3179 resultaten.
Spoelen
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
916 Gedichten komen af op de geur van zweet
zoals men stroom wint uit een waterplas.…
* Emotionele overstroming *
hartenkreet
4.3 met 36 stemmen
1.993 Wie wil mijn tranen overnemen
Ik weet niet wat ik er mee moet
Ze zijn vervuld van liefdesverdriet
En blijven stromen in overvloed
Wie wil er wat van mijn verdriet
Een litertje of zo je zegt het maar
Dan mag je het gratis bij me halen
Ik ben het zat en ben er mee klaar
Ik heb al miljoenen tranen gelaten
Wonderlijk vocht uit groene ogen…
Kus van samenstromen
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
663 Jij loopt vanachter je bureau
het raam trekt roze uit de diepte
een glimlach en steeds opnieuw
de stroom vanuit de bron
vult elke vorm van nabootsing
ook ik wacht op het uur
morgen waarin wij smelten
in een kus van het samenstromen
een vederblad zachte kringen
blaast over elke gedachte
onnodig blijkt het moment
vergaan als nooit gekanteld…
Ongerepte aarde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
575 De natuur zal zich herstellen
De aarde wordt weer mooi
In jou laten aarde en natuur zich voorstellen
Zij stromen samen in elke huidplooi
van jouw eindeloos prikkelende lichaam
Grenzen zijn jou onbekend
Jij bent een alles zuiverend membraam
dat met overweldigend talent
voortdurend geboorte geeft
aan bedwelmende fantasie
In jouw natuur leeft…
Toegankelijk ?
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
765 De wind blaast duistere
dingen, is de houvast kwijt,
ik verstond, koos wat wind
en zee van de wereld vond,
zonder naar de aard te vragen
in kerend tij te wagen,groeiden
verstilde vijvers dicht met kroos,
vulden zich met broze taal
die werd gesproken in het
holst van een gedachte, een
zin werd onderbroken om het
water te laten stromen
vanwaar…
Wordt niet vervolgd
netgedicht
5.0 met 9 stemmen
718 in stof en zand
wind en wolken
heb ik jouw naam gezocht
ik heb gevloekt getierd
gehuild gebeden
gezwegen
en ik ging verder, keek
in de eerste tweede derde
persoon, zocht
zelfs in meervoud
maar elk woord
bond me vast
aan mijn honger
ik kuste lippen
bomen bloemen
de stroom van een rivier
verleden en heden
en hoorde de toekomst…
Verkouden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.724 Bacteriën gieren door de lucht
Iedereen piept, iedereen zucht
In alle hoekjes en in alle kiertjes
Zwerven natte snotpapiertjes
Uit neuzen lopen hele stromen
Het lijkt nooit meer goed te komen
Collega’s ogen moe en dorstig
Men roept kuchend: ‘k ben zo borstig
Doktoren staan hier machteloos
Wc-papier gaat niet per rol, maar doos
Het is voorwaar…
De bomen weten weinig
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.085 De zon zingt de stoep
Het water zuigt de weg
De putten als de gaten
Verdriet stroomt langzaam weg
Ik vertel de bomen
Het vallen te laten
Misschien morgen, ik zeg
Morgen is het wellicht weg
Straten stromen langzaam leeg
En vol van mensen die even
Eigenlijk altijd twijfelen
In onzekerheid leven
De bomen weten weinig tot niks
Wat een…
Magisch blij
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
492 muziek
was voor het
ziekenhuis publiek
dat mee ging
in haar magisch
blij ontmoeten
met charmante
blik uit een
innemend gezicht
handen warmte
uitstralend en
oorzaak van falen
achterhalend in
samen diagnosticerend
voorzichtig het pad
van heling proberend
haar sfeer was meer
dan handoplegging
ooit zou kunnen zijn
energieën
stromen…
Iris in a sticky situation
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.404 Gele velden, trage stromen
elegant gebogen bruggen
op het water dansen muggen,
Iris ligt te dromen.
Maanzaad dwarrelt uit de luchten
op haar wimpers en haar lippen
rusteloze vogels wippen,
Iris ligt te zuchten.…
Vliegen en lopen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
644 Als ik mijn vleugels uit kon slaan
stijgen kon tot ongekende hoogte
me laten voeren op de stroom
ver voorbij de regenboog.
