2702 resultaten.
Moeder aarde een stuk drijfhout op woeste baren
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
451 Om primitief als dieren op de aarde te verkeren
Ijsberen om de naaste weg te transporteren
De ultieme macht die de kudde dieren delegeren
Vogels gevangen in een klem om je voor te generen
Moede aarde een stuk drijfhout op woeste baren
Waar de mensheid zich aan tracht vast te klampen
Alleen bij God is hulp en redding in gevaren
De volmaakte…
zwerver
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
939 de zwever is er weer, te vies om aan te halen
de zwerver is er weer in voddenbalen
met ogen dof en lippen stuk
zijn tanden verloren
mompelt hij aalmoes aan
eenieder die hem wil horen
het losgeld in mijn zak
verschaft een schoon geweten
zo kan ik rustig verder gaan
met patatjes eten
de zwerver is er weer, met plastic tassen
de zwerver…
Oefening baart kunst
hartenkreet
3.2 met 30 stemmen
3.819 Op zijn puurst is een erotisch vers
een lichaam op zijn naakst
Woorden, zinnen dus zoals
arm voor de borst
hand voor de schaamstreek
wenkende vinger
glimlach die de passie preekt
Een zucht van ongestild verlangen
die taal aan stukken breekt
hoorbaar en zichtbaar wordt
op weg naar het hoogste punt
zout smaakt, zich verliest
blote huid…
Tijd
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
945 Uren later, dagen
zet ik nu pas hier
weer
een pen op deze bladzij
papier
de tijd daartussen
was een stuk tijd
wat onopvallend is doorgelopen
een stukje verder
tussentijds
niets gebeurd
geen moed, zin
iets te laten gebeuren
ook geen dingen die
moeten gebeuren
niets
doodlopende tijd
traag
oneindig
langzaam
lijdzaam
wachtend
voorbijgaande…
A dieu mijn God.
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.206 dan scheuren de tranen onverlaat
want mijn stem breekt stukken haat
zij schreit verstomd en rukt het hart
aan flarden wijl witte tanden glanzen
de rode ogen gloeien deernis
de hel is mijn verdoemenis
maar wat is de hemel dan verdomme!…
zoeken
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.080 Haar leven was een zoektocht
De zoektocht naar geluk
Maar alles wat zij in haar zoeken vond
Liep elke keer weer stuk
Haar leven ging niet over rozen
En toch geloofde ze er nog in
Op een dag zou ook zij het vinden
En had haar zoektocht zin
De liefde van haar leven
De prins voor haar bewaard
Iemand die nam, maar ook zou geven
Dat was het…
Het is ...
netgedicht
3.2 met 19 stemmen
1.470 opvangen van klappen
In het geheugen geprent
Het zijn de grote tegenslagen
die een mens tot iets verlagen
tot ver beneden peil
Het is het weer versterken
en opnieuw verwerken
tot een eigen stijl
Het is het niet opgeven
van kunnen en streven
op weg naar geluk
Het is het leven leiden
door goede en slechte tijden
dan kan het niet meer stuk…
11 september
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.107 Nu 1 jaar later
Zit ik in de tuin
september in de zon
en denk aan wat er toen gebeurde
waarvan niemand dacht dat zoiets kon
Zij die achterbleven
moeten leven met begrippen als “aanvaarden”
En “de tijd heelt alle wonden”
Wat betekent nog het woord geluk
Voor hen zijn het bizarre waarden
11 september ging hun leven stuk
ik hoor ze dapper…
Te diep geraakt
hartenkreet
4.5 met 21 stemmen
2.141 Ik zoek een nieuwe weg
De juiste wel te verstaan
Voel me zo intens verdrietig
Maar moet wel verder gaan
Verdwaalde telkens weer
Door verwachtingen misleid
Verloren in jouw liefde
Raakte mezelf volledig kwijt
Het leven lijkt soms zo oneerlijk
Vertrouwen stuk gemaakt
Geloofde zo onvoorwaardelijk in jou
Jij hebt me te diep geraakt………
De rivier
netgedicht
4.4 met 45 stemmen
18.723 Een rivier van geluk
Sprankelend in geluid
Het kan niet meer stuk
De wens komt uit
Poelen van verlangen
Kijken me aan
Aan elkaar hangen
Naast elkaar staan
Moerassen van lust
Zichtbaar beneveld
Je hebt me gekust
Lieve woordjes gepreveld
Woestijnen van gevoel
Liefde als zand
De zon schijnt zwoel
Zet alles in brand
Wouden van aandacht…
Winterbloesem
netgedicht
3.9 met 66 stemmen
5.358 Ik laat mijn tuin nu maar
met rust, want elke voetstap
maakt dit winterse prentje
stuk en tuur verstild uit
mijn raam bewonderend
en bedachtzaam.
