Alle inzendingen over steen

4084 resultaten.

Sorteren op:

Vijf-Luik

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 495
koppen in de kranten werd er niet voor mij gecollecteerd Ruïne Dwalend door het puin van mijn herinneringen waar het licht de strijd genadeloos beschijnt Is daar plots de troost van schaduw als de ondergaande zon verdwijnt Er is een huis in mij gevallen krakend stortte het in één maar ik zal een ander bouwen en dat doe ik steen…

Allerzielen

netgedicht
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.947
zo vormloos vluchten de grijze vegen met de nevel regen de graven zuchten dempen droeve woorden die fluisteren rond witte bloemen grond langs stenen boorden het water spat rozetten de chrysanten bloeien de cijferjaren zetten stiltes aan het bloeden die blijven kwetsen al hebben arduinen geen doornen die de aanraking verhoeden…
Verdano1 november 2003Lees meer >

In de diepte

netgedicht
3.1 met 13 stemmen aantal keer bekeken 835
En weer kijk je moeilijk En weer zucht je flink En weer zie ik je denken Ik wil niet dat ik zink Het is zó ingewikkeld Je voelt je zo alleen Je glijdt weg in donker water als een grote zware steen Ik zag ergens nog een glimlach totdat ook die verdween want je kijkt weer moeilijk want je zucht weer diep en je ziet me denken…
Jeroen Zwaal17 november 2002Lees meer >

kon ik maar zeggen ....

netgedicht
3.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.805
verdwaalde zielen dwarrelen om mij heen verdrongen zinnen dompelen onder in verdriet verwrongen gezichten weerkaatsen in mijn geest vergeten geliefden wentelen zich om in mijn hoofd verwenste gedachten gebeiteld in steen verbloemde gewoontes gedijen in wat je ziet verlate excuses verlangen nog het meest verzonnen epistels verjagen…
Jeroen Swaan29 november 2002Lees meer >

niet tot de wereld

netgedicht
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 892
sterren nog niet geboren boven zeeën, geblinddoekt wanneer de bomen van morgen waaien alsof de wereld, verlaten van onschuld zich neerlegt in monden van zondaars en als uit het water mijn adem weer zichtbaar wordt rood in een lichaam dat nooit werd geheeld neemt de wind de rivieren mee, mijn aders verschrompeld tot steen…

Ze liepen met kaarsen de berg op

gedicht
2.9 met 34 stemmen aantal keer bekeken 40.980
. -------------------------------------- uit: 'De buigzaamheid van steen', 2005.…
Hester Knibbe20 september 2005Lees meer >

Hart houd

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.012
Handen vagen ongevraagd koude vingers langs winterse dagen bevroren maanden smelten, opgepookt door laaiend vuur dat hard hout eist gooi nog een laatste houtblok en geef de laatste warme steen haar specie ooit zal het voorjaar omringd door sneeuw klokjes namen schrijven in het wakkere groen…
metha22 november 2005Lees meer >

langs bogen en pilaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
stenen beelden wiegen niet in het bed van donkere tonen het orgel speelt een wiegelied laat kinderen tot mij komen een ijle stem klimt zacht omhoog langs bogen en pilaren om in de melodie iets van de hemel te ervaren het koor zwelt aan en juicht haar schoonheid toe trompetten schetteren feest, het paradijs is nooit zo mooi geweest…
wil melker30 november 2005Lees meer >

de doodsteek

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 908
spaar mij jouw woorden als vlammen slechts leiden tot as en de knoesten spetteren in ogen van steen waarin ik ooit nog zachtheid las uit een teder hart van veen scherpe messen trekken door merg en been en als schilden slechts dienen het onweer te kaatsen dan raakt de pijn gevoelloos en verdampt om zich naar de doodsteek te haasten…

mijn oude stoel

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 927
ik wijs hem met mijn hand in die ontluikende richting een te volgen weg van vertrouwen naar mijn beste weten een verlichting waar stenen weer kunnen bouwen.…

