2556 resultaten.
Mijn gezette stappen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
853 adem en liet sporen na
waarvan ik de herkomst nu
niet meer herken
de stilte joeg het donker voorbij
het was de aantrekkingskracht
die mijn innerlijk doorwoelde
het verlangen ernaar
wordt steeds groter
in mijn denken huist
er ergens nog rust maar het
is versmolten met angst
die ik ervaar als de nacht
mij toedekt met stormen…
Ik heb lief
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
490 Waar de zware stormen
tijd en lente storen
waar het ontwaken kwelt
in mijn slapen
waar de herinnering voelt
oprukt en terugwijkt
waar de koude ogen van de straat
met de adverteerders
doodslagen uitdelen onder de makken
waar een televisie
nog maar honderd euro kost
grootbeeld met gratis
iedere dag nog grotere schrikbeelden
waar geen droom…
Draaiend in tweestrijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
454 kolkende waterstromen
ook niet naar verdroogde en gebroken grond
mijn nagels mogen breken
laat mij barsten stoppen met het stof
onder mijn voeten
dat het weer- wisselvallig een geheel wordt
zoals toentertijd lente nog zo jong was
niet naar mijn veel te sterke zonnewens
niet meer terug naar servet en tafellaken
van drieënvijftig stormen…
Overvragen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Was het storm in de branding,
verdrinken, zwemmen, geen haven?
Is het als verdwalen geweest
tussen eb en vloed
niet meer thuiskomen?
Of was het zoeken, dragen,
was er geen bodem, basis,
geen huis, geen ramen?
Een vuur dat steeds doofde,
het vluchten te ver, geen zicht?
Een huid loslaten, irritatie
vervellen, nieuwe maken?…
Een te harde kaft
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
524 de ruimte die eens passend en
eensgezind mijn onderkomen
eerbiedigde slentert nu wezenloos
langs torenflats met hoekige muren
het glas is levenloos zonder zon
het doodt de dagen met het vangen
van vage silhouetten die steeds
reikend naar de verte hun beelden
zien vertragen in de storm
het leven vervaagt mijn twijfel nu
de herfst de dood…
De dood van een poëet
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
687 gebracht
door sluimernevels van ontslapen dromen
en morgen zullen hun verhalen zacht
over die oude jas zijn neergekomen
om aangedaan in het gevoel te stromen
als muze waar ze lang op heeft gewacht
maar blijkbaar heeft zij zich daarin vergist
kan ze het dichterschap nu wel vergeten
want haar verwachtingen zijn uitgewist
de jas is door de storm…
jeugdspiegel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
425 langs bolle wangen
opgevangen licht in ramen met de glans
van klein geluk
(zonder handen was het stuur al stuk)
een alfabet met schuingedrukte woorden
enigszins verzwegen, maar nooit ingeboet
aan kracht
ze zit daar op het achterwiel en wacht
totdat de wereld openbloeit
in bolgeblazen bellen
kleurrijker de wind ze verder stoeit
en storm…
Vanuit mist...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
793 Maar jouw naam
staat gekrast in mijn ziel
dieper dan ik ooit bedoeld had
als een blad
aan een tak
die maar nooit losliet
in welke storm dan ook
jij bleef,
in die aanhoudende mist
onzichtbaar werd ik
...waardoor je dit niet wist...…
Zee van liefde
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
709 Dragende krachten
Mij voortstuwend
Met jouw heerlijkheid in mijn nabijheid
Eeuwige dank
Zuchten van geluk
Wanneer jij mij kust
Acceptatie van alles
Zelfs de stormen
Mijn leven gedeeld met jou
Nooit meer anders willen
Als een devotie waarheid geworden
Wanneer de rivier tot leven wordt gewekt
Het geloof in het lot
Ook al zouden…
De kat maakt eigen sprongen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 Littekens van nagels
sluipende storm van haren,
tijger in gordijnen.
