1960 resultaten.
Circe's magisch receptuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
104 Onwetend van oneindigheid
van jeugdigheid in levensduur
van 't eeuwig Elyzees elixer
in Circe's magisch receptuur
troont mij de gif- en kruidenmengster
schalks en bevallig qua postuur
mij naar haar hoge rotspaleis
daar vleien zich tegen een muur
de negen van ons schip verbannen
vastgeketend en tot zwijn
gemetamorfoseerde mannen
Doch…
Het stralende land
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
21 groen vol zonnige tinten
terwijl houtduiven hun vleugels slaan in de heldere lucht
Een golem rijst op uit de leem van vergeten dromen
en stapt naar Atlantis dat gloeit onder de kim van water
met schuimende randen die de oevers kussen zacht
Chrysanten openen hun vurige kelken in het middagvuur
op de huid die brandt van verlangen naar het oneindige…
God lacht
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
947 Zo heb ik geen enkel voorkeur en ken geen verschil
Jij bepaalt waar jij voor kiest en je hoeft mij niet te vragen
Ik raak iedereen aan en in liefde zal ik je doen dragen
In dat wat jij bent zal ik verblijven in alle eeuwigheid
Jij bepaalt waar jij voor kiest en je hoeft mij niet te vragen
Want nog voor jouw vraag, heb ik je gegeven in oneindigheid…
Vangst
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.031 satanisch gelach uit duist’re gaten
het hellevuur werd reeds ontstoken
Het water rimpelt deze dag
snel haal ik op vol angst
een oneindige rust en Gods glimlach
is mijn wonderlijke vangst.…
liefste, o liefste
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
2.196 onpeilbare smart
zag ik je je kostbare jaren vergooien
schaamteloos temidden van lichtekooien
dronken van alle aandacht en vloeiende wijn
je gebroken leven een en al goddeloos festijn
toen je oud en eenzaam geworden was
en je minnaars je afdankten als een versleten jas
verliet ik mijn huis en haalde je uit de goot
mijn liefde voor jou zo oneindig…
't Is lang geleden (13)
poëzie
2.0 met 1 stemmen
1.310 Ik doe mijn ogen dicht,
En voel mijn lichaam staan, onwerk'lijk licht,
Zalig verloren in de oneindigheid;
En harsreuk, zon, en bos, en hei, het groeit
Nu samen tot een sprookjesland, waar bloeit
De vrome herrijz'nis van mijn jongenstijd.…
Jouw zenuwen, spieren, pezen, botten, knurven
poëzie
3.2 met 11 stemmen
1.822 Jou gaf, als 't scheen dat duizeling je neertrok,
Ik een oneind'ge reeks als balanceerstok,
E, pi, Maclaurin of 't binomium:
Niagara, onder schomm'lende vlonder,
Stortte de wereldloop zijn eeuw'ge donder -
Jou gaf, Blondin, ik 't aequilibrium.…
verlichte duisternis
hartenkreet
3.4 met 24 stemmen
1.583 nooit tevoren had ik dit gvoel
een gevoel iets te beleven
zo echt en puur
dat het waard is
ervoor te leven
ik ben van jou en andersom
jij bent jij voor mij volmaakt
en als je bij me komt
vergeet ik zo gauw jouw huid
de mijne raakt
zacht zo met oneindig veel geduld
zoek je met je vingers
mijn figuur
en ietwat ruw heb je me lief
maar…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 lichamen scheidt
mijn ogen spannen zich op achter
gesloten oogleden en een diepe
ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint zacht te schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig…
Heet verlangen
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
5.313 Oneindig ver zacht vliegen wij.…
hemels
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
706 vergezeld van minstens zeven
kwekkende kwakende kikkertjes
tussen waterlelies en zwanebloemen
lig ik heel lekker lui languit
in het hoge geurige gras
met klaprozen en margrieten