Zadkine aan de Rotte

netgedicht
3.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 801
de vingers knoestig zij schreeuwen naar de lucht spieren als gedraaide ijzeren balken hij roept met brakende mond het onwezenlijk gerucht terwijl gewone lieden rondom hem hene zwalken gepoot op het altaar van stenen blokken blijkt zijn hart al vroeg er uitgeschoten doorzeefd met kogels en licht hij staat verstijfd doch zie…

Tussen helm en duin

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
zag de sculpturen tussen helm en duin hun exposé aan de zee ze golfden gedachten speelden met licht in het eindeloos gaan van beweging en krachten Zij houwden schuurden en zaagden zelfs in langdurig polijsten konden ze haar net nog niet raken we vonden een steen die de zee heeft gedragen haar ronding cirkelt volmaakt het menselijk…

Tante Jans is dood.

hartenkreet
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.874
Maar zelfs zonder dat zal Mokum Mokum wezen, dat is maar water en zijn slechts stenen. Daar kan Amsterdam wel buiten Maar zonder tante Jans mogen ze Amsterdam van mij een tijdje sluiten.…

vreemde uren

netgedicht
4.2 met 17 stemmen aantal keer bekeken 731
mijn ogen zijn blind zoals de steen waarop het afscheid staat van een blij gedicht mijn oren zijn doof zoals de duinen van een zongezeilde zee, het troostend gezang te donker en waar ik ook heenga, mijn handen schuiven nooit de zwaluwen dichterbij, gestapeld langs ruiten lieg maar niet, dat is de reden waarom ik deze bladzijde voor…

verwantschap

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 676
ik zag de muurschildering en de zee die zich naar binnen zoog als waaide het landschap rond en rond de regenvlagen bloedrood, vol maanden en uren ik zag jou slapen onder de wind, de dagen moe van lichaam op lichaam van stenen op water en golven die zwaar, vol draaien dwongen ik zag wat ik wilde zien in de krankzinnigheid en…

ik heb je gezocht

netgedicht
2.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.653
in deze stenen stad die zich zonder oponthoud vult met gestage stromen van anonieme gezichten heb ik je gezocht in deze lege stad met het open hart waarin de striemende wind een bres sloeg heb ik je gezocht langs de rivier van deze stad waar meeuwen krijsen over het water in deze onbereikbare verten gebouwen waar misschien mensen wonen…
j.bakx2 februari 2008Lees meer >

in je ogen lacht het weten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.009
mijn nagels krassen over steen in sporen bloed ontmoet ik je onmacht scherpt de kale rots ik haal me open aan de bodem van je trots je splijt niet onder handen die je passie geven, je even door de hemel laten zweven het is voor jou passeren van wat tijd lustgevoel is geen bekroning van mijn strijd ik wil je ziel maar in…

Te vondeling gelegd

hartenkreet
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.337
Daar ligt mijn hart Naakt, Op de ruwe stenen; Ik heb het weggegooid Het was zo ongehoorzaam Volgde geen bevelen Waar het ook kwam ’t zorgde voor problemen ‘k kan er niet meer voor zorgen ’t vergt zoveel van mijn kracht Het is zoveel sterker Ik ben nu opgebrand Hoewel ik ’t vaak sloeg bleef ‘t ongetemd Harteloos heb…
Chadia20 februari 2004Lees meer >

Zo zeer

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.090
Ik kijk toe hoe golven breken Op de uitgesleten stenen Mijn gedachten blijven steken Bij alles dat is verdwenen Hier aan de haven vind ik rust En herleef vervlogen dagen Ik zie hoe zee de kade kust Golven diepe groeven zagen Hun liefde gaat gepaard met pijn Zoals ook die van ons mijn schat Maar het is en zal altijd zijn Zo zeer heb ik…

gedachtlozen

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
ze wonen er, mijnheer dat doen ze al jaren in huizen van karton rond straten zonder steen ze warmen zich, mijnheer verkleumde handen tegen grauwe wangen ingevallen waar loosheid in liefde speelt en soms lachen ze, mijnheer met het getinkel van een stuk dat glimmend wordt aanvaard voor een stukje brood morgen ze zijn er, mijnheer dat…

