2307 resultaten.
Zwemwat
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
704 het gras ziet zitten, liggen, staan
Plonzen plumpuddingen bommetjes
En pogen nu al bomvolle kinderen
Water te verplaatsen in te grote hoeveelheden
Langs vrijwel alle zichtlijnen zijn slechts M/V te zien
Met spataderen, drilbillen, cup soep en droefsnoet
Achter te grote zonnebrillen
En schijnt de zon haar schaduw
Te breed voor haar fijne stralen…
Vrij!
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
720 Lang voelde ik de banden
van wie mij gevangen hield
maar na die preek
voel ik me zo bevrijd
ik kan wel juichen
van de daken schreeuwen
mijn ogen stralen
van hetgeen ons werd verteld
ik ben met wie mij redde
door de dood gegaan
vanuit het diepe kwam ik boven
Zijn handen tilden mij omhoog
Zijn armen strekten zich
ik zag Zijn meelevende…
O dagen van oktober
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.086 O dagen, dat weer d'eerste
chrysanten stralen
en geuren met de teêrste
en koelste geur, o dagen
als koele en geur'ge dalen...
O dagen, dat weer d'aarde
is uitgeweend,
nu gouden oktober klaarde,
ik ril en peins, o dagen,
dat 'k met Haar werd vereend:
wat schreit er toch in u?
wat schreit er toch in u?…
Het zilveren spoor
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
767 muziek in de groene bladeren
Brengt een frisse lentebui de kleuren van de regenboog
En schieten bloemen als nieuwe beloftes uit de aarde
Een slak kruipt dwars over het voetpad
Pas als de avond valt
Heeft zij de overkant bereikt
En schijnt haar zilveren spoor in het troostende maanlicht
De morgen brengt een gouden zon
Het regent warme stralen…
TEGENSTRIJDIG?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
482 God laat het Hoge Koninkrijk stralen
voor de onbijbelse, levende geest,
die steeds rechtvaardigheid wil behalen.
Wie de Schepper vol heilig ontzag vreest,
maar enkel om eigen zin zal malen,
is gelijk een plechtig, niets winnend feest.…
meer dan een kennis was je
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
720 Een ogenblik lang
was de zee zonder branding
het strand van beton
en scheen de zon met
vloeibare stralen huiver
over mijn huid.
Toen verdween je uit mijn gedachten
als een van de dingen in het leven
die bewust worden weggeschoven,
zoals een overbodige foto bijvoorbeeld.…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 Elke dag mis ik je lach
Elke dag mis ik dat ik bij je was
en nog aan je dacht
Elke dag mis ik dat je me niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen…
Zicht op zuiver licht
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 De sluier van mijn sombere gedachten
ontnemen mij het zicht op zuiver licht
wiens stralen altijd schijnen en slechts wachten
op het moment waarop mijn weerstand zwicht.
Ik voel nu hoe zij mijn gemoed verzachten
en dat door hen een wonder wordt verricht.…
Droom
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
618 Achter de schaduw van de zon
verlicht door het maanlicht
staan de sterren voor ons te stralen.
Achter de schaduw van de zon
glanst het duister gepolijst
daar beluister ik weer jouw verhalen.
