5142 resultaten.
Zijn goudblonde lokken en knevel
poëzie
2.8 met 18 stemmen
5.766 Zijn goudblonde lokken en knevel,
Zijn geestvolle neus en mond,
Zijn vergeetmijnietblik, zijn tenorstem
En zijn New-Foundlandse hond,
Ik moet er gedurig aan denken;
Zelfs adem ik soms nog flauw
De geur in van zijn sigaren.
Hij kocht ze gewoonlijk bij BLAAUW.
Ruik ik opnieuw die sigaren,
Dan word ik eensklaps zo raar.…
Lentebloemen
netgedicht
4.6 met 10 stemmen
440 de sneeuw
smolt zacht
waar jij je
voeten zetten
om de eerste
kleuren op
lentebloemen
te leggen
kleine eilandjes
waar het groen
pril was
opgeschoten
knoppen
door de kou
tussen open
en gesloten
wachtend
op de warme
adem van
je stralende lach
de sporen
lezend die je
al van verre
glinsteren zag…
(v)lucht
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.087 als ik meega met de wind
zo maar naar verre streken
krijg ik dan heimwee naar mijn lief
als ik daar los kom van de wind
daar in die verre streken
weet ik dan wel hoe het leven gaat
als ik daar adem van die wind
in die vreemde streken
mis ik dan mijn hartedief
want vaak is die wind
ginds in die verre streken
toch ook maar lucht gebleken…
Opvallend blij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
892 Naderend tot niets
zo klein
een kleurenspel
dat mij tot zwijgen dwingt
zo veel zo vol
ik blaas pluizen van een bol
verbaasd
dat zoveel zaad
zo vrolijk aan de adem hangt
ik ben verrukt van de beweging
van het leven tussen het kruid
ik wil maar kan niet schreeuwen
wat ik schreeuw komt er niet uit
bedwelmd door de bloesem
die geurrijk…
Vertolk me
hartenkreet
4.1 met 12 stemmen
1.747 wanneer je me voor het laatst
door korenvelden draagt
langs verlangen van oneindigheid
waar iets van achter blijft
in het werkelijke land
je praat met me
doordringt mijn lichaam
en in zoveel om lief te hebben
vertaal jij voor mij de ochtendstilte
waardoor ik geruisloos als een vlinder
ben meegegaan
ik sterf aan je
maar in je adem…
de tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
938 soms houdt de tijd zijn adem in
ik pak mijn dagdroomvleugels en spring
de lucht is vol met tortelduiven
er zijn warmwaterbronnen
en jij mijn lief bent daar
de zon verbrandt de nacht
het tere maakt het harde week
een bloem groeit uit een rots
een bergkristal schittert
en ik denk
wanneer stopt het klokkenhart
kan de tijd ook sterven…
leef nog lang
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
783 leef nog lang
zo zeg ik tegen de oude man
en keer mijn rug naar hem toe
hij en ik weten beter
zijn laatste gang
houdt hem al tijden in de ban
hij is het ademen moe
steeds meer ontvalt
hem het leven
niet zo zeer aan den lijve
of door een ledige geest
neen, de eenzaamheid
begint hem te beklijven
de zin van alles
bevreest hem…
goede vrijdag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
796 toeven in uw licht
is schaduw schuwen
toch voel ik me zo vaak
diep naar binnen gericht
o ja, daar is de stilte
gepaard aan liefde
toch leidt die weg
evenzeer naar kilte
waar het hout zich kruist
spijkert zich de adem
zoals lijden en hoop
mijn ziel bestuiven
daar woon ik, mens,
die ongevraagd
in het aardse huist…
in handen van zand
netgedicht
4.7 met 17 stemmen
764 die dag was er zon
en het deed ons vragen
samen
naar elkanders mond
je gebaar wees
naar mijn eerstgeboren huid
en steeds
vaker
naar jouw vingers
door mijn haar
je gezicht
in mijn adem gevangen
raakte het water
en elk woord
dat ik in mijn handen
had genomen
het werd stil tussen
middernacht en de ochtend
wij woonden samen…
Glimlach
hartenkreet
3.8 met 45 stemmen
2.549 Bergen te verzetten
Ruimen van de geest
Achter kunnen laten
Wat eens is geweest
Luchten van je hart
Verschonen van pijn
Vrijheid van de ziel