Ze wasemt poëzie
nieuwe huid op een levenstocht,
sporen op de ruit.…
Hoop doet leven
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
426 Die sterke rots in glans getooid
weet van het hemelblauw daarboven
de rollende storm en bomen gerooid
takken met armen te mager om te loven
Van wie het helste kwaad ontmoet
die bijna zijn vergaan
in het weerlicht zien we ze staan
rondom schaduwen en donkere wolken
ach hoe getergd zijn de volken
Het schreien en zuchten
bliksemend…
scheurtjes en barstjes doen breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
498 spanning in de lucht, overprikkeld
net een ijsje, maar dan gespikkeld
als de schimmelvlekjes op m ‘n brood
gezonde spanning, enthousiasme is groot
pretzenuwen waarin ik ben verwikkeld
heb ondenkbaar veel energie ter beschikking
want er zit onweer in de lucht, storm
ik proef het vuur van de wrevel
er is wrijving, frictie tussen warm en koud…
wolkenkunst
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
497 Storm op komst.
De lucht werd geschilderd
met de meest intense kleuren
die de goddelijke kunstenaar op zijn palet durft te mengen.
Het was donkerblauw en pikzwart.
Dreigend grauwgrijs een kleur apart.
Wit in alle mogelijke tinten in die eindeloze lucht.
Ik keek ernaar en slaakte een zucht.…
Iemand stelt de vraag 2
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.841 Verzet begint niet met grote woorden
maar met kleine daden
zoals de storm met zacht geritsel in de tuin
of de kat die de kolder in z'n kop krijgt
zoals brede rivieren
met een kleine bron
verscholen in het woud
zoals een vuurzee
met dezelfde lucifer
die de sigaret aansteekt
zoals liefde met een blik
iets dat je opvalt in een stem…
het overbodig takken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
657 is verteerd
in warmte
van de zomer
nog rest het oppervlak
dat rijpen mag
naar geel en rood
zij dwarrelt straks
een trage dood op
winden van oktober
je knopt al
waar je losgelaten hebt
de bast vertraagt
de stromen en wortels
sluiten af voor de
winter die gaat komen
nog ruist je stam
in hoge tonen maar
in november zal
de storm…
passie
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
478 water
gesloten ogen
de plooien in zijn
gezicht de diepste
lagen voelbaar maken
hoe hij de smalle
handen op het hart legt
het koor smeekt om
elk woord te bezielen
de lange armen langs
het schrale lijf hangen
terwijl zijn hoofd zachtjes
wiegt heen en weer
hoe passioneel hij het
mysterie zoekt de
reis hem naar het oog
van de storm…
Ver van tijd en zelfgenot?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
503 dag
verdronk zich in de morgen,
doorstak de kurk en vele harten
het droes bleef hangen in de ziel
elke zon opkomst blijft minuscuul
de voorraad werd te gering om
alle tegenslagen te bedekken
van de relativering te proeven
maar in onmin te verdrinken
in een bodemloze droom, en
het moeras van droesem naast
het geluid van een zware storm…
Gods Akker
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
402 ellenlange dagen, winterplagen
met ijsbrokken, en diepe kou
stormen belagen de aarde, ijl is 't hemelblauw
droevig eenzaam, de gebogen witte takken
zij voelde de koude, waar je rillingen
van krijgt tot diep in haar botten, de moed zakken
toen kwamen de ezels, haar zachtaardige vrienden
naast haar staan, nederigheid
betuigen, buigen…
Herrie
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
577 Wat maken we met zijn allen
toch een takkeherrie,
de stilte te vinden nog
in de storm van leven
waar kabaal van alles
en iedereen letterlijk verstomt.…
ik zal ze stapelen
netgedicht
3.3 met 51 stemmen
34.608 ik raap mijn leven
lang al keien
stenen voor mijn graf
wil de wereld laten zien
hoeveel ik om dit leven gaf
de meeste vind ik op
mijn pad, zij vallen op
in kleur een enkeling door vorm
ze liggen daar al eeuwen lang
trotseren regentijd en storm
hun scherpte heeft
veel levens afgerond in
het onbegaanbare betreden
ze zagen jeugd en…
Bloedvlag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
393 Jullie liegen wie ik ben
dus val me niet lastig, kijk niet
zeg niets, negeer me niet
doe normaal, je ziet toch
mijn Bloedvlag in de storm!
