5374 resultaten.
Voor eeuwig opgeslagen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
484 het zomert
tussen sloot en wallekant
waar het schrijvertje
zijn pagina’s op
blanco water vangt
wind vervloeit
de inkt tot woorden
die naast zonlicht
schaduw vinden
in mooie bodemzinnen
voor eeuwig
opgeslagen in silicium
overhuifd door
groen van waterplant
begraven in het zand…
Jouw warmte
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
572 ik wil perspectief
geen vergelijk
dan blijft de horizon
nog buiten mijn bereik
diepte om
in te verdwalen
een handreiking die
het beste uit mij kan halen
licht en schaduw
in scherpe contrasten
om nog nauwkeuriger
op mijn grenzen te passen
mag ik jouw warmte
als mijn rode draad
een horizon die liefde
in perspectief nog open laat…
En ik dan
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
772 Herfst komt weer naderbij
wij denken nog aan ons en wij
Als ik dan afstand genomen heb
kom je dichterbij en jij roept
zoals gewoon herinneringen op
een kus, een blik, niet wetend of
ik hou van de schaduw van een droom
Een vlinder op het raam warmt zich
droogt haar vleugels van de dauw…
Tijgerlelie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
616 Jij met je zacht teruggetrokken manieren
Op de treurige lentedag
Je bloed, in waarheid en deugd
En wanneer het menselijk hart bloedt
Het mooiste van allemaal
Overwoekerd met leugens
Als een donkerrode perfectie
Bloed jij in de schaduw van de dood
En vertelt me de woorden
Die je vandaag of morgen
Niet zeggen zou…
In de schijnwerper
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Donkere stegen
verliefde schaduwen
door lantaarnpaal verlicht.
Glinsterende ogen
wijzers tikken secondes
van haar stralende gezicht.
Verdampt ochtenddauw
door schemering aanschouwd
ging mijn hart op gevoel gericht.
In de schijnwerper
als de nacht van vandaag
glanst onze harmonie in evenwicht.…
over dichters van naam en faam
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 soms mocht ik
in de schaduw staan
van dichters groot
van naam en faam
Boerstoel/ Campert/ Kal
van Wissen en Rawie
van hen was
ik geen evenknie
terwijl de zon
hen dik bescheen
bleef ik nederig
op de been
met versjes over
treinen omdat die
zó lekker rijmen…
Zomaar voor m'n zus!
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
784 Daar waar geen wandelaar
meer komt of vertoeft
Daar waar schaduw
en licht spelen met elkaar.
Daar waar
geen heimwee heerst,
om gemiste kansen
Daar ergens hoog
tussen de wolken
wil ik zijn,
even maar
om dan één zoen
neer te leggen op
de mooiste witte wolk.
Zomaar
Voor mijn zus!…
Licht glooiend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
517 In geritsel van herkenning
Langs onbetreden paden
Damp van vervlogen kiezels
In aan te hechten aarde
De flonkerende bedding
Van schaduw en licht
Over melkwegen en achterstallig
Gerucht van deinende oersoep
Kan ik Hemellucht omarmen
Me aan eigen honger verwarmen
In mooiheid, lichtvoetig
In grijste van ogen…
Het lange lome
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 koortsig
dwaal ik rond
op deze hete dagen
het lange lome
komt met
overspannen dromen
wiek om koelte
voor de schaduw
die ik was
ontheemd
sluit ik me af met
een been in het graf
delirium
krijgt realiteit in
wartaal en wat spoken
de lijn is niet gebroken
rafels zijn er nog als
waarschuwing van boven…
Hersenschemering
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
532 In het schemergebied
Waarin het altijd nu
En gisteren is, drijven
Onherkenbare schimmen voorbij,
Vage schaduwen van dode
En levende wezens die evengoed
Allebei onrustig bewegen
In mijn hersenschemering -
'k Weet niet precies of
Ik nu de heer Parkinson
