3038 resultaten.
laatste woord
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
471 helder
het water, de rivier
opgeschreven, eerste druk
tussendoor tastbaar met handen en voeten
iedereen is een woord, verzameld
in enkelingen
niet plaatsbepalend maar definitief
zoekend
ter hoogte van zwarte bossen, op het
scheiden van geest
vangt voortbestaan aan
en nemen woorden een wending
zodat betekenis lijkt op zoeken
en zinnen…
Panorama aan zee
netgedicht
5.0 met 7 stemmen
664 Meeuwen vliegen buiten zinnen
zijn onbevangen, weinig zwierig
hun voortdurend geschreeuw
boven het geraas van golven
het uitzicht dat niet verveeld
zich met maritieme lucht omgeeft
helpt de dag compleet te maken
grijze ogen volgen de wolken
verliezen hun duurzaamheid
uit het oog, echter tevergeefs..…
Yolo, Bojo!
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
468 Na tal van, nee, na àlle partygangers
Aan tand gevoeld en recht
in oog gekeken
Of BoJo afstand hield, hen
had ontweken
Dan wel gekust, bleef Boris J. niets wrangers
Dan terug in Londen's anonimiteit
Te zinnen op revanche,
doch zonder spijt…
woorden van vroeger
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
442 weet je nog dat we ergens naar zochten
een gedachte een vermoeden een boek
vragen zonder antwoord
dat we steeds meer verdwaalden
tussen zinnen en beelden
dat we onze gezichten hadden afgewend
weet je nog dat we ergens wel wisten
dat tellen en meten ons niet verder brengt
dat de kraai altijd de vogels verjaagt
dat de wereld een landschap…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 en weer kortwiek
ik spastisch
mijn balans kent
geen evenwicht
tussen vallen
en opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn…
Glimlach van een nieuwe jeugd
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
545 Even dat vriendelijke handtastelijke contact
die korte ontmoeting onder zomers maanlicht
in boeken die ze ’s nachts mag lezen
een droom van taal is meegenomen
glimlach van een nieuwe jeugd
een oogopslag in stille uren
na ieder hoofdstuk rust en vreugd
na al die zinnen, nieuwe dromen
even dat kortstondige emotionele voelen
wat de slimsten…
Sociale apocalyps
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
465 ogen paniekten
ingehouden angst
voeten roffelden
hun snelle pas
tussen afgemeten
zinnen die donker
dirigerend de
weg wezen
zij langbeende
als furie vooraan
liet zich niets zeggen
haar dwingende ogen
hield de groep bij elkaar
omdat dit aantal nog
een overlevingskans
bleek te hebben
door hun constellatie
en de snel en soepele…
Soms mis ik mijn maten
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
436 En als de stilte wat harder slaat,
dan hoor ik weer hun zachte zinnen,
ze wonen ergens diep vanbinnen,
waar vriendschap ...nooit verloren gaat!…
Jouw sensuele ego
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
454 Ritmisch vormen zinnen strofen
in nergens zal je iemand zijn
die het ontkennen gaat vergeten
en emoties zullen het duister dragen
zonder antwoorden of nieuwe vragen
afhankelijk van de wrede pijn van trots
jouw heldere glimlach zal de zon doen schijnen
in kalme stilte van ons innig samenzijn
plezier in het leven, ruimte om elkaar te beminnen…
De vergeefsheid van het lezen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 Hou van de zinnen in mijn hand,
de woorden op mijn vingertoppen.
Fingerspitzengefühl, weet je wel.
Het inzicht
Sijpelt geregeld door.
't Doet er niet toe,
DSL gelezen of niet.
Geldt ook voor de boeken,
die de revue passeren.
Ook die over de bommen
op Oekraïne.
't Doet er niet toe.
