4084 resultaten.
Vijf-Luik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
495 koppen in de kranten
werd er niet
voor mij gecollecteerd
Ruïne
Dwalend door het puin
van mijn herinneringen
waar het licht
de strijd genadeloos beschijnt
Is daar plots
de troost van schaduw
als de ondergaande zon
verdwijnt
Er is een huis in mij gevallen
krakend stortte het in één
maar ik zal een ander bouwen
en dat doe ik steen…
Allerzielen
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
1.947 zo vormloos vluchten
de grijze vegen
met de nevel regen
de graven zuchten
dempen droeve woorden
die fluisteren rond
witte bloemen grond
langs stenen boorden
het water spat rozetten
de chrysanten bloeien
de cijferjaren zetten
stiltes aan het bloeden
die blijven kwetsen
al hebben arduinen
geen doornen
die de aanraking
verhoeden…
In de diepte
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
835 En weer kijk je moeilijk
En weer zucht je flink
En weer zie ik je denken
Ik wil niet dat ik zink
Het is zó ingewikkeld
Je voelt je zo alleen
Je glijdt weg in donker water
als een grote zware steen
Ik zag ergens nog een glimlach
totdat ook die verdween
want je kijkt weer moeilijk
want je zucht weer diep
en je ziet me denken…
kon ik maar zeggen ....
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.805 verdwaalde zielen dwarrelen
om mij heen
verdrongen zinnen dompelen
onder in verdriet
verwrongen gezichten weerkaatsen
in mijn geest
vergeten geliefden wentelen
zich om in mijn hoofd
verwenste gedachten gebeiteld
in steen
verbloemde gewoontes gedijen
in wat je ziet
verlate excuses verlangen
nog het meest
verzonnen epistels verjagen…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
Ze liepen met kaarsen de berg op
gedicht
2.9 met 34 stemmen
40.980 .
--------------------------------------
uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Hart houd
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.012 Handen vagen
ongevraagd koude
vingers langs
winterse dagen
bevroren maanden
smelten, opgepookt
door laaiend vuur
dat hard hout eist
gooi nog een laatste
houtblok en geef
de laatste warme
steen haar specie
ooit zal het voorjaar
omringd door sneeuw
klokjes namen schrijven
in het wakkere groen…
langs bogen en pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 stenen beelden wiegen niet
in het bed van donkere tonen
het orgel speelt een wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
de doodsteek
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
908 spaar mij jouw woorden
als vlammen slechts
leiden tot as
en de knoesten spetteren
in ogen van steen
waarin ik ooit nog zachtheid las
uit een teder hart van veen
scherpe messen trekken
door merg en been
en als schilden slechts dienen
het onweer te kaatsen
dan raakt de pijn
gevoelloos en verdampt
om zich naar de doodsteek
te haasten…
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 ik wijs hem met mijn hand
in die ontluikende richting
een te volgen weg van vertrouwen
naar mijn beste weten een verlichting
waar stenen weer kunnen bouwen.…
Zadkine aan de Rotte
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
801 de vingers knoestig
zij schreeuwen naar de lucht
spieren als gedraaide ijzeren balken
hij roept met brakende mond
het onwezenlijk gerucht
terwijl gewone lieden
rondom hem hene zwalken
gepoot op het altaar
van stenen blokken
blijkt zijn hart al vroeg
er uitgeschoten
doorzeefd met kogels en licht
hij staat verstijfd
doch zie…
Tussen helm en duin
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
732 zag de sculpturen
tussen helm en duin
hun exposé aan de zee
ze golfden gedachten
speelden met licht in het eindeloos
gaan van beweging en krachten
Zij houwden schuurden en zaagden
zelfs in langdurig polijsten
konden ze haar net nog niet raken
we vonden een steen
die de zee heeft gedragen haar ronding
cirkelt volmaakt het menselijk…
Tante Jans is dood.
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
2.874 Maar zelfs zonder dat zal Mokum
Mokum wezen,
dat is maar water en zijn slechts stenen.
