3967 resultaten.
Op witte lakens
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
593 toen jij mij in de schemering zag
ontdekte je dan wie ik was
plooide je gezicht een lach
terwijl je mijn diepe dromen las
of nam je meer de schaduw waar,
daar nodigt de maan vaak toe uit,
stokte je tong als naakt gebaar
en hoorde je enkel mijn ademgeluid
verhaalde de nacht niet van overgave
kwetsbaar over lakens uitgespreid
terwijl mijn…
mystery is the life full of curious things
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
754 Wie is daar die mij roept
Mij smeekt om hulp
In de leegte van eenzaamheid
Het omvat een schulp
Met een schraal geluid
Hoor ik daar die ene stem
Nee, het is geen onbegrensde stilte
Van onbereikbaarheid wat het kloppend
hart laat bonzen In de schemeren
nacht van de sluier
het is allang geen gesloten kamer meer
waar tranen van melancholiek…
Schrijfdans
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 wanneer schemering begint
bij het geluid van vallend sneeuw
zijn onze armen als molenwieken
die smeltwater laten stromen
ondergedompeld en ontboezemend
wakkerend in tijdloze liefde
tussen donker en licht
de oude tijd voorbij
zal ik je zoeken
al zou het anders kunnen
ik zou niet weten hoe
ontembaar vuur
ten tijde van onze schrijfdans
kent…
Vlinders.
hartenkreet
4.7 met 36 stemmen
1.801 In de schemer hun vleugels gesloten.
Een heldere nacht.
Een sterrenhemel.
Stilte...…
Lied
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.540 de dag verdwijnt
avondwolken schuiven over
de schemer ontneemt
het licht
de bomen hullen zich
in zwijgzaamheid
hij kan de dag niet
langer vasthouden
op kousenvoeten sluipt
het gevaar naar binnen
zij kent de weg naar
zijn vele kamers
hij slaapt op de rand van zijn
en niet- zijn
scheidingswanden storten in
als hij haar hoort
hij hoort…
Breekbaar handschrift
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
557 In liefde ontving ik van jou
Deze lieve woorden vanmorgen,
Toen de schemering verloren ging
In de nieuwe dag die aanbrak -
Intens beleefde woorden op papier
In een breekbaar handschrift
Dat ervan getuigt dat jij al
Een lang leven achter je hebt,
Liefde die aankomt in mijn hart,
En ik zie je broze handen
Met hun kronkelende aders…
Alleen
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
986 In stilte van het alleen zijn
probeer ik te verwoorden
wat geschiedenis ons vertelt
en ik bevrijd mezelf
in zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
op de tekening van de avond
liefde geniet de rol van eenzaamheid
schepen bevaren een papieren zee
wanneer ik aan je denk
voel ik mijn ondubbelzinnige hart
ik mis de schaduw…
Doorreis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
450 op voorhand van een nog
onbetreden oord
voel ik de schemer dalen
die alles in koudvuur smoort
weldra is het al weer herfst
met kleuren die je zo bemint
de winter die geen droogte
kent, geen genade vindt
ik snuif vertrouwde geur
nu je hier nog even bent
voordat je gaat naar een
plek waar niemand je kent
voor het onbeschreven…
aan de rand
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 aangekomen aan de rand
van het stille leven
kijken we ontroerd
naar de dans
van de spreeuwen
in de schemering
opgetild uit onaanzienlijkheid
waaiert de zwerm uiteen
verdicht om dan weer
open te vouwen
bestaan in geleende tijd
vanwege elkaar
in de stilte schuilen we
boten varen aan ons voorbij
wie zal ons
in verlatenheid kennen
onze…
Haar stralend gelaat
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
745 Geïllustreerd in mist met sterren door lantaarnpalen
verplaatst jouw verlichte glimlach in de schemering
met jouw schaduw in het aanstaande donker theater
voelt je vredig stralend gelaat als verrijkt handreiking.…
Roepafstand
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
460 de avond is tot de nok met
nachtblindheid gevuld
ons beider ogenblik
is de schemer al voorbij
maar er is meer, wat scheelt
het eigenlijk, wat is deze plek
in de zintuigen van ons
heelal, waar komt het licht
uit sterrenstof vandaan, water
naar de zee, schaamrode
golven voor de boeg, alsof
zij voor hete adem wijken
dit voorgordijn…
Alleen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
481 In stilte van het alleen zijn
proberen te verwoorden
wat geschiedenis vertelt
zelfgekozen schemeringen
kleine kunstzinnige details
tekeningen van de avond
jezelf in kleur bevrijden
genieten van liefde in eenzaamheid
schepen bevaren papieren oceanen
gedachten voeden het ondubbelzinnige hart
de stille schaduw van leegte in het gemis
in…
met nacht en halfduister
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.430 kleine uren
gluren zonder zicht
jij hebt je ogen dicht
totdat het licht ze opent
zacht tocht schemer
door het raam en kondigt
aan dat ik moet gaan
maar eerst kus ik je wang
in het lichtend
rood geef jij je bloot
en streelt me zacht
met nacht en halfduister
op de rand van elkaar
raken en nog half slapen
voelen we de schepper…
Gesloten gordijnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
457 de uitgezakte gordijnen
laten het vermoeide licht
nauwelijks door
in de schemerige kamer
hangt de geur
van pijn en verdriet
het slapeloze omwoelde bed
verbergt hongerige angsten
als muggen wachtend
op hun volgende maaltijd
zodra het hoofd het kussen raakt
rennen angstdromen in
doolhofachtige ruimtes rond
de gordijnen houden
de…
dromen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
129 dwingend doch transparant cureert de zomer
naargelang dat de dagen zich inbedden
met zacht vloeiende tijd verschuivingen
naar de schemer die het donker lengt
naar de secessie van het moment
waar vergiffenis als
een erfdienstbaarheid wordt
vereffend en een zonde is die
als een open kaart ter tafel gelegd
zich vergaloppeerd aan
valsspelerij…
LULLIG !
snelsonnet
4.1 met 14 stemmen
1.311 Kunst mag het Fries fatsoen niet ondermijnen.
Het volk daar voelt zich zeer voor lul gezet
en heeft de onschuld van het kroost gered
door deze fallustroep te doen verdwijnen.