de blik op hemels oneindig
zie daar drijft engeland
achter een zittend hondje
en opeens is daar spanje
maar dan andersom
naast een heel boze man
een grote vogel…
kort door de bocht
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.152 bedevaartstocht
Santiago de Compostella
route naar je ik
en kompostella
benodigdheden
het zonnetje op de rug
met wind eronder
zoekend naar de weg
blik op oneindig
lopen, kilometers vreten
tussen soulmate-kompostella`s
met i-pots in de oren
en haar erover
ondersteuning
routeplanner
adapter en usb kabel
tele abonnement…
Was ik kind gebleven
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
670 voedsel
Om netjes te eten hadden we immers niet de tijd
Kregen van onze ouders steevast op onze donder
Toch wilden zij die bengels van kinderen niet kwijt
Veel liever aanschouwde ik de grote wereld
heel hoog gezeten op de schouders van mijn pa
Dan voelde ik weer hoe sterk zijn schouders eens waren
Maar nu kijk ik zijn gekromde gestalte oneindig…
De laatste droom
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.931 Weet je nog lief bij de Lindeboom
waaronder wij zo dikwijls zaten
wanneer de dag bedaard vergleed
om diep gehuld in schemerkleed
het licht voor duister te verlaten
we waren jong en onbevangen
beloofden elkaar oneindige trouw
minden de liefde dwaas in het gras
dachten dat alles voor immer was
en het leven ons nooit kwetsen zou
de jaren…
Onder de witte lakens
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
2.254 in de slaapkamer
kijk naar hoe je daar ligt
in het witte zonlicht
jouw schoonheid, zo volmaakt
onder de witte lakens
op mijn witte hemd na naakt
terwijl je langzaam ontwaakt
Ik zit naast je
jij verbaast je
glundert van plezier
en fluistert in mijn oor
"Blijf voor altijd hier
blijf aan mijn zij
want alleen jouw liefde
maakt mij oneindig…
Eindeloos
poëzie
3.7 met 21 stemmen
4.403 Leven is groeien:
Enkel oneindigheid
Waarborgt ons liefde, lief,
't Eeuwige leven, lief, -
Leven was groeien, lief,
Eindeloos:
Nu wordt het bloeien, lief,
Eindeloos. . .
Wij die onze eenzaamheid
Droegen als goden,
Wij kunnen minnen
Eindeloos!…
De Ongrijpbare
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
850 nog nimmer
zag ik het onzienlijke
nimmer de diepte
van uw grootsheid
het oneindige
is uw deel
wat is de mens
min en slechts een
schamel deel
en daarvan
slechts een stip
omdat nog kleiner
niet zichtbaar is
in de naaste
zou u zijn
in de bloem zou u zijn
in leed
in verdriet
in sterven
zou u zijn
geen woorden
voor uw aanwezigheid…
'n Terugblik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
639 terwijl ik door het
raam naar binnen tuimel
bekijk ik de aanblik
vanuit 'n ander perspectief
hetzelfde behang na al
die jaren, de klok die
oneindig door tikt toch
heeft 'ie hier stilgestaan
boven de schoorsteen
hangt 't vergeelde
schilderij nog even scheef
waar de zeilboten nooit
zijn aangekomen op hun
bestemming, maar vast
gezet…
Vluchtig
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
735 Ik kijk naar de lucht
draag verloren woorden
langs diepgewortelde
honger naar klanken
zie achter die ene kale boom
jouw ingehouden grijns
waar tussen spiedend voorjaarsgroen
oude takken seizoenen trotseren
hooghartig
rust de vorst in de grond
bot groeien en bloeien
samen met oneindige rijkdom
maar bewaart even zovele tranen
schaatsen…
Sportheld
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.022 Ze zien me regelmatig nu, de strakkere cohorten
hun blikken op oneindig; ik doe net als zij en staar
naar onbestemde verten. Daar wacht mijn bewonderaar
die mij beschouwt als held en zwijgt van vroegere tekorten.
