2296 resultaten.
Vergriept
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
843 Van vakantie terug
wilde ik haar spontaan kussen
zo gingen we met elkaar om
maar nu kwam er iets tussen
ze kuste liever niet
en ik dacht vlug
o ja natuurlijk wat dom
op mijn werk kwam ik
een collega tegen
ik stak spontaan mijn hand toe
maar hij schudde nee verlegen
ik dacht waar is die warme
hartelijkheid toch gebleven
had je veel zon…
brieven aan ene onbekende I
poëzie
2.7 met 11 stemmen
3.947 wellicht naar schoner kust,
Tot lichter glans van wereldse tonelen,
Met andere geest in schoonst verzaam te delen
-Tot scherpste strijd in strenge tucht gerust,-
De diepste kern de wereld-schijn ontdolven.…
LITERAIR CAFÉ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
820 Handen die verwoed in schaaltjes graaien
Rode sterren die de boel verfraaien
Kaarsen, zielencake van Halloween
Wijn waarvan ook ik mij graag bedien
(Net als indertijd Paul van Ostaijen)
‘k Huiver in de opgeknapte Sjoel
Op een zondagmiddag kil en guur
Buiten staat december al te dringen
Achter mij verschuift snerpend een stoel
Dan kust…
Zonnewind
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
1.786 als haar schemerlicht verdween
En toch - zij liet ons steeds geloven
in haar zee van regenbogen
die zij strooide over velden
met verdwaalde hagelsteen
dat zij er meer was dan het licht
dat zij er legde in ons ogen
waarmee wij een maan verdroomden
die zij stilletjes bescheen
Zij was een moeder - sterrenzaaier
baarde hemel en de aarde
kuste…
Lenteliefjes
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.179 Maar dan schenkt lente hem nieuw blad
en één ervan kust 't blad ernaast
wiens groen komt uit een ander bad!
(gezongen versie te beluisteren op http://veradebrauwer.punt.nl/)…
gesprekken
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
923 maar wat denken ze dan: die lijd pijn,
maar ik wil gewoon liever dat je me kust.
gesprekken leuk of niet,
kan over van alles gaan
maar of je dat altijd in ziet,
soms zit je gewoon liever te kijken uit het raam.
Gesprekken de een belangrijker dan de ander,
maarja wat vind jij belangrijker.…
thuishaven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
554 waar vroege zon de daken kust
vol warmte kleuren leven laat –vergaat
weerom de lust in huis te blijven
buiten lacht
een vergezicht
ik sta op en voel het meer
de ritmes in mijn zucht bepalen
immer schoon verlaat haar dwaallicht
rond de Koepelkerk
de straat
watergeuren beuren goed
er zitten meeuwen overdwars
het Houten Hoofd bespeelt…
Ik probeer
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
554 Dat je naast me liep, naast me zat, me
omarmde in je studentenkeuken, me kuste
alsof ik de man van je leven was, dat en
alle illusies die ik later over jou heb
opgebouwd doen me nu, nu ik volliterair
meer dan gearrriveerd ben, mezelf voorbij
gesneld, geestelijke farao ben, tover ik
het liefste alle mooie woorden weg, Isis,
dat ik nog eenmaal…
Zie je hoe de wind
gedicht
3.0 met 8 stemmen
5.330 Zie je hoe de zee schepen richting zon afvoert
naar de hemel tast, de wolken naar binnen slokt
terwijl plezierboten voorbij de kust deinen
zwemmers het dek opklimmen en zich uitstrekken.…
De zwerver
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.829 Mijn peinzen zwijgt, - heb ik dan niets gewonnen
Bij 't rustloos zwerven langs des levens kusten
Dat niet verbrak, dat niet tot niets verging?
En in mijn ziel waar zoveel smarten bronnen
Rijst zacht geluid, een stem van stil berusten: -
Toch, één ding bleef: de schone erinnering.’…
vreemdeling
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
622 gij vreemdeling die onverwachts gebaart
verhaalt van verre kusten waarvan ik ‘t bestaan
vermoedde, maar niet dorst heen te gaan
ge neemt me mee in grote vaart
wolken, slierten, licht, beweging, flitsen
toverlantaarn met brekend licht
dat kleur geeft en mijn ziel verlicht
mijn kern raakt tot atomen splitsen
ik staak ’t verzet, ruik…
Bij zijn graf
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.107 En hijgend buigt ze en bevend kust haar mond
De naam van hem, wien dood nam van haar af.
Zij lijdt voor liefde als voor een zonde straf.
Zij strooit haar bloemen op de zerk in 't rond.
…
De taak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.513 Misschien dat later in een oord,
Dat soms een schone droom beschrijft,
Rasser het werk vlot, ongestoord,
En de ijver daar op vleuglen drijft;
Er mag een land zijn, zulk een kust,
Waarop een zee van sterren schuimt,
Dat moeite er licht zij, zoet de rust,
Maar wat niet nú lukt, blijft verzuimd.…
Dorstig ?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
435 Daar slaapt de onrust van
de vrede als waakhond
in mij vereend, het snakt
naar lucht, stuwt het lijf en
brein naar de moederschoot,
wat na de geboorte slechts
een masker was tot een dorstig
woord mij weer wakker kust.…
De Schuchtere
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.586 En 'k borst dan op eens los in tranen;
En of zij dat beter verstond,
'k En weet 't niet, maar 'k mag het wel wanen;
Zij kuste mij 't woord uit de mond.…
Oneindigheid
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.750 Van honderdduizend jaren her
Kwam tot mijn oog de straal van een ster,
Hij kuste mij met zijn milde licht,
Ik voelde mij leven als in een gedicht,
Want wat is tijd?
