2973 resultaten.
Door het duister gegaan
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
1.004 Toen daar
die dag, dat moment
toen daar de bodem
viel
Toen het zwijgen
de adem benam
kilte het hart bevroor
de ogen zich sloten
Toen, ja toen
zag ik het pas
de spiegel die brak
de illusies die vergingen
Al mijn tranen
al mijn woorden
ze werden uitgewist
door de laarzen van het gelijk
In de tunnel van angst
zocht ik het licht…
Lentevriend
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
1.056 Alles is aan verandering onderhevig
de therapie, het licht, jouw papieren spiegel
het begint latent aanwezig
op het grondgebied van dromen
in het stedelijk landschap
brokkelt een beetje van jouw denken af
je ontwaakt in een genadeloze herhaling
van ontheemde bloemen die woekeren
alsof we samen schrijven
in een droomloze wereld
lentevriend…
Met stilte bedekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 , maanden
Te leven heeft -
Zie de wanhoop, woede
En onverdraaglijkheid
In de ogen van
Mijn patient
Voel met hem mee,
Maar mag niet huilen,
Als de laatste
Patient van vandaag
Mijn spreekkamer
Verlaten heeft
Zak ik tot mijn
Heupen in de dood
Maar kan met mijn
Gevoel geen kant
Meer op - en zie
Mij voor mijn eigen
Spiegel…
Vlot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
506 In een onrijpe kleur rust de oceaan uit
van eerdere onstuimigheid
de spiegel draagt het vlot
vol geelgehelmde schipbreukelingen
door de draaikolk van emoties
zijn ze tegen de wand geplakt
ze dagdromen
- nachtenlang -
van onbereikbare stranden
alleen mijn ingehouden adem stuwt ze voort
met meeuwen als loodsen
naar reddende ogen
elke…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
JE ZIET ER SLECHT UIT
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
660 Dat wil je niemand horen zeggen
hoewel ik het zelf al heb gezien
omdat ik af en toe in de spiegel kijk
die het weerspiegelt
en toch voel ik mij prima
ondanks het slechte weer
met regen en storm
in een glas water
ik moet iedere dag naar buiten
op de wandel met mijzelf
bewegen is goed voor een mens
maar ik beweeg me overal
waar mijn…
Een aangeschoten lijf
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
590 ik wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
mijn spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken…
Meeuwenpostzegel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
557 Zij is geen verzamelaar
alles wat ze niet nodig heeft
geeft ze weg aan arme mensen
die er niets aan kunnen doen
de zon is haar geen spiegel
maanlicht tovert geen lach
om de mond die honger heeft
te kunnen troosten hapt ze
naar lucht die zuurstof geeft
of schrijft ze woorden
van volle betekenis
in brieven die het licht niet schuwen
hier…
Juffrouw Peters
gedicht
2.0 met 1 stemmen
2.462 Juffrouw Peters
Strikt haar veters
En ze kijkt eens in de spiegel
Of ze netjes is gekleed
Nieuwe hangers in d'r oor
Kan ze zo wel naar kantoor
En maakt dat streepje in de lengte niet te breed?…
Argentijnse Tango
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
612 De spiegeling van het evenbeeld:
zijn voelbare verwachting
zwierig ingevuld door haar inspiratie,
als een stoutmoedig woordeloos compromis.
En wanneer ze samen aanbelanden
in het lange uitdeinende niets,
ze de ogen dromerig weer opslaan,
dan pas glijdt de betovering uit de omhelzing.…
Het pause carnaval
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
722 roomser dan
het pause carnaval
zie de gordijnen waaien
waar ze ongebreideld
naaien komend uit de
winterstop hun lente
wordt geen flop
voor veertig dagen vasten
halen ze alles in en uit
zovele kasten de kater
van aswoensdag sluipt zacht
en knort in strelend wachten
het grijze kruis
van as gaan ze niet halen
ze balen van de spiegel…
schuilplaats
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
612 de nacht begint
je ogen gaan in en uit
en onder het wurgende juk van duisternis
hoe vaak ik ook probeer
blijven antwoorden gesloten
onder wimpers
wil je verder kijken, vraag ik
wanneer een vreemde pijn vastgroeit
in je lijf
zie je dan niet hoe je zelf het glanzen
van de spiegel wegdraait
even stap je uit je schaduw
er is geen…
Wintervuur
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
481 loop tot waar een stenen muur
u zal keren, vrees de koude niet
die is maar zo dun als een spiegel
van de hitte, overbrug de afstand
die niet valt te dichten, vergeet
de cijfers, de wijzers, het uur
de fragmenten van een verwaaide
tijd, het geritsel in de marge, voel
het kraken van uw botten, het
knagen aan het vlees van uw geest…
Over mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 Soms kijk ik in de spiegel
en zie ik een blik
van herkenning
die overspringt van mijn lichaam
naar mijn gedachten
over mijzelf
Soms zegt mama over papa
iets dat ze in mij herkent
en soms bevalt me dat
maar liever ben ik gemengd
met trekken van mama
papa, de oma's en opa's
die dat wel zullen hebben gezien
maar ik herkende niet hun…
dat ik jou maar heb - van harte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
888 wie jou heeft
bezit het geheim van de spiegel
die laag voor laag
het hart en ego ontsluiert
wie jou heeft
kan zijn wie hij is
bezit de ziel van passie
voor alles wat er leeft
wie jou heeft
samen én alleen
rijpt aan de vriendschap
die jij overvloedig vlindert
waar de tijdstroom van leven
jouw jaren kalendert
vlammen wakkerend…
