4052 resultaten.
Voorbij het laatste uur
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
520 wil niet verrijzen
laat mij nog even blijven
rol de steen niet voor het graf
witte doeken zijn gebracht
maar kan geen afdruk maken
van het leven dat ik ooit zal laten
ben met de optocht mee geweest
zonder kruis en doornenkroon
het laatste oordeel was geen feest
de zorg is puur voor als het donkert
en de mensen gaan vertrekken
weer…
Intiemerieur
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
582 (deel I in een serie van vijf)
Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998)
Op het dak loopt een vogel
Een struik kijkt naar samen met
Vele sponningen ingebreide
Ramen
De Rock uitgehouwen
De Church in Helsinki
Gestapelde lijnen
Evenwichtig in disbalans
Glas, hout, koper en
Steen in een gewijde
Intimiteit van jaren
Die waren, zijn en…
LANG NA ZAAITIJD
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
522 Aan het meer van Galilea
werd met eenvoud gesproken
over de akker der mensheid
vele halmen groeien snel
hebben een steen onder hun voet
krijgen nooit volle aren
hoe vaak heeft het rijpe koren
dat in goede aarde staat
bij zijn diepe wortelpunten
geen kleine kruimelkiezels
welke
de allerfijnste tastzin
een weinig onderdrukken
lichte belemmering…
Een tweede kans
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
601 ik heb
stenen geraapt
tot heden de wegen gemaakt
de toekomst ingevuld
met overleg en geduld
mijn keuzes gedaan tot vandaag
ineens is daar
dat gapende gat
de diepe kloof zonder pad
met de brandende vraag
hoe overleef ik de breuk
als er geen morgen bestaat
gids me mag ik jouw hand
alleen perspectief geeft mij
nog hoop op een tweede…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
splinters van tijd
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
594 kale, verlaten plek neemt hij
mijn stem over
weet hij waarom ik huil
waarom het vuur van de zomer mij ontvalt
in ieder woord dat ik leerde
en dat nu onverdraaglijk door schaduwen
gevoed wordt
door handen die mij tegen de nacht
aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt
aan begin en einde
en alles daar buiten
als een steen…
Afscheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.875 Het enige wat ik nog kan denken is,
lig jij daar nu echt onder die kale koude steen?…
De modeshow van Mark Rutte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
642 Slechts deze uiterlijke vertoning
stinkt in duisternis,
want gouden wiegjes bekleed met diamanten stenen...
schenen elke beeldspraak
om eerlijkheid
te verdringen tot betrekkelijkheid.…
Piet van der Pas
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.141 hij leerde mij Lodeizen lezen
in het licht van zijn bestaan
zijn de helden gek of de gek een held
de stenen van de straat om te flaneren
in stemmig zwart
om dan weer
dankzij
of voor toekomstig statiegeld
bellettrie te gaan oreren
geen strijkstok glijdend als Lodeizen
maar als een pronte contrabas
die in je oren likt
nu ik hier…
Met imitaties in de hand
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
538 hij was kunst
zijn handen vlochten
steen tot transparante vormen
in het raken aan
de hemel schiep hij
schoonheid uit de tijd
zijn bereik dacht
grenzeloos als god
kritiekvol voor de onderdaan
tot de spiegel naar hem keek
een bleek gebogen man
met imitaties in de hand
het was geen kunst
slechts replica’s
van reeds gebaande wegen…
herfstkind
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
519 het past bij jou
de opgelegde stenen, als blad
en aarde, tussen alles wat
de tijd verbeeldt
winter steelt de mooiste bloemen
maar
hoe ik jou nochtans zal noemen
in een klank die niet verveelt
ik weet het en
ik weet het niet
ik laaf me aan jouw lach
dag, dag.. jouw kleine hand
wuift helder in de morgen,
als de zon
met dauwgras…
Leefruimte
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
443 zichzelf
als er geen lucht meer ontstaat
rondom het ingedamd bestaan
het wordt aandoenlijk zichtbaar
als ik naar mijn rotstuin zie
waar keien tegen de wortels drukken
dan moeten ze worden verplaatst
waardoor er wat meer ruimte ontstaat
zodat planten kunnen ademen
en uitdijen om zich te willen vermeerderen
alles dat leeft is erop afgestemd
steen…
Dit moment
gedicht
3.1 met 7 stemmen
9.287 .
-------------------------------------
Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
De kunst van het keilen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
426 Plat en rond moet de steen
zijn om te keilen, passend
tussen wijsvinger en palm,
alvorens zijdelings te werpen.
Zodat zij 5 keer stuitert
over rimpelloos oppervlak,
slechts doorbroken door kringels
waar kiezel water kust.…
Lepeltjesstandje
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 Ik wil geen steen op mijn graf
dat voelt te koud aan
Ik wil mos, mooi groen mos
dat neigt naar warmte
Ik wil ook niet te diep
ik wil zo hoog mogelijk liggen
in mijn geliefde 'lepeltjesstandje'
Zodat jij mijn lieve lief
zacht op het mos kan gaan liggen
in ons geliefde 'lepeltjesstandje'
Onze lijven, ons zijn blijven voelen…
Ons doen en laten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Wanneer die zware steen toch valt,
in onze rimpelloze vijver.
