Alle inzendingen over stenen

4052 resultaten.

Sorteren op:

Voorbij het laatste uur

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
wil niet verrijzen laat mij nog even blijven rol de steen niet voor het graf witte doeken zijn gebracht maar kan geen afdruk maken van het leven dat ik ooit zal laten ben met de optocht mee geweest zonder kruis en doornenkroon het laatste oordeel was geen feest de zorg is puur voor als het donkert en de mensen gaan vertrekken weer…

Intiemerieur

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 582
(deel I in een serie van vijf) Temppeliaukio-kerk, Helsinki (1998) Op het dak loopt een vogel Een struik kijkt naar samen met Vele sponningen ingebreide Ramen De Rock uitgehouwen De Church in Helsinki Gestapelde lijnen Evenwichtig in disbalans Glas, hout, koper en Steen in een gewijde Intimiteit van jaren Die waren, zijn en…

LANG NA ZAAITIJD

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 522
Aan het meer van Galilea werd met eenvoud gesproken over de akker der mensheid vele halmen groeien snel hebben een steen onder hun voet krijgen nooit volle aren hoe vaak heeft het rijpe koren dat in goede aarde staat bij zijn diepe wortelpunten geen kleine kruimelkiezels welke de allerfijnste tastzin een weinig onderdrukken lichte belemmering…
Han Messie5 oktober 2011Lees meer >

Een tweede kans

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 601
ik heb stenen geraapt tot heden de wegen gemaakt de toekomst ingevuld met overleg en geduld mijn keuzes gedaan tot vandaag ineens is daar dat gapende gat de diepe kloof zonder pad met de brandende vraag hoe overleef ik de breuk als er geen morgen bestaat gids me mag ik jouw hand alleen perspectief geeft mij nog hoop op een tweede…
wil melker14 november 2012Lees meer >

Het apocalyptisch bestaan

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik geef je handenvol zon jij koelt de wind verdroogt vruchten tot de hardheid van steen speel met wolken breng jou verfrissende schaduw jij verzamelt nacht groeit ziekelijk wit tot kracht in ontmoeten schemeren wij onze voortdurende strijd in het apocalyptisch bestaan van zon op en zon ondergaan…
wil melker3 augustus 2012Lees meer >

splinters van tijd

netgedicht
4.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 594
kale, verlaten plek neemt hij mijn stem over weet hij waarom ik huil waarom het vuur van de zomer mij ontvalt in ieder woord dat ik leerde en dat nu onverdraaglijk door schaduwen gevoed wordt door handen die mij tegen de nacht aandrukken, gezichten die voorbijkomen, vastgehaakt aan begin en einde en alles daar buiten als een steen…

Afscheid

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.875
Het enige wat ik nog kan denken is, lig jij daar nu echt onder die kale koude steen?…

De modeshow van Mark Rutte

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 642
Slechts deze uiterlijke vertoning stinkt in duisternis, want gouden wiegjes bekleed met diamanten stenen... schenen elke beeldspraak om eerlijkheid te verdringen tot betrekkelijkheid.…
Petra Hermans28 december 2012Lees meer >

Piet van der Pas

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.141
hij leerde mij Lodeizen lezen in het licht van zijn bestaan zijn de helden gek of de gek een held de stenen van de straat om te flaneren in stemmig zwart om dan weer dankzij of voor toekomstig statiegeld bellettrie te gaan oreren geen strijkstok glijdend als Lodeizen maar als een pronte contrabas die in je oren likt nu ik hier…

Met imitaties in de hand

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 538
hij was kunst zijn handen vlochten steen tot transparante vormen in het raken aan de hemel schiep hij schoonheid uit de tijd zijn bereik dacht grenzeloos als god kritiekvol voor de onderdaan tot de spiegel naar hem keek een bleek gebogen man met imitaties in de hand het was geen kunst slechts replica’s van reeds gebaande wegen…
wil melker24 januari 2010Lees meer >

herfstkind

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 519
het past bij jou de opgelegde stenen, als blad en aarde, tussen alles wat de tijd verbeeldt winter steelt de mooiste bloemen maar hoe ik jou nochtans zal noemen in een klank die niet verveelt ik weet het en ik weet het niet ik laaf me aan jouw lach dag, dag.. jouw kleine hand wuift helder in de morgen, als de zon met dauwgras…
switi lobi1 november 2014Lees meer >

Leefruimte

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 443
zichzelf als er geen lucht meer ontstaat rondom het ingedamd bestaan het wordt aandoenlijk zichtbaar als ik naar mijn rotstuin zie waar keien tegen de wortels drukken dan moeten ze worden verplaatst waardoor er wat meer ruimte ontstaat zodat planten kunnen ademen en uitdijen om zich te willen vermeerderen alles dat leeft is erop afgestemd steen…

Dit moment

gedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 9.287
. ------------------------------------- Uit: 'Boven de koude steen', 2007.…
Tom van Deel8 september 2015Lees meer >

De kunst van het keilen

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 426
Plat en rond moet de steen zijn om te keilen, passend tussen wijsvinger en palm, alvorens zijdelings te werpen. Zodat zij 5 keer stuitert over rimpelloos oppervlak, slechts doorbroken door kringels waar kiezel water kust.…
Marije Geerts23 november 2015Lees meer >

Lepeltjesstandje

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
Ik wil geen steen op mijn graf dat voelt te koud aan Ik wil mos, mooi groen mos dat neigt naar warmte Ik wil ook niet te diep ik wil zo hoog mogelijk liggen in mijn geliefde 'lepeltjesstandje' Zodat jij mijn lieve lief zacht op het mos kan gaan liggen in ons geliefde 'lepeltjesstandje' Onze lijven, ons zijn blijven voelen…