Ik wil geen suiker en geen aai
en zeker niet braaf zijn
ik wil jullie erkenning
van wat mij is aangedaan
dan pas strijk ik mijn vlag!…
HIER-archie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 HIER-archie ontstaat,
waar stormen razen.
Waar bomen krommen.
Waar mensen buigen,
en weer verder gaan.
Twee mini puntjes minder,
boven een kleine letter ë,
bepalen de zinvolheid,
van ons bestaan.…
Jong En Oud
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
438 jong zijn is een zegen
zo onschuldig zo verlegen
nog zo’n lange weg te gaan
onderwijl nog veel te overwegen
oud zijn komt vaak
met gebreken maar het zijn
de oude bomen die vele
stormen hebben doorstaan
getekend door de tijd tonen
ze hun ware wezen
en wat me steeds weer in hen
raakt is het verleden waarmee
ze zich zo indrukwekkend…
zomert op je laatste benen
netgedicht
2.6 met 708 stemmen
110.469 je glimlacht
en je loopt voorbij
zomert op je laatste benen
schijnt verleidelijk naar mij
bruin gebrand met
zon van lange dagen
je kijkt me herfstig aan
je ogen vol met vragen
we dansen branding
golfen passie deinen lust
ik koester warm je lichaam
tot de maan je zachtjes kust
nu raas je tegen mij en
drift het zand in stormen
het…
Ankert tijd bestaan
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
382 zacht spinnen
mijn dromen
wervelingen in
luchten die het
bestaan anoniem
ontvluchten
zij zijn niet
benoemd
niemand heeft
in hun kleur of
opvallende vorm
de storm gezien
toch komen
heel langzaam
hoofdletters
uit de wirwar
van lijnen en
emoties gekropen
krijgt de droom
zijn plot en gaat
in sferen verkeren
die net even anders…
aan de vleugel uit de lucht
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
549 de lente is eeuwig nu
voor de jongen van
nooit meer hier en nu
van lekker ja nee en heen
altijd uit de pas
ongekend contrast
kind van altijd lenteblad
zonder morgen en gister
met lange warme kinderarmen
zwaaien in onbevangen taal
naar jou-jou-jan-en-alleman
muur noch storm zal jou raken
tijd is geen ding voor de ziel
van een puur…
mechaniek
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
534 doofden de kaarsen in de gang
ik hou de verkeerde sleutel
het verlangen naar een kind
dat altijd weer geboren wordt
er waait een raam open
het gordijn gelig en rafelig
als het kleed van een
oude bruid
ergens klinken de eerste tonen van Morricone's
'Once Upon a Time in the West'
de plooien dansen gracieus met het glooien van de storm…
KLEURING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 En dat er stilte kwam, een kering in de storm,
dat de treurnis schitteren zou in regenbogen,
dat er weer kleuring kwam, en vogelvlucht.
Aan leegte en zichzelf verslaafd, helaas,
begrijpt het zich alleen nog stil bij haar,
wanneer het streling is en ademzucht.…
Hun schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ik wist dat
jij aan het
dwalen was
het gras steeds
groenere kleuren
gaf en lachte naar
kleurrijke bloemen
waar jij naar
wuifde op de
vleugjes wind
die jij als storm
in het koppie
voelde naarmate
jij groter groeide
en nog altijd
verbaasd naar
je handen keek
waarvan de vingers
vreemd uitstaken
en konden bewegen
zonder elkaar…
Het blauw van de hemel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
412 jij was
de goeroe
van het weer
in ogen
stemming
en emoties
de steken en
pijntjes die
jij altijd als
richtpunt had
vielen zonder
aandacht van je af
als kind kon
jij het blauw
van de hemel
uittekenen wist
feilloos de mooiste
buiten speel uren
kon van kou storm
en regen zo de bijna
exacte tijdstippen
lezen en de gevaren
van…