Alstublieft nu even geen dooi
daarvoor is dit veel te mooi.…
Zwarte gedachten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.145 Hij heeft mij weer Licht gegeven
op een stuk levensweg waar ik het
even moeilijk had om mijzelf te zijn.…
Assertieve bruid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
4.408 Ze ziet d'r gemaal met een dame, een stuk
en bedenkt, hoe ze zich zal gedragen.
Ze lijkt stoïcijns, maar Ernst-Jan maakt zich druk,
als de dame door haar wordt geslagen.
'Je bedreigt me niet meer,' denkt de kersverse bruid
en ze zegt binnensmonds: 'Dat is dat.'
Triomfantelijk roept ze: 'Het spel is nu uit!'
Hij beaamt het.…
waar woorden beten zonder tanden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
773 ramen dubbel glas
de wereld was er pas
toen jij haar binnen bracht
de lucht in scherven stak
wind in rinkelende stukken
de vloer zijn bodem gaf
het was de kooi
waar ogen zonder mededogen
je ontkleedden zonder handen
woorden beten zonder tanden
en de glimlach die nooit miste
bij het spuien van vergiften
gevangen in een lijf
je geeft…
symfonie van licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.002 je bent een
symfonie van licht
de componisten
wisten wat ze deden
de dirigent
was heel tevreden
zag geen schaduw in het stuk
je jeugd straalde geluk
de melodie is nu veranderd
een dissonant is in het spel
je zult de maten moeten tellen
voordat het ritme zich herstelt
ook valse noten zijn te horen
als de viool niet zuiver strijkt…
Het bestaan
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.745 De perkamenten van mijn ziel
kerfde ik in het goud
zoals onze namen ooit zo kort vereeuwigd
in een stuk vernield schroot.
Ik wou hem doen vliegen,
die vlieger,
op de dag van onze dood,
maar hij woog gewoon te zwaar
en viel als de maan weer omlaag.…
bedankt B
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
2.038 ik ben hem kwijt
mijn grote ruige met
sexy wimpers omfloerste blik
op vier poten die mijn billen
nietig doen lijken
de onvervalste bariton blaf
als heerlijk welkom voor zijn
speelkameraad, de dame
niet van haar stuk te brengen
door zijn imposante verschijning
ging lustig door zijn brokken
op te eisen en hij zag
en onderging met…
Maart
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.215 Stukken strand zijn weggeblazen,
de storm joeg het water op,
zand werd meegesleurd,
huisjes dreven als een notendop.
Er is geen peil op te trekken,
het is typisch maart,
vroeger zei men al:
"maart roert zijn staart"…
Verloren leven
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.393 Struikelend over het brandende land
z'n hoofd schreeuwend verwrongen
ging hij verder,
hopend
dat "verder" dichtbij zou zijn
Een hel licht, een glas, zijn lief
als een flits doorkliefde het zijn gezicht
en verblinde zijn ogen
Een pijnlijk weten dat hij dit nooit meer zou zien
zijn leven, in stukken gescheurd
om anderen te laten leven
Nog…
Op je man
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.106 Alle lust is mij vergaan,
Een goed stuk vlees blijft ongeroerd
En zelfs de wijn laat ik nu staan,
Nooit eerder was ik zó beroerd.