Ons doen en laten

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 483
Wanneer die zware steen toch valt, in onze rimpelloze vijver. Wanneer we schreeuwen als een beest, maar er niemand is die naar ons luistert. Wanneer ons hart klopt in onze keel, en onze ademhaling stokt. Wanneer onze radeloze angst, de zon verduistert. Wanneer niets kan worden gedaan, wat moet een mens dan laten?…

Tussen helm en duin

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 732
zag de sculpturen tussen helm en duin hun exposé aan de zee ze golfden gedachten speelden met licht in het eindeloos gaan van beweging en krachten Zij houwden schuurden en zaagden zelfs in langdurig polijsten konden ze haar net nog niet raken we vonden een steen die de zee heeft gedragen haar ronding cirkelt volmaakt het menselijk…

lentedag

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 513
als mijn handen diep de grond in gaan, de stenen raken, die door jaren heen hun weg omlaag hebben gezocht het beeld verdringend dat jij daar verborgen onder aarde ligt maar vastgeklampt aan het gezicht dat uit jouw glazen beeld naar mij gericht- een glimlach geeft daar leeft jouw liefde in de grond mijn pijn het bloed dat uit mijn…

Diamant

hartenkreet
2.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.112
De geslepen stenen bezitten de veelzijdigheid van het leven. Ze zijn het licht in de duisternis De innerlijke rijkdom van verlangen naar vervulling. Hun waarde, is niet te bepalen. Mijn familie is meer waard dan alle diamanten op deze aarde. Zo mooi en ook zo kostbaar!…

langs bogen en pilaren

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 907
stenen beelden wiegen niet in het bed van donkere tonen het orgel speelt een wiegelied laat kinderen tot mij komen een ijle stem klimt zacht omhoog langs bogen en pilaren om in de melodie iets van de hemel te ervaren het koor zwelt aan en juicht haar schoonheid toe trompetten schetteren feest, het paradijs is nooit zo mooi geweest…
wil melker30 november 2005Lees meer >

LAIS CLXXXIII

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 376
Zij heeft in ons verdriet verdriet vergaard en pijn met pijn als harde steen verzwaard. Het heeft zichzelf in haar bestaan herkend en zijn bestaan is nu in haar geaard en elke zucht van haar wordt hen bekend.…
Dirk Vekemans14 december 2020Lees meer >

Verdriet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 541
Elke dag trek ik een façade om me heen, Maar weet je, mijn hart is niet van steen. De pijn die ik voel is echt En af en toe voel ik me slecht. Op een dag laat ik de zon in mijn leven toe, Maar daarvoor ben ik nog veel te moe. Ik heb nog niet die kracht Want mijn verdriet heeft me nog in zijn macht.…

in je ogen lacht het weten

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.009
mijn nagels krassen over steen in sporen bloed ontmoet ik je onmacht scherpt de kale rots ik haal me open aan de bodem van je trots je splijt niet onder handen die je passie geven, je even door de hemel laten zweven het is voor jou passeren van wat tijd lustgevoel is geen bekroning van mijn strijd ik wil je ziel maar in…

De herrijzenis

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 530
als diepvriesgroenten keer op keer op een koude steen, beoordeeld - opgejaagd - ongerust - bang oorlogsellende schreeuw binnen en buiten gesprekken met jezelf helemaal in mezelf.…

onze tijd

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 625
achter het schuttend scherm van haag en struik en boom van bloem en geurend gras weet ik in de brakgekapte dolgedraaide tuindergrond tussen hok en stal en pergola onze zonbeschenen hoogtevlakten onze wouden donker diep onze oeroude koele vijver de steen het stille water het rimpelen van onze tijd…

Echo van as

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 495
De aarde draagt hun echo voort, in lied, in licht, in steen. En wie vandaag hun namen leest, laat hen niet meer alleen!…

logica en vleugels

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 293
logica zet een rechte lijn een pad van steen zij houdt van stappen van meten van weten van het antwoord aan het eind maar verbeelding zij opent ramen in muren die nog niet bestaan zij maakt van wolken bruggen en van stilte zee waar logica zegt hier houdt het op fluistert verbeelding kijk hier begint het pas en ineens…

altijd naar het licht

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 257
ik sta nog steeds op de rand maar mijn voeten kennen de grond de lucht vraagt niets meer ik adem haar gewoon in in mijn zak geen stenen meer maar zaden de schaduw fluistert nog maar zachter nu alsof ze weet dat ik haar niet volg want achter het gordijn van niet weten zoek ik geen einde ik keer mij om naar het geluid van adem…

IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN

gedicht
3.5 met 174 stemmen aantal keer bekeken 87.155
Hoeveel eenvoudiger leeft steen, of aarzelloos de tarwebloem, ook zonder tranen, geloof ik. De tarwebloem is nooit verliefd op ’t onweer of de dageraad; zij kent alleen het leven sec en denkt er nauwelijks over na. Kan iemand zo gelukkig zijn? Ben je gelukkig, tarwebloem?…

lieve simson

netgedicht
3.4 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.744
ik ken er geen dat ik je daarna griefde was met een hart van steen die steen is nu gebroken ik word door spijt verscheurd en ’s nachts komen de spoken mijn rust heb ik verbeurd zo kan ik niet meer leven maar ook niet sterven gaan want wie kan mij vergeven wat ik toen heb gedaan? delila…
klaasje25 januari 2004Lees meer >