5576 resultaten.
Schaduwzijde
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
423 Het waren geen toevalligheden:
Neerslag van regen
intensiviteit van onze liefde
zoals het moest die mooie zomerdag
en in de groene schaduwzijde
bracht jij mijn hoop terug
naar het pelgrimsoord
het ging als in een film
we liepen samen door het onweer
naar de kade, naar het schip
om ons thuisland nooit meer terug te zien.…
Ode aan het onbestemde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
559 Of voorjaar vroeg met nog niet zichbaar groen
dat er toch echt wel is.
Al wat niet helder is,
eenduidig,
al te zeer begrensd,
laat ruimte
aan wat zou kunnen zijn.…
De witte waterlelie
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
742 In zachte zomernachten
ligt stil te dromen…
de witte waterlelie
op haar groene bed
haar kelk devoot gesloten
die op het eerste zonlicht wacht
wazig schijnt de maan
over de donkere vijvervlakte
stil en heel verwonderd
wacht ze ...
tot de morgen daagt
haar hartje met goud bestraald…
Dit is geen droom
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
632 Dit is geen droom
Toch zwemt een zwerm koeien
Lustig door de groene lucht.
Dit is geen droom
Toch staan de bomen ondersteboven,
valt een blaadje omhoog.
Dit is geen droom
Toch graast een trosje wolken
Gezapig in het blauwe gras.
Dit alles droom ik niet
Terwijl ik op mijn rug gelegen
geniet van deze zomerdag.…
tijdloze wereld
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
638 Is hier nog eigenlijk, wel, hierbinnen
waar dan ook, die het zich herinnert
de wereld, groots en groen
onverzettelijk en onveranderlijk
het zoete gevoel voor eeuwig en altijd
men deed aan de borst kloppen
met verbloemde idealen
het sop was de kool waard
men at toen nog gestampt brood
met dompelsop voor soep
de wereld geschapen voor de boutades…
Sla
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
707 Mijn handen zijn met groeiend groen verweven
Een volkstuin geeft mij dagelijks te eten
Maar wat een schrik, de sla is aangevreten
Kapot ben ik van dat verwoeste leven
Ik staar ernaar terwijl ik sta te beven
Mijn jonge sla door slakken buitgemaakt
En dat is iets wat mij ten diepste raakt
Maar God, ik heb ze allemaal vergeven…
anders zien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 jouw geharnaste blauw
groen en steenrood
geschilderd gezicht
op het doek
kijkt me aan
je hoofd valt uiteen
in geometrische vormen
met contouren zo
scherp als de punt
van een bajonet
een zelfportret in
staccato geschilderd
een masker dat jou
tot een ander maakt
ben jij het die ik zie
kan ik je anders zien?…
verbinden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
534 met het groene
palmblad bedek ik
je witte bed
zuchtend blaast
de machine
lucht in je longen
ik tooi je met
veren van de
krachtige arend
het infuus dient
tikkend zout en
glucose toe
ik omring je
met hemelse
geurige kruiden
helend verbinden
we de treden
van de trap…
Bezoek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
708 Wacht nog even
totdat het gedicht
zich openbaart
het duurt een ogenblik
voordat ik de woorden
in mijn ziel kan vinden
trek je broek weer aan
over de groene vallei
geef jouw kale bergen
aan de zomergoden
en mijn woordenbrij
plaats een strakke komma
achter mijn woordendool
en blijf voor altijd mijn idool.…
Vogel van vrede
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Een vogel
wit als sneeuw
met groene lauwertak
als teken voor de volken
Die vogel vliegt
over heel de aarde
laat de schepping
niet vergaan.
Land toch
schone vogel
voor het te laat zal zijn
spreek de mensen aan.…
Zij citeert niet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 Er valt een vergissing
over een liefdesaffaire
op het groene gazon
in haar bloesemende droomtuin
wanneer de zon
als een koperen ploert
over het weekend schijnt;
Het is bijna werkelijkheid
haar zoete stiltedromen
zijn te voelen in het verlangen
ze probeert te begrijpen
waarom ze zo vaak
van idee verandert
zij citeert niet
ze weigert…
Vaststellen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
290 Wat is er mooier
dan de groene weiden te zien.
Wat geeft meer rust
dan het vriendelijk kabbelend water.
Wat geeft meer rust
dan de adem in het woud.
Wat kun je meer genieten
dan de Pruisisch blauwe hemelkoepel.
Wat kun je meer genieten
dan leven in de schepping.
Wie kun je meer danken
dan de Schepper van dit alles.…
ontkomen - in den Wäldern
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
500 Jachtgodin uit steen gebeiteld
Getooid in een korstmossen kleed
Van grijze groene oranje kleuren
Een landschap van veelvormigheid.