Of toch meneer Alzheimer
Voor de deur heb staan -
Ik ken ze niet meer uitelkaar…
De wende
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 ik zie de lucht
het land en strand
veranderen van perspectief
wat koud en
stormachtig was
wordt langzaam zacht
lief en open
in een samen kijken
het ondergaan is aangenaam
voel vleugels
van vogels in de lucht
de vrijheid van hun vlucht
zie schaduwen
lichter worden in de zon
de wende zet nu alles om…
extraterrestrial
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
791 haha ik ben buitenaards
kwam er laatst achter
las het op het internet
vele overeenkomsten
wat een pret
nu ben ik echter overtuigd
en lach niet meer
in mijn kamer hangt nu
een beklemmende sfeer
hoor geluiden en nog veel meer
schaduwen met geknetter
lichtbollen en gespetter
berichten krijg ik door
het is mij duidelijk
ik ben klaar voor…
De kilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
497 nog hingen
woorden in de lucht
ontdaan van samenhang
licht ontwijkend
als op de vlucht
toen schaduw kwam
ze waren vervlogen
uit de zoete samenzang
van liefelijke zinnen
die langzaam vloeiden
uit intense emoties
heel diep van binnen
toch bracht stilte
de kilheid voorbij
jouw liefde voor mij…
over het water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
460 nu buigt het gras
het ligt vermoeid ter aarde, geen
bloem die nog de kop
opsteekt
de uiterwaarde kruimelt droog en wit
verhitte stukken zand
aan land de frisse schaduw van
een mensenhand, gebouwen liggen stil
te bleken, in de harde middagzon
heb ik het stil bekeken…
Stilte
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
436 stilte valt vanuit haar ooghoek
over onuitgesproken woorden
haar blik op oneindig
het bestek onaangeroerd naast het bord
verlichten kaarsen een te vroege schemering
waar weemoed verborgen ligt onder het
met zorg uitgekozen tafelkleed
voor deze speciale avond
schaduwen dansen op de muur…
gesprek in de schemer
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
757 nu de tuin niet meer in het licht
drijft
en de winter aan lage schaduwen hangt
windstil
als wit papieren vogels
met gevouwen vleugels
voel ik het eindeloze gedicht
waarin mijn stem zacht en zachter wordt
de ogen geduldiger
rondom de sneeuw die valt
zorgvuldig door de stilte
beschreven…
bewegen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
528 het springt van
de schommel af
het kind
een fractie van een tel
in het luchtledige
ze veegt de
dagen bij elkaar
de vrouw
met de bezem over
de uitgesleten straat
de man schrikt
van de donkere
schaduw van de glorie
zonder los
te laten
hoe kom je
in beweging
zonder te weten
waarheen je gaat
of je aan zult komen?…
toekomst
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
595 toekomst ervaren
met één enkele bloem
die zijn exquise
geur verspreidt
een oeverloze
grensoverschrijdende
onvermijdelijke beleving welke
mijn wereld compleet verandert
niet langer verloren in de schaduw
van een grijze wind maar midden
vruchtbaar makend leven
eindelijk Liefde vindt…
In het ongewisse
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
507 ik wil het
weten vergeten
maar de ankers
laten niet los
trekken nog
steeds hun sporen
onuitwisbaar ook
op de harde rots
ooit zou ik
de lijnen kappen
in het ongewisse
verder gaan
maar ik had
niet de moed om
alles te verbreken
de rode lijn is gebleven
heb me geschikt
in een leven
waarvan de schaduw
steeds voor mij zal staan…
Philip Seymour Hoffman
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 In de dialoog
de ogen toorniger
dan zijn blik in de schaduw
van zijn zwerfsteeg.
Tussen zinnen
zijn zuchten
dieper dan zijn
slaap ooit was.
Onbaatzuchtiger in openheid
dan ieder in de werkelijkheid.