Als ik mijn vleugels uit kon slaan,
maar ach wat wens ik nou
ik moet lopen telkens weer
stap voor stap in regen en kou.…
Geborgenheid
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.556 Mijn smart regent tranen
golven die breken
op het verlaten strand
van mateloze droefheid
verloren dromen
Vannacht dwaal ik
op onzichtbare vleugels
stromen van kristal
door de bittere kou
van glanzend zwart
Op zoek langs sterrenzilver
het ijs van de blauwe maan
naar de schaduw van je gelaat
de schoonheid van je licht
de verten van je…
wanneer lippen elkaar raken
hartenkreet
3.3 met 9 stemmen
1.501 samenzijn
je blik doet me smelten
aangetrokken als een magneet
opent mijn hart
waar ik je met open armen ontvang
wanneer lippen elkaar raken
komt er een energie vrij
die als een vuurbal explodeert
in de verstrengeling van onze lichamen
uren later kijk ik je nog aan
dankbaar dat ik deze warme gloed
in je liefdesbeek mocht laten stromen…
de fietser
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
581 neemt zijn eenzame tijd onder
de verre witte bergwolken
geen schilder maakt ze zo
hij begroet de trage koeien
tijdloos herkauwend in ’t groen
in de schaduw van de meidoorn
in de verte de kalme stroom
de ijssel met daarover het pontje
naar de mooiste overkant
hij begroet de einderzoekers
en voorzichtig brengt hij hen
waar ze vandaan…
Hun houten ogen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
443 als bomen naar me kijken
ik hun houten ogen
niet meer kan ontwijken
word ik panisch bang
voel de takken komen
die eerst nog naar me
reiken maar me later
onverbiddelijk grijpen
in het raken van de bast
hoor ik het kraken
van hun knoesterige lach
waarin de sappen stromen
las de oudste jaarringen
in het diepgewortelde bestaan
door…
Eerste persing,
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
464 Olijven ontpit,
scherven stromen welvaart,
olie barst uit kruiken.
Rivier vergeten,
meandert tussen borsten,
haar melk wordt honing.
Hun godin is in
de golven ongebroken,
in aarde ongewroken.
Onder zand en as
geslapen, wel duizend jaar,
hij stond op, was klaar.…
Haar gympen op de middenstip
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
588 Stromen regen aan mijn voeten.
Natte sokken in schoenen nat.
Haar gympen klikte niet
Klakte niet.
Liep ze daar.
De teksten van liedjes
In mijn hoofd gefloten.
Als lava van een vulkaan
Aan haar gegeven.
Heel even.
Mijn mond viel open.
Een walm van frituurvet.
Een kroket.
En dan haar gympen,
Nat ook van de regen.…
De zee wenkt
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
493 Ik zie in heldere dromen
verre voorouders foereren
in de getijden stromen
toen de mensheid jong was
en we onze vacht verloren
De oeroude herinneringen
in mijn genen geschreven
doen me verlangen naar zee
waar ooit het leven begon
om er naakt te spelen met
zand, water en zilte lucht
onder het vuur van de zon
We kozen voor ‘n landleven…
Je pluisde nog even
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
469 ontladen
in dwarrelend wit
dat stilte
danste op een
onzichtbare wind
ik zwaaide
en ving jou
op de mouw
van mijn jas
je pluisde nog even
toen je huisde
in de holte
van mijn hand
schitterde kristal
tot je structuren
kraakten en een
voor een braken
jij als druppel
de koude grond
weer licht
spetterend raakte
in samen stromen…
Mijn dromen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
551 Ik zie meanderende rivieren
die stromen tot een waterval
doorkruisen wouden
en landerijen
en vullen zeeën van kust tot kust.
