Alle inzendingen over strand

2969 resultaten.

Sorteren op:

Hun zomer blues

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 494
warm stippelden de eerste zonnestralen hun zomer blues op een manier die kinderen al deden kraaien naar zon en strand het nu al draaien met de kleine blote voetjes in het zand gaf al de zachte ruis van wit vallend water als voetenkuis waar warmte zich al laat vertalen in het rood van gezichten zal het ijsje van het…

Jozina

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.354
Het is stil, verlaten aan het strand ongestoord rollen m'n tranen in het zand in de verte, schepen op de ruwe zee snijdende wind, neemt de gedachte aan je mee voor even hoef ik niet stoer te zijn mag ik beleven: het leven is niet fijn het ergste is gebeurd dat ik kon vrezen er zal nooit een samen wezen die gedachte maakt m'n hart als versteend…
Joey6 maart 2003Lees meer >

Vakantierdroom

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 408
ik heb mijn handen gewassen met zand op het strand van de zee het was warm en rul gleed door mijn vingers als een soepele waterval pas later bracht water houvast ik speelde met vorm en ballast tot het zand verdween de bodem golfde en wit schuim verscheen ik bezag de rimpels van nat en herfstige kou droogde ze gauw in de zon…
wil melker5 september 2019Lees meer >

In het voorbij drijven gevangen

hartenkreet
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 3.878
Hij heeft een mooie lach zo eentje die de tijd doet stoppen, tenen laat krullen in zwarte sokken een lach die je van het strand zou willen oprapen net als de mist je brilglazen doet vervagen een lach zo fris die in een appel blijft hangen, zacht laat herinneren hoe de lente smaakt na een fris pintje bier met lef volmaakt, het…

Tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 971
Regen Grijs en donker rollen de golven aan, de wind komt van landinwaarts en buiten de meeuwen is er geen kat op't strand alleen wat verlaten plassen en hopen van nat zand.…

Die Kus

hartenkreet
3.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 2.352
Lopend op het strand Jij en ik Onze voeten in de koude zee Voorbij de zon die langzaam ondergaat Jij legt je jas om mijn schouders Onze ogen vinden elkaar Dan raken jouw zachte lippen de mijne En leiden ze mij weg, hier ver vandaan De zon, de zee, het zand Alles lijkt te zijn verdwenen Maar als ik mijn ogen open doe Ben ik…
Esmarije14 januari 2005Lees meer >

Magie van leven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
natuurlijk zweefde jij niet wel dansten je voetafdrukken op het zand in een choreografie van zee en een warme zomerdag die golfjes transparant het strand opbracht waar zij en passant de sporen wisten van wandelaars en mensen aan de kant je hebt de ruimte waar jij zeegezichten schrijft tot mystiek decor verheven ook schepping…

Vinger in de pap

gedicht
2.4 met 262 stemmen aantal keer bekeken 69.480
Ook de liefde voor mezelf, een mens tenslotte, strandde. Ik weet nog waar en hoe. Ik was helemaal alleen toen dat gebeurde en dacht dit overleef ik niet, maar vergiste me.…

kennisgeving

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 483
tot ons aller besef is uit zicht verdwenen het strand in gedachte emmer en schep in de hand jeugd die prilheid verloor tot wasdom gekomen met twijfel als enige en algemene zekerheid we leefden als langeafstandszwemmers landloos gebleven en naar open water verwezen we hoefden geen bloemen of bezoek aan huis deuren en ramen…
Iniduo7 januari 2018Lees meer >

Mijn Valentijn

hartenkreet
3.7 met 46 stemmen aantal keer bekeken 6.287
Met jou, m'n lief, aan m'n zij is het leven een avontuur je maakt me vrolijk en blij we genieten bij maanlicht van een glas wijn gaan op in de natuur slenteren langs het strand je veegt 'n traan van m'n gezicht pakt liefdevol mijn hand ik aanbid je, wil de jouwe zijn als het even kon reisde ik met je mee naar de einder, naar de zon ik blijf…