De liefde heeft mij in haar greep,
Zij voert me mee, ik volg gedwee,
Ik ken het klappen van de zweep
En wederom zeg ik geen nee.…
Waar vind je hem...
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
776 Veel zekerheid is niet gegeven,
je denkt soms haast je hersens stuk,
en toch wil je niet enkel dromen,
het leven is daarvoor te klein;
soms schijnt het licht doorheen de bomen
maar vaak ook kan het duister zijn.…
Vogels
gedicht
3.4 met 63 stemmen
27.425 Naast een glad en zwart stuk marmer
Rusten door de zon verwarmde
Kopergroene hagedissen.
Soms ziet men een adder glippen
Fraai maar kwalijk om zijn beten
Zigzagzigzag gaan zijn strepen.
't Sieraad dat de bomen dragen
Zijn hun ambergele blaren
En te midden van dit lover
Zitten geelgeveerde vogels.…
de pelikaan
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
1.021 op de dorpel naar de morgen ligt uw beeld
dat eens de verste einder overspande
en met een wimperslag mij kreeg geheeld
in stukken: torso hoofd en losse handen
----------------------------------------------------------------
weblog: www.abelstaring.tk…
Verzegeld
hartenkreet
3.3 met 43 stemmen
7.079 liefde
Staakte mijn zoektocht
Bestormde mijn leven
Vanaf dat moment
Is elk ogenblik
Iedere seconde
Aan jou gegeven
Voor mijn gevoel
Heb ik niets anders gekend
Je stokte mijn adem
Beinvloedt mijn dromen
Bepaalt mijn gedachten
Verdeelt mijn geluk
Tijdens het werken
Of als ik thuis ben
Je hoeft nooit te wachten
Je claimt toch jouw stuk…
Trammelant
gedicht
3.2 met 29 stemmen
15.085 er staat geen reclame op de tram
maar lichamen zonder hoofd
misschien is het niet slim
om in te stappen
als de tram met een schok
in beweging komt, de bocht om vliegt
moet ik nog kiezen voor een stoel
die met de graffititekens dan maar
straks gaan de zwarte knoopjes stuk
dan moet je mee met de smalle bestuurster
heen en weer, heen en weer…
de man in het zwart
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
872 hij is lang van stuk
deze man
voortstappend in een
doortastende pas
gedragen door
zijn zwarte jas
waaronder, onzichtbaar,
zijn schraal postuur;
een lopend skelet alras
zijn bleek gelaat
met ingevallen wangen
en uitstekende botten
lijken de ogen achter
tralies te hebben gevangen
en de geest te verrotten
zijn vilten hoed
ruim…
Was ik adem
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
807 Bovenaan de dijk zit het leven
rustig wachtend op wat komen gaat
de groene bank geeft geen krimp
biedt plaats aan herinneringen
maar wijkt niet meer voor gewicht
over zijn schouder kijk ik mee
en door jarenogen ziet alles
er schielijk heel anders uit
rimpels tekenen hoofdstuk
na hoofdstuk mijn hoofd stuk
was ik adem ik zou schreeuwen…
muzeminnerij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
606 de woorden galmen in het rond
verzamelen zich tot akkoorden
tot verstand, tot houding
verstandhouding eindstation
van een trein vol mensen
die zich dichter weten
bij het leven en de dood
die daarbij hoort, lacht
om de onwetendheid van zovelen
die geeneens de letter volgen
van hun eigen geloof
te klein om stuk te slaan
vliegen op een…
Gueux
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
802 Een geus
oftewel landloper
schurk boosdoener
wat jij ziet
is goed
deugniet
een bandiet
van de liefde
met een naam
iets wat aangepast
voor de gein
vorst dorst
geen woord
door jullie gestoord
schrijven blijf ik
geeft me een kick
van geluk
niets of niemand
maakt dat stuk
de haat en negatief gedoe
al die land veroveraars
laat mij maar…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een steen - jij had verdicht
langzaam brak hij - als de nacht
die door de zon werd opgezogen
in twee stukken…