Dit is een wereld
waar ik wil dromen
van elfen en feeën
mijn wereld vol fantasie
die ik nooit in werkelijkheid zie.…
Reciteren
poëzie
3.3 met 15 stemmen
4.313 Des dichters hartstocht, stijge als opgezette baren,
Hij zij een storm, een stroom, die alles met zich voert:
Gij, blijf uw kalmte, uw kracht, uw meesterschap bewaren,
En daar ge een ander schokt, schijn zelf niet eens ontroerd.…
Speelde blond door je haar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
467 wij keken uit over zee
wat verder op het strand
gleed de zon over zand
wind speelde blond door je haar
ogen wolkten nog donker
langzaam werd de bui geklaard
snel als de golven
kwamen je woorden
in oneindige stromen
ik liet ze komen
als een tsunami
van ijskoude dromen
het luchtte op
samen te praten en niet
op de vlucht voor jouw…
een godganse nacht
netgedicht
3.5 met 22 stemmen
654 zeg niet
dat ik me mijn dromen verbeeld
ze zijn er, levensecht
zeg niet dat ze uitzichtloos zijn
als antwoord op een eigen teken
maar beschrijf
het onophoudelijke, het ongerepte stromen van de maan
zelfs als ik hier zou sterven
in zwarte kleren van de nacht
of in de scherpte van mijn waan
ik zie de vele harten
het vuur er dwars…
Bloed en stenen
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
1.040 ergens zal alsem zich een weg banen
in ondergrondse stromen, vertakte aders
van holle bomen onder de Linden
of misschien wel naar het Leidseplein
zal het vloeien langs muren van de metro
terloops ontspringen uit een rugtas,
voert het langs een draad onder rokken
van ingelijfde of onderdrukte vrouwen
ligt de oorsprong soms aan ieders voeten…
Een laatste sterven
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
489 zag het water stromen
met op de oevers aangespoeld
restanten van gebroken dromen
vlijmscherp nog
oplichtend met kristallen flonkering
een laatste sterven in herinnering
gegidst door zon
kon ik het naderen en
openbaarde zich mijn vondst
de glazen torso van een vrouw
gehavend door een lange tocht
langs krib en smalle bocht
ooit blies…
Aan wie ik liefheb...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
523 De zee
ik heb 'r lief
het ebben en de vloed
nat zand onder m'n voeten
Er is geen
enkel moeten
alleen de branding
en de koele stroom
En uit de zee
verrijst m'n droom:
een vrouw,meermin
half vis
Ik word
verliefd
word smoor
hals-over-kop
Ik weet sinds kort
wat het is:
geen enkel aquarium
van groot formaat voor handen
Is m'n…
Ik zweet
netgedicht
4.0 met 21 stemmen
811 de wind waait warme lucht
aangedreven door groene stroom
het is draaiend chroom
dat op stand twee in mijn gezicht zucht
dichters kennen dan een trage gang
waarin een voor hen onbekend verschijnsel optreedt
dat in mensentermen meestal transpireren heet
zichtbaar bij een overmatige inspanningsdrang
een gevoel van geluk maak ik mij eigen…
tel tot
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
849 je profiel
de tederheid van je ziel
de blik in je ogen
nog zo vaag
de klank van je stem
melodieus laag
de gedachte
aan de streling
van je hand
zo warm
jouw arm
jouw lichaam
dicht
tegen mij aan
jouw geur zweeft
in mijn dromen
van vergeten
gewiste beelden
van zo kort geleden
alsof engelen
met armen vol rozen
in mijn bloed stromen…
sterrenstof twee
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
630 Ik draag vandaag mijn schaduw
langs het stromend water
ik draag haar naar de zon
het is lichter dan je vermoedt
draag ik haar naar het licht
de sterren liggen
in de rivier te baden
Orion het is dichterbij
veranker daar gewichtloos
zwaar thuis
ontspannen kwam
hij
oog in oog
met een stroom
van vocht
rimpelend in
zijn…
TRANEN IN DE KROEG
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
1.336 Vanwaar hij was gekomen
weet ik tot op vandaag niet
Ik zag enkel tranen stromen
tranen, die hij biggelen liet
Tranen boven zijn bierglas
die hij uit eenzaamheid liet
Zijn stem met versleten bas
was gedrenkt in ’t verdriet
Ruwe huid en kalende kop
toonden het rauwe bestaan
Handen als een kolenschop
wreven timide door ’t traan
Vanwaar…