Zij blijven vallen.…
We noemen hem Kees XIV; vers 173
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
301 Dat leven wacht niet op mij
maar om dan uit te proberen
of ik op dat leven wacht
bracht overbodig vertraging
gedurende het jaar dat
vanwege coronaire problemen
ik het verleden vergat
zoals deze zinnen
met de dooie dood beginnen.’…
In zangerige verpozing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
197 De grauwe wereld vraagt
soms om een strakke maat
een vast ritme dat ik
niet altijd vind
maar in de cadans
van mijn eigen lied
ben ik tenminste
een vrijblijvend kind
mijn pauzes vallen
waar een ander praat
mijn zinnen buigen als een zachte draad
het is de vertaling van wat ik beleef
soms onbegrepen, maar voor mij zo waar
dus laat…
Letterspel
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
858 In de nacht dralen letters
langs muren van steden
tot woorden zich vormen
gedachten zinnen beelden.…
Jongleren ?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
628 Op eenvoudig en louter gestelde
vragen kan ik niet de juiste waarheid
vinden, woorden werden holle vaten,
tot hun resonantie mij de les weer leest,
om gaten te dichten door een lome
stroom van zinnen zichzelf geneest.…
net zo lang blijven zitten
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
347 meer stil fluisteren wil
alle gevoelens stoppen met zichzelf zijn
de batterij van de klok leegloopt op de tijd
de strijd om voorrangswoorden onmiddellijk staakt
de geradbraakte levenslust bewust doordraait
en de goden met hun eigen zonden bezwaard verdrinken
als een wolvenleven door kinderlijke mensenogen gezien
de wijn uit de laveloze zinnen…
ik heb de bloem geplukt
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
1.295 hier kleuren woorden
zich met liefde
geurt vrijheid
door een open raam
door zinsbeteugeling
wordt nu een sprankelend
stukje leven weer
teniet gedaan
jij goochelt met zinnen
raakt mensen aan
zij willen ongestoord
hun eigen keus beminnen
je haalt de hengsels aan
sluit onbetreden paden
laat niemand gaan en stelt
de grauwe massa zo…
Uitbarsting
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
2.095 Hoe bedrieglijk kalm de atmosfeer vóór de storm
lieflijk doorzichtig tot de rotsbodem van de stroom
schurend banen woorden zich ingehouden een pad
nog halverwege strandend op hun weg naar uiting
Woede nog op een kier
als een gericht projectiel
tot de laatste druppel
wachtend op ontlading
Dan spatten zinnen staccato repeterend rond
borend…
Vreemde Vrouw
hartenkreet
3.7 met 28 stemmen
1.968 Wonderschoon was de vreemde vrouw
Hij kon zijn ogen haast niet geloven
Haar ronde vormen haar perfecte lach
Een paar borsten die er niet om logen
Welbespraakt was de vreemde vrouw
Ze toverde woorden tot mooie zinnen
Sprakeloos luisterde hij naar haar stem
De hese klanken dansten zijn oren binnen
Onafhankelijk was de vreemde vrouw
Zelfstandig…
blijf staan
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.311 ik val niet
ben hier al geweest
en weet welke gaten
mij wachten
ik val niet
gedichtlees de onrust weg
blijf haken aan zinnen
en struikel over woorden:
niemand weet waar hij aan toe is *
de zon neemt het zeer weg
ik val niet
gaten zijn begroeid
nieuwe kuilen liggen
te wachten
maar ik val niet
straf niet de verwarring
in mij
vijf…
Lief
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.215 als ik er niet meer ben lief
lees jij dan mijn letters nog
of stoppen plots de zinnen
zal de zee dan nog zee heten
zullen strandkorrels mijn naam
nog vinden in verdronken zand
als ik er niet meer ben lief
zal het zout jouw lippen laten
zwijgen in verloren toekomst