En jezelf kunnen zijn
Last van je schouders
Zucht van verlichting
Glimlach om je mond
Kies de juiste richting
Vrij kunnen ademen
Vier je eigen teugels
Om de simpele reden
Je leven krijgt vleugels…
PLASTIC PEOPLE
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
930 Kijk naar de mensen
die hijgend
een weg zoeken
in hun ijzeren monsters
Kijk naar hun starre blik
omdat het plastic
van de maatschappij
zich in hun gezichten vastzet
Kijk naar hun klauwende handen
en zie
hoe zij met trillende botten
graaien in de hoorn des overvloeds
Luister tenslotte
hoe hun adem
sidderend wordt uigedoofd
door versmelting…
Zonder titel 1
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
564 adem in en uit en ga zo verder
loop heen en weer tot ik slaap
luister muziek tot de muziek
naar mij luistert en zwijgt
zaten we eerst nog vol akoestiek
nu is het stil
het is het werken voor loon
de zekerheid en cijfers
dat maakt het dat ik
van gevoel naar logica schoof
waren we eerst nog vol ongeloof
nu is saai gewoon…
BLOEDGANG
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
3.643 er is het onderhuids verraad
dat elk verweer aan stukken slaat
mijn verweer -- het geweer
op mijzelf gericht
de eigen klap
in het eigen gezicht
de opgebroken straat
het huis dat aan het water staat
herinnering
aan het foetes-zijn:
de deur intrappen met ogen dicht
en reeds het bankroet van de laatste snik
de laatste adem
het laatste gedicht…
Toekomst
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
1.028 een verzilverde vrijheid
verbreed mijn bewustzijn
in ademtochten
wandel ik door het theater
van het leven
brengt mij stapjes dichterbij
in wie ik ben
het verwijst mij naar tijden
waarin ik reis
zoals de lentezon bloemknoppen
doet ontluiken
in fragiele schoonheid
adem ik in weemoed
langs de vensters van mijn ramen
kijk met een verlangen…
golven liefde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.275 blik voor blik het zien gedicht als golf
op lichaamsflank wit schuim en op de ribben
lippenbloemen, het laken ligt gespannen
en ons in zijn omarming; kreten springen over
spierenroes en bonzend ‘t bloed in jou
in mij het ongewisse van het ritme
jouw lijf, opengevouwen
gewelfd in adem
trekt deinend huid naar huid.…
Terug bij af
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
2.385 Haar tranen werden ogen
het plastic weer katoen
haar leugens ongelogen
het projectiel gewoon een schoen
De buren haalden adem
van bezemkast naar hal
de katten weer op tafel
de wereld weer een bal
Maar dit regime is teer
de 10 zijn snel geteld
haar ogen als het weer:
ook vaak verkeerd voorspeld…
bevroren rafels
netgedicht
4.0 met 29 stemmen
955 hoe diep
kan het graf van mijn adem zijn
dat ik met duim en vingers
graaf
wanneer het zand likt en kijkt naar
mijn wimpers
als naderende nevel voorbij
het ijzeren hek van
doodse stilte
wat tussen jou en mij bestond, verdwijnt
geluidloos, steeds dieper
in de nacht
tot de maan valt en
niet verder
mijn huid
dunspijlig…
Ogen vol verhalen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 in je haren speelt
de adem van wind en
weet jou als bijzonder kind
je vleugelt en
danst door je jeugd
met ogen vol verhalen
elk zonnestraaltje licht
kiest jouw gezicht om
lente verder op te schalen
weer dartelt je lach
op het zonnige strand omdat jij
wint van je schaduw op zand…
de verteller
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
2.089 nog voor ik de draad kon oppakken
stond ik al naar adem te snakken
ze stonden maar aan me te friemelen
voor stevig houvast aan edele delen
zoals nek oren huid en hoofd
van een microfoon
met veel haken en ogen
echt eeuwig zonde
want alle goede bedoelingen ten spijt
was ik toen ook mijn losse pols kwijt