Meer mijlen ver dan mens verstaat
Bewoog mijn oog dat stergelaat,
Ik was nabij haar met mijn blik
En ondervond een zoete schrik:
Geen ruimte telt!…
Borderline
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
521 scheelde
of die vrouw
die me aankeek als ik
haar wat vroeg
ik zag je denken
ben ik wel goed genoeg
soms in je armen
kreeg ik het gevoel
met vlagen
dat ik jou vast moest houden
en dragen
wie was je werkelijk mam
de vragen van nu
zijn dezelfde als toen
steeds was je iemand anders
je kon er niets aan doen
als je me kuste…
De Wierschuur
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 Op het wad vonden we krabben en kwallen,
we moesten piepers pitten en 's avonds
kusten we de meisjes aan de overkant.
's Nachts moeten pissen betekende met
de zaklamp door het donker waden, naar
een koude, houten WC met tochtgaten.…
Lesbos
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
584 Tegenwoordig worden de kusten van Lesbos
vervuild door plastic boten en vesten, de
hang naar poëzie is dramatisch ondergeschoffeld.
Het eiland fungeert als ordinaire vluchtroute.
Even daar zie ik de geest van Sappho zwaar
depressief langs de vloedlijn lopen, haar
beeldschone hoofd geknakt als een rietstengel.…
Dakloos dromen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.584 (Daar kwam een moeder die mijn voorhoofd kuste,
zo stil. Alsof ik net ter wereld kwam.)
Bouw mij een nest, een herberg, tederheid.
Verberg mij in de plooien van de tijd.
Zo zit ik maar een beetje weg te dromen
in mijn kartonnen schuilplaats op de stoep.
Totdat de wijzen uit het oosten komen
met witbrood en een beker erwtensoep.…
Moed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
8.827 O, laat mij gaan, waar gindse duinen rusten,
waar koele westenwind nauw ademhaalt
en matte herfstzon zilvertintig straalt
en vrede murmelt aan de kalme kusten!
Hoe laaft mijn lijf, o eeuwig onbewuste,
zich aan de wind, die van uw kruinen daalt,
en vallend lover lispelt en herhaalt,
dat eenmaal rusten mag, die nooit mocht rusten.…
Kleine dwaler?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
431 zout stolt op de sproeten van haar
wangen, die onbevangen dwaler
aan de kust, klapt ze het schelpengruis
van haar handen als paarlemoer snoer
waarmee ze mij om haar vinger windt,
fantasieën die ze met mij niet delen
kan en waarin geen mens haar vindt.…
En de duisternis heeft het niet begrepen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 zusje, jij bent de mooiste
niemand zal ooit mooier zijn
je houdt je groot
en laat ons de tranen
Dag broer, ik ben geen hogepriester meer
sinds vader de goden afschafte
en nu hij vermoord is
rust de hemel
helemaal op jou, zoals hij het wilde
word jij de koning van de Rivier
je laat de Zon stralen, zoals ik
hem zal laten stralen aan de kust…
Samen sterker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
759 Om daar te bewaren
Ze klopt iedere seconde
werd het ritme van mijn hart
Waar ze slaat in de ronte
Ging zweven
Het beeld van de wolken
Zal ik nooit meer vergeten
Ze ging maar viel terug
Naar de grond omdat ze
Niet los laten kon
Aan verhalen
Die ze wil vertellen
Ik hoor het haar zeggen
Je gunde rust
Toen ik niet meer wou
En kust…
VLINDER DOOR HET LEVEN
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
524 wees blij
leef als de vlinder
ontwapen iedereen
die rondloopt met
een hart van steen
met je eerlijkheid
met je eenvoud en levenslust
met je kleurenpracht
met je ongedwongenheid
met een vrijheid zoals zij ook
ieder bloempje kust
met je heerlijkheid
met je onschuld
met het ook zo willen zijn
met verbazing en sympathieke lach
met verwondering…
Hélipous Helípoda
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
575 '
Tot aan de kust van Florida
zwemt zij heel losjes in de bloes
met in haar hoofd de southcoastblues
van Hélipous Helípoda…
gisteren
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
402 waarom dán toch verklaren
schepen de stranden tot
ongemarkeerde havens
en ligt het hart aan bakboordzijde
te wachten op de schermutselingen
met de piraterij uit sprookjesboeken
in het bijzijn van een blije geest
dan zij, mijn bevaren en tot
wel bevonden schip dat al
jaren mijn haven vindt, waarom
deze averij die klaarblijkelijk
mijn kust…
María, 18 jaar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 De grafdelver kende jouw gevoelens
voor mij, jouw vrije held uit Havana
Hij belde me en gaf het adres
van het mortuarium waar je lag
Ik heb je gekust, jouw voorhoofd
dat ijskoud gloeide op mijn lippen
ik kuste de hand op jouw buik
en ook je witte schoenen, nee
ik kon geen afscheid nemen
Ach María, je liep de rivier in
waar je van liefde…
voorbij Wagenborgen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 natuur heeft berust
zich teruggetrokken
industriehaven aan de kust
schuldbewust
werd niet het succes
dat plannenmakers
voorspelden.…
Dagdromen
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
527 Op vele korrels goudgeel zand schreef ik je naam
al blies de wind uit volle kracht en al haar macht,
langs heel de Zeeuwse kust niets vernietigde je faam.
Ik heb daar zitten dagdromen tot ver in deze nacht.
Je liep daar in gedachten weer compleet recht
ik wilde wel op dit stuk strand voortaan wonen.…