zal "answer" dan klinken op
klanken van ooit waar vragen
nog geen…
* Gewoon voor mij *
hartenkreet
4.1 met 44 stemmen
2.460 Schat klim even in mijn gedachten
Neem dan mijn woorden met je mee
Lees de zinnen vervuld van liefde
Wild stromend als een emotiezee
Kijk heel voorzichtig in mijn hart
Jij zult jezelf zien daar van binnen
Een spiegeling van mijn verlangen
Om jou te koesteren en te beminnen
Herinner mij in mijn mooiste dagen
Denk me voor eventjes heel dichtbij…
Een glimlach blij
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
4.264 wanneer ik in jouw ogen kijk
vormen woorden zich in mijn hart
ik wandel door gekleurde wolken
knip zonnetjes uit jouw zomerlach
ik loop langs woorden met lichte pas
schrijf vellen vol met blauwe inkt
letters zuchten in zachte zinnen
als een vrij en vrolijk windekind
in jouw adem wil ik zwijgen
duizend klanken achterlaten
in denken en in…
Ongeboren
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
986 speels wil ik
woorden losknopen,
struikelend in
mijn mond,
ongedwongen en
met moed kijk ik
de kamer rond
maar stilte
breekt mijn hoop
als de vragen
gaan vervagen,
blindgeworden letters
durf ik niet of
nauwelijks te raken
ruggelingse ogen
vullen zich met
zinnen nog te gaan,
onvoldragen klanken
die ik steeds maar
weer…
Ars Poetica *
gedicht
2.3 met 19 stemmen
23.644 Ik stamel poëzie naar het einde van
Mijn zinnen, wanneer ik smachtend zing
Aan de waanzin van dit bestaan.
Ik rijg prachtig dit alles vol zin aan
Mekaar, nagelaten als een slangevel
Voor de gelukkige vinders van zeldzaam
Wrakhout. Of een handgranaat.
Ik denk ook wel eens dat het anders is,
Maar dat hoef ik niet te schrijven.…
een zachte waterval die klatert
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
1.242 je woorden zijn
een zoete rust
een zachte waterval
die klatert en me kust
je stroomt verkoelend
langs mijn lijf, met
zinnen maak je je
verlangen aan me wijs
we vloeien naar elkaar
kolken als we mengen
in het tederste gebaar
zal extase ons verzengen
je glimlacht me weer
warm als de kou verkilt
en de liefde in het
ogen blikken…
De dichter
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
709 De inkt is z'n tranen
z'n woorden gesmoord
En niemand zal weten
wat zijn hart bekoort
Zijn zinnen verbranden
zijn papier verkoolt
Durf jij 'm te kennen
als hij z'n ziel ontbloot?…
Zomer einde
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.724 hoor de wind mijn lieve kind
luister bloemen fluister ruisen
langs de bladeren van papier
in mijn zomertuin van hier
hoor de tinkel van gerinkel
van de buisjes van metaal
mijn zinnen aan een touwtje
in de flonker van een vrouwtje
hoor de tuinfluiter zingen
de avond schemert kringen
en kleurt de tinten rood
als de zon traag vergroot…
Gebaar
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
3.516 Het ochtendlicht weerkaatst
tegen onze zinnen aan.
Onverwachts
worden armen om me heen geslaan.…
Slapende vlinders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.138 Groeiende zinnen
gedragen door het licht en de warmte
in sprekende ogen
Jouw omfloerste stem
geeft klanken een sleutel
en stromen mijn hart binnen
Kwetsbaar planten zij zich
in warme volle grond
hechtend aan een intens gevoel
Slapende vlinders krijgen
de kans zich te ontpoppen
hun mooiste kleuren
stralen mij tegemoet
wanneer zij…
VOLWASSEN APPEL EN RIJPE PEER, ZIJGT LICHT TER NEER
poëzie
3.8 met 31 stemmen
8.425 Indien je minnen wilt, en dat met korte zwieren,
En stelt uw zinnen nooit op al te jonge dieren;
Te licht, helaas, te licht, en dikmaal op een sprong,
Wordt iemand daar gezeid: mijn dochter is te jong.…