Samen één

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.933
een eenheid was gevormd zoals de zee met het strand en de deur met een dak zo kon ik bij je schuilen waar mijn ziel vertekend was blies je splinters even weg met jouw ogen van de dag zonder het licht van de nacht en door jouw haren te voelen was mijn kussen sneller droog zonder het gefluit in de ochtend en de wind vanuit het westen…
Meltem24 juli 2006Lees meer >

Los zand

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.037
drijven we doelloos rond en kunnen elkaar niet vinden We wonen in luchtkastelen vol opgeblazen dromen tollend aan de hemel langs de toppen van de bomen Jezus verbleef drie dagen lang in het ’t Vaderhuis met open ramen Zijn wijsheid ving het stuifzand op en kneedde alles samen Bijééngebald in Jezus’ handen worden we vissers aan Zijn stranden…
Kees keizer16 augustus 2006Lees meer >

het einde van de dag

netgedicht
4.4 met 27 stemmen aantal keer bekeken 1.958
opent de einder waar schreeuwende vogels beuken tegen de branding van barstend zelfbedrog wanneer dagen korten en zich losrukken van wat ooit vleugels waren over een vlakke zee van meisjesjaren die ik meedroeg op mijn heupen voor jij in mijn tepels beet en het naïeve land bezeilde ik treed uit je ogen en verlaat het gesloten strand…

De kleine krul

netgedicht
5.0 met 22 stemmen aantal keer bekeken 402
ze keek me aan ik voelde haar blik zacht tastend naar binnen gaan in grijs blauw beschreef zij de subtiele horizonnen van verre zeegezichten toch herkende ik in de kleine krul van witte golven haar aanstekelijke lach die met zijn zachte mantra een delende eeuwigheid aan het strand gaf heb me totaal opengesteld in het ervaren…

onmetelijk

netgedicht
3.8 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.115
laat me zijn van ster tot ster van zon naar maan het strand in onze wereld waar stilte ons omsluit als eeuwige, zachte nevel laat me zijn van golf tot wolk van zicht naar zee de wind in het deinen waar ik mijn ziel leg in samenvloeiende lijnen zo vrij en traag in vol verlangen het ritme vinden laat me strelen jouw duizend oceanen…

Zee

netgedicht
4.6 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.158
Op het strand, mijn gezicht naar de oceaan gekeerd, zong ik met vissers terwijl we zware netten binnenhaalden. In de haven, stond ik schouder aan schouder met werkers, containers met vreemde schrifttekens van roestige boten takelend.…

Opwaaiend stof

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
muren kaatsten het zinloos gesprek echo’s dolden in holle frasen ramen donkerden in de zee van misverstanden die zich ontrolde op stranden vol onbegrip de discussie met een spervuur van woorden emoties vlamden in gesticulerende handen een krijsende meeuw klaarde de lucht nam stilte mee in het koninklijk landen wij lachten…
wil melker22 oktober 2016Lees meer >

Zie, ik ben

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
En meer is er niet over van storm of zee moe gezogen aan rondborstig strand zo dat alles in zinnen ontstoken was of ze laat zich zacht wiegen op kloeke heupen van getij. En kijk naar mij, ik ben. Ik raak vervoerd in stromingen die ik nog steeds herken.…

Isla Negra

netgedicht
4.5 met 40 stemmen aantal keer bekeken 1.043
Oh Pablo, op dit strand reed je een levensgroot paard uit papier-mâché en streelde je aangespoelde boegbeelden. Oh Pablo, hoeveel scheepjes en berichten zond jij in flessen naar de hopelozen? Hoeveel postkaarten kreeg je terug uit exotische landen?…

Tijd.

