ik je niet laten gaan want onze handen raken pluk weer die bloem in het groen, ja korenblauw ze staat er trouw te bloeien omdat ik eindeloos van je houd…
wil melker19 januari 2006Lees meer >

Vandaag

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 625
Vandaag is de dag dat ik mezelf terug gevonden heb. Door vandaag is alles anders.…
Roy17 februari 2019Lees meer >

Anatomische les

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 399
Vrijwillig kleed ik me uit De assistenten leiden me naar het midden de halfduistere kring in van nieuwsgierige studenten die het verband zoeken tussen mijn blote benen en de lichte deining van mijn witte hemd Ik sla mijn ogen neer en volg de aanwijzingen van de professor alsof ik mezelf zie in een film en ronddraai in de cirkel…
Zywa22 juni 2025Lees meer >

Af en toe

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
Af en toe komt de oersterke Katelijn in mij boven vanuit het niets verschijnt ze uit het diepste in mezelf.…

Het Onstuimige Kind (De lente begint)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 480
Oude mensen verstarren Ze eten steeds minder Dat is het begin van hun einde, maar ik wil vooruit Ik kruip en waggel tot ik rennen kan en ondertussen tover ik mezelf groot Ik ben onstuimig, op zijn minst in de verlangens die uit mijn ziel botten, ongeacht het seizoen Er laait een hongerige groei in mij Ik eet om te blijven eten, er is…
Zywa18 maart 2022Lees meer >

Zal ik ooit...

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 548
Zal ik ooit durven te kiezen voor mijzelf zonder schuldgevoel zal ik durven ‘nee' te zeggen Zal het me ooit niets meer kunnen schelen wat anderen van me vinden zal ik leren om dat naast me neer te leggen Ik kan proberen mezelf te zijn ik kan proberen blij te zijn met mij Maar zal ik ooit leren mijn twijfel en onzekerheid te…

gedichten gevuld met gezichten

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 842
in een cirkelend praten zonder gesprek nietszeggende stemmen die zichzelf verwennen overschreeuwen de harde muziek, wie kent ze niet hun toon is gewoner dan de ruis van de bomen een vogel fluit zijn bestaan hun lied is wel te verstaan een middag gedichten gevuld met gezichten die iedereen anders beleeft, ik wil dat je mij als mezelf…

Een leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
haat ze in slapeloze nachten ik vlucht in mijn verleden beleef het, omarm het en verlies mijn heden ik luister naar mijn stilte hoor het, voel het als warmte in de kilte ik loop als een onzeker mens dag in, dag uit op het randje van mijn grens maar laat me laat me zijn zoals ik ben geef me geef me een leven waar ik mezelf…

Papieren zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Schepen bevaren een papieren zee wanneer ik je aanbid in mijn gedachten onder een kobaltblauwe hemel verwijder ik grijze spiegels om mezelf weer te zien komen met die trage mensen pas ben je me vergeten, vraag ik me af nu de letters op de golven dansen zoals ooit in jouw verlangen herhaal ik slechts zinnen zonder werkelijk beginnen…

Een Lach

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 522
lachen het was geen uit- maar een welgemeend toe- ze speelt met mijn gedachten een onzeker gevoel - het zijn die ogen waardoor dan en hoe schenkt ze mij genegenheid of toch slechts mededogen wat is eigenlijk haar doel werden ze ten onrechte door mij onderschept het zou zomaar kunnen wat toch een verwarrend gedoe maar ik ga ze mezelf…
catrinus14 oktober 2023Lees meer >

De herrijzenis

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
als diepvriesgroenten keer op keer op een koude steen, beoordeeld - opgejaagd - ongerust - bang oorlogsellende schreeuw binnen en buiten gesprekken met jezelf helemaal in mezelf.…

La Fata

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 264
Ik hang hier maar wat rond in huis helemaal voor mezelf de pot thee, de tafel de kamers van ons huis met zijn nieuwe ramen de krassen in de kast al de cadeautjes die ik aan jou gaf en de poster van het schitterende water aan de horizon met de schim van een schip Ik hang hier maar wat rond in jouw afwezigheid niet in staat tot actie…
Zywa3 september 2025Lees meer >

