5388 resultaten.
schaduwliefde
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
627 schaduw ik heb je lief
waarin woorden ons leren
te houden van tegenwind
waarin goedheid ons omarmt
in het liefelijke van geest
schuif sluiers maar aan de kant
en voel het onzichtbare
in een klankrijk fluisteren
in de ruimte waar jij bent
en ik…
samen geworteld
om nooit meer uit elkaar te vallen…
Jouw warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 ik wil perspectief
geen vergelijk
dan blijft de horizon
nog buiten mijn bereik
diepte om
in te verdwalen
een handreiking die
het beste uit mij kan halen
licht en schaduw
in scherpe contrasten
om nog nauwkeuriger
op mijn grenzen te passen
mag ik jouw warmte
als mijn rode draad
een horizon die liefde
in perspectief nog open laat…
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
als woorden niet langer meer woorden zijn
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
739 als woorden niet langer
meer woorden zijn
maar enkel nog schaduw
van wat ooit is geweest,
als de pit is verdwenen
enkel de lege schaal nog rest
schort er dan niets aan de geest?
als een ja
verwatert
tot een ja-maar,
of nog erger
tot een ik weet het nog niet
of laat maar
voor mij is dat al heel lang voorbij!…
Vlinderen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
749 Je raakte me aan
even maar
ik voelde hoe de winter
van mijn wangen vloeide
kijk, zei jij en wees verrukt
een bonte vlinder aan
jouw glimlach was een regenboog
je wimpers dartelende vleugels
in het blauw
blijf, riep ik je schaduw na
tot jij verdween en ik
opnieuw de lente zocht…
Kringen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
487 de kringen die je in 't water zoekt
zijn al lang verdronken zo ook
de naam die je hem gegeven had
vlak boven het natte oppervlak
danst 'n libelle sneller dan haar
schaduw doch dat ontrafelt
haar mysterie zeker niet
eenden trekken 'n nieuw spoor
hoorbaar is je zucht bij het achterlaten…
Het witte doek blijft maagd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
530 kleur ik werkelijkheid
of is de verf bereid
daar vorm aan te geven
er grijst
tweeledigheid
in diepere nuancering
het penseel
mengt componenten
tot geheel
schaduw en contrast
kleden ieder met balans
die bij hem past
alleen het witte doek
blijft maagd
waar het om dromen gaat…
Bloemen van liefde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
576 ik wist
dat in licht
alles helder zou zijn
zag je gezicht
proefde de smaken
van lippen die alles gaven
in je ogen
donkert nog schaduw
maar je lach breekt al door
schijnt als een zon
vroeg in de morgen
kleurt de parelende dauw
transparant wordt de dag
als wij bloemen van liefde
uit licht kunnen maken…
Hand in hand
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
588 Stilte in de straat
slechts roerlingen
schaduwen tegen het donker
stilte alom bij het huis
waar een stoet van muggen
de historie beklijft
gewist
in leisteen geschreven
stil aan die zijde
waar het ritme van de liefde
aansluit op een driekwartsmaat
eindeloze dans
in het stille van de straat…
Een brug
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
694 Samen staan we op een brug
in het water spiegelt de zon
laat onze schaduwen dansen
zoek daar naar woorden
om mijn gevoel voor jou
te kunnen verwoorden
kijk je aan wacht op
een glimlach maar jij
ontwijkt mijn blik
kan niet verder reiken
dan hier, je blijft op afstand
je hart is voor mij onbereikbaar.…
Het licht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
990 Ze was als een bloem
die bloeide in schoonheid
zich koesterde in wat
het leven haar bracht
tot plots een schaduw
de zon liet verdwijnen
het kil werd om haar heen
ze langzaam haar kleur verloor
toekomst voorgoed verdween
nu leeft ze met angst en pijn
maar heeft ook aanvaard
dat het warme licht
haar spoedig komt halen.…
Nieuw vitragelicht
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
929 Nu een late zomerzon
nieuw vitragelicht
over jouw afscheidsbrieven
laat schijnen
begrijp ik woorden
niet meer bitter
door ’t diepe
proef ik schaduw
zoals ooit
in jouw verlangen
herhaal ik slechts zinnen
zonder werkelijk beginnen
haal ik
adem uit jouw dood.…
Het dondert niet meer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
879 nergens vind ik luwte
zelfs niet onder een boom
of in holle gebouwen
overal die ongure schaduw
van vunzige vlerken
die aan me kleven, in me klauwen
het dondert niet meer
vreet me, ontleed me
tot mijn haveloze torso
de bodem raakt
laat er gras over groeien
en krijs, krijs dan
om wat de aarde heeft buitgemaakt…
En ik dan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
772 Herfst komt weer naderbij
wij denken nog aan ons en wij
Als ik dan afstand genomen heb
kom je dichterbij en jij roept
zoals gewoon herinneringen op
een kus, een blik, niet wetend of
ik hou van de schaduw van een droom
Een vlinder op het raam warmt zich
droogt haar vleugels van de dauw…
Tijgerlelie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Jij met je zacht teruggetrokken manieren
Op de treurige lentedag
Je bloed, in waarheid en deugd
En wanneer het menselijk hart bloedt
Het mooiste van allemaal
Overwoekerd met leugens
Als een donkerrode perfectie
Bloed jij in de schaduw van de dood
En vertelt me de woorden
Die je vandaag of morgen
Niet zeggen zou…
Tussen verrukkelijke lippen
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
563 mag ik als
wildwaterbeekje
sprankelen tussen jouw oevers
als wolk
voor de zon
jouw schaduw delen
onder je voeten
mijn grint horen knersen
als je zacht over mij loopt
de lach
op je mond zijn
tussen verrukkelijke lippen
de blik in je ogen
met liefde betoveren
mag ik je hart voor altijd…
In de schijnwerper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Donkere stegen
verliefde schaduwen
door lantaarnpaal verlicht.