gedachtlozen

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.706
ze wonen er, mijnheer dat doen ze al jaren in huizen van karton rond straten zonder steen ze warmen zich, mijnheer verkleumde handen tegen grauwe wangen ingevallen waar loosheid in liefde speelt en soms lachen ze, mijnheer met het getinkel van een stuk dat glimmend wordt aanvaard voor een stukje brood morgen ze zijn er, mijnheer dat…

contrast

netgedicht
3.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.135
in koelen bloede heet zij welkom ijzig kalm een warm onthaal hij komt thuis en moet vertrekken de eerste keer zijn laatste maal in stil vermoeden schreeuwt zij namen scherpe woorden stompend hard zijn hoofd vol gruis haar hart vol stenen wat trouw begon bleek valse start…

De wolken van vandaag

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 772
Regen vult de boezem van de straat Ik loop lichtelijk tevreden Over een nat tapijt van stenen Ik hoor waar water zich stromen laat Bloed voelt de kou in mijn tenen Zegen voor de wolken van vandaag Een last lazert de diepte in Verdwijnt in de kieren van morgen Onder het oppervlak zit een laag Ieder heeft een laag met zorgen…

Recycling

hartenkreet
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 856
Uitgebluste hoekstenen wachten op de sloop nieuwe tijden nieuwe visies nieuwe basis nieuwe hoop maar kan de nieuwe maatschappij dus zij, wij, ik en jij rusten op de schouders die weer rusten op de stenen die weer zitten in de vele hoekjes?…

Verhard pad

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 693
Hoe zacht was het mos onder onze voeten toen wij hand in hand het pad betraden dat ons leidde naar een land waar enkel wij de beelden van herkenden hoe warm voelde het zand waar we vol verwondering een rustplaats vonden voor verlangen zeg me lief of je dat nog weet nu de weg bevroren is en scherpe stenen ons verwonden…
sacrajewa4 augustus 2006Lees meer >

uitgeklede berg

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 860
Dat er nu uitziet als uitgeslepen merg, steen wordt langzaam zichtbaar. Koud, hard en uitgekleed, staat hij daar. Wachtend op zijn nieuwe pak, jaar na jaar.…
Frans Rojnik14 augustus 2006Lees meer >

nog even

netgedicht
4.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 1.262
langzaam sterf ik in een huis dat wacht regen in de ramen ik poets de laatste dag hang wolken aan de nacht koud, steeds bleker de lippen achter glas ik praat nog over stenen en leg ze op mijn huid alsof de stilte slaapt in een verre dag na deze het is de hoogste tijd het regent op mijn mond buiten valt het raam…

Onwetend

netgedicht
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 554
In onwetend tasten en handelen trager nog dan immer voorheen probeert hij wegen te bewandelen en stoot zich aan dezelfde steen alleen het spel der ingewanden verteert het leven vol van pijn heeft hij in zijn lege handen een zoete drang tot zuinig zijn éénmaal nakend door de nacht eenzaam in zijn zaligheid omdat er niemand op hem wacht…
mobar3 juni 2009Lees meer >

Slijpers wiel

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 527
Slijpt de nachten en de pennen van ieder uur, onthult de tijd op slijpers steen, omvat het drijvend vuur op verguld papier, omkrult de verzonnen dag en lijkt het gesluierd licht te zijn gedroogd, waarin de inkt in as gedoopt, als schrijvers stem en avontuur worden gedoogd in ongeduld, en in de heldere bron van de morgen nog…
pama2 juli 2009Lees meer >

Met imitaties in de hand

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
hij was kunst zijn handen vlochten steen tot transparante vormen in het raken aan de hemel schiep hij schoonheid uit de tijd zijn bereik dacht grenzeloos als god kritiekvol voor de onderdaan tot de spiegel naar hem keek een bleek gebogen man met imitaties in de hand het was geen kunst slechts replica’s van reeds gebaande wegen…
wil melker24 januari 2010Lees meer >