© Hannelly…
- Ga jij alvast mijn vriend -
netgedicht
4.2 met 65 stemmen
1.238 Ga maar zacht alvast,
naar duizelingwekkende
oneindige sterrenpracht
van het uitspansel
en duidt een plaats daar boven,
want jij bent moegestreden
op je levensweg
lusteloos verdwaald.
Hebt dagenlang gevochten.
zo sterk je kon
je ogen sluitend voor verdriet.…
AAN HET KRUIS
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
743 rechts de schaduw
was de drieeenheid
uitgebeeld door de driedeling
leven, beleven en overleven
wij danken een man aan het kruis
de zoon van God
die stierf voor onze zonden
maar de wederopstanding in zich droeg
het voortbestaan is gewaarborgd
de liefde is verankerd in de mens
Vergiffenis is bij voorbaat geschonken
dankbaarheid is het oneindige…
EEN ZUCHTJE WIND
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.100 Een zuchtje wind gaat langs me heen
aangevoeld de streling van je huid
een lichte blos, je stribbelt nu niet tegen
de jeugd verdwijnt, een vrouw beweegt
op paden zonnig licht
kronkelig oneindig
je adem gaat soms zwaar
waarom?…
zwijgen is te weinig, woorden te veel
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.777 met schroom kijk ik naar je nog jonge gezicht
je oogt zo ver, er is iets van onbegrip
zo ken ik je niet, zo moedeloos, zo sip
je blik is leeg... zo op oneindig gericht
zullen we praten?…
-het EEUWIGE leven-
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.366 En, iedere dag, hoop ik op eeuwigheid
oneindigheid
een klok, zonder tikkende tijd,
God, ik wil ze echt -nooit!- kwijt.
Kan ik hun die parel weer terug geven
opdat we voor altijd....
ach...ik wens hun gewoon -het eeuwige leven-.…
De Lichten
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.208 Toch is het hem, alsof de hemel dieper wordt,
Wanneer die lichtzuil in 't omringend duister schiet:
Zo doet een vers alleen 't vele des levens niet,
Maar 't enkele in ons, dat oneindig is, beseffen.…
"Als het ijs is gebroken"....
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
538 Een oneindig spel verbindt de tijd en
maakt zich meester van eentonigheid,
of het naar links of rechts is, het
blijft gevangen, verwezenlijking naar
het verlangen de middenweg te kiezen
wat onontbeerlijk scheen, lost zich
op in een panorama van het gevoel,
soms wild, soms sereen,een doel zo
aards, wat bij tijde weer verdween,
spiegelt…
MORGEN DOET PIJN
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
578 onze wereld beziet
zo kijk ik door de microscoop
Een wilde kluwen vol verdriet
zonder nog een rest van hoop
Zoals de mens de mens beziet
zo moge hij zichzelf bekijken
De mensheid al vrijwel failliet
wil zich enkel maar verrijken
Zoals de zon een maan beziet
zo zie ik voor morgen de tijd
We glijden zo in een verschiet
waarin de mens oneindig…
Oude visser
poëzie
3.2 met 5 stemmen
1.249 D' oneindigheid van lucht en water leeft
In zijn hemel-blauwe en vochtige ogen,
Aandachtig naar onzichtbaar doel gericht.
Zoekt hij van ver blank-zeilig scheepje een licht.
Of denk hij door 't zacht golf-gedein bewogen
Aan doden, die de zee genomen heeft?…
Verder dan de tijd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
595 niet, wendt het moment zich
een korte stonde tot de wind
het doet me denken aan
niet bestaan, aan ongemerkt
voorbijgaan aan niets
dan lucht en ledigheid, nu,
gevoelens voeren altijd
verder dan de tijd
gaan dwars door tellen, slagvaardig
nemen ze de muren van seconden strijd
ze schrijden onvervaard voort
over uren in de richting van oneindigheid…