God, wat verlang ik
naar zijn hevig levende wanhoop.…
Toen ik je nog niet kende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Jij als landschap,
nog helemaal te verkennen,
verrassende vondsten,
schaduwen en druppels licht,
alle dieren die daar leven,
wat ze te vertellen hebben.
Ik zal goed luisteren
en leren verstaan,
dieper dan jouw woorden reiken.
Dat is wat ik je geven wil.
Nu en hier, op deze dag,
die bij ons thuisgekomen is.…
Ruzie voorbij
gedicht
3.7 met 6 stemmen
5.293 Kijk alle schaduwen verdwijnen
ze lopen weg, ik zing en dans.
Ik haal het zonlicht naar beneden
en stop het in mijn schoudertas.
Nu loop ik zingend door de dagen:
het is zoals het vroeger was.
----------------------------------------------
uit: 'Zoals de wind om het huis', 1995.…
Schaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 ik stond vandaag schaak
binnen luttele tellen
was blind voor die ander
zij deed mij achterover hellen
ik was even naïef, passief,
liep zelf in de val;
de tijd verdreef traag het mat
ik had een schaduw niet
op ware kracht ingeschat
had geen oog voor een pion
in het verschiet, verre van dat…
Verlangen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
426 Zonder alle zorgen zijn
en gelukkig voorbij het heden
zo wil ik heel mijn leven
snellen naar een volgend ogenblik
met brandend verlangen
stap zettend in een volgend uur
een nieuwe dag
waar schaduw ongeboren blijft
en duisternis slechts
als dichterlijk iets
het licht mag sterken…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
882 Mist omkranst novemberlicht
strooit amorfe schaduwen
over jouw en mijn gezicht
stemmen doorprikken de stilte
tot ook de laatste klanken doven
in het verre uur
waarin wij zwijgen
en onze nachthuid plooit
in de diepdruk van het donker
naar een nacht die ons bevrijdt
van de demonen
van de tijd.…
Appel valt
netgedicht
5.0 met 10 stemmen
546 Over mijn neef Roland
zeggen wij intern dat hij
in de schaduw leeft.
Nooit eens op de voor-
grond, nergens eens
een volle zaal.
Eergister ging zijn licht voor altijd uit
(en dat is echt waar).
Tante Ans weent sindsdien zacht,
in haar schemer. Als 2 druppels
zijn zij. Waren zij.
Hij was pas twee- en dertig…
Zonder kleur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
440 ik dacht
dat schaduw
onze harde kant
verzachtte maar
ervaarde de
scherpte in
contrasten
niet de ideale
binnenkomers
juist de concentratie
van meer donker
gaf minder licht
dan wat er nog aan
mogelijkheden waren
zonder kleur
dwingen
contra’s minder
blijft stemming gelijk
en heeft een
positieve uitwerking
op het totaalplaatje…
November
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
530 Tijd sombert verder
Onder najaarsluchten
De stad verbergt haar gelaat
Contouren vervagen
Amorfe schaduwen
Klimmen gestaag
In dit uur tussen hond en wolf
En ik
Wil nog een keer dansen
Op de sintels
Van een zomervuur
Sluit
Ramen en deuren
Ben alleen nog duur
In de koestering
Van mijn winterhuis.…
Monarchvlinder
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
888 Fragiel meeliftend op de wind
is dat leger van miljoenen
en-bloc individueel
door de schaduw van het geheel
nog altijd een raadsel op de radar.
Ver weg staat het geboomte
waar ze samenhokten
naar gewoonte, maar de bomen
bedreigd door droogte
trokken op naar groter hoogte.
Vlinders waren vinders.
Werden zoekers.…
Hartlicht
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
337 er zijn dagen
dat de lucht niet wijkt
je leven leert
met tegenslagen
zie hoe je stil staat
niet gebroken
doch buigt als gras
dat zijn wortels vertrouwt
ik herken de schaduw
in het licht van je ogen
als de hemel sluit
en hoogte ver lijkt
onthoud dan
ik ben de wind onder je vleugels
onzichtbaar
maar blijvend…