Maar ik denk dat die plassers ongeschonden
straks in het Pikmeer worden teruggevonden.…
Aggy.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.747 De morgen droomt in de lichte tuin:
Een lichtfestijn
Midde' in bloemgeschijn,
En in die droom lichtkindje klein,
Grootogig, op voetjes fijn.
Geurenneurende zachte jasmijn,
En vrolijke roosjes, mondjes half open,
En gouden regen,
Neergezegen
Om haar te vertellen die aan komt lopen,
Hoe mooi een morgen kan zijn.…
Rollercoaster
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
578 In de tuin van mijn Jasmijnallee
kent de lente een tweede gang
na de vroege golf van zwoelte
in een benauwde atmosfeer,
ons voorjaar nam dit alles in alle vroegte mee,
met weinig gevoel voor de nood aan koelte
Er volgde een tijd, het duurde te lang
met veel water, wind en hagelstenen
de seizoenen leken de kaarten te hebben geschud,
vroeg…
Tweede Paasdag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 tussen groen
al die beestjes bekeek,
de slootjes waarin leven krioelde
Mijn tuin nu zelfde tover
door ‘t lichtgroene lover
De altijd witte bergen en ‘t glijden
in zachte flanken
In al die overvloed baden en danken
te weten dat het elk jaar opnieuw
in elk nieuw leven komen mag…
Na de ruzie
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.064 ik gooi mijn eigen ramen in
en dans op de scherven
vergeet de scherpte;
pleisters komen morgen
ik pluk de klaproos in mijn tuin
en zie haar blaadjes vallen
vergeet de doornen;
die heeft ze nooit gehad
ik leg me in mijn lege bed
en knuffel met mijn kussen
vergeet de leegte;
mijn dromen vullen mij…
nog steeds dichtbij
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
2.368 steeds zie ik je weer
in de tuin
waar je wachtte,
waar je huilde, lachte
waar je tranen
zout brachten tot de aarde
om jou daarna op te nemen
waar je lach weerklonk
door hemelse ruimte
van waaruit je nu
op mij neerziet
steeds... zie ik weer
nog steeds... dichtbij…
scharlaken roos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
981 waar in scharlaken rood
duizend vergane rozen
hun kleur de wereld bedekt
in velden verloren dromen
zal de pijn
van ongeschonden doornen
menig hart doorpriemen
in hun strijd met de dood
sluimert de nacht
in de tuin der helden
kleurt weer een roos
scharlaken rood…
Reizen in boeken.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.067 Is zorgeloos en vrij ronddwalen
door exotische tuinen of
eindeloze duinen
op reis gaan in de tijd
op zoek naar mensen en
leefgewoonten
je bewegen in het verhaal
je zelf helemaal
los laten.…
Toen liefde vleugels kreeg
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
591 Twee vlinders
smetteloos wit,
dansen door mijn tuin
rond en rond,
cirkelen zij om elkaar heen.
Ik zit hier stil alleen
sla hen gade en observeer
en bezweer zonder vergis
dat dit het leven is
" flowen", is al wat er is.
Na deze dans,
vliegen zij weer heen
ieder, voor zich,
opnieuw alleen.…
verademing - voor L.R.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.168 was het de stilte in de tuin
die de beeldenstorm bedaart
het treincoupé waarin de donkerte
naar het licht verschuift
de moed van de grijze haas
om de kust uit het oog te verliezen
de spanning van vlechten
van een fietswiel zonder woorden
het zand dat je zacht uit je ogen wrijft
om de aanblik van de doden te verdragen
is het de verademing…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
BADERS HARTEWENS
poëzie
3.5 met 12 stemmen
4.392 Dwars door de tuinen
Van roos en ranken
Zich ’t pad te banen,
Dan door de lanen
Van zand en dennen
Vluchtig te rennen
Tot waar de kruinen
Van hoge duinen
In ’t blauwe blanken
En zo te naderen
Met zwellende aderen
In laatste loop
De harde golven
En, overdolven,
Hun koele doop.…
Monique
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
2.609 Ik word wakker met je naam
op mijn lippen,
houtduiven roepen vanuit
de pijnboom in mijn tuin.
Het licht in de slaapkamer
wordt gefilterd
door een regensluier
en ik herinner me opeens
dat het sprankelende groen
van je ogen
bij regen
altijd iets verschoot.…
Vanavond
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.351 drempel
de rusteloosheid in mijn hart
Ik zit ik loop en verdenk het leven
dat het mij bespioneert
Groene takken
met dode vogels
die net als ik het nest
niet hebben onderbouwd
en te vroeg waren uitgevlogen
naar de grote wereld
Ik zoende de kiezelstenen
in mijn hand en waande mij
kasteelheer
Maar stierf als kind
in een kinderloze tuin…
Kinderleed
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
872 Het was met groot verdriet
dat eens 't hart die tuin verliet
met al haar kakelbonte kleuren
en zo vol met zomerzoete geuren.
't Kleine paradijs bleek jaren later
omringd door stank en afvalwater
verworden tot een betonnen kater.
De vogels en de bomen zijn vervlogen
net als mijn kleine kinderdromen..…