Glinsterende ogen
wijzers tikken secondes
van haar stralende gezicht.
Verdampt ochtenddauw
door schemering aanschouwd
ging mijn hart op gevoel gericht.
In de schijnwerper
als de nacht van vandaag
glanst onze harmonie in evenwicht.…
over dichters van naam en faam
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 soms mocht ik
in de schaduw staan
van dichters groot
van naam en faam
Boerstoel/ Campert/ Kal
van Wissen en Rawie
van hen was
ik geen evenknie
terwijl de zon
hen dik bescheen
bleef ik nederig
op de been
met versjes over
treinen omdat die
zó lekker rijmen…
Zomaar voor m'n zus!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 Daar waar geen wandelaar
meer komt of vertoeft
Daar waar schaduw
en licht spelen met elkaar.
Daar waar
geen heimwee heerst,
om gemiste kansen
Daar ergens hoog
tussen de wolken
wil ik zijn,
even maar
om dan één zoen
neer te leggen op
de mooiste witte wolk.
Zomaar
Voor mijn zus!…
Vang wind mijn kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
571 jij bent
de hoge boom
der liefde
vang wind
mijn kind en
spreid je takken uit
bent al voorbij
de schaduw
van de hoogste struik
reikt als eerste
naar het ochtendlicht
met je nog maagdelijk gezicht
ontvouw het prille groen
laat de oogst maar komen
van bloembevruchte dromen…
Licht glooiend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 In geritsel van herkenning
Langs onbetreden paden
Damp van vervlogen kiezels
In aan te hechten aarde
De flonkerende bedding
Van schaduw en licht
Over melkwegen en achterstallig
Gerucht van deinende oersoep
Kan ik Hemellucht omarmen
Me aan eigen honger verwarmen
In mooiheid, lichtvoetig
In grijste van ogen…
Hersenschemering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
532 In het schemergebied
Waarin het altijd nu
En gisteren is, drijven
Onherkenbare schimmen voorbij,
Vage schaduwen van dode
En levende wezens die evengoed
Allebei onrustig bewegen
In mijn hersenschemering -
'k Weet niet precies of
Ik nu de heer Parkinson
Of toch meneer Alzheimer
Voor de deur heb staan -
Ik ken ze niet meer uitelkaar…
extraterrestrial
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
791 haha ik ben buitenaards
kwam er laatst achter
las het op het internet
vele overeenkomsten
wat een pret
nu ben ik echter overtuigd
en lach niet meer
in mijn kamer hangt nu
een beklemmende sfeer
hoor geluiden en nog veel meer
schaduwen met geknetter
lichtbollen en gespetter
berichten krijg ik door
het is mij duidelijk
ik ben klaar voor…
over het water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 nu buigt het gras
het ligt vermoeid ter aarde, geen
bloem die nog de kop
opsteekt
de uiterwaarde kruimelt droog en wit
verhitte stukken zand
aan land de frisse schaduw van
een mensenhand, gebouwen liggen stil
te bleken, in de harde middagzon
heb ik het stil bekeken…
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Fragiel meeliftend op de wind
is dat leger van miljoenen
en-bloc individueel
door de schaduw van het geheel
nog altijd een raadsel op de radar.
Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
bewegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 het springt van
de schommel af
het kind
een fractie van een tel
in het luchtledige
ze veegt de
dagen bij elkaar
de vrouw
met de bezem over
de uitgesleten straat
de man schrikt
van de donkere
schaduw van de glorie
zonder los
te laten
hoe kom je
in beweging
zonder te weten
waarheen je gaat
of je aan zult komen?…
toekomst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 toekomst ervaren
met één enkele bloem
die zijn exquise
geur verspreidt
een oeverloze
grensoverschrijdende
onvermijdelijke beleving welke
mijn wereld compleet verandert
niet langer verloren in de schaduw
van een grijze wind maar midden
vruchtbaar makend leven
eindelijk Liefde vindt…
Philip Seymour Hoffman
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 In de dialoog
de ogen toorniger
dan zijn blik in de schaduw
van zijn zwerfsteeg.
Tussen zinnen
zijn zuchten
dieper dan zijn
slaap ooit was.
Onbaatzuchtiger in openheid
dan ieder in de werkelijkheid.
God, wat verlang ik
naar zijn hevig levende wanhoop.…