3244 resultaten.
Streept horizon bol
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
534 laat me maar drijven
op een oneindige zee
oeverloos deinen
met eb en vloed mee
de wind
als mijn vriend
golven als huis
in hun eeuwig geruis
heb aan de hemel
mijn leven getekend
met wolken in buien
en regen als sluiers
daar waar zij raken
de lucht en het water
streept horizon bol
eist bestaan weer zijn tol
want grenzen verleggen…
Een zijden draadje
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
552 ooit heb ik
alle eindjes
aan elkaar geknoopt
mezelf beloofd
die draden
nooit meer op te nemen
ik vlocht er
alle kleuren mee
verfraaide mijn verhalen
gooide ze in zee
om golven te bedaren
maar kon die klus nooit klaren
breide toen mijn
netwerken in recht maar
averechts liet steken vallen
er knapte iets
toen alles aan…
Waterdicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
657 Golven in eindeloze stromen
die van geen wijken weten.
Samen knijpen ogen broederlijk
de gemarmerde leden strak en stijf.
Het is de stormvloed die zich bevrijd
uit het kwetsbaar verkrampte lijf.
Met een kreet van verlossing
dooft het vuur van het gevecht.
De laatste stuiptrekking is door
het kalmerende nat geslecht.…
Weeffouten?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
481 Zaai de paddenstoelen in mijn
herfstig hart als ik naar
onbekende oorden reis,
verstrooi mij in de sporen van de
golven van een bloemen oceaan
en zal ontwaken voor het naderende einde,
laat mij zwarte
aarde eten indien
ik in de armen stijg
van een argeloze orkaan, die
mij aan de geparelde zwijnen voert
als aandenken wat voor…
Geduld, geduld......
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
629 Dan zal ook de zon weer stralen
met golven warmte en licht
dan zal ik niet talmen of dralen
te schrijven een kleurrijk gedicht.
Over liefde, genot in de natuur
klanken van menig vogelkoor
de heldere lucht als azuur,
maar eerst moeten we de winter door.…
Als je weet hoe hard het ijs is
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 Stormachtige furie
Met veel venijn in
Vuur en vlam ontstoken,
Door redeloze razernij zo ver
Gebracht dat de wereld waarachtig
Even stilstond - is nu door
Winterkou tot bedaren gekomen
En de golven op jouw oceaan
Van hartstocht lijken in zichzelf
Bevroren - schuimkoppen die nu alleen
Uit ijs nog bestaan - zachtjes probeer
Ik je…
Intens geluk
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
569 ik wist je in ontplooien
adembenemend mooi
het vergezicht met bergen
dalen groen na warme dooi
surfte snel en kon
je bijna raken in
groenblauwe golven die
de hoogste omslag maakten
voelde de hitte
van je inwendig vuur
wist de grootsheid in erupties
aan je voet de stralende natuur
zag je onder mij verglijden
daalde langzaam door de…
Je ogen blijven stil
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
586 je speelt vandaag
om gisteren te vergeten
het niet meer willen weten
in je lach kleurt zon
wind piekt blonde haren
in vrolijkheid rondom
maar je ogen blijven stil
in het murmelen van de zee
hoor je wat hij wil
ziet de golven groeien
schrikt en stikt haast door
zijn brute overrompeling
het is niet uit te wissen
zijn excuses van…
Harmonieus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 oesterschelpen
dicht tegen
elkaar hangend
de wind speels vangend,
doet mijn ogen sluiten
en raakt een snaar
Ik ruik weer even
de zilte zee
in mijn tuin
Heb een stukje
van haar mee genomen
Een schat
vanaf het wad,
nu slingerend verbonden
tussen druivenrank en bes
Een pareltje op zich
laat me drijven, dromen
op de verre golven…
Onderweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Onuitgesproken woorden
waaien langs de einder
mee met golven, meeuwen
en een eeuwigheid in gedachten.…
Hurler avec les loups.
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.125 Verzwolgen door een zee
van bloemengeur en etensresten
panoramisch uitzicht op de bergen
een tafeltje voor twee
gehuil van de wolven
vrij ver bij ons vandaan
natuur is hier op zijn best
herinneringen komen terug in golven
alle overdenkingen ten spijt
leeftijd laat zich thans gelden
vage herinneringen uit een andere tijd
nog eenmaal…
Geluk
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
431 de zee het fletste blauw
sluierende nevel
die aan de einder
naadloos overgaat
in aarzelende lucht,
gescheiden
door een koppel meeuwen
in de verte
geen golven
zachte wind over mijn huid
de duinen in mijn rug
de dag nog voor me,
mijn hele leven nog
een heel leven
geen gedachten
geluk…
Bescheiden
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
441 Mocht ik na mijn verscheiden
nog eens komen in jouw dromen
stappend uit mijn woordenstromen
als een kind dat leert lopen
dan hoop ik dat jij mij herkent
aan mijn neus en ogen
Zo niet, kun je mijn stem horen
in het ruisen van het koren
het waaien van de wind
in het breken van de golven
op de brekers aan het strand
het schreeuwen van de meeuwen…
Ont moeten
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
457 Haar branding bedolf me,
haar golven sterk, die dag,
sterker dan ik.
Ik wilde tot hun breekpunt komen,
er tegen opspringen
om onze uitbundigheid te meten
maar telkens waren ze me te vlug
en wierpen me omver.…
Vanzelfsprekend...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
420 Zoals vlammen in open haarden,
en golven die branding maken,
schijnbaar op elkaar lijken,
maar nooit vanzelfsprekend zijn.
Zoals gedachten in ons brein,
die als wolken binnendrijven,
of jagen als verterend vuur.
Soms maken ze ons leven mooi.
Vaak maken ze ons leven zuur.
Vanzelfsprekend?…
Een mythische hand
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
424 ik heb het strand
zien veranderen als
door een mythische hand
waar ooit de duinen
verwaaiden staan
nu huizen op stand
geen drietand
of neptunus maar
een hand van de mammon
regeert hier met macht
graaiers en geld
ondermijnen natuurlijk gezag
de zee heeft gesproken
met steeds hogere golven
haar stijging krijgt grote gevolgen…
Parnassus
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
410 ik leg het hoofd te rusten tegen lome golven
dan komen dagdromen vanzelf boven
op schervenkusten, op zeehoogte, langs de
koorde van vervreemdbaar licht
wanneer verdwijnt mijn schip achter het
gordijn, het kraaiennest nog fier in zicht
deze maten zijn zo onmeetbaar
alleen zij kunnen tijd of genade doven
tijdens de zondvloed blijft niets…
Een rollercoaster
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 ik kan jouw
gedachten dromen
maar af en toe lijkt het
alsof zij een vreemde
wending hebben genomen
ongrijpbaar in
redelijke logica
nauwelijks te volgen
verdwalen wij dan
in emotionele golven
een rollercoaster
vol kleur sleurt
ons onstuitbaar
mee in woeste stromen
ver van het gewone
toch blijf je lachen
grote ogen in
nog meer…
Chantage
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
670 een kale boom maakt dreigende gebaren:
als jij niet aan mij hangt
heb ik geen nut
en word ik omgehakt
de woeste golven van de zee brullen mij toe:
laat je door ons omarmen
we zijn al leeggevist
voed jij ons met je lichaam
de dag is niet veel lichter dan de nacht
we leven als de dieren in de bio-industrie
geoormerkt en geketend door amorele…
Gesluierd refrein
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
625 De omtrek van jouw profiel
gaat met golven als een sluier
die mijn horizon grenzeloos tot dichtbij kan verkleinen.…
Duinpan
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
567 Er was een duinpan
en wij waren er
er was wind
geluid van golven
wapperend helm,
zand overal was er
ontstaan uit
schelpen, steentjes, korrels mineralen,
miljarden, biljoenen,
er waren wolkjes
en natuurlijk waren er vogels
we dronken zuurstof
er viel zonlicht op onze huid
warmte was er waardoor we naakt
wij de enige mensen.…
Vespers
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
443 en als we dan het huis verlaten
tegen het avondtij
meen ik tussen de golven
een gezicht te zien
zonder naschrift, peilloos
als kleurenblinde as
deze droom houdt adem
wakker, verweesd, beducht
maar soms beklijft
's ochtends een druppel
tot ijs zolang het duurt, tot
mos op een stenen zuil
een ontscheepte maaltijd, een
stempel…
Ver
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
525 Ik stond aan de kust
En kuste de wind
Streelde de golven
Met mijn ogen
Zout water prikte
In mijn open wonden
Schelpjes staken
In mijn blaren
In de verte zag ik
Een schip varen
En ik voelde me
Ver weg
Wolken trokken weg
En mijn adem steeg
Er bovenuit
Een zucht ontsnapte
Ook vissen
Bubbelen hun adem
Tot boven het
Oppervlakte…
Rond een rode maan
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
552 mag het even
hemel zijn in
je lach en ogen op
het bloemblaadjesfestijn
ze dwarrelen omlaag
in duizend kleuren
golven op de wind
een spectaculair gebeuren
ze kleden jouw
gracieuze vormen
in de haute couture
van de prille lentenatuur
jij bloeit
als nooit te voor
volmaakte schoonheid
in paradijselijk decor
wij zingen dansen
rond…
Rijzend naar het zenit
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
585 Met zeer hoge felle golven stroom jij
net als een zee met bestormende kracht
daarna verzacht, want dan komt je wat bij
Je keert je om en ontremd in de nacht
stoot je naar daar waar het zenit jou wacht,
waar dromen die jij steeds meevoert leven,
het perfecte is, dat nooit wordt gegeven,
alles en niets heb jij daar in jouw macht.…
Was ik wind
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
815 Was ik wind
zouden mijn vlagen
flirtend langs de flanken
van een ranke zwaluw strelen
zou ik blauwe vlinders
fluisterend naar dansen zingen
wolken warm omgeven
tot ze nevelen voor mijn zucht
ik zou de zee doen deinen
ritmisch haar getijden
plagend stuwen
en tot stormend golven blazen
was ik de wind
dan legde ik mijn vleugen
verlangend…
Het volmaakt later
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
533 zij wiegen zon
waaien warmte in
alle kleuren rondom
een stukje paradijs
in twee daagse reis
niet ver van het ijs
onder dezelfde lucht
dromen ook zij
het volmaakt later
zien wolken
als golven water
in blauw hoge zee
nemen
in samen bestaan
verbinden mee
hun cirkel is
in het groene beginnen
ook rond van binnen
wil melker…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
Ciara
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Hoge golven,
daar komt de zee niet
onderuit.
De eerste storm
met de naam Ciara
wordt een feit.
Het wordt hevig
en er worden
voorzieningen
getroffen.
Storm, voorzichtigheid
is geboden.
Aan de kust kunnen
snelheden van 130 km
per uur zich voordoen.
De storm houdt ons
allemaal bezig.…
Pirouetjes
netgedicht
4.8 met 50 stemmen
494 ze loopt
niet meer
maar danst
gewoon op
de muziek
van buiten
waar vogels
pirouetjes al
oefenend fluiten
pas later
komt verkeer in
golven op gang
het groene
ritme duurt
nooit erg lang
voeten walsen als
partners toeterend
afscheid nemen
daarna ben jij
weer helemaal
alleen op straat
is jouw muziek
eindelijk weer
je…