voor de volgende ronde…
Koesteren
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
707 het liefste koester ik de liefde
niet de herinnering eraan
en evenmin het sluimerend gemis
als was er zon achter de wolken
niet het verdriet dat onverwachts
mijn hart bezeert, nee dat niet meer
ik baad mij in de lach van hem
die zich ook warmen laat door mij
drinkt van mijn lippen als zijn wijn
paart aan mijn geur zijn adem
laat vertroetelen…
kwam mezelf tegen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 het moest er van komen,
richting winkelcentrum,
sokken en theedoeken,
afdruiprek
wit gemoffeld draadstaal,
meer is het niet, slechts
drie euro vijfennegentig
het regent, ik zoek
de luifel op en draai
een sigaretje, haal diep adem
en inhaleer de rook
geslachtsdelend schuift
het publiek voorbij,
ik moet ze niet,
die drift is niet voor…
Overzilverd glans
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
699 regentranen paraderen
strelend langs jouw wang
in de kille lentewind
heel bijzonder
net zoals toentertijd
dit daagt uit tussen wilde zanden
loop je weer door de regen
in de spiegel van nat
overzilverd glans
geen geweeklaag stijgt op
als de adem vrij en natuurlijk vloeit
op moeder aarde…
Zilver en kwik
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
2.806 weet je fluistert ze zachtjes
voor zich uit
de wind houdt de adem in
weet je dat de wereld
mooier kleurde
sinds jij in mijn leven bent
dat wilde ik even zeggen
was het eerst windstil
nu draagt zijn fluister
haar boodschap
wolkenver
“kwik als zilver”
proficiat
een warme glimlach
voor elke nieuwe morgen
Cobie…
Verwant bloed
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
563 Nog voor de doodsklap tot me doordrong
tastte ik al in het duister
op zoek naar levenslicht
Mijn adem snakt naar oude oorsprong,
gezongen woorden of gefluister
van een vrouw zonder gezicht
Verzonken in een slangenkuil
pompt mijn hart op een cilinder
op zoek naar verwant bloed
mijn ziel verschoont zich van het vuil
op de vleugels…
Ze dichten
hartenkreet
3.2 met 17 stemmen
1.818 Ze dichten
over rampen
en de regenboog,
ademen met het
leven mee -
moeten wel, kunnen
het niet laten.…
Och, ween toch niet
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.003 och lief,
ween toch niet om zwarte randen
rondom blauwe dagen
toe,
laat wassende wind de zeilen bollen
en adem lucht in lagen
vaar,
ver voorbij de ingedutte zon
door het wijde water
en landt,
waar dorst zal verdrinken
in warme armen van een tweede later…
Ogen als spotlights
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
473 je stem speelde toneel
het geluid kleurde decors
in adem donkerde schaduw
handen regisseerden het licht
terwijl je ogen als spotlights
op mensen waren gericht
jij bracht vervoering
passie tranen en pijn door
zo intiem met ons samen te zijn
in de melodie van het leven
enkel door zelf alles te geven
met stilte als hemels refrein…
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
Zeeslenteren
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
505 mistwaaiers ademen takken vol beweging
zodat ik niet op mijn tenen hoef te staan
om met mijn hoofd in de wolken te lopen
vlindervisjes lokken me naar het strand
waar de ochtend geduldig staat te verzanden
loslippig zonlicht struikelt over loslopende wolken
waterspelend spoelen golven droog op het zand
rust meert aan…
Holten - Vorden
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
422 Ik verlaat
het hart van Holten
om het mijne te volgen
Ik sla rechtsaf
mijn volle week
valt tussen de bomen
Een warm welkom
van fluitende vogels
en loeiende koeien
Tussen de beuken
zie ik de sterren
op het water
Ik adem de lente
voel tranen stromen
mijn hart dat me zegt
Ik ben weer thuis…