Daar kan Amsterdam wel buiten
Maar zonder tante Jans
mogen ze Amsterdam van mij
een tijdje sluiten.…
vreemde uren
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
731 mijn ogen zijn blind
zoals de steen waarop het afscheid staat
van een blij gedicht
mijn oren zijn doof
zoals de duinen van een zongezeilde
zee, het troostend gezang
te donker
en waar ik ook heenga, mijn handen
schuiven nooit de zwaluwen dichterbij,
gestapeld langs ruiten
lieg maar niet, dat is de reden
waarom ik deze bladzijde voor…
verwantschap
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
676 ik zag de muurschildering
en de zee die zich naar binnen zoog
als waaide het landschap rond
en rond de regenvlagen
bloedrood, vol maanden en uren
ik zag jou slapen
onder de wind, de dagen moe
van lichaam op lichaam
van stenen op water en golven
die zwaar, vol draaien dwongen
ik zag wat ik wilde zien
in de krankzinnigheid
en…
ik heb je gezocht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
1.653 in deze stenen stad
die zich zonder oponthoud vult
met gestage stromen
van anonieme gezichten
heb ik je gezocht
in deze lege stad
met het open hart
waarin de striemende wind
een bres sloeg
heb ik je gezocht
langs de rivier van deze stad
waar meeuwen krijsen over het water
in deze onbereikbare verten
gebouwen waar misschien mensen wonen…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
Te vondeling gelegd
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.337 Daar ligt mijn hart
Naakt,
Op de ruwe stenen;
Ik heb het weggegooid
Het was zo ongehoorzaam
Volgde geen bevelen
Waar het ook kwam
’t zorgde voor problemen
‘k kan er niet meer voor zorgen
’t vergt zoveel van mijn kracht
Het is zoveel sterker
Ik ben nu opgebrand
Hoewel ik ’t vaak sloeg
bleef ‘t ongetemd
Harteloos heb…
Zo zeer
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
1.090 Ik kijk toe hoe golven breken
Op de uitgesleten stenen
Mijn gedachten blijven steken
Bij alles dat is verdwenen
Hier aan de haven vind ik rust
En herleef vervlogen dagen
Ik zie hoe zee de kade kust
Golven diepe groeven zagen
Hun liefde gaat gepaard met pijn
Zoals ook die van ons mijn schat
Maar het is en zal altijd zijn
Zo zeer heb ik…
gedachtlozen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
664 ze wonen er, mijnheer
dat doen ze al jaren
in huizen van karton
rond straten zonder steen
ze warmen zich, mijnheer
verkleumde handen tegen
grauwe wangen ingevallen
waar loosheid in liefde speelt
en soms lachen ze, mijnheer
met het getinkel van een stuk
dat glimmend wordt aanvaard
voor een stukje brood morgen
ze zijn er, mijnheer
dat…
gedachtlozen
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.706 ze wonen er, mijnheer
dat doen ze al jaren
in huizen van karton
rond straten zonder steen
ze warmen zich, mijnheer
verkleumde handen tegen
grauwe wangen ingevallen
waar loosheid in liefde speelt
en soms lachen ze, mijnheer
met het getinkel van een stuk
dat glimmend wordt aanvaard
voor een stukje brood morgen
ze zijn er, mijnheer
dat…
contrast
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
5.135 in koelen bloede
heet zij welkom
ijzig kalm
een warm onthaal
hij komt thuis
en moet vertrekken
de eerste keer
zijn laatste maal
in stil vermoeden
schreeuwt zij namen
scherpe woorden
stompend hard
zijn hoofd vol gruis
haar hart vol stenen
wat trouw begon
bleek valse start…
De wolken van vandaag
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
772 Regen vult de boezem van de straat
Ik loop lichtelijk tevreden
Over een nat tapijt van stenen
Ik hoor waar water zich stromen laat
Bloed voelt de kou in mijn tenen
Zegen voor de wolken van vandaag
Een last lazert de diepte in
Verdwijnt in de kieren van morgen
Onder het oppervlak zit een laag
Ieder heeft een laag met zorgen…
Recycling
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
856 Uitgebluste hoekstenen
wachten op de sloop
nieuwe tijden
nieuwe visies
nieuwe basis
nieuwe hoop
maar kan de nieuwe maatschappij
dus zij, wij, ik en jij
rusten op de schouders
die weer rusten op de stenen
die weer zitten
in de vele hoekjes?…
Verhard pad
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
693 Hoe zacht was het mos
onder onze voeten
toen wij
hand in hand
het pad betraden
dat ons leidde
naar een land
waar enkel wij
de beelden
van herkenden
hoe warm
voelde het zand
waar we
vol verwondering
een rustplaats vonden
voor verlangen
zeg me lief
of je dat nog weet
nu de weg bevroren is
en scherpe stenen
ons verwonden…
uitgeklede berg
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
860 Dat er nu uitziet als uitgeslepen merg,
steen wordt langzaam zichtbaar.
Koud, hard en uitgekleed,
staat hij daar.
Wachtend op zijn nieuwe pak,
jaar na jaar.…
nog even
netgedicht
4.3 met 25 stemmen
1.262 langzaam sterf ik
in een huis
dat wacht
regen in de ramen
ik poets de laatste dag
hang wolken aan de nacht
koud, steeds bleker
de lippen achter glas
ik praat nog over stenen
en leg ze op mijn huid
alsof de stilte slaapt
in een verre dag na deze
het is de hoogste tijd
het
regent
op mijn mond
buiten
valt
het raam…
Onwetend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
554 In onwetend tasten en handelen
trager nog dan immer voorheen
probeert hij wegen te bewandelen
en stoot zich aan dezelfde steen
alleen het spel der ingewanden
verteert het leven vol van pijn
heeft hij in zijn lege handen
een zoete drang tot zuinig zijn
éénmaal nakend door de nacht
eenzaam in zijn zaligheid
omdat er niemand op hem wacht…
Slijpers wiel
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
527 Slijpt de nachten en
de pennen van ieder
uur, onthult de tijd op
slijpers steen, omvat
het drijvend vuur op
verguld papier, omkrult
de verzonnen dag en
lijkt het gesluierd
licht te zijn gedroogd,
waarin de inkt in as
gedoopt, als schrijvers
stem en avontuur worden
gedoogd in ongeduld,
en in de heldere bron
van de morgen nog…
Met imitaties in de hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 hij was kunst
zijn handen vlochten
steen tot transparante vormen
in het raken aan
de hemel schiep hij
schoonheid uit de tijd
zijn bereik dacht
grenzeloos als god
kritiekvol voor de onderdaan
tot de spiegel naar hem keek
een bleek gebogen man
met imitaties in de hand
het was geen kunst
slechts replica’s
van reeds gebaande wegen…