Wanneer we schreeuwen als een beest,
maar er niemand is die naar ons luistert.
Wanneer ons hart klopt in onze keel,
en onze ademhaling stokt.
Wanneer onze radeloze angst,
de zon verduistert.
Wanneer niets kan worden gedaan,
wat moet een mens dan laten?…
Tussen helm en duin
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
732 zag de sculpturen
tussen helm en duin
hun exposé aan de zee
ze golfden gedachten
speelden met licht in het eindeloos
gaan van beweging en krachten
Zij houwden schuurden en zaagden
zelfs in langdurig polijsten
konden ze haar net nog niet raken
we vonden een steen
die de zee heeft gedragen haar ronding
cirkelt volmaakt het menselijk…
lentedag
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
513 als mijn handen diep
de grond in gaan, de stenen
raken, die door jaren heen hun
weg omlaag hebben gezocht
het beeld verdringend dat jij daar
verborgen onder aarde ligt
maar vastgeklampt aan het gezicht
dat uit jouw glazen beeld
naar mij gericht- een glimlach geeft
daar leeft jouw liefde
in de grond mijn pijn
het bloed dat uit mijn…
Diamant
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.112 De geslepen stenen bezitten
de veelzijdigheid van het leven.
Ze zijn het licht in de duisternis
De innerlijke rijkdom
van verlangen naar vervulling.
Hun waarde, is niet te bepalen.
Mijn familie is meer waard
dan alle diamanten op deze aarde.
Zo mooi en ook zo kostbaar!…
langs bogen en pilaren
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
907 stenen beelden wiegen niet
in het bed van donkere tonen
het orgel speelt een wiegelied
laat kinderen tot mij komen
een ijle stem klimt zacht
omhoog langs bogen en
pilaren om in de melodie
iets van de hemel te ervaren
het koor zwelt aan
en juicht haar schoonheid toe
trompetten schetteren feest, het
paradijs is nooit zo mooi geweest…
LAIS CLXXXIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
376 Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard
en pijn met pijn als harde steen verzwaard.
Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend
en zijn bestaan is nu in haar geaard
en elke zucht van haar wordt hen bekend.…
Verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
541 Elke dag trek ik een façade om me heen,
Maar weet je, mijn hart is niet van steen.
De pijn die ik voel is echt
En af en toe voel ik me slecht.
Op een dag laat ik de zon in mijn leven toe,
Maar daarvoor ben ik nog veel te moe.
Ik heb nog niet die kracht
Want mijn verdriet heeft me nog in zijn macht.…
in je ogen lacht het weten
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.009 mijn nagels
krassen over steen
in sporen bloed
ontmoet ik je
onmacht scherpt
de kale rots
ik haal me open aan
de bodem van je trots
je splijt niet
onder handen die je
passie geven, je even
door de hemel laten zweven
het is voor jou
passeren van wat tijd
lustgevoel is geen
bekroning van mijn strijd
ik wil je ziel
maar in…
De herrijzenis
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
530 als diepvriesgroenten keer op keer op een koude steen,
beoordeeld - opgejaagd - ongerust - bang
oorlogsellende
schreeuw
binnen en buiten
gesprekken met jezelf
helemaal in mezelf.…
onze tijd
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
625 achter het schuttend scherm
van haag en struik en boom
van bloem en geurend gras
weet ik
in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond
tussen hok en stal en pergola
onze zonbeschenen hoogtevlakten
onze wouden donker diep
onze oeroude koele vijver
de steen
het stille water
het rimpelen
van onze tijd…
Echo van as
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
495 De aarde draagt hun echo voort,
in lied, in licht, in steen.
En wie vandaag hun namen leest,
laat hen niet meer alleen!…
logica en vleugels
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
293 logica
zet een rechte lijn
een pad van steen
zij houdt van stappen
van meten
van weten
van het antwoord
aan het eind
maar verbeelding
zij opent ramen
in muren die nog niet bestaan
zij maakt van wolken
bruggen
en van stilte zee
waar logica zegt
hier houdt het op
fluistert verbeelding
kijk
hier begint het pas
en ineens…
altijd naar het licht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
257 ik sta nog steeds op de rand
maar mijn voeten kennen de grond
de lucht vraagt niets meer
ik adem haar gewoon in
in mijn zak
geen stenen meer
maar zaden
de schaduw fluistert nog
maar zachter nu
alsof ze weet
dat ik haar niet volg
want achter het gordijn
van niet weten
zoek ik geen einde
ik keer mij om
naar het geluid van adem…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 Hoeveel eenvoudiger leeft steen,
of aarzelloos de tarwebloem,
ook zonder tranen, geloof ik.
De tarwebloem is nooit verliefd
op ’t onweer of de dageraad;
zij kent alleen het leven sec
en denkt er nauwelijks over na.
Kan iemand zo gelukkig zijn?
Ben je gelukkig, tarwebloem?…
lieve simson
netgedicht
3.4 met 19 stemmen
1.744 ik ken er geen
dat ik je daarna griefde
was met een hart van steen
die steen is nu gebroken
ik word door spijt verscheurd
en ’s nachts komen de spoken
mijn rust heb ik verbeurd
zo kan ik niet meer leven
maar ook niet sterven gaan
want wie kan mij vergeven
wat ik toen heb gedaan?
delila…