Alle inzendingen over aarde/water/wind

27289 resultaten.

Sorteren op:

De vraag

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
Een traan van water en een traan van licht Als je kijkt naar deze lucht en zee Het leven van ritme en dans stopt nu Dit uitzicht voert je mee De wereld staat even stil Geen geweld, geen ruzie, geen oorlog Maar licht, leven, hoop en perfectie Zoals het op aarde moet zijn, toch?…

De engel

gedicht
2.5 met 53 stemmen aantal keer bekeken 16.327
Maar meestal weten de mensen het niet dat ik neerstort in lichtval vloeibaar als water word en zij mij kunnen betreden. --------------------- uit: 'Toledo', 1995.…

wij

hartenkreet
2.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.690
onze smarten wijd ik aan schurft van eikenbomen; wonden, ongeheeld aan pijnboomschors; ‘s nachts, weet ik, kreunen wouden onze vreugde zweeft met vrije vogels; zeeadelaars over het water een zwaluwenvlucht, onberekenbaar of mussenjongen op een vensterbank onze liefde is als wilde roos het stof der aarde, onweerregen als de gewassen,…
sunset30 maart 2008Lees meer >

Sla de steen rijp

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.004
Dat vliedend leven water beroepshalve openingen slijt in grot met doorzicht naar de waarde van zijn droom en dan dat inzicht hoe men zijn wanen reeds sinds lang heeft uitgewoond zonder zijn daken ooit tot dekken laten komen en breed het hemelspan inwast. Omdat alles zo onvast is van voeten en van aarde.…

arm of rijk

hartenkreet
3.6 met 34 stemmen aantal keer bekeken 4.283
Ieder mens op deze aarde is van gelijke waarde de een die leeft in weelde de ander behoort tot de bedeelden Arm of rijk het is maar hoe je het bekijkt de een heeft geld en is welgesteld De andere heeft niet eens een huis een tent is hun thuis water komt niet uit een kraan maar uit een put vandaan Arm of rijk ieder mens is gelijk…

ontmoeting in spiegel

netgedicht
4.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 818
onvoorwaardelijke allesomvattende onuitputtelijke lieve liefde hoe onvermoeibaar heb ik je gezocht noord en zuid oost en west in diepste diepten en in verste verte hemel en aarde heb ik bewogen water en vuur uitgeput en moedeloos op mijn schreden teruggekeerd en thuis gekomen poets ik mijn spiegel schoon na zoveel lange…

spiegelrozen

netgedicht
3.7 met 22 stemmen aantal keer bekeken 922
jezelf en de kinderen van de aarde als een druppelherinnering voor later…

Pasen

gedicht
2.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 7.406
De dag begint, de klok tikt postzegels worden gestempeld de brief bezorgd en je woont al niet meer bij het water. Zoals je hangt in de lucht gesprongen, aan de parachute razend snel nader je de aarde. Kerstmis? Het is al Pasen. -------------------------------- uit: 'Het gras vergeten', 1991.…

Schalie cyaankali

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 477
Veilig en verantwoord, zegt Henk Kamp Al gaan we diep en chemisch injecteren En moeder aarde ernstig molesteren Millieufreaks zien in alles wel een ramp 't Is 5 jaar gratis gas, laten we klinken Hooguit is straks ons water niet te drinken (Of blijkt heel Boxtel langzaam weg te zinken)…
trawant26 augustus 2013Lees meer >

Met de wortels naar boven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 605
Wortels die zo vaak Al te vergeefs in de Diepte naar water Hebben gezocht, Levensbron die daar Nog wel is, maar Tot op de bodem uitgeput - Hebben zich nu naar boven Gericht, zoeken het leven Nu boven de grond: Aarde overspoeld met Overvloedige regen, Rijke modder voorzien Van voedsel en vocht - Ze hebben hun weg Naar…

Eden

gedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 12.956
Het leven in de Hof van Eden was te mooi om waar te wezen De zon kwam op de zon ging onder De tijd was nog niet uitgevonden Er was hemel er was aarde Er was lucht en er was water In het bos de wilde beesten Er was Adam er was Eva Ze leefden met elkaar in vrede Zonder doel en zonder reden Ze kenden oorzaak noch gevolg Er was toekomst…

winterlijf

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 600
nadien valt honing uit de bomen even onaanraakbaar als lucht onder steen er is genoeg winter te gaan voordat blauw een kleur is en groen de aarde nog altijd borstelt het water zijn tanden, ondergaat huid terloops onbekommerde rilling krakend de ruggengraat in vertraging zeer dicht naderend terwijl dit later lijkt op dat voorheen…
Iniduo27 januari 2020Lees meer >

Hitte-haiku's

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 628
Het is zo droog water bereikt de lippen niet meer. Bloedhete zomerdag de middenstand zegt: 'vrouwen bloot, handel dood'. De zee rekt zich uit een rode bikini deint op de golven. De hitte verschroeit de aarde geur van bosbrand. Het kampvuur zet de tijd stil we blijven wakker.…
joepondro14 augustus 2022Lees meer >

Pijn

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 470
in kleine en grote stralen flitste aarde zonlicht terug in mijn bereik spiegelde warmte over gezicht en huid als extra gift op deze nazomerse dag ook de zee flitste met water van rollende golven en het stuk rimpelloos wateroppervlak zo dachten wij onze huid te pleasen maar vergaten te smeren door pijn gaan wij dat snel…
wil melker3 november 2024Lees meer >