Een leven

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 304
ze in slapeloze nachten ik vlucht in mijn verleden beleef het, omarm het en verlies mijn heden ik luister naar mijn stilte hoor het, voel het als warmte in de kilte ik loop als een onzeker mens dag in, dag uit op het randje van mijn grens maar laat me laat me zijn zoals ik ben geef me geef me een leven waar ik mezelf…

Tussen durf en angst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 329
Ik spring de diepte in en val niet, in een spiraal zweef ik zacht, gedragen door een golvende laag van gedachten, tussen hemel en aarde, tussen durf en angst, tussen mescaline en ontwaken Scènes uit mijn leven lichten op alsof ik van tijd naar tijd, plek naar plek vlieg en ben wie ik daar was ontspannen één met mezelf onder een wolk…
Zywa10 februari 2026Lees meer >

Hysterie

netgedicht
2.6 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.217
Schichtig als een bange hond aan zijn baasje vastgeklonken loop ik hijgend in het rond op zoek naar de vaste grond in gepeins verzonken Hallo mijn liefste ben zojuist verdwenen als een glimlach in de nacht in mezelf verborgen onbeduidend en onschuldig zwevend naar een stille kracht Zoekend op het stille pad van vergetelheid en voeten…
sephus19 september 2003Lees meer >

Angstig

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 677
Schieten weer weg als een bliksemschicht, Had dit niet van mezelf verwacht, Gevoelens die als wolken kaatsen. Heb ik geproefd van het ultieme geluk? Of kan ik eenvoudig niet met anderen overweg? Geen begrip voor mezelf, laat staan dat anderen mij begrijpen.…

verkeersslachtoffer

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 563
VERKEERSSLACHTOFFER FOPPE Als gewonde trek ik mij terug uit de strijd ik ben een slachtoffer van het sociale verkeer ik kom om in de mensenmenigte en wil alleen zijn op een onbewoond eiland hij is grappig en welbespraakt zegt men maar ik voel met totaal alleen en onbegrepen en met mezelf alleen een een troost vond ik in de muziek en het…

Belachelijk blij

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 561
Blij dat ik ‘nee’ zei tegen mijn vriendin en mezelf nog één wandeling alleen gunde. Ik kan het schreeuwen van de daken, alsof dronken van blijdschap. De belachelijke glimlach op m’n gezicht, bezorgt me kramp in mijn mondhoeken. Ik barst van de metta, voor mezelf, het bos en alles er in.…
Marloes Las2 september 2014Lees meer >

Poel

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Maar eer ik mezelf serieus neem, is de klimaatcrisis opgelost, en ach, we gaan er toch aan. Mijn dromen schrijf ik op. Die ene, waarin ik een gevierd dichter ben, zat er tot op heden niet bij. Teveel samenhang, denk ik. Maar die zijn we al kwijt sinds de oerknal. Jaja, de oerknal.…

spiegelkracht

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.361
ik mag chaotisch denderen zoeken als water vallen te vlug zijn of doodmoe en dwaas tegen alles in klimmen ineens blijken de dagelijkse drama's druppeltjes zoute warmte een mooie ven vol lichte ironie altijd vind ik weer een plek een moment water spiegelglad heb ik weer oog voor het eeuwige in mezelf en spring opnieuw…
rubic13 juli 2003Lees meer >

Een eureka lang

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 879
Om bij mezelf te komen is een weg van een eureka lang. Zo'n knip in de vingers waardoor alles op zijn plaats valt. Zo dichtbij als het water van de rivier dat zich wringen moet in bochten allerlei om oog in oog te staan met de zee en bij zeezicht er zijn en eigenlijk ook weer niet, eerst zoetjes aan nog zout worden.…

Honger naar leven en schoonheid (anorexia)

hartenkreet
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.519
Nu ik weer zonder afschuw in de spiegel durf te kijken, niet meer achteruit deins voor chocolade en ijs, niet langer 'geen honger' veins, en afkeurend naar mijn lichaam wijs, besef ik wat ik allemaal gemist heb door mezelf ziek te maken al die tijd.…

je spat uit

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.176
je spat uit het ogenblik zelf niet gewekt de straat nat, glad weerspiegeling tram onder je raam en dan: stoned op een meter van de televisie dichtbij visie zak patat, dag drie Ik kriebel over haar buik, bop in haar navel, plop haar schaamte open Kus mezelf, zes jaar later weer Spattend in dit blikken spat blik…