hartenkreet
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.352
In mijn hoofd is alles tomeloos terwijl ik luister naar de wind van zeven wereldzeeën Onvast schrijf ik in ’t zand hoeveel ik voor je voel, lief kind had ik maar hier met jou gevreeën Leeg nu het strand, de zee schreeuwt eb Zacht fluister ik, de tijd die stond niet stil O tijd! Wat heb je ons aangedaan!…
Peterdw.13 februari 2007Lees meer >

de afstand nabij

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.600
anders dan ik blijf jij de leegte bevaren om maar niet de afstand naar nu te hoeven verklaren drijven wil je enkel naar een vederlichte diepte niet in staat, zo denk ik, af te stemmen op de golven van mijn strand je bent geenszins bereid de zucht naar verblind zicht, al was het maar voor even, te ruilen voor een open venster…

Lange trage rollers

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
ooit hebben zij met vliedende vloed in een noordwesterstorm verwoestend toegeslagen toen joegen afvalhout en losgeraakte stukken puin langs het steeds verder afkalvend duin wie nauw luistert hoort berouw in het zacht gefluister over dit extreem geweld hun schoonheid in de lange trage rollers maakt nog sissend goed waar het strand…

Vergeten....

hartenkreet
3.9 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.453
En ik voel mijn tranen branden, nog voor het verlossende woord, zie de liefde van ons echt stranden, en slaat ons geluk hard overboord... Voel jij jouw liefde wegebben, en hadden we dit eerder kunnen weten? Weet dan, dat ik je nog héél lang zal liefhebben, nog láng, nadat je me zult zijn vergeten....…

Dromen

hartenkreet
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.006
Samen wandelen op het strand, Met onze tenen lekker in het zand. Mooie fantasie die nooit zal uitkomen, Maar dat zijn de allermooiste dromen.…
Nicole26 augustus 2007Lees meer >

Een mythische hand

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 424
ik heb het strand zien veranderen als door een mythische hand waar ooit de duinen verwaaiden staan nu huizen op stand geen drietand of neptunus maar een hand van de mammon regeert hier met macht graaiers en geld ondermijnen natuurlijk gezag de zee heeft gesproken met steeds hogere golven haar stijging krijgt grote gevolgen…

voorbij bijna

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.618
het tij alweer bezit zal nemen van haar versteende ingewanden in de korte tijdsspanne daarna het wonder van de vruchtbaarheid kleine kiemen tot gras gezouten kruid tot was plankton op het land het gebulder der golven zwelt stilaan aan tot het geluid van sterven in de euforie van het leven wil hij niet, hij rept zich weg van het strand…

aangespoelde dromen

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Ik streepte met zand over de toppen van je schoonheid, raakte met mate je vrouwzijn aan kuste het strand in je haren terwijl je wist dat je op het hoogtepunt mij tot stoppen zou manen Het spel van schelpen en wat zeewier haakte in elkaar door het aangespoelde visserstouw en hoe ik het ook ontknoopte, deze liefde was niet waarop ik…
elze16 maart 2008Lees meer >

Vonkte gouden regen

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 535
je vonkte gouden regen rook naar zomer strand en golfjes zee die pure volheid van het leven toen lach en ogen stralend in een zoen ik nam je mee de wereld in doldwaas verliefd op jou mijn eigen griet we zijn gaan lopen naar de horizon dansten schaduw in het rode avondlicht ik wist nog dat de hemel kierde toen ik jou zacht kuste…
wil melker16 november 2015Lees meer >

Week 17 in haiku

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 576
De bollenvelden spelen geen leentjebuur bij Mondriaan Het duin wordt groen en het strand kakelbont van de paviljoenen Met een trekker sleept hij schelpen uit zee - beulen hoeft niet meer Blad na blad sluiten de bomen buiten mijn vergezicht Kastanjetakken laten hun groene handjes wapperen Ze verteren opgeslagen krachten - takken…

Vinger in de pap

gedicht
3.0 met 37 stemmen aantal keer bekeken 26.972
Ook de liefde voor mezelf, een mens tenslotte, strandde. Ik weet nog waar en hoe. Ik was helemaal alleen toen dat gebeurde en dacht dit overleef ik niet, maar vergiste me.…