Timbre van begeerte

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 877
We willen meedeinen met de lakens in de wind om te verdwijnen als het stof dat schittert in het licht. We willen de verbeelding bezingen en ontwaken op de tonen van de regen geurend onder bomen liggen tot de aarde naar de hemel reikt.…

Herfstsonate

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Wuivend in de milde herfstzon schitteren de vele kleuren als op een schilderspalet strak tekenen de nerven zich af de wind speelt krijgertje met de blaadjes die zich als een vliegend tapijt aaneen gesmeed voortbewegen opgejaagd en weer uiteengerukt om met een laatste buiteling zacht dwarrelend neer te komen op de zwarte aarde die hen wacht…
Ilse Steel18 oktober 2003Lees meer >

Gedicht bij foto

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 757
waar licht verschraalt en dromen stollen land tot welke macht versteend platgetreden dwaas van gedachten de wind monddood geen vogel vliegt nog verwoest luchtkastelen aarde stilzwijgend stil veert onder voeten schaduwen verloren lijviger dan ooit de stad onbebouwd waait er een boom voorbij ik was nimmer hier…

Of we er komen of niet

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 813
laag op laag als aarde…

Hemelcharme

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 485
de hemel toont haar charme een beeld van vertrouwen in spiegelingen van rust voor een tijdje lijkt het alsof een levend vuur de aarde schetsend kust hier ontmoet ik mijn verlangen het enkel nog willen vertoeven rond de kracht van de gouden stralen zijn waar de stilte nog spreekt de wind in een zweverig geruis over de velden weet te…

Angel's share

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 518
Angel’s share ik ontsnap nog voor compostering uit het gesneuvelde blad en voel mij opgenomen korrels zand kriebelen schuren mij schoon ontdaan van alle opsmuk klaar voor de eeuwigheid tilt de wind mijn bladergeest op het Engelendeel voor de hemel residu voor de aarde zo ben ik in alles en overal ooit verwaaid en meegetroond…
enrico21 december 2011Lees meer >

Lezen uit de bron

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 559
Ik geniet van je woorden, je lijvige bestaan mijn vingers betreden je broze huid mijn aandacht kriebelt je wezen mijn adem blaast als de wind ik voel haast je knisperend blad zuchten oude tijden herleven de regen tikt een oerdans de aarde omarmt onze voeten ik voel me even verbonden met de wijzen van de wereld.…

In ogenschouw

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 626
zo laat het licht nog een avondzonnestraal de wind op de vlucht na een dag van wanorde het lijkt alsof een kranige eik een buiging naar de aarde maakt ‘zo, deze storm heeft mijn waardigheid niet geraakt’ - ik ontrafel doordacht mijn eigen onstuimigheid in deze verademing lijkt het leven transparant och, hoe onschendbaar…
Hilly Nicolay30 september 2017Lees meer >

Broedplaats?

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 445
Berusting zucht uit de geur van verse grond, houdt het verstilde blad omhoog, onophoudelijk stroomt bloed door de aardse navelstreng van tijd, ondeelbaar uit balans, vergeten het verdriet dat in een kinderbrand ontstak, blijft het vonken ondanks tegen= wind en regen, een broedplaats vindt, te lang gezwegen om het kleine af…
Pama17 juli 2020Lees meer >

Buiig wit

netgedicht
4.8 met 24 stemmen aantal keer bekeken 474
zacht dalen de vlokken uit buiig wit het losraken van de kristallen haken geeft hen gewicht de zweefvlucht op minimale wind is een en al rust waar stilte weer woorden hoort is aarde nabij een groene wei met spelende kinderen wordt plotseling verblijd met ruimte voor het sneeuwprettig bewegen in onverwachte wintertijd…
wil melker16 januari 2021Lees meer >

Over een nieuw begin

netgedicht
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 495
Verlangen sloeg neer in weke aarde toen hij ging langs het smalle pad een vlucht van wilde ganzen zocht verre overzijden. Ruimte zon en wind in korte vlagen schreven een nieuw begin in hem.…
J.Bakx11 maart 2023Lees meer >

Helende stralen

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 514
ik vleugelde het licht van de zon beteugelde liefkozend haar warmte door met schaduw en wind regulerend de natuur te bedelen met de benodigde golven groen die naadloos pasten in het jaargetijde van het seizoen juist daar waar de zon moeilijk door begroeiing de aarde bereikte flitsten helende stralen langs stammen en takken…
wil melker2 augustus 2023Lees meer >

Onze rok

gedicht
2.5 met 144 stemmen aantal keer bekeken 24.019
wind in riet. We houden nu het meest van zaken die je nauwelijks hoort of ziet. Fragielpotig waden we – omdat het moet. Het water troost. Ondiep. Onze rok. hebben we hoog opgetrokken.…
Wouter Godijn24 augustus 2022Lees meer >

Den Haag, een ode

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.046
Den Haag, je werd stad van het water, de singels, de grachten, het Spui en de beek bij Tuschinsky’s, nu niet meer zo vaak Den Haag, je bent nog altijd de wind van het strand af de stad in waar wappert de vlag met de vogel, de éénpootsvogel, de kleppervogel, de trotse, de hooggezetene.…

De stilte is gebroken

netgedicht
3.5 met 43 stemmen aantal keer bekeken 5.828
Een zuchtje wind, geruis, geritsel van de bladeren. Het is stil. Golvend water, stromend, in een riviertje. Het is stil. De zonsopgang, de warme gloed, belicht de savanne. Het is stil. Plots... De vogels ontwaken, gefluit, een melodie, bij het ochtendlicht. Een kudde buffels, stormt voorbij, opgeschrikt door leeuwen.…