avondgevoel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
442 zeewater, onverwacht uitéén gevallen
in talloos spiegelende scherven
rood en purper roepen ze
de ondergaande zon
een noodkreet lijkt het
dit uur vertrekt nu,
bijgelicht door wat
er onder grijze wolken door
verschijnt
roze sfeer
drijft lichtend verder, kleurloos
rolt de maan vanachter grauw
het schouwspel
schijnt volmaakt door
schoonheid…
Huur een aangeschoten lijf
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
803 wil mijn lichaam gaan verlaten
het is kapot gebroken vies
ik voel het niet als een verlies
begin het langzaam aan te haten
de spiegel ziet geen ogen meer
mijn hart heeft geen verblijf
ik huur een aangeschoten lijf
alleen de dood doet minder zeer
ik zal je branden met mijn handen
je witheid kelen met mijn mes
je geest doen stikken in de…
Regen op mijn ramen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
564 Regen op mijn ramen
tranen in mijn ziel
mijn hart stelt vragen
een antwoord krijg ik niet
beneden veel doden
boven nog een heel leven
buiten jaagt een spook
mijn hoofd hangt uit het lood
ik kijk in de spiegel
er zit een deuk in mijn neus
mijn goudvis schiet in de lach
ik begrijp er niets meer van
iemand zou het me moeten uitleggen…
Zomaar zomerdag
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
522 Op het water dreven zeilen
tussen oevers wuivend riet
toegezwaaid door wilgen
spiegel van blauwe hemel
die vertelde in een zachte bries
van nog vele dagen zonneschijn.…
Weg naar morgen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
518 De weg naar morgen
Ik doolde
over het rode grint,
langs heide en mispels,
keek omlaag, telde de distels
in een droom zonder ontwaken
doch wat moe in hart en geest
Het leven was een feest
omdat jij dat wilde
Jouw stem verstilde
in de spiegel, je zag slechts
de strakke blik die je niet kende
hunkerend naar de zonnewende
twijfel je niet…
verwondering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
475 licht wist het donker van mijn wimpers
verzacht de plooien in mijn huid
geeft kracht en inhoud aan de klinkers
in de woorden die ik uit
licht doet op verwondering hopen
hoewel geen klok daarvoor nog luidt
roept speels, warm kleurend mijn ogen open
ik antwoord soezig, 'ik kom eruit'
een blik in de spiegel is voldoende
voordat ik onder de…
ogen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
695 Ogen zijn de spiegel van
onze ziel.
Ze kunnen lieflijk kijken,
als ons hart vol liefde is.
Verstart, als ze angst zien.
Schitteren, wanneer er een
complimentje volgt.
De pretlichtjes verraden een
addertje van ondeugendheid.
Onbeweeglijk blijven staan,
als er gevaar dreigt.
Opstandig bij onbegrip.
Nat bij verdriet.…
Tikkende klok
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
539 Consequent spiegel je vertraagd het afgelopen jaar
iedere minuut vervaagt als reflectie in een seconde
hoe herinneringen gekleurd stralen in een droom
nu de grote wijzer jouw verhaal als een echo wegtikt.…
Gebroken ziel
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
689 Proberen zich een weg te banen
door de afgedankte gedachten
in mijn overvolle hoofd
Wel gezien maar niet gehoorde
Niet de daden, wel de woorden
Blijven hangen en doorboren
alles wat standvastig is
mijn uitgehongerde hart
Wel de illusie, niet wat zal lukken
Niet de leegte, wel mijn nukken
Breken mijn ziel in duizend stukken
Als een spiegel…
maskeerde mijn littekens
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
717 ik had geen
masker op bij jou
wat crême maskeerde
mijn littekens, gegevens
uit een vroeger tijd
door niemand meer te lezen
tot jij het grillig wit
weer zichtbaar kuste
en de gehechte wanden
waar agressie rustte
en tot leven bracht
in zachte roze huid
jij heelde wat ik
steeds verborgen hield
was de spiegel die beviel
mij duidelijk…
snoeilust
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 metten maakt
met mijn te lange manen
voor het laatste nieuws
de roddel en het geklets
die de barbier achter mij
aan mijn oren dan vertelt
kort aan de zijkanten zeker
maar de bovenkant gedekt
standje een of standje twee
wat doen we dan vandaag
ik moet naar de kapper
om met een beetje fatsoen
die vreemde te herkennen
die ik in mijn spiegel…
Zing gewoon je eigen wijs
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
866 Kijk gerust eens in de spiegel
naar het kunstwerk dat je bent.
Jou gezicht, jouw lijf en leden,
jouw karakter, jouw talent.
Zie je wel, je bent een wonder
niets aan jou is saai en grijs.
Wees maar jij en blijf bijzonder
zing gewoon je eigen wijs…
De god van negen levens
gedicht
4.0 met 260 stemmen
3.333 Hij is geen onverlaat maar een
spiegel van gene zijde waarop
beproevingen een rekensom
worden. De waarzegger van kwaad
tot erger, de god van negen levens die
zo nodig nog een tiende voor je verzint.…
Wereldstabiliteit
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
562 Tot slot mijn laat-
ste wens voor Poetin:
Beter de leer van
GORBATSJOV
Beste Poetin, waarom zou je je spiegelen aan Stalin...?…
je bent van glas
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
803 je bent van glas
mijn hoekigheid
wordt ronder als ik
in je spiegelen mag
je kaatst in lijnen
die geen einde kennen
mijn handen warm ik
aan jouw oppervlak
ik zoek naar je begin
een naad, een draad
die ik kan volgen
open maar, ik wil erin
versmelten met jouw beeld
je transparantie proeven
maar je bent gaaf, geen
barst of kleine groeven…