Hoe jij je dag hebt doorgebracht
wat jouw idealen zijn
in de toekomst van mijn utopie.…
Narcistische spiegeling
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
546 Daar waar geen spoor van rimpeling kan zijn
’t Anonieme, waar nooit zelfreflectie was
Nergens spiegelt men beter dan in oppervlak
Glanzend beschenen door stralende zon
Pas dan voelt men zich werkelijk op ‘t gemak
Gestreeld door zelfzucht als een warmtebron
Hoe licht voelt men zich dan een machtig god
Die minachting voor mensen uit kan stralen…
Aardse sterretjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
544 aarde gaan
Beschenen door zachte glans van maneschijn
Op aarde in zij of fonkelend satijn
Terwijl daarboven de hemellichten staan
Als edelsteen diamant, robijn of paarlemoer
Gracieus, blozend en schitterend als brokaat
Geweven uit stof van zilverkleurig draad
Zwevend door zalen over gladde vloer
Ach ’t schone van uw sterrenstof zie ik stralen…
Mijn dansen
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
643 stel was er
tolerantie in bewegen
wij kwamen elkaar
vaak onverhoeds tegen
ik week terwijl
jij dan langs mij gleed
de slinkse tussenpas
maakte ritme compleet
in jou heb ik mezelf
nooit kunnen vinden
zag altijd een vragend
gedogen in je ogen
ik was er niet om
samen eer mee te behalen
maar enkel om jou een
leven lang te doen stralen…
Levenshonger?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
367 Door het denken aan het leven,
kan ik de harde kern van het gewicht
niet breken, een uitweg te vinden in stralen
van geluk, mijn buik schiet vol, het gevoel
verwijdert zich uit broze trommels van
tegenstrijdigheid, de tong is eenzaam
en droog als bagage in de mond, begeef me
verder van het geheim, als dat bestaat,
elke zet wordt gemaakt…
Kleurrijke gebaren
netgedicht
4.2 met 82 stemmen
345 zelfs niet in tijden waarin
zij door omstandigheden
veel hadden te lijden
jij bent altijd voor het
mooiste boeket gegaan
daarin stonden de kleinsten
en meest onooglijke heel
vaak pontificaal vooraan
jouw ogen
en handen hebben
hen altijd gekoesterd
wat er in aanleg ontbrak
was hetgeen jij hen gaf
heerlijk was het jou
te zien stralen…
BOMMELSAGA MET BIJBEL
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
440 Marten Toonder leest
aandachtig in Gods woord
schrijft en tekent verhalen
uit eigen verbeelding ontsproten
door zijn wondergeschiedenis
schijnen zachte bleekgouden stralen
van de Evangelische boodschap
die Tom Poes en heer Bommel
ofschoon zeker niet opzichtig vroom
helpen om met doordacht geweten
hun vrienden liefdevol bij te staan
waarbij…
Vleessteen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
618 En nu straal ik op het droge.
En zeg tot wie het weten wil:
met mij kun je lezen en schrijven.
Over schandalig lozen.
Gratis liep ik een tattoo op!
De slemppartijen op boten:
een misselijke cultuurschok!
Maar ook over vogelballet en
de stille liefde van eenzame zielen...
't Is allemaal in mijn poriën gekropen.…
HAAKS
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
473 ‘s ochtends, mocht de huid nog huid herkennen
en de zon zijn stralen nog door plooien strooien:
het trekt het slipje uit, het zucht en het bekent.…
Niets nieuws
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
458 plannen iets
terechtgekomen
bestormen de chinezen onze
hemel
van gogh, het rijks en achterhuis ontdekkend
in permanente staat van
opwinding
de kalverstraat en vondelpark bezettend
op fatte e-bikes dwars door
mokum trekkend
Het zomert pas zodra het kwik
gaat stijgen
de warmtebron van goud laat
niets ontziend
zijn ultraviolette stralen…
Sacrosanct
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
565 vellen
tegen een muur
van helwit licht
leggen zij de fatale
massa in spookachtig
donker bloot
Doktoren dicteren
de casus gestaag
even exact monotoon
als piloten en vellen
hun genadeloos oordeel
over knieën en heupen
galactische borsten
en haardunne breuken
in een proefopstelling
gaat bèta sarcomen te lijf
z'n stralen…
HOOP
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
541 Voel de kracht en straal ze uit, blijf liefdevol denken.
Zo kunnen we elkaar een stukje hemel op aarde schenken.
Amanzimtoti…
Stilte in beweging
netgedicht
3.0 met 90 stemmen
345 succes terug te geven
aan de mensen die
voor jouw geweldige
prestaties een
warm en lang
applaus geven in
gecomprimeerde
lieve emoties
het is een spel
van jou en je publiek
in een echte give and go
dat grote hoogte bereikt
steeds geestdriftiger
en verslavend is in de
gegeven actie en reactie
waar souplesse
stilte in beweging
geeft straal…
GRILLIGE AARD
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 De berg laat zijn sneeuwgloed dalen,
bevend verwijden in een helder meer,
wil voor boven- en onderwereld stralen.
De top haalt dikwijls wolken op zich neer:
die nieuwsgierige ogen weg halen!
Eigenzinnigheid: Matterhorns grote eer.…
mare concharum
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
357 eeuwigdurend te hemelen, o, zij
die zweeft, verder dan zijn ogen
ooit verblindende stralen zagen.
Wat zij vermag te zijn: spoelend
hem, de kust, kussend het zand
schitteringen, schelpensnippers
zachtere eindeloosheid van licht.…
AmsterdamArenA
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
224 Het 2480e gedicht
van onze hofleverancier alhier
staat sedert woensdagavond en publique
in skyboxen onder gesloten dak
van de Amsterdam Johan Cruijff ArenA
te stralen en geduldig als papier
te glunderen van ongeremd plezier
(als gevolg waarvan de Ajacieden met hun witrood gestreepte shirts en biezen
moesten wijken naar het minifort…
Ik mis je
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
300 Kastelen, rivieren en weilanden wachten op jouw aanwezigheid, te pronken in kleur, te stralen.
Oh rode maan, wakkerend in schoonheid, wanneer arriveer je?
Mieren, dassen en eekhoorns wachten tot jij aanschuift, hen leidt naar veiligheid.
OH betoverende avondlucht, schuif aan, leef en maak plaats voor de maan.…
feest het leven – van harte
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
605 als vandaag de dag het licht ziet
wordt het mooiste podium verlicht
zoals alleen jij dat uitlichten kan
het geluid van muziek klinkt
als in de mooiste dromen
het is het gouden werk
wat jij met jou vader creëert
“MELSE, een wonder
klinkt in het duister”
“Licht, laat de tonen
ons raken met kracht!”
klanken krijgen vleugels
trillen hemels…
De zon daalt over je graf...
hartenkreet
3.6 met 16 stemmen
2.426 De zon daalt over je graf
Stralen schijnen geruisloos
Ik kniel voorzichtig neer
Mijn tranen lijken eindeloos
Ik laat mij los in verdriet
Samen wilde ik met jou zijn
De dood ging tussen ons in staan
Wat overbleef was die enorme pijn
De zon schijnt over je naam
Het voelt alsof je even bij mij bent
Je handen..je lach..je stem
Lieverd jij…
Allerlaatste golf .....
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
1.450 Leeg is nu het lichaam
strak kijk ik mij aan
verbeten wil de geest
niet breken, houdt het
weten vast in monddicht,
star strepen lippen loze
lijnen, stom staren ogen
in het verschiet, waar net
boven de laatste golf
ochtendrood verschijnt
zachte stralen klimmen
omhoog, zoeken een licht
spoor, driftig sluit ik beide
ogen, kijk naar…
Winterkleuren
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
1.287 geeft aan alles nieuwe kleur
De bomen donkeren, de gele gloed
is goud van licht verkouden zachte mist
het water glanst een blauw verhullend grijs
en gindse huizen missen elk detail
In deze kleur geworden zichtbaarheid
begint mijn beeld opnieuw te worden, zwart
wordt wit, hard wordt zacht en steen wordt lucht
het groot bedrog van fraaie stralen…
Zomerdag
netgedicht
4.4 met 9 stemmen
1.069 Stoffig gras buigt deemoedig de halmen
Aan de wegrand ruisen duttende populieren
Het witte zand schittert verblindend
in het fel blikkerend zonnelicht
Boven het water daagt het grauw,
rommeldonder, regenkletter
overstemt het vrolijk kindergekwetter
Troebele poelen zorgen voor verkoeling
Achter de einder zakt de rode lampion
Sterren stralen…