Diana met arctische oogopslag
Vastgehouden in graniet
Een woordeloos wachten
Van de gestolde jachtgodin
Het hert laaft zich aan grassen
Aan de bast van een boom
Aan de jacht ontkomen
In de ochtenddauw…
Geheimen achter schors
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
788 hart
voor elk goed geschapen mensenoor
verhalen van dravende passanten
al wat in haar schaduw speelt
dan ruist het woud, verklapt het
de geheimen van ieder lopersspoor
het bladerdak fluistert, de eeuwig
groene naaldboom is vastberaden
de vele geheimen, mij door het bos
ontfutseld, nimmer te verraden.…
Herfst
poëzie
2.5 met 11 stemmen
5.010 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel eed'ler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En alleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans…
11 mei 06, de zwarte dag
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.183 de
natuur huilde vrijdag in Antwerpen
de druppels liepen
als tranen over
ons heen
kinderen en ouderparen
iemand alleen
onverstoord
druppels liepen over onze huid
zwart wit groen blauw roze oranje
over onze wangen liep geen traan meer
gestold
we stapten
stap voor stap
alsof iedere stap
de pijn kon verminderen
alsof iedere stap…
Die eerste kus
hartenkreet
3.2 met 9 stemmen
1.516 Vroeg in de morgen bij de plas
een zwaluw dook aan mij voorbij
het gras had nog zilveren glans
die groene kleur zal nu wel komen
maar eerst de zon er aan voorbij
zodat het zilver weg kan dromen
liefdeswarmte greep haar kans
het stille groen liet af van droppen
zomerzon zingt nu het hoogste lied
schemeringen wandelen stil voorbij
waande…
Vreemd
poëzie
2.6 met 16 stemmen
3.228 Dat het zonlicht zo voorzichtig
Door de ijlheid straalt van 't lof,
En het groene blad doorzichtig
En veel edeler maakt van stof,
Dat het windje in de twijgen
Zo behoedzaam gaat te werk
En aleen wat blaadjes zijgen
Doet op 't pad en 't bloemenperk,
Zonder 't wazig diep te raken
Waar de groene schemer blauwt,
Of de goudglans schuw…
het Kasteel
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.186 Voor onze blikken rees nu 't oud Kasteel
Met hoge toren tussen iep en eiken,
Waar duizend bloemen stonden stralend geel
Op 't groene grasveld in de zon te prijken.…
Windmolens en Amsterdams Peil
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
520 De groene stroom vliegt door het netwerk
en beleidmakers voelen zich ok.
Maar toch moeten we oppassen,
oppassen voor het stijgend water van de zee.
Ons land zal onder lopen want we zijn te laat begonnen
met de reductie van Co2.
Laat daarom al die propellers zich omhoog richten en
voluit draaien op groene stroom.…
Waar kan ik leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
631 Ik kan niet leven in een stad
Waar lawaai heerst en kwade dampen,
Waar huizen als konijnenhokken
Op elkaar zijn gebouwd van steen en beton
Waar men geen zon aan de kim ziet rijzen
Nee ik kan niet leven in de stad
Ik kan niet leven in het bos
Met zicht alleen op bomen
Al ziet men stammen groen van mos
En kan men zomers daar tot rust komen…
Rosegarden
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
530 In een piepklein huisje
vlak aan de dijk
Hoord' ik iemand jubelen
juichen en gieren
Van lentegekeuvel en floragezang
Haar man werd er gek van,
ging vloeken en tieren
"Ik erger me groen aan je voorjaarsgekweel
Dat paars uit de humus en bodemstruweel
Ontluikende kuikens in barstensvol groen
En insecticiden in huis tuin en keuken…
Stille tuin
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
359 In deze diepe
stilte ontdek
ik mijn schat:
een plek waar pijn
vervaagt in vredig,
welvend groen, waar
wonden wijken
onder wuivend
loofgewelf en de
ziel stevig wortelt
in serene, stille
dag.…
BABY'S CODE ORANJE, WORDT ROOD
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
201 Want toen het licht nog op groen stond
waren we nog niet massaal aan het swypen op de smartphone
waren vele koppels nog niet aan het swingen met de buren
waren heel veel individuen nog niet aan het zemelen
werkten de vrouwen thuis en niet buitenshuis
waren ze zelfs tot 1956 handelingsonbekwaam
toen de kerken het licht nog verplicht op groen…
De deur
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
150 En vreemd genoeg
komt alles terug:
het pad,
het groen,
de duif die opschrikt,
het hout onder mijn handen.
Even ben ik weer
dat kind dat op de kar zit
en nergens heen hoeft.
Ik kijk naar de foto
en denk niet
dat het lang geleden is.
Ik denk alleen:
wat heb ik daar geleefd.…
Zinvol Natuurgeweld
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
779 kwetterende vogels
spelende kinderen
ontluikend groen
brengen de lente tot leven
de sneeuw is verdwenen;
heeft zich aan de warmte overgegeven,
de natuur staat paraat voor een nieuw seizoen.
ik kom binnen en zie dat de telefoon meldt
dat mijn moeder zojuist heeft gebeld…
zou ze aangifte hebben willen doen
van Zinvol Natuurgeweld?…
dagboek dicht
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.160 Morgen zijn we stof
en stuiven we tussen
groen gras en kransen
vandaag bijten we
appels in hun vlees
het sap druipt
langs de mond
pas gisteren
rukten we nog
de klaprozen
uit de grond
nu
is er geen vandaag
gisteren of morgen
het is middernacht
ik maak me zorgen
om niets…
ik vaas ze in glazen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.099 ik wil bloemen
zo gaan schikken
dat ze spontaan van
kleur verschrikken
dat ze uit de knop
gaan blozen, geurig
zullen minnekozen in
het groene bladerenbed
kies een ruiker
of een klein boeket
vertel me de kleuren
ik meng ze op palet
schilder dan linten
voor frivoler vertier
ik vaas ze in glazen
voor doorzichtig plezier…
Droomwereld
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
1.471 Ik zie een gele bron
omringd door
rode dromen
een stralend middelpunt
vol werelds
groene tintenpracht
het lieveheersbeestje
in een zingend geheel
ze lacht
laat je gaan
verlicht
door kleuren stromen
de zon voorbij
en zweef
voel je vrij
en leef
--------------------------------------------------------
Bij een schilderij van Sandra…
ontworteld
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
808 Als ik langs de velden ga
en me inleef in het gras
ervaar ik de aarde
zoals het leven was
Ik mis de bossen en de bramen
ik verlang zo naar een zee
van liefde voor de wereld
omhels mij, neem mij mee
't gegronde groen van bomen
de geur van hout en van het gras
ik wilde dat het eeuwig was
en dat ik